સંચરત્કિન્નરીદ્વન્દ્વવિરાજદ્વનગહ્વરમ્
કિંનરીઓના જોડાંઓ ફરતાં, એ જંગલના ઘન અંધારાને શોભાવતાં હતાં.
સુસ્વરૈરાવૃતોપાન્તૈઃ સરોભિઃ પરિવારિતમ્
મધુર અવાજોથી ભરાયેલા, કિનારે સરોવરો વડે ઘેરાયેલા એ સ્થળને.
શનૈઃ પરિવહન્મન્દમારુતાપૂર્ણદિઙ્મુખમ્
જ્યારે તે ધીમે ધીમે આગળ વધતો હતો, ત્યારે ચારેય દિશાઓમાં મધુર પવન વહેવા લાગ્યો.
ગચ્છન્રથેનાથ નૃપઃ પ્રહર્ષં પરમં યયૌ
રાજા જ્યારે રથમાં બેઠો આગળ વધ્યો, ત્યારે તેને અતિ આનંદ થયો.
ભાર્યાભ્યાં સહિતઃ શ્રીમાન્વાહાદવરુરોહ વૈ
પછી તે મહાન રાજા પોતાની બે પત્નીઓ સાથે રથમાંથી નીચે ઉતર્યો.
આસસાદાશ્રમોપાન્તં મહર્ષેર્ભાવિતાત્મનઃ
પછી તે મહર્ષિ, જેમનું મન પવિત્ર હતું, તેમના આશ્રમની નજીક પહોંચ્યો.
મુનિં દ્રષ્ટું વિનીતાત્મા પ્રવિવેશાશ્રમં તદા
મુનિને મળવાની ઈચ્છાથી, નમ્ર હૃદયવાળો તે આશ્રમમાં પ્રવેશ્યો.
નનામ શિરસા રાજા ભાર્યાભ્યાં સહિતો મુદા
રાજાએ પોતાની પત્નીઓ સાથે આનંદપૂર્વક માથું ઝુકાવી નમસ્કાર કર્યો.
ઉપવિશેતિ પ્રેમ્ણા વૈ સહ તાભ્યાં સમાદિશત્
પ્રેમથી તેમને ત્યાં બેસવા માટે પોતાની પત્નીઓ સાથે આમંત્રણ મળ્યું.
આતિથ્યેન ચ વન્યેન સભાર્યં તમતોષયત્
પછી તેણે પોતાની પત્નીઓ સાથે તેમને વનના ફળફૂલ અને આદરથી સન્માન આપ્યો.
રાજાનમબ્રવીદૌર્વઃ શનૈર્મૃદ્વક્ષરં વચઃ
ઔર્વ મુનિએ રાજાને ધીમી અને મૃદુ વાણીથી સંબોધન કર્યું.
અપિધર્મેણ સકલાઃ પ્રજાસ્ત્વં પરિરક્ષસિ
શું તું ધર્મ પ્રમાણે તમામ પ્રજાનું રક્ષણ કરે છે?
ફલન્તિ હિ ગુણાસ્તુભ્યં ત્વયા સમ્યક્પ્રચોદિતાઃ
નિશ્ચયે, તારા દ્વારા ઉત્તમ રીતે પ્રેરિત ગુણો તને ફળ આપે છે.
દિષ્ટ્યા ચ સકલં રાજ્યં ત્વયા ધર્મેણ રક્ષ્યતે
સૌભાગ્યથી, તું તારા સમગ્ર રાજ્યનું રક્ષણ ધર્મથી કરે છે.
ન તં રક્ષતિ કિં ધર્મઃ સ્વયં યેનાભિરક્ષિતઃ
જે પોતે ધર્મનું રક્ષણ કરે છે, તેને ધર્મ કેમ રક્ષતો નથી?
સબલોનગરીં પ્રાપ્તઃ કૃતદારો ભવાનિતિ
તું તારી શક્તિ અને પત્ની સાથે શહેરમાં આવી ગયો છે.
ભવન્તિ સુખિનો નૂનં તેનૈવેહ પરત્ર ચ
નિશ્ચયે, આવા લોકો અહીં અને પરલોકમાં સુખી રહે છે.
ભાર્યાભ્યાં સહિતો રાજન્સમાયાતો ઽસિ મે વદ
હે રાજા, તું તારી પત્નીઓ સાથે અહીં આવ્યો છે, હવે તારો હેતુ મને કહો.
કૃતાઞ્જલિપુટો ભૂત્વા પ્રાહ તં મધુરં વચઃ
હાથ જોડીને તેણે મીઠા શબ્દોમાં તેને ઉત્તર આપ્યો.
ઇતિ શ્રીબ્રહ્માણ્ડે મહાપુરાણે વાયુપ્રોક્તે મધ્યમભાગે તૃતીય ઉપોદ્ધાતપાદે સગરસ્યૌર્વાશ્રમગમનં નામ પઞ્ચશત્તમો ઽધ્યાયઃ
આ રીતે શ્રીબ્રહ્માંડ મહાપુરાણના વાયુવચનિત મધ્યભાગના ત્રીજા ઉપોદ્ધાતપાદમાં 'સગરનું ઔર્વ આશ્રમમાં આગમન' નામે પચાસમો અધ્યાય પૂર્ણ થયો.
યસ્ય મે ત્વમનુધ્યાતા શમં ભાર્ગવસત્તમઃ
હે ભૃગુકુલના શ્રેષ્ઠ, હું સતત તારી જ સ્મૃતિ કરું છું, તેથી મને શાંતિ મળે છે.
સો ઽહં કથમશક્તઃ સ્યાં સકલારિવિનિગ્રહે
પછી તો બધા શત્રુઓને જીતવામાં હું અશક્ત કેમ રહી શકું?
ન હ્યન્યમભિજાનામિ ત્વામૃતે પિતરં ચ મે
હકીકતમાં, તારા અને મારા પિતાજી સિવાય બીજું કોઈ મને ઓળખાતું જ નથી.
વિજિતા યદનુસ્મૃત્યા શક્તિઃ સા તપસસ્તવ
તારી યાદથી જ તારા તપથી પ્રાપ્ત શક્તિ પ્રાપ્ત થાય છે.
સ્રષ્ટું સંહર્ત્તુમપિ ચ શક્નોષ્યેવ ન સંશયઃ
નિઃસંદેહ, તું સર્જન અને સંહાર બંને કરવામાં સક્ષમ છે.
ઇહ તસ્યૈકદેશો ઽપિ દૃશ્યતે વિસ્મયપ્રદઃ
અહીં તો એની એક ઝાંખી પણ અદ્ભુત લાગે છે.
પિબત્યંભઃ શનૈર્બ્રહ્મન્નિઃશઙ્કં તે તપોવને
હે બ્રાહ્મણ, તારા આશ્રમમાં હરણ નિર્ભય થઈ ધીમે ધીમે પાણી પીવે છે.
કરોતિ મૃગશૃઙ્ગાગ્રે ગણ્ડકણ્ડૂયનં રુરુઃ
રુરુ હરણ પોતાના શિંગડાની ટોચથી ગાલ ખંજવે છે.
વ્યાઘ્રી ત્વત્તપસાવાસે સૈવ પુષ્ણાતિ તચ્છિશૂન્
તારા તપસ્થાનમાં વાઘણ પણ પોતાના બચ્ચાંને પોષે છે.
પ્રવિષ્ટો ઽનુસરન્તૌ ત્વદ્ભયાદેકત્ર તિષ્ઠતઃ
તારા ભયથી બધાં એકસાથે આવે છે અને એક જ જગ્યાએ રહે છે.