અનન્યશાસનામુર્વીમન્વશાસદરિન્દમઃ
શત્રુવિજયી રાજાએ ધરતી પર બીજું કોઈ શાસન રહેવા દીધું નહોતું.
ન ચાપપાત મુત્ પુત્રમુખાલોકનજૃંભિતા
પુત્રના અભાવે કે તેના મુખના દર્શન માટે કોઈ દુઃખ નહોતું.
અહો કષ્ટમપુત્રો ઽહમસ્મિન્વંશે ધ્રુવં તુ યત્
હાય! આ વંશમાં હું પુત્રવિહોણો છું એ ખરેખર દુઃખદ છે.
નિરયાદપિ સત્પુત્રે સંજાતે પિતરઃ કિલ
જ્યારે સારો પુત્ર જન્મે છે ત્યારે પિતાઓ નરકથી પણ છુટકારો પામે છે એવું કહેવાય છે.
મહતા સુકૃતેનાપિ સંપ્રાપ્તસ્ય દિવં કિલ
મોટા પુણ્યથી મેળવેલા સ્વર્ગ પછી પણ,
પિતા તુ લોકમુભયોઃ સ્વર્લોકં તત્પિતામહાઃ
પિતા તો બંને લોકને પામે છે અને પિતામહો સ્વર્ગને પ્રાપ્ત કરે છે.
અનપત્યતયાહં તુ પુત્રિણાં યા ભવેદ્ગતિઃ
પણ હું તો સંતાન વિના છું, તેથી પુત્રવંતોને જે ગતિ મળે છે, એ મને મળતી નથી.
પદાદૈન્દ્રાત્કિલાભિન્નમૃદ્ધં રાજ્યમખણ્ડિતમ્
ઇન્દ્રના રાજ્યથી જુદું, સમૃદ્ધ અને અખંડિત રાજ્ય,
ઇદં મત્પૂર્વજૈરેવ સિંહાસનમધિષ્ઠિતમ્
આ જ સિંહાસન મારા પૂર્વજો દ્વારા સુશોભિત થયું હતું.
તસ્માદૌર્વાશ્રમમહં ગત્વા તં મુનિપુઙ્ગવમ્
એથી હું ઔર્વ ઋષિનું આશ્રમ શોધી, એ મહાન મુનિ પાસે ગયો.
ગત્વા તસ્મૈ ત્વપુત્રત્વં વિનિવેદ્ય મહાત્મને
ત્યાં જઈને મેં એ મહાત્માને મારી સંતાનહીનતા જણાવી.
ઇતિ સઞ્ચિન્ત્ય મનસા સગરોરાજસત્તમઃ
આ રીતે મનમાં વિચાર કરીને, સગરે રાજાઓમાં શ્રેષ્ઠ એવા,
સ મન્ત્રિપ્રવરે રાજ્યં પ્રતિષ્ઠાપ્ય તતો વનમ્
એણે પોતાનું રાજ્ય શ્રેષ્ઠ મંત્રીને સોંપી, પછી વનમાં ગયો.
જગામ રથઘોષેણ મેઘનાદાતિશઙ્કિભિઃ
એ રથના ઘોંઘાટ સાથે, જે મેઘના ગર્જનાથી પણ વધારે લાગતો હતો, વનમાં ગયો.
પ્રિયાભ્યાં દર્શયન્રાજન્સારઙ્ગાંસ્તિમિતેક્ષણાન્
પદ્મ જેવી આંખો ધરાવતી પોતાની પ્રિય રાણીઓને બતાવતો,
વૃક્ષાન્પુષ્પફલોપેતાન્વિલોક્ય મુદિતો ઽભવત્
પુષ્પ અને ફળોથી ભરેલા વૃક્ષો જોઈને, રાજા આનંદિત થયો.
સુસ્નિગ્ધપલ્લવચ્છાયૈરભિતઃ સંભૃતં નગૈઃ
નરમ અને ચમકદાર પાંદડાની છાંયાથી ઘેરાયેલા પર્વતોની વચ્ચે,
શ્રોત્રાભિરામજનકૈસ્સંઘુષ્ટં સર્વતોદિશમ્
ચારે બાજુથી કાનને આનંદ આપતા મધુર અવાજોથી ભરેલું હતું.
પ્રસૂનસ્તબકાનમ્રબલ્લરીવેલ્લિતદ્રુમમ્
વાળાં પડેલા પુષ્પગુચ્છોથી ઝૂકી રહેલા વૃક્ષો સાથે,
ઉન્મત્તશિખિસારઙ્ગકૂજત્પક્ષિગણાન્વિતમ્
ઉલ્લાસિત મોર અને હરણો, તેમજ કૂજનારા પક્ષીઓના ઝુંડથી ભરેલું હતું.
સંચરત્કિન્નરીદ્વન્દ્વવિરાજદ્વનગહ્વરમ્
કિંનરીઓના જોડાંઓ ફરતાં, એ જંગલના ઘન અંધારાને શોભાવતાં હતાં.
સુસ્વરૈરાવૃતોપાન્તૈઃ સરોભિઃ પરિવારિતમ્
મધુર અવાજોથી ભરાયેલા, કિનારે સરોવરો વડે ઘેરાયેલા એ સ્થળને.
શનૈઃ પરિવહન્મન્દમારુતાપૂર્ણદિઙ્મુખમ્
જ્યારે તે ધીમે ધીમે આગળ વધતો હતો, ત્યારે ચારેય દિશાઓમાં મધુર પવન વહેવા લાગ્યો.
ગચ્છન્રથેનાથ નૃપઃ પ્રહર્ષં પરમં યયૌ
રાજા જ્યારે રથમાં બેઠો આગળ વધ્યો, ત્યારે તેને અતિ આનંદ થયો.
ભાર્યાભ્યાં સહિતઃ શ્રીમાન્વાહાદવરુરોહ વૈ
પછી તે મહાન રાજા પોતાની બે પત્નીઓ સાથે રથમાંથી નીચે ઉતર્યો.
આસસાદાશ્રમોપાન્તં મહર્ષેર્ભાવિતાત્મનઃ
પછી તે મહર્ષિ, જેમનું મન પવિત્ર હતું, તેમના આશ્રમની નજીક પહોંચ્યો.
મુનિં દ્રષ્ટું વિનીતાત્મા પ્રવિવેશાશ્રમં તદા
મુનિને મળવાની ઈચ્છાથી, નમ્ર હૃદયવાળો તે આશ્રમમાં પ્રવેશ્યો.
નનામ શિરસા રાજા ભાર્યાભ્યાં સહિતો મુદા
રાજાએ પોતાની પત્નીઓ સાથે આનંદપૂર્વક માથું ઝુકાવી નમસ્કાર કર્યો.
ઉપવિશેતિ પ્રેમ્ણા વૈ સહ તાભ્યાં સમાદિશત્
પ્રેમથી તેમને ત્યાં બેસવા માટે પોતાની પત્નીઓ સાથે આમંત્રણ મળ્યું.
આતિથ્યેન ચ વન્યેન સભાર્યં તમતોષયત્
પછી તેણે પોતાની પત્નીઓ સાથે તેમને વનના ફળફૂલ અને આદરથી સન્માન આપ્યો.