હિરણ્યકશિપુર્દૈત્યશ્ચચાર પરમં તપઃ
દૈત્ય હિરણ્યકશિપુએ ઉન્નત તપ કર્યુ.
વરયામાસ બ્રહ્માણં તુષ્ટં દૈત્યો વરેણ તુ
દૈત્યએ પ્રસન્ન થઈને બ્રહ્માને વરદાન માંગવા પસંદ કર્યો.
યોગદ્દેવાન્ વિનિર્જિત્ય સર્વદેવત્વમાસ્થિતઃ
યોગશક્તિથી તેણે બધા દેવતાઓને જીત્યા અને સર્વ દેવતાઓ પર રાજ કર્યું.
દાનવાસ્ત્વસુરાશ્ચૈવ દેવાશ્ચ સહ ચારણૈઃ
દાનવો, અસુરો અને દેવતાઓ ચરણો સાથે મળીને—
એવમુક્તસ્તદા બ્રહ્માનુજજ્ઞે સાંતરં વરમ્
આ રીતે કહેતાં, બ્રહ્માએ તેને ઇચ્છિત વર આપ્યું.
એહી દાનીં પ્રતિજ્ઞાનં ભવિષ્યત્યેવમેવ તુ
હવે આવો, પ્રતિજ્ઞા કરીએ; એવું જ થશે.
સો ઽપિ દૈત્યસ્તદા સર્વં જગત્સ્થાવરજઙ્ગમમ્
પછી એ દૈત્યે આખું જગત—સ્થાવર અને જંગમ—શાસન કર્યું.
સ એવ તપતિ વ્યોમ્નિ ચન્દ્રસૂર્યત્વમાસ્થિતઃ
એ જ આકાશમાં ચમકે છે, ચંદ્ર અને સૂર્યરૂપે પ્રગટ થયો છે.
સ ગોપાલો ઽવિપાલશ્ચ કર્ષકશ્ચ સ એવ હ
એ જ ગોપાળ, ગાયોનાં રક્ષક અને ખેડૂત છે—એ જ છે.
નેતા ગોપ્તા ગોપયિતા દીક્ષિતો યાજકઃ સ તુ
એ નેતા, રક્ષક, સંરક્ષક, દીક્ષિત અને યજમાન છે.
એવંપ્રભાવો દૈત્યો ઽસાવતો ભૂયો નિબોધત
આ દૈત્યની એવી શક્તિ છે; હવે આગળ સાંભળો.
હિરણ્યકશિપોર્દૈત્યૈઃ શ્લોકો ગીતઃ પુરા ત્વિહ
અહીં દૈત્યોએ હિરણ્યકશિપુ વિશે એક શ્લોક ગાયો હતો.
તસ્યૈ તસ્યૈ તદા દેવા નમશ્ચક્રુર્મહર્ષિભિઃ
ત્યારે દેવતાઓ અને મહર્ષિઓએ તેમને નમસ્કાર કર્યા.
નરાત્તુ યસ્માજ્જન્માસ્ય નરમૂર્ત્તિશ્ચ યત્પ્રભુઃ
કારણ કે તેનો જન્મ મનુષ્યમાંથી થયો અને તેનું રૂપ પણ મનુષ્યનું હતું, એ પ્રભુ છે.
સાગરસ્ય ચ વેલાયામુચ્છ્રિત સ્તપસો વિભુઃ
સમુદ્રના કિનારે, મહાન તપસ્વી અને શક્તિશાળી—
નામ્ના સુદર્શનં ચૈવ વિશ્રુતશ્ચ મહાબલઃ
સુદર્શન નામે, પ્રસિદ્ધ અને મહાબળવાન.
નખૈર્બિભદ સંક્રુદ્ધો નાર્દ્રાઃ શુષ્કા નખા ઇતિ
ક્રોધથી તેણે નખોથી ફાડી નાખ્યું—ભેજા કે સુકા, એ બધાંને નખ કહેવાય છે.
શંબરઃ શકુનિશ્ચૈવ કાલનાભસ્તથૈવ ચ
શમ્બર, શકુની અને કાલનાભ પણ—
હિરણ્યક્ષસુતા હ્યેતે દેવૈરપિ દુરાસદાઃ
આ બધા હિરણ્યાક્ષના પુત્રો છે, જેમને દેવતાઓ પણ જીતવામાં અસમર્થ છે.
સ શતાનિ સહસ્રાણિ નિહતાસ્તારકામયે
તારકાસુર સાથેના યુદ્ધમાં એમાંથી સૈંકડો અને હજારો માર્યા ગયા.
પ્રહ્લાદઃ પૂર્વજસ્તેષામનુહ્ના દસ્તથાપરઃ
પ્રહલાદ એ બધામાં સૌથી મોટા હતા અને અનુહ્ના સૌથી નાના હતા.
સુંદો નિસુન્દશ્ચ તથા હ્રાદપુતૌ બભૂવતુઃ
હ્રાદના બે પુત્રો સુન્દ અને નિસુન્દ જન્મ્યા હતા.
મારીચઃ સુન્દપુત્રસ્તુ તાડકાયામજાયત
મારીચ એ સુન્દનો પુત્ર હતો અને તેની માતા તાડકા હતી.
મૂકો વિનિહતશ્ચાપિ કૈરાતે સવ્યસાચિના
મૂકને કિરાતોમાં અર્જુને તીરથી માર્યો હતો.
ઉત્પન્ના મહતા ચૈવ તપસા ભાવિતાઃ સ્વયમ્
તે બધા મહાન તપથી જન્મ્યા અને પોતે જ પ્રસિદ્ધ થયા.
તથા દક્ષો સુરશ્ચણ્ડશ્ચત્વારો દેત્યનાયકાઃ
એ જ રીતે દક્ષ, સુર અને ચંડા—આ ચારેય દૈત્યના મુખ્ય હતા.
બ્રહ્મજિત્ક્રતુજિચ્ચૈવ દેવાન્તકનરાન્તકૌ
બ્રહ્મજિત, ક્રતુજિત, દેવાંતક અને નરાંતક—આ બધા હતા.
રાજાજશ્ચૈવ ગોમશ્ચ શંભોઃ પુત્રૌ પ્રકીર્ત્તિતૌ
રાજાજ અને ગોમ, બંને શંભુના પુત્ર તરીકે જાણીતા હતા.
બલેઃ પુત્રશતં જજ્ઞે રાજાનઃ સર્વ એવ તે
બલિને સો પુત્રો જન્મ્યા અને બધા રાજા બન્યા.
સહસ્રબાહુઃ શ્રેષ્ઠો ઽભૂદ્બાણો રાજા પ્રતાપવાન્
એમાં સહસ્રબાહુ સૌથી શ્રેષ્ઠ હતો; બાણ શક્તિશાળી રાજા હતો.