કેચિદ્ભવં પરત્વેન પ્રાહુર્વિષ્ણું તથાપરે
કેટલાંક ભવને સર્વોચ્ચ માને છે, તો કેટલાક વિષ્ણુને.
સત્ત્વં કાલં ચ દેશં ચ કાર્યં ચાવેક્ષ્ય કર્મ ચ
સત્ત્વ, સમય, સ્થાન, પરિણામ અને કર્મને ધ્યાનમાં રાખીને.
એકં પ્રશંસમાનસ્તુ સર્વાનેવપ્રશસતિ
જે એકને વખાને છે, એ બધાને વખાને છે.
ન પ્રદ્વેષસ્તતઃ કાર્યો દેવતાસુ વિજાનતા
માટે જે જાણે છે, એ દેવતાઓ પ્રત્યે ક્યારેય વૈર રાખવું નહીં.
એકત્વાત્સ ત્રિધા ભૂત્વા સંપ્રમોહયતિ પ્રજાઃ
એકતામાંથી તે ત્રણ રૂપે થઈને જીવોને મોહમાં મૂકે છે.
જિજ્ઞાસવઃ પરીહન્તે સક્તા દુષ્ટા વિચેતસઃ
જે લોકો આસક્ત, દુષ્ટ અને ભટકેલા હોય છે, તેઓ જિજ્ઞાસા ટાળી દે છે.
યાતુધાના વિશેષા યે પિશાચાશ્ચૈવ નાન્તરમ્
યાતુધાન અને પિશાચોની જાતોમાં કોઈ ફરક નથી.
ગુણમાત્રાત્મિકાભિસ્તુ તનુભિર્મોહયન્પ્રજાઃ
ગુણમાત્રથી બનેલી કાયાઓથી તે જીવોને મોહમાં મૂકે છે.
તસ્માદ્દેવાસ્ત્રયો હ્યેતે નૈરન્તર્યેણધિષ્ટતાઃ
માટે આ ત્રણ દેવતાઓ સતત સ્થિર છે.
અલ્પત્વં વા બહુત્વં વા તેષુ કો જ્ઞાતુમર્હતિ
એ ઓછા છે કે વધારે, એ કોણ સાચે જાણી શકે?
ગુણાત્મકત્વવૈ કલ્પયે તસ્માદેકઃ સ ઉચ્યતે
કારણ કે તેમનું સ્વરૂપ ગુણમય છે, તેથી તેને એક કહેવાય છે.
દેવં તમેકં બહુધા પ્રાહુર્નારાયણં દ્વિજાઃ
દ્વિજોએ-many રૂપે પ્રગટ થતા એક દેવને નારાયણ કહી છે.
મન્વન્તરેષુ વૈ તિસ્ર આવર્ત્તન્તે પુનઃ પુનઃ
દરેક મન્વંતરમાં એ ત્રણ વારંવાર પાછા આવે છે.
તેજસા યશસા બુદ્ધ્યા શ્રુતેન ચ બલેન ચ
તેજ, યશ, બુદ્ધિ, શાસ્ત્રજ્ઞાન અને બળથી.
રાજસ્યા બ્રહ્મણોંઽશેન મારીચઃ કશ્યપો ઽભવત્
બ્રહ્માના અંશરૂપે મરીચિ કશ્યપ બન્યા.
સાત્ત્વિક્યાશ્ચ તથાંશેન યજ્ઞો વિષ્ણુરજા યત
અને એ જ રીતે, સાત્ત્વિક અંશથી યજ્ઞે વિષ્ણુ રૂપ ધારણ કર્યો.
મન્વન્તરેષ્વિહ સ્રષ્ટુમાવર્ત્તન્તે પુનઃ પુનઃ
દરેક મન્વંતરમાં, તેઓ અહીં ફરીથી સર્જન કરવા આવે છે.
યુગાદૌ સકૃદુત્પન્નાસ્તિષ્ઠન્તીહાપ્રસંયમાત્
યુગના આરંભે, એકવાર પ્રગટ થઈ, તેઓ અવિરત અહીં રહે છે.
કાલો ભૂત્વા યુગાત્માસૌ રુદ્રઃ સંહરતે પુનઃ
કાળ સ્વરૂપે, યુગના તત્વરૂપ રુદ્ર ફરીથી સંહાર કરે છે.
ભૂત્વા સંવર્ત્તકાદિત્યસ્ત્રીંલ્લોકાંશ્ચ દહત્યુત
સંહારરૂપ સૂર્ય બની, તે ત્રણેય લોકને દહન કરે છે.
તસ્યાં તસ્યામવસ્થાયાં તત ઉત્પાદ્ય કારણમ્
એ સ્થિતિમાં, પછી તેણે કારણ ઉત્પન્ન કર્યું.
તસ્યાશેન ચ વિજ્ઞેયો મનોઃ સ્વાયંભુવેન્તરે
તેના એક અંશે, મનુ સ્વાયંભુવના સમયગાળામાં, એ સમજાય છે.
તતઃ પુનઃ સ વૈ દેવઃ પ્રાપ્તે સ્વારોચિષે ઽન્તરે
પછી ફરી, જયારે સ્વારોચિષ મન્વંતર આવે છે, ત્યારે એ દેવ ફરી આવે છે.
ઔત્તમે હ્યન્તરે વાપિ હ્યજિતસ્તુ પુનઃ પ્રભુઃ
ઔત્તમ અથવા અંતરે પણ, અજિત ભગવાન ફરીથી સ્વામી બને છે.
તામસસ્યાતરે ચાપિ સ દેવઃ પુનરેવ હિ
તામસ મન્વંતર દરમિયાન પણ, એ દેવ ફરીથી આવે છે.
વૈવસ્વતેન્તરે ચાપિ હરિર્દેવેઃ પુનસ્તુ સઃ
વૈવસ્વત મન્વંતર દરમિયાન પણ, હરિ એ દેવ ફરીથી થાય છે.
મરીચાત્કશ્યપાદ્વિષ્ણુરદિત્યાં સંબભૂવ હ
મરીચિ અને કશ્યપથી, વિષ્ણુ અધિતીમાં જન્મે છે.
પ્રત્યપાદયદિન્દ્રાય દૈવતૈશ્ચૈવ સ પ્રભુઃ
એ ભગવાને ઇન્દ્ર અને દેવતાઓને આપ્યું.
મન્વન્તરેષ્વતીતેષુ યાભિઃ સંરક્ષિતાઃ પ્રજાઃ
ગયા મન્વંતરોમાં, જેમણે પ્રજાઓનું રક્ષણ કર્યું હતું,
યસ્યાંશેનામરાઃ સર્વે જાયન્તે ત્રિદિવેશ્વરાઃ
જેનાં અંશે બધા અમર દેવતાઓ, સ્વર્ગના સ્વામી, જન્મે છે.