આસ્થિતા વીતશોકાસ્તે દેવદારુવને તતઃ
પછી તેઓ દેવદારુના વનમાં શોકરહિત રહી ગયા.
સ્થણ્ડિલેષુ વિચિત્રેષુ પર્વતેષુ ગુહાસુ ચ
વિભિન્ન વેદિકાઓ પર, પર્વતો પર અને ગુફાઓમાં પણ.
તદેવ રૂપમાસ્થાય દેવસ્તદ્વનમાગતઃ
એ જ રૂપ ધારણ કરીને દેવ એ વનમાં પ્રવેશ્યા.
પરભૃતપરિપૂર્ણચારુશબ્દં પ્રવિશતિ તદ્વનમાશ્રમં મહેશઃ
પક્ષીઓના મીઠા અવાજથી ભરેલા એ વનાશ્રમમાં મહેશ પ્રવેશ્યા.
તતસ્તં મુનયઃ સર્વે તુષ્ટુવુઃ સુસમાહિતાઃ
પછી બધા ઋષિઓ એકાગ્ર ચિત્તે તેમનું સ્તવન કરવા લાગ્યા.
સપત્નીકા મહાભાગાઃ સપુત્રાઃ સપરિચ્છદાઃ
પત્નીઓ, પુત્રો અને સેવકો સાથે એ મહાભાગ્યશાળી લોકો.
અજ્ઞાનાદ્દેવદેવસ્ય યદસ્માભિગ્નુષ્ઠિતમ્
દેવદેવના અજ્ઞાનવશે અમે જે કંઈ કર્યું છે.
ચરિતાનિ વિચિત્રાણિ ગુહ્યાનિ ગહનાનિ ચ
વિવિધ, ગુપ્ત અને ગૂઢ કૃત્યો.
સ્વાગતં તે ન જાનીમો ગતિં નૈવ ચ નૈવ ચ
અમને તમારું સ્વાગત કે માર્ગ કશું પણ ખબર નથી.
સ્તુવન્તિ ત્વાં મહાત્માનો દેવદેવં મહેશ્વરમ્
મહાન આત્માઓ, હે દેવદેવ મહેશ, તમારું સ્તુતિ કરે છે.
અનન્તબલવીર્યાય ભૂતાનાં પતયે નમઃ
અનંત બળ અને પરાક્રમ ધરાવતા, સર્વ પ્રાણીઓના સ્વામી, તમને વંદન.
ગઙ્ગા સલિલધારાય ચાધારાય ગુણાત્મને
ગંગાજળની ધારા, આધાર અને ગુણમય સ્વરૂપને વંદન.
કન્દર્પાય નમસ્તુભ્યં નમો ઽસ્તુ પરમાત્મને
કામદેવ અને પરમાત્માને વંદન.
દણ્ડહસ્તાય કાલાય પાશહસ્તાય વૈ નમઃ
દંડધારી, કાળ અને પાશધારીને વંદન.
ભૂતં ભવ્યં ભવિષ્યચ્ચ સ્થાવરં ચઙ્ગમં ચ યત્
જે કંઈ ભૂતકાળનું, વર્તમાનનું કે ભવિષ્યનું છે, અને જે કાયમ રહે છે કે ચાલતું ફરે છે—
શેભો પાહિ ચ ભદ્રં તે પ્રસીદ ભગવંસ્તતઃ
હે ભગવાન, આપ હંમેશાં શુભ રહો, અમારો રક્ષણ કરો, આપ પર કૃપા રાખો.
તત્સર્વં ભગવાનેવ કુરુતે યોગમાયયા
આ બધું ભગવાન પોતાની યોગમાયાથી જ કરે છે.
યાચન્તે તપસા યુક્તાઃ પશ્યામસ્ત્ત્વાં યથા પુરા
જે લોકો તપમાં લીન છે, તેઓ આપને વિનવે છે; અમે આપને પહેલાં જેવો જોઈ શકીએ એવી કૃપા કરો.
નમો દિગ્વાસસે નિત્યં કિઙ્કિણીજાલમાલિને
હંમેશાં દિશાઓને વસ્ત્ર રૂપે ધારણ કરનાર અને ઘંટની માળા પહેરનારને વંદન.
અરૂપાય સુરૂપાય વિશ્વરૂપાય તે નમઃ
રૂપરહિત, સુંદર અને સમગ્ર જગતરૂપ ભગવાનને નમસ્કાર.
સર્વપ્રાણાત્મને તુભ્યં ગુણદેહાય વૈ નમઃ
બધા જીવોમાં રહેલા આત્મા અને ગુણોથી બનેલા શરીર ધરાવનારને નમસ્કાર.
નીલકણ્ઠાય દેવાય ચિતાભસ્માઙ્ગરાગિણે
નીલકંઠ દેવ, જેની અંગ પર સ્મશાનની રાખ છે, તેમને વંદન.
શ્મશાનવાસિને નિત્યં પ્રેતરૂપાય વૈ નમઃ
હંમેશાં સ્મશાનમાં વસતા અને પ્રેતરૂપ ધારણ કરનારને નમસ્કાર.
આત્મા ચ સર્વભૂતાનાં સાંખ્યૈઃ પુરુષ ઉચ્યતે
બધા જીવોમાં રહેલા આત્માને સાંખ્ય શાસ્ત્રમાં પુરુષ કહે છે.
ઋષીણાં ચ વસિષ્ઠસ્ત્વં દેવાનાં વાસવસ્તથા
ઋષિઓમાં આપ વસિષ્ઠ છો અને દેવોમાં આપ વાસવ છો.
આરણ્યાનાં ચ સર્વેષાં સિંહસ્ત્વં પરમેશ્વરઃ
બધા જંગલના પ્રાણીઓમાં, હે પરમેશ્વર, આપ સિંહ છો.
સર્વથા વર્ત્તમાનો ઽપિ યોયો ભાવો ભવિષ્યતિ
જેવો પણ અવસ્થાનો ભાવ હોય કે પછી આવશે—
કામઃ ક્રોધશ્ચ લોભશ્ચ વિષાદો મદ એવ ચ
ઇચ્છા, ક્રોધ, લોભ, દુઃખ અને મદ—
મહાસંહરણે પ્રાપ્તે ત્વયા દેવ કૃતાત્મના
મહાપ્રલય આવે ત્યારે, હે દેવ, આપ પોતે જ સર્વનો અંત કરો છો.
તેનાગ્નિના તદા લોકા અર્ચિર્ભિઃ સર્વતો વૃતાઃ
એ સમયે, એ અગ્નિથી બધા લોક ચારે બાજુથી જ્વાળાઓમાં ઘેરાઈ જાય છે.