અથાજગ્મુઃ પ્રભું દ્રષ્ટું સર્વે દેવાઃ સનાતનમ્
પછી બધા દેવતાઓ સનાતન પ્રભુને જોવા આવ્યા.
સિદ્ધા બ્રહ્મર્ષયો યક્ષા ગન્ધર્વાપ્સરસાં ગણાઃ
સિદ્ધો, બ્રહ્મર્ષિ, યક્ષો અને ગંધર્વ-અપ્સરાઓના સમૂહો,
અભિગમ્ય મહાત્માનં સ્તુવન્તિ પુરુષં હરિમ્
એ મહાત્માને મળીને, તેઓ પુરુષોત્તમ હરિની સ્તુતિ કરે છે.
ત્વત્પ્રસાદાચ્ચ કલ્યાણં પ્રાપ્તં ત્રૈલોક્યમવ્યયમ્
તમારી કૃપાથી ત્રણેય લોકને અવિનાશી કલ્યાણ પ્રાપ્ત થયું છે.
એવમુક્તઃ સુરૈર્વિષ્ણઃ સિદ્ધૈશ્ચ પરમર્ષિભિઃ
દેવતાઓ, સિદ્ધો અને મહાન ઋષિઓએ આ રીતે કહ્યું ત્યારે, વિષ્ણુએ બોલ્યા.
શ્રૂયતામભિધાસ્યામિ કારણં સુરસત્તમાઃ
હે શ્રેષ્ઠ દેવતાઓ, સાંભળો, હું કારણ કહું છું.
યેનાહં બ્રહ્મણા સાર્દ્ધં સૃષ્ટા લોકાશ્ચ માયયા
જેના દ્વારા મેં બ્રહ્માજી સાથે મળીને માયાથી આ લોકોની રચના કરી.
પુરા તમસિ ચાવ્યક્તે ત્રૈલોક્યે ગ્રસિતે મયા
ઘણા સમય પહેલા, જ્યારે ત્રણેય લોક અંધકાર અને અવ્યક્તમાં મારે દ્વારા ઢંકાઈ ગયા હતા,
સહસ્રશીર્ષા ભૂત્વા ચ સહસ્રાક્ષઃ સહસ્રપાત્
હજારો માથા, હજારો આંખો અને હજારો પગ ધરાવીને તે પ્રગટ થયો.
એતસ્મિન્નન્તરે દૂરાત્પશ્યામિ હ્યમિતપ્રભમ્
એ વચ્ચે, દૂરથી હું એક અસીમ તેજવાળો પ્રકાશમાન પુરુષ જોઈ રહ્યો છું.
ચતુર્વક્ત્રં મહાયોગં પુરુષં કાઞ્ચનપ્રભમ્
ચારે મુખ ધરાવતો, મહાન યોગી અને સોનાની જેમ તેજસ્વી એવો પુરુષ હતો.
નિમેષાન્તરમાત્રેણ પ્રાપ્તો ઽસૌ પુરુષોત્તમઃ
માત્ર પળભરમાં જ એ સર્વોચ્ચ પુરુષ ત્યાં આવી પહોંચ્યો.
કસ્ત્વં કુતો વા કિ ચેહ તિષ્ઠસે વદ મે વિભો
હે પ્રભુ, તમે કોણ છો? ક્યાંથી આવ્યા છો? અહીં શા માટે ઉભા છો? મને કહો.
એવમુક્તસ્તદા તેન બ્રહ્મણાહમુવાચ તમ્
એવી રીતે પૂછવામાં આવતા, બ્રહ્માજીએ તેને ઉત્તર આપ્યો.
એવં સંભાષમાણૌ તુ પરસ્પરજયૈષિણૌ
એ રીતે બંને એકબીજાને હરાવવાની ઈચ્છાથી વાતચીત કરતા હતા.
જ્વાલાં તતસ્તામાલોક્ય વિસ્મિતૌ ચ તદાનઘાઃ
પછી જ્યારે એ જ્વાળાને જોયા, ત્યારે બંને ખૂબ જ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા.
વર્દ્ધમાનાં તદા જ્વાલામત્યન્તપરમાદ્ભુતામ્
એ જ્વાળા સતત વધી રહી હતી અને અતિ આશ્ચર્યજનક હતી.
દિવં ભૂમિં ચ નિર્ભિદ્ય તિષ્ઠન્તં જવાલમણ્ડલમ્
આકાશ અને ધરતીને ભેદી, એ અગ્નિનો મંડળ ઊભો રહ્યો હતો.
પ્રાદેશમાત્રમવ્યક્તં લિઙ્ગં પરમદીપ્તિમત્
એમાં એક અવ્યક્ત, પ્રખર તેજવાળું અને હાથની લંબાઈ જેટલું લિંગ હતું.
અનિર્દેશ્યમચિન્ત્યં ચ લક્ષ્યાલક્ષ્યં પુનઃ પુનઃ
એ લિંગ વર્ણનથી પર, કલ્પનાથી પર અને ક્યારેક દેખાતું, ક્યારેક અદૃશ્ય હતું.
મહતા તેજસાયુક્તં વર્દભમાનંભૃશન્તથા
એમાં અતિ વિશાળ તેજ ભરેલું હતું અને સતત વધતું જતું હતું.
ઘોરરૂપિણમત્યર્થં ભિન્દં તમિવ રોદસી
એનું રૂપ અત્યંત ભયાનક હતું, જાણે આકાશ અને ધરતીને ફાડી નાખે છે.
અન્તમસ્ય વિજાનીવો લિઙ્ગસ્ય તુ મહાત્મનઃ
આ મહાન લિંગનો અંત શોધી કાઢીએ.
તદા તુ સમયં કૃત્વા ગત ઉર્દ્ધ્વમધશ્ચ હિ
પછી બંનેએ સંમતિ કરીને, એક ઉપર અને એક નીચે ગયા.
ન પશ્યામિ ચ તસ્યાન્તં ભીતશ્ચાહં તતો ઽભવમ્
હજુ પણ હું એનો અંત જોઈ શક્યો નહીં અને તેથી ડરી ગયો.
સમાગતો મયા સાર્દ્ધ તત્રૈવ ચ મહાભસિ
પછી પાછો આવી, હું ફરી એ મહાસાગર પાસે પહોંચ્યો.
માયયા મોહિતૌ તેન નષ્ટસંજ્ઞૈ વ્યવસ્થિતૌ
તેની માયાથી તેઓ ભ્રમિત થઈ ગયા, અને તેમનું જ્ઞાન ગુમાવીને ત્યાં જ ઊભા રહ્યા.
પ્રભવં નિધનં ચૈવ લૌકાનાં પ્રભુમવ્યયમ્
તમે બધા લોકોનાં આરંભ અને અંત છો, અને સર્વે વિશ્વના અવિનાશી સ્વામી છો.
અવ્યક્તાયાથ મહતે નમસ્કારં પ્રકુર્વહે
અમે તે મહાન અને અપ્રગટને વંદન કરીએ છીએ.
નમો ઽસ્તુ તે શાશ્વતસિદ્ધયોગિને નમોસ્તુ તે સર્વજગત્પ્રતિષ્ઠિત
તમને નમન, હંમેશાં સિદ્ધ યોગના સ્વામી; તમને નમન, સર્વજગતના આધાર.