બ્રહ્માણ્ડપુરાણમ્

ઇત્થં રહસ્યમાખ્યાતં ગોપનીયં પ્રયત્નતઃ

આ રીતે ગુપ્ત વાત કહી, જેને ખૂબ જ સાચવી રાખવી જોઈએ.

સર્વેષા મપિ મન્ત્રાણાં વિદ્યૈષા પ્રાણરૂપિણી

બધા મંત્રોના જીવનરૂપ આ વિદ્યા છે.

સંસ્મૃતા પાપહરણી જરામૃત્યુવિનાશિની

યાદ કરતાં, એ પાપો દૂર કરે છે અને વૃદ્ધાપન તથા મૃત્યુ હટાવે છે.

સ્તુતા વિઘ્નૌઘશમિની ધ્યાતા સર્વાર્થસિદ્ધિદા

સ્તુતિ કરતાં, એ બધા વિઘ્નો શમાવે છે અને ધ્યાન કરતાં, સર્વ ઇચ્છિત ફળ આપે છે.

ભજેદ્યઃ પરમેશાનીમભીષ્ટફલમાપ્નુયાત્

જે કોઈ પરમેશ્વરીનું ભજન કરે છે, તેને ઇચ્છિત ફળ મળે છે.

પૂજયેદ્ધવલૈઃ પુષ્પૈર્બ્રહ્મચર્યયુતો નરઃ

જે પુરુષ બ્રહ્મચર્યથી યુક્ત છે, તેણે સફેદ ફૂલો વડે તેની પૂજા કરવી.

સંકલ્પધવલૈર્વાપિ પૂજયેત્પરમેશ્વરીમ્

અથવા સંકલ્પથી પેદા થયેલા સફેદ ફૂલો વડે પણ પરમેશ્વરીની પૂજા કરી શકાય.

ષોડશાક્ષરવિદ્યાં તામર્ચયેચ્છુદ્ધમાનસઃ

શુદ્ધ મનથી તે શોડશાક્ષરી વિદ્યા ની પૂજા કરવી.

અનુલોમવિલોમેન પ્રજપન્માત્રિકાક્ષરૈઃ

માતૃકામંત્રના અક્ષરોને ક્રમ અને વિક્રમથી જપ કરવો.

મનસોપાંશુના વાપિ નિગદેનાપિ તાપસ

માનસિક, ઉપાંશુ કે ઉચ્છારીત રીતે પણ, હે તપસ્વી,

એકલક્ષજપેનૈવ મહાપાપૈઃ પ્રમુચ્યતે

એક લાખ જપથી મહાપાપોમાંથી મુક્તિ મળે છે.

પાપાનિ નાશયત્યેવ સાધકસ્ય પરા કલા

સાધકના પાપો પરા શક્તિથી નિશ્ચિતપણે નાશ પામે છે.

ક્રમાત્ષોડશલક્ષેણ દેવીસાંનિધ્યમાપ્નુયાત્

ક્રમશઃ શોડશ લાખ જપથી દેવીનું સાન્નિધ્ય પ્રાપ્ત થાય છે.

હોમો બ્રાહ્મણભુક્તિશ્ચ પુરશ્ચરણમુચ્યતે

હવન કરવો અને બ્રાહ્મણોને ભોજન કરાવવું એ પુરશ્ચરણ કહેવાય છે.

મન્ત્રાન્તે પૂજયેદ્દેવીં જપકાલે યથોચિતમ્

મંત્રના અંતે, જપ સમયે યોગ્ય રીતે દેવીની પૂજા કરવી.

તદ્દશાંશં બ્રાહ્મણાનાં ભોજનં વિન્ધ્યમર્દન

હે વિંધ્યમર્દન, એનો દસમો ભાગ બ્રાહ્મણોના ભોજન માટે રાખવો.

તત્સંખ્યાદ્વિગુણં જપ્ત્વા પુરશ્ચર્યાં સમાપયેત્

એ સંખ્યાનો બેગણો જપ કરીને પુરશ્ચરણ પૂર્ણ કરવું.

પશ્ચાદ્વશ્યાદિકર્માણિ કુર્વન્સિદ્ધિમવાપ્સ્યતિ

પછી વશીકરણ વગેરે કર્મો કરીને સિદ્ધિ પ્રાપ્ત થાય છે.

સર્વમાત્માનમરુણં સાધ્યમપ્યરુણીકૃતમ્

પોતાનું આખું સ્વરૂપ લાલ કરે છે; સાધ્ય પણ લાલ બની જાય છે.

વલ્લભઃ સર્વલોકાનાં વશયેન્નાત્રસંશયઃ

બધા લોકોએ જે પ્રિય છે, તે નિઃશંકપણે તેમને પોતાના વશમાં કરી લે છે.

શતમષ્ટોત્તરં જપ્ત્વા તિલકં કારયેદ્ બુધઃ

સૌથી વિદ્વાન વ્યક્તિએ એકસો આઠ વાર જપ કર્યા પછી તિલક કરવો જોઈએ.

અર્ધેન ચ શરીરેણ સ વશં યાતિ દાસવત્

અર્ધ શરીરથી પણ, એ દાસીની જેમ વશમાં આવી જાય છે.

સદ્ય આકૃષ્યતે સા તુ વિમૂઢહૃદયા સતી

એ તરત જ આકર્ષાઈ જાય છે, અને તેનું મન ગૂંચવાઈ જાય છે.

સુરૂપાં ચ સશૃઙ્ગારવેષાભરણમણ્ડિતામ્

સુંદર, પ્રેમભર્યા વેશ અને આભૂષણોથી સજ્જ—

જન્મનામમહાવિદ્યામઙ્કુશાન્તર્વિદર્ભિતમ્

અનંત જન્મોની મહાન વિદ્યા, અંદરથી અંકુશ જેવું શક્તિશાળી—

તદાશાભિમુખો ભૂત્વા ત્રિપુરીકૃતવિગ્રહઃ

પછી, એ ઇચ્છા તરફ મોઢું ફેરવી, ત્રિગુણ સ્વરૂપ ધારણ કરે છે—

સંયોજ્ય દહનાગારે ચન્દ્રસૂર્યપ્રભાકુલે

દહનસ્થળમાં ચંદ્ર અને સૂર્યની કાંતિ સાથે એકરૂપ થઈ—

પ્રજ્વલન્મદનોન્મેષપ્રસ્ફુરજ્જઘનસ્થલામ્

પ્રેમની જ્વાળાથી કમર ધ્રુજી ઉઠે છે—

દૂરીકૃતસુચારિત્રાં વિશાલનયનામ્બુજામ્

સારા વર્તનને દૂર ફેંકી, વિશાળ કમળ જેવી આંખો—