એતદ્દૃષ્ટ્વા તુ દૈત્યેન્દ્રો વિષણ્મઃ સ્વપુરં યયૌ
આ જોઈને દૈત્યોના રાજા નિરાશ થઈ પોતાના શહેર તરફ ગયો.
ભયાદ્વિવ્યથિરે દેવા વિમુક્તસકલક્રિયાઃ
ભયથી દેવતાઓ ગભરાઈ ગયા અને બધાં યજ્ઞ-કર્મો છોડી દિધાં.
અશક્યઃ સમરે યોદ્ધુમસ્માભિરખિલૈરપિ
અમે બધાં મળીને પણ એને યુદ્ધમાં હરાવી શકતા નથી.
કુણ્ડં યોજનવિસ્તારં સમ્યક્કૃત્વા તુ શોભનમ્
એમણે યોજન જેટલું પહોળું અને સુંદર યજ્ઞકુંડ તૈયાર કર્યું.
યજામઃ પરમાં શાક્તિં મહામાસૈર્વયં સુરાઃ
અમે બધા દેવતાઓ મહાન હવનોથી પરમ શક્તિને પૂજશું.
એવમુક્તાસ્તુ તે સર્વેદેવાઃ સેન્દ્રપુરોગમાઃ
આ રીતે કહેતાં, ઇન્દ્ર સહિત બધા દેવતાઓએ એ પ્રમાણે જ કર્યું.
હુતેષુ સર્વમાંસેષુ પાદેષુ ચ કરેષુ ચ
જ્યારે બધું માંસ, પગ અને હાથ પર પણ, હવનમાં અર્પણ થયું.
પ્રાદુર્બભૂવ પરમન્તેજઃ પુઞ્જો હ્યનુત્તમઃ
ત્યારે ત્યાં અદ્વિતીય અને પરમ તેજનો મહાન પુંજ પ્રગટ થયો.
તન્મધ્યે તુ મહાદેવીમુદયાર્કસમપ્રભામ્
તેના મધ્યમાં મહાદેવી ઉગતા સૂર્ય જેવી તેજસ્વી ઝળહળી.
સૌન્દર્યસારસીમાં તામાનન્દરસસાગરામ્
એ સૌંદર્યની સીમા અને આનંદના રસનું સાગર હતી.
સર્વાભરણસંયુક્તાં શૃઙ્ગારૈકરસાલયામ્
એ સર્વે આભૂષણોથી સજ્જ હતી અને પ્રેમના એકમાત્ર સ્વરૂપનું ઘર હતી.
પાશાઙ્કુશેક્ષુકોદણ્ડપઞ્ચબાણલસત્કરામ્
એના હાથમાં પાશ, અંકુશ, ઈક્ષુનો ધનુષ્ય અને પાંચ બાણ ઝળહળતા હતા.
પ્રણેમુર્મુદિતાત્માનો ભૂયોભૂયો ઽખિલાત્મિકમ્
હર્ષિત મનથી તેઓ વારંવાર સર્વવ્યાપકને વંદન કરતા.
તુષ્ટુવુશ્ચ મહાદેવીમંબિકામખિલાર્થદામ્
તેમણે મહાદેવી અંબિકાનું સ્તુતિપૂર્વક ગાન કર્યું, જે સર્વ ઇચ્છાઓ પૂરી પાડે છે.
જય કલ્યાણનિલયે જય કામકલાત્મિકે
જય હો, કલ્યાણના નિવાસસ્થાન! જય હો, કામશક્તિના સ્વરૂપે!
જયાખિલસુરારાધ્યે જય કામેશિ માનદે
જય હો, સર્વ દેવતાઓ દ્વારા પૂજિતે! જય હો, કામેશ્વરી, માન આપનારી!
જય નારાયણિ પરે નન્દિતાશેષવિષ્ટપે
જય હો, નારાયણી, સર્વોપરી, જે સર્વ લોકોએ આનંદ આપે છે!
જય શ્રીવિજયે દેવિ વિજય શ્રીસમૃદ્ધિદે
જય હો, વિજયની દેવી! જય હો, શ્રી અને સમૃદ્ધિ આપનારી!
નમસ્તસ્યૈ ત્રિજગતાં પાલયિત્ર્યૈ પરાત્પરે
ત્રણે લોકની રક્ષક અને સર્વોપરી પરમેશ્વરીને વંદન.
નમઃ સહસ્રશીર્ષાયૈ સહસ્રમુખલોચને
હજારો માથા, હજારો મોઢા અને આંખો ધરાવતીને વંદન.
અણોરણુતરે દેવિ મહતો ઽપિ મહીયસિ
હે દેવી, તું અતિ સૂક્ષ્મ કરતાં પણ સૂક્ષ્મ અને મહાન કરતાં પણ મહાન છે.
અતલં તુ ભવેત્પાદૌ વિતલં જાનુની તવ
અતલ તારા પગ છે અને વિતલ તારા ઘૂંટણ છે.
હૃદયં તુ ભુવર્લોકઃ સ્વસ્તે મુખમુદાહૃતમ્
ભુવર્લોક તારું હૃદય છે અને સ્વઃ તારો મોઢો કહેવાય છે.
મરુતસ્તુ તવોચ્છ્વાસા વાચસ્તે શ્રુતયો ઽખિલાઃ
પવન તારો શ્વાસ છે અને સર્વે વેદો તારી વાણી છે.
આહારસ્તે સદાનન્દો વાસસ્તે હૃદયે સતામ્
તારો આહાર શાશ્વત આનંદ છે અને સત્પુરુષોના હૃદયમાં તારો નિવાસ છે.
શિરોરુહા ઘનાસ્તે તુ તારકાઃ કુસુમાનિ તે
તારા વાળ મેઘ છે અને તારાઓ તારા ફૂલો છે.
યમાશ્ચ નિયમાશ્ચૈવ કરપાદરુહાસ્તથા
યમ અને નિયમ, તેમજ હાથ અને પગની આંગળીઓ પણ તારી જ છે.
પ્રાણાયામસ્તુ તે નાસા રસના તે સરસ્વતી
પ્રાણાયામ તારી નાક છે અને તારી જીભ એટલે સરસ્વતી છે.
મનસ્તે ધારણાશક્તિર્હૃદયં તે સમાધિકઃ
તારો મન એટલે એકાગ્રતા કરવાની શક્તિ છે અને તારું હૃદય સર્વોચ્ચ ધ્યાન છે.
ભૂતં ભવ્યં ભવિષ્યચ્ચ નિત્યં ચ તવ વિગ્રહઃ
ભૂતકાળ, વર્તમાન, ભવિષ્ય અને જે સદા રહે છે એ બધું તારો સ્વરૂપ છે.