અસુરાણાં પુરઃ પાત્રં સાનિનાય તિરોદધે
પાત્રને અસુરોની સામે લાવ્યું અને પછી તેને છુપાવી દીધું.
ઉદ્વેલં કેવલં ક્રોધં પ્રાપ્તા યુદ્ધચિકીર્ષયા
અસુરો અતિ ક્રોધથી ભરાયા અને યુદ્ધ કરવા તત્પર બન્યા.
દુર્વલૈરસુરૈઃ સાર્ધં સમયુદ્ધ્યન્ત સાયુધાઃ
શસ્ત્રધારી દેવતાઓએ દુર્બળ અસુરો સાથે યુદ્ધ કર્યું.
દિગન્તાન્કતિચિજ્જગ્મુઃ પાતાલં કતિચિદ્યયુઃ
કેટલાક દિશાના અંત સુધી ગયા અને કેટલાક પાતાળમાં ઉતરી ગયા.
આત્મીયાં શ્રિયમાજહ્રે શ્રીકટાક્ષ સમીક્ષિતઃ
શ્રીના કૃપાદૃષ્ટિથી તેણે પોતાની સમૃદ્ધિ પાછી મેળવી.
ત્રૈલોક્યં પાલયામાસ પૂર્વવત્પૂર્વદેવજિત્
પહેલાંના દેવતાઓને જીત્યા પછી તેણે ત્રણેય લોકને પહેલાંની જેમ રક્ષ્યા.
યથાકામં ચરન્તિ સ્મ સર્વદા હૃષ્ટચેતસઃ
તેઓ હંમેશા મનગમતું ફરતા અને આનંદિત મનથી રહેતા.
વિસ્મિતઃ કામચારી તુ કૈલાસં નારદો ગતઃ
આશ્ચર્યચકિત અને મનમોજી નારદ કૈલાસ પર ગયો.
તેન સંભાવ્યમાનો ઽસૌ તુષ્ટો વિષ્ટરમાસ્ત સઃ
તેના સન્માનથી તે પ્રસન્ન થઈને આરામથી બેઠો.
પપ્રચ્છ પાર્વતીજાનિઃ સ્વચ્છસ્ફટિકસન્નિભઃ
પાર્વતીપુત્ર, જે શુદ્ધ સ્ફટિક જેવો તેજસ્વી હતો, તેણે તેને પ્રશ્ન કર્યો.
કલહપ્રિય દેવર્ષે કિં વૃત્તં તત્ર નાકિનામ્
હે કલહપ્રિય દેવર્ષિ, ત્યાં દેવોમાં શું બન્યું હતું?
કિં વાપ્યમૃતવૃત્તાન્તં વિષ્ણુના વાપિ કિં કૃતમ્
કે અમૃતની વાત શું છે, કે પછી વિષ્ણુએ શું કર્યું?
ઉવાચ વિસ્મયાવિષ્ટઃ પ્રસન્નવદનેક્ષણઃ
આશ્ચર્યથી ભરાઈ, પ્રસન્ન ચહેરા સાથે તેણે વાત કરી.
તથાપિ પરિપૃષ્ટેન મયા તદ્વક્ષ્યતે ઽધુના
તમે પૂછ્યું છે એટલે હવે હું એ વાત કહું છું.
આદિનારાયમઃ શ્રીમાન્મોહિનીરૂપમાદધે
મૂળ શ્રીનારાયણે મોહિનીનું રૂપ ધારણ કર્યું.
સુરાસુરાઃ સમાલોક્ય વિરતાઃ સમરોધ્યમાત્
આ જોઈને દેવો અને અસુરો બંનેએ યુદ્ધ rookavi દીધું.
કૃત્વા તામેવ મધ્યસ્થામર્પયામાસુરઞ્જસા
તે જ વસ્તુને મધ્યમાં મૂકી, આનંદપૂર્વક અર્પણ કરી.
દેવેભ્ય એવ પીયૂષમશેષં વિતતાર સા
તેણે દેવતાઓ માટે જ અમૃત સર્વત્ર વિહેરી દીધું.
જ્વલન્મન્યુમુખા દૈત્યા યુદ્ધાય પુનરુત્થિતાઃ
દૈત્યોએ ગુસ્સાથી ચમકતા ચહેરા સાથે ફરી યુદ્ધ માટે ઊભા રહ્યા.
પરાજિતા મહાદૈત્યા નષ્ટાઃ પાતાલમભ્યયુઃ
મહાદૈત્યો હરાઈ ગયા અને પાતાળમાં વિલીન થઈ ગયા.
નારદં પ્રેષયિત્વાશુ તદુક્તં સતતં સ્મરન્
નારદને તરત મોકલી, જે કહ્યું હતું તેનું સતત સ્મરણ કરતા,
પાર્વતીસહિતો વિષ્ણુમાજગામ સવિસ્મયઃ
પાર્વતી સાથે, આશ્ચર્યથી ભરેલા, તેઓ વિષ્ણુ પાસે આવ્યા.
ભોગિભોગાસનાદ્વિષ્ણુઃ સમુત્થાય સમાગતઃ
ભોગી સાપના આસન પરથી વિષ્ણુ ઊભા થઈને આગળ આવ્યા.
તં દૃષ્ટ્વા શીઘ્રમાગત્ય સંપૂજ્યાર્ઘ્યાદિતો મુદા
તેમને ઝડપથી આવતાં જોઈ, આનંદથી તેમને અર્ઘ્ય અને સન્માન આપ્યો.
તદાગમનકાર્યં ચ પૃષ્ટવાન્વિષ્ટરશ્રવાઃ
પછી તેમણે આવવાના હેતુ વિશે વિગતે પૂછ્યું.
મહાયોગેશ્વર શ્રીમન્સર્વસૌભાગ્યસુન્દરમ્
મહાયોગેશ્વર, સૌભાગ્ય અને સૌંદર્યના સ્વરૂપ, હે શ્રીમંત!
યદ્રૂપં ભવતોપાત્તં તન્મહ્યં સંપ્રદર્શય
હે પ્રભુ, તમે જે રૂપ ધારણ કર્યું છે, તે મને દર્શાવો.
અવશ્યં દર્શનીયં મે ત્વં હિ પ્રાર્થિતકામધૃક્
તમે તો ઇચ્છિત ફળ આપનાર છો, મને જરૂરથી તમારું દર્શન થવું જ જોઈએ.
યદ્ધ્યાનવૈભવાલ્લબ્ધં રૂપમદ્વૈતમદ્ભુતમ્
ધ્યાનની મહિમાથી પ્રાપ્ત થયેલું, અદ્વિતીય અને અદ્ભુત રૂપ,
તથાસ્ત્વિતિ તિરો ઽધત્ત મહાયોગેશ્વરો હરિઃ
હરિ મહાયોગેશ્વરે કહ્યું: 'તેથી જ થાઓ', અને પોતાને છુપાવી દીધા.