એક સમયે, એક ચતુરમુખી, પરમ યોગી પુરુષ, જે સોનાની જેમ તેજસ્વી પ્રકાશથી ઝગમગતો હતો, પ્રગટ થયો. માત્ર પળભરમાં, એ પરમ પુરુષ ત્યાં ઉપસ્થિત થયો. ત્યારે એક અવાજ ઊઠ્યો: “તમે કોણ છો? ક્યાંથી આવ્યા છો? અને અહીં કેમ ઊભા છો? કહો, હે પ્રભુ!” એમ પૂછવામાં આવ્યું. આ રીતે પૂછાતા, બ્રહ્માએ તેને ઉત્તર આપ્યો. બંને વચ્ચે સંવાદ થવા લાગ્યો, અને બંને જીતની ઇચ્છા રાખતા હતાં. એ સમયે, અચાનક એક અજાણી જ્વાળા દેખાઈ, અને બંને તે જ્વાળાને જોઈને આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયા. એ જ્વાળા સતત વધતી જતી, અત્યંત અજોડ અને અદ્ભુત હતી. એ જ્વાળાનું વર્તુળ આકાશ અને પૃથ્વી બંનેને ભેદતું ઊભું હતું. આ જ્વાળાના અંદર એક અપ્રગટ, તેજસ્વી લિંગ દેખાયું, જે હાથના વિસ્તાર જેટલું હતું. એ લિંગ વર્ણનથી પર અને કલ્પનાથી પણ પર હતું—ક્યારેક દેખાતું, ક્યારેક અદૃશ્ય થઈ જતું. એમાં અપરિમિત તેજ હતો, જે સતત વધતો જતો. તેનો સ્વરૂપ ભયાનક હતું, જાણે આકાશ અને પૃથ્વી ફાટી જાય તેમ. ત્યારે બંનેએ વિચાર્યું: “આ મહાન લિંગનો અંત શોધીએ.” એમ નક્કી કરીને, એક ઉપર અને એક નીચે ગયો. છતાં, કોઈને પણ તેનો અંત દેખાયો નહીં, અને એથી તેમને ભય લાગ્યો. પાછા ફરી, તેઓ ફરી એ મહાસાગર પાસે આવ્યા. તેમના ચિત્તમાં માયાના કારણે ભ્રમ છવાઈ ગયો અને તેઓ પોતાનો સ્વબોધ ગુમાવી બેઠા. એ જ પરમેશ્વર સર્વ વિશ્વોના ઉત્પત્તિ અને લય છે, અક્ષય અને સર્વલોકોના સ્વામી છે. તેથી, તેમણે મહાન, અપ્રગટ સ્વરૂપને નમન કર્યું: “હે accomplished યોગના શાશ્વત સ્વામી! હે સર્વ વિશ્વના આધાર! તમને નમન છે.” “તમે જ પ્રાચીન, વામદેવ, રુદ્ર, સ્કંદ અને શિવ સ્વરૂપ છો. તમે જ સ્વાહા, અર્પણ અને સર્વ યજ્ઞોના સંસ્કાર છો. વેદો, લોકો અને દેવતાઓ—આ બધું, હે પ્રભુ, તમારું સ્વરૂપ છે.” “પૃથ્વી પર સુગંધ, જળમાં સ્વાદ, અગ્નિમાં રૂપ—આ બધું, હે મહાપ્રભુ, તમે જ છો. વાયુમાં સ્પર્શ, ચંદ્રમાં રૂપ, અને બુદ્ધિમાં જ્ઞાન—આ બધું, હે દેવાધિદેવ, તમારું જ સ્વરૂપ છે. પ્રકૃતિનો બીજ પણ તમે જ છો.” “તમે ત્રણેય લોકને પોષો છો; તમે જ તેને સર્જો છો. તમારી દક્ષિણ મુખથી તમે વિશ્વને ફરી ખેંચો છો. ઉત્તર મુખથી તમે સોમ સ્વરૂપે પ્રકાશિત છો, હે દેવોમાં શ્રેષ્ઠ.” “આદિત્ય, વસુ, રુદ્ર, મારુત અને અશ્વિનીકુમાર—વાળખિલ્ય, મહાત્મા, ઋષિ અને તપસ્વી—તમારી જ કૃપાથી પ્રગટ થયા છે. ઉમા, સિતા, સિનિવાલી, કુહૂ અને ગાયત્રી—આ બધાં પણ તમારામાંથી જન્મે છે. સંધ્યા અને રાત્રિ પણ, હે દેવાધિદેવ, તમારાથી જન્મે છે.” “હે વજ્રધારી, પિનાકધારી, સુવર્ણવસ્ત્રધારી દેવ, તમને નમન છે. હે સુવર્ણબીજ સ્વરૂપ, હજારો અદ્ભુત આંખો ધરાવતા દેવ, તમને નમન છે. હે સુવર્ણવીર, સુવર્ણદાતા, પિનાકધારી, શંકર, નીલકંઠ—તમને નમન છે.” “હે દેવાધિદેવ, જગતના મૂળ, કરોડો સૂર્ય જેટલા તેજસ્વી, હજારો મુખ ધરાવનાર, જાણે આખા આકાશને ભક્ષણ કરતા હોય—તમને અમારા નમસ્કાર.