પ્રાચીન કાળમાં, મહાન નદીઓ અને પવિત્ર ભૂમિઓનું વર્ણન થાય છે. ઇરાવતી, વિતસ્તા, વિપાશા, દેવિકા અને કુહૂ જેવી નદીઓ, પછી કૌશકી, ત્રિદિવા, નિષ્ઠિવી અને ગેડકી; પછી વેદા, સ્મૃતિ, વેદવતી, વૃત્રઘ્ની, સિંધુ અને રેવા; પાશા, ચર્મણ્વતી, નૂપા, વિદિશા અને વેત્રવતી; શોણા, મહાનદા, નર્મદા, સુરસા અને ક્રિયા; તમસા, પિપ્પલા, શ્યેના, કરમોદા અને પિશાચિકા; સનેરુ, શુક્તિમતી, મંકુટી, ત્રિદિવા અને ક્રતુ; તાપી, પયોષ્ની, નિર્વિંધ્યા, શ્રીપા અને નિષધા નદી; તોયા, મહાગૌરી, દુર્ગા અને વનશીલા; ગોદાવરી, ભીમરથી, કૃષ્ણવેના અને બંજુલા—આ નદીઓ સહ્યાદ્રિ પર્વતના પાયેથી દક્ષિણ તરફ વહે છે. મલય પર્વતમાંથી જન્મેલી તમામ મહાન નદીઓ, શીતળ અને શુદ્ધ જળથી ભરપૂર છે. લંગુલિની, વંશધારા અને મહેન્દ્ર પર્વતની પુત્રીઓ પણ યાદ કરવામાં આવે છે. કૃપા અને પલાશિની, શુક્તિમતીમાંથી ઉત્પન્ન થયેલી, જાણીતું છે. આ સર્વે નદીઓ વિશ્વની માતાઓ તરીકે માનવામાં આવે છે, અને પાપનો નાશ કરતી છે. આ નદીઓની આસપાસ કુરુ, પંચાલ, શાલ્વ, મદ્રેય અને જંગલ લોકો વસે છે. મત્સ્ય, કુશલ, સૌશલ, કુંતલ અને કાશી-કોશલ લોકો પણ ત્યાં છે. આ બધાં મધ્ય પ્રદેશના મુખ્ય લોકો છે, જેમનું વર્ણન કરવામાં આવ્યું છે. સમગ્ર પૃથ્વી પર, એ પ્રદેશ ખુબ જ સુખદ છે. રામને પ્રિય, સ્વર્ગીય, દિવ્ય વૃક્ષો અને ઔષધીઓથી ભરપૂર છે. તેથી, પૂર્વ પ્રદેશ પણ આથી સુખદ બની ગયો. અપરાંત, મુહમ, પંચાલ અને ચર્મમંડલના લોકો; ચીન, તુષાર, પલ્લવ અને પર્વતની ગુફાઓ; અભિષહ, ઉલુત, કેકય અને દશમાલિક; કમ્બોજ, દરદ, બરબર અને અંગલોહિક; લમક, તલશાલ, ભૂષિક અને ઇજિક; તોમર, હંસભંગ, કાશ્મીરી અને તંગન; ઝિલ્લિક, અહુક અને હૂન-દરવ; પછી પ્લવંગ, માલદ અને માલવર્તિક; પ્રાગ્યોતિષ, પુન્દ્ર, વિદેહ અને તામ્રલિપ્તક—આ લોકોના વર્ણન પછી દક્ષિણ પ્રદેશના અન્ય લોકો આવે છે. સેતુક, મુશિક, ક્ષપન અને વનવાસિક; અભીર, ઐશિક, અટવ્ય અને સરવ; પૌરિક, મૌલિક, શ્મક અને ભોગવર્ધિન; પછી દક્ષિણના અન્ય પ્રદેશો—પૌલેય, કિરાત, રૂપક અને તાપક; નાસિક અને અન્ય, અને નર્મદા વચ્ચેના લોકો; કચ્છિપ, સૌરાષ્ટ્ર, અનાર્ત અને અર્બુદ; માલદ, કરુથ, મેકલ અને કૈતકલ; તોશલ, કોશલ, ત્રિપુરા અને વૈદિશ—આ સર્વે લોકો અને પ્રદેશોનું વર્ણન થાય છે. આ રીતે, પવિત્ર નદીઓ, પર્વતો, અને વિવિધ લોકોના વિસ્તારો, તેમના ગુણો અને મહિમા સાથે, સંસ્કૃતિ અને ધર્મના પવિત્ર સંચાલનને વ્યક્ત કરે છે.