ఆపీడయద్ అరిష్టస్య కణ్ఠం క్లిన్నమ్ ఇవామ్బరమ్ ఉత్పాట్య శృఙ్గమ్ ఏకం చ తేనైవాతాడయత్ తతః
అరిష్టుని మెడను తడిసిన వస్త్రాన్ని మడత పెట్టినట్టు బలంగా పిండాడు. ఒక కొమ్మును విరిగేసి, దానితో అరిష్టుడిని కొట్టాడు.
మమార స మహాదైత్యో ముఖాచ్ ఛోణితమ్ ఉద్వమన్ తుష్టువుర్ నిహతే తస్మిన్ గోపా దైత్యే జనార్దనమ్ జమ్భే హతే సహస్రాక్షం పురా దేవగణా యథా
ఆ మహాదానవుడు నోటి నుంచి రక్తం ఉప్పొంగిస్తూ చనిపోయాడు. ఆ దానవుడు పడిపోయిన తర్వాత, గోపాలు జనార్దనుని స్తుతించారు. ఎప్పుడో జంభాసురుడు చనిపోయినప్పుడు దేవతలు ఇంద్రుని స్తుతించినట్టే వారు కృష్ణుని మహిమను పొగిడారు.
కకుద్మిని హతే ఽరిష్టే ధేనుకే చ నిపాతితే ప్రలమ్బే నిధనం నీతే ధృతే గోవర్ధనాచలే
కకుద్మిని చంపబడినప్పుడు, అరిష్టుడు నాశనం చేయబడినప్పుడు, ధేనుకుడు పడగొట్టబడినప్పుడు, ప్రలంబుడు సంహరించబడినప్పుడు, గోవర్ధనాచలాన్ని ఎత్తిపట్టినప్పుడు,
దమితే కాలియే నాగే భగ్నే తుఙ్గద్రుమద్వయే హతాయాం పూతనాయాం చ శకటే పరివర్తితే
కాళీయ నాగుని అదుపులో పెట్టినప్పుడు, రెండు ఎత్తయిన వృక్షాలు విరిగిపోయినప్పుడు, పూతన చంపబడినప్పుడు, శకటం తిప్పివేయబడినప్పుడు,
కంసాయ నారదః ప్రాహ యథావృత్తమ్ అనుక్రమాత్ యశోదాదేవకీగర్భపరివర్తాద్య్ అశేషతః
యశోదా, దేవకీ గర్భాల మార్పు మొదలుకొని జరిగిన ప్రతి విషయాన్ని నారదుడు క్రమంగా కంసునికి చెప్పాడు.
శ్రుత్వా తత్ సకలం కంసో నారదాద్ దేవదర్శనాత్ వసుదేవం ప్రతి తదా కోపం చక్రే స దుర్మతిః
దేవతలను దర్శించి వచ్చిన నారదుని మాటలు విన్న కంసుడు, ఆ దుర్మతి, వసుదేవునిపై కోపంగా మారాడు.
సో ఽతికోపాద్ ఉపాలభ్య సర్వయాదవసంసది జగర్హే యాదవాంశ్ చాపి కార్యం చైతద్ అచిన్తయత్
అతిగా కోపంతో, యాదవుల సభలో వసుదేవుని మందలించి, యాదవ వంశాన్ని దూషించి, ఏం చేయాలో ఆలోచించాడు.
యావన్ న బలమ్ ఆరూఢౌ బలకృష్ణౌ సుబాలకౌ తావద్ ఏవ మయా వధ్యావ్ అసాధ్యౌ రూఢయౌవనౌ
బలరాముడు, కృష్ణుడు ఇంకా చిన్నవాళ్లు ఉన్నప్పుడే వీరిద్దరినీ నేను చంపాలి; వీరు పెద్దవాళ్లై, బలవంతులైతే, వారిని ఓడించడం అసాధ్యం.
చాణూరో ఽత్ర మహావీర్యో ముష్టికశ్ చ మహాబలః ఏతాభ్యాం మల్లయుద్ధే తౌ ఘాతయిష్యామి దుర్మదౌ
చాణూరుడు గొప్ప శక్తివంతుడు, ముష్టికుడు మహాబలుడు — వీరిద్దరితో మల్లయుద్ధంలో ఆ అహంకారులైన బాలురను చంపిస్తాను.
ధనుర్మహమహాయాగవ్యాజేనానీయ తౌ వ్రజాత్ తథా తథా కరిష్యామి యాస్యతః సంక్షయం యథా
ధనుర్మహోత్సవం పేరుతో వారిని వ్రజ నుండి రప్పించి, అలా చేయించి వారిని నాశనం చేస్తాను.
ఇత్య్ ఆలోచ్య స దుష్టాత్మా కంసో రామజనార్దనౌ హన్తుం కృతమతిర్ వీరమ్ అక్రూరం వాక్యమ్ అబ్రవీత్
ఇలా ఆలోచించిన ఆ దుష్టాత్మ కంసుడు, రాముడు, జనార్దనుని చంపాలని నిర్ణయించి, అక్రూరునితో మాటలు చెప్పాడు.
భో భో దానపతే వాక్యం క్రియతాం ప్రీతయే మమ ఇతః స్యన్దనమ్ ఆరుహ్య గమ్యతాం నన్దగోకులమ్
ఓ దానపతీ! నా ఆనందార్థం నా మాట విను. ఇక్కడి నుంచి రథంపై ఎక్కి నందుని గోపగ్రామానికి వెళ్ళు.
వసుదేవసుతౌ తత్ర విష్ణోర్ అంశసముద్భవౌ నాశాయ కిల సంభూతౌ మమ దుష్టౌ ప్రవర్ధతః
అక్కడ వసుదేవుని కుమారులు, విష్ణువు భాగంగా జన్మించిన వారు, నా నాశనార్థం పుట్టి, దుష్టులుగా పెరుగుతున్నారు.
ధనుర్మహమహాయాగశ్ చతుర్దశ్యాం భవిష్యతి ఆనేయౌ భవతా తౌ తు మల్లయుద్ధాయ తత్ర వై
ధనుర్మహోత్సవం చతుర్దశి రోజున జరుగుతుంది. నువ్వు వారిద్దరిని అక్కడ మల్లయుద్ధానికి తీసుకురావాలి.
చాణూరముష్టికౌ మల్లౌ నియుద్ధకుశలౌ మమ తాభ్యాం సహానయోర్ యుద్ధం సర్వలోకో ఽత్ర పశ్యతు
చాణూరుడు, ముష్టికుడు నా మల్లయోధులు, యుద్ధంలో నిపుణులు. వారితో కలిసి యుద్ధం చేయించాలి; ఆ యుద్ధాన్ని అందరూ చూడాలి.
నాగః కువలయాపీడో మహామాత్రప్రచోదితః స తౌ నిహంస్యతే పాపౌ వసుదేవాత్మజౌ శిశూ
నాగుడు కువలయాపీడుడు, ప్రధాన మహూతు ప్రేరణతో, వసుదేవుని కుమారులైన ఆ చిన్నపిల్లలను చంపేస్తాడు.
తౌ హత్వా వసుదేవం చ నన్దగోపం చ దుర్మతిమ్ హనిష్యే పితరం చైవ ఉగ్రసేనం చ దుర్మతిమ్
వారిని చంపిన తరువాత, వసుదేవుని, నందగోపుని, నా తండ్రిని, ఉగ్రసేనుని — ఆ దుర్మతులను కూడా నేను హతముచేస్తాను.
తతః సమస్తగోపానాం గోధనాన్య్ అఖిలాన్య్ అహమ్ విత్తం చాపహరిష్యామి దుష్టానాం మద్వధైషిణామ్
అంతటితో కాకుండా, అందరు గోపుల పశువులను, ధనాన్ని, నాకు శత్రువులుగా, నా వధకాంక్షతో ఉన్నవారి సొమ్మంతా నేను తీసేసుకుంటాను.
త్వామ్ ఋతే యాదవాశ్ చేమే దుష్టా దానపతే మమ ఏతేషాం చ వధాయాహం ప్రయతిష్యామ్య్ అనుక్రమాత్
నీను తప్ప, ఓ దానపతీ! మిగతా యాదవులు అందరూ దుష్టులు. వారిని ఒక్కొక్కరుగా నాశనం చేయడానికి నేను ప్రయత్నిస్తాను.
తతో నిష్కణ్టకం సర్వం రాజ్యమ్ ఏతద్ అయాదవమ్ ప్రసాధిష్యే త్వయా తస్మాన్ మత్ప్రీత్యా వీర గమ్యతామ్
ఆ తరువాత, యాదవులు లేకుండా, ఎలాంటి అడ్డంకులు లేని ఈ రాజ్యాన్ని నేను పాలిస్తాను. అందుకే, నా ఆనందార్థం, ఓ వీరా! నువ్వు వెళ్ళు.
యథా చ మాహిషం సర్పిర్ దధి చాప్య్ ఉపహార్య వై గోపాః సమానయన్త్య్ ఆశు త్వయా వాచ్యాస్ తథా తథా
ఎలా గోపులు మాహిషానికి నెయ్యి, పెరుగు తక్షణమే తీసుకెళ్తారో, అలాగే నువ్వు కూడా వారికి అలా చెప్పాలి.
ఇత్య్ ఆజ్ఞప్తస్ తదాక్రూరో మహాభాగవతో ద్విజాః ప్రీతిమాన్ అభవత్ కృష్ణం శ్వో ద్రక్ష్యామీతి సత్వరః
అలా ఆజ్ఞాపించగానే, అక్రూరుడు, గొప్ప భక్తుడు, బ్రాహ్మణులారా, 'రేపు కృష్ణుణ్ని చూస్తాను' అని ఆనందంతో తహతహలాడుతూ ఉత్సాహంగా ఉన్నాడు.
తథేత్య్ ఉక్త్వా తు రాజానం రథమ్ ఆరుహ్య సత్వరః నిశ్చక్రామ తదా పుర్యా మథురాయా మధుప్రియః
'అలాగే' అని చెప్పి, మధుప్రియుడు వెంటనే రథంపై ఎక్కి, మథురా నగరం నుండి బయలుదేరాడు.
కేశీ చాపి బలోదగ్రః కంసదూతః ప్రచోదితః కృష్ణస్య నిధనాకాఙ్క్షీ వృన్దావనమ్ ఉపాగమత్
అప్పుడు బలవంతుడైన కేశి, కంసుడు పంపిన దూతగా, కృష్ణుణ్ని చంపాలని తపనతో వృందావనానికి వచ్చాడు.
స ఖురక్షతభూపృష్ఠః సటాక్షేపధుతామ్బుదః పునర్ విక్రాన్తచన్ద్రార్కమార్గో గోపాన్తమ్ ఆగమత్
ఆ దుష్టవాజి కేశి, తన గొళ్ళెం దెబ్బతో మేఘాలను ఊపుతూ, కాళ్లతో భూమిని పీడిస్తూ, మళ్లీ చంద్రసూర్యుల మార్గంలో దూసుకెళ్లి, గోపుల దగ్గరికి చేరాడు.
తస్య హ్రేషితశబ్దేన గోపాలా దైత్యవాజినః గోప్యశ్ చ భయసంవిగ్నా గోవిన్దం శరణం యయుః
ఆ గుర్రం అరుపుతో, గోపులు, గోపికలు భయంతో వణికిపోతూ, ఆ దైత్యవాజి నుండి తప్పించుకోడానికి గోవిందుని ఆశ్రయించారు.
త్రాహి త్రాహీతి గోవిన్దస్ తేషాం శ్రుత్వా తు తద్వచః సతోయజలదధ్వానగమ్భీరమ్ ఇదమ్ ఉక్తవాన్
'రక్షించు! రక్షించు!' అని వారి అరుపులు విని, గోవిందుడు మేఘగర్జనలా గంభీరమైన స్వరంతో ఇలా అన్నాడు.
అలం త్రాసేన గోపాలాః కేశినః కిం భయాతురైః భవద్భిర్ గోపజాతీయైర్ వీరవీర్యం విలోప్యతే
గోపులారా, భయపడటం చాలూ! కేశిని చూసి ఇంత భయపడాల్సిన అవసరం ఏముంది? మీ గోపకుల వంశపు వీరత్వం భయంతో పోతుందా?
కిమ్ అనేనాల్పసారేణ హ్రేషితారోపకారిణా దైతేయబలవాహ్యేన వల్గతా దుష్టవాజినా
ఈ అరుపుతో భయపెట్టే, దైత్యబలంతో వచ్చిన, దుష్టమైన గుర్రం మీకు ఏమి చేస్తుంది? దాని వల్ల భయపడాల్సిన పని లేదు.
ఏహ్య్ ఏహి దుష్ట కృష్ణో ఽహం పూష్ణస్ త్వ్ ఇవ పినాకధృక్ పాతయిష్యామి దశనాన్ వదనాద్ అఖిలాంస్ తవ
రా రా దుష్టా! నేను కృష్ణుణ్ని, పుష్ణుడు విల్లు పట్టినవాడిలా ఉన్నాను. నీ నోటి నుండి నీ పళ్ళన్నీ నేనిప్పుడు పగలగొడతాను.