తతః ఫలాన్య్ అనేకాని తాలాగ్రాన్ నిపతన్ ఖరః పృథివ్యాం పాతయామ్ ఆస మహావాతో ఽమ్బుదాన్ ఇవ
అప్పుడా గాడిద తాళపైనుంచి పడిపోతుండగా, అనేక తాళపండ్లు భూమిపైకి జారిపడ్డాయి. అవి మహా గాలులు మేఘాలను కిందకు తోసినట్టు పడ్డాయి.
అన్యాన్ అప్య్ అస్య వై జ్ఞాతీన్ ఆగతాన్ దైత్యగర్దభాన్ కృష్ణశ్ చిక్షేప తాలాగ్రే బలభద్రశ్ చ లీలయా
అక్కడికి వచ్చిన మిగతా గాడిదరూప దైత్యులను కూడా కృష్ణుడు, బలరాముడు సులభంగా తాళపైన వేసేశారు.
క్షణేనాలంకృతా పృథ్వీ పక్వైస్ తాలఫలైస్ తదా దైత్యగర్దభదేహైశ్ చ మునయః శుశుభే ఽధికమ్
ఒక క్షణంలోనే భూమి పండిపోయిన తాళపండ్లతో, గాడిదరూప దైత్యుల శరీరాలతో అలంకరించబడింది. అది మునులకు మరింత కాంతిని ఇచ్చింది.
తతో గావో నిరాబాధాస్ తస్మింస్ తాలవనే ద్విజాః నవశష్పం సుఖం చేరుర్ యత్ర భుక్తమ్ అభూత్ పురా
ఆ తాళవనంలో, అక్కడ ముందు grazing చేయడం నిషిద్ధమైన చోట, ఆవులు ఎలాంటి భయం లేకుండా, తాజా గడ్డి తిని సంతోషంగా తిరిగాయి, ద్విజులారా.
తస్మిన్ రాసభదైతేయే సానుజే వినిపాతితే సర్వగోపాలగోపీనాం రమ్యం తాలవనం బభౌ
ఆ గాడిదరూప దైత్యుడు, అతని సోదరులు పడగొట్టబడిన తరువాత, అందమైన తాళవనం గోపులు, గోపికలకు మరింత ప్రకాశవంతంగా కనిపించింది.
తతస్ తౌ జాతహర్షౌ తు వసుదేవసుతావ్ ఉభౌ శుశుభాతే మహాత్మానౌ బాలశృఙ్గావ్ ఇవర్షభౌ
తర్వాత వసుదేవుని ఇద్దరు కుమారులు ఆనందంతో మెరిసిపోతూ, మహాత్ములు, మొగ్గలు మొలిచిన రెండు దూడల వృషభాల్లా కనిపించారు.
చారయన్తౌ చ గా దూరే వ్యాహరన్తౌ చ నామభిః నియోగపాశస్కన్ధౌ తౌ వనమాలావిభూషితౌ
వారు దూరంగా ఆవులను మేత పెట్టిస్తూ, వాటి పేర్లు పిలుస్తూ, భుజాలపై కట్టెతో, అడవి పూల మాలలు ధరించి సంచరించారు.
సువర్ణాఞ్జనచూర్ణాభ్యాం తదా తౌ భూషితామ్బరౌ మహేన్ద్రాయుధసంకాశౌ శ్వేతకృష్ణావ్ ఇవామ్బుదౌ
ఆ సమయంలో వారు బంగారు, నల్ల రంగు పొడి పూసిన వస్త్రాలు ధరించి, ఇంద్రాయుధాల్లా, తెల్ల మేఘం, నల్ల మేఘంలా కనిపించారు.
చేరతుర్ లోకసిద్ధాభిః క్రీడాభిర్ ఇతరేతరమ్ సమస్తలోకనాథానాం నాథభూతౌ భువం గతౌ
వారు లోకసిద్ధులతో ఆటలు ఆడుతూ, సమస్త లోకాల నాయకులకు నాయకులుగా, భూమిపై సంచరించారు.
మనుష్యధర్మాభిరతౌ మానయన్తౌ మనుష్యతామ్ తజ్జాతిగుణయుక్తాభిః క్రీడాభిశ్ చేరతుర్ వనమ్
మానవుల స్వభావాలను ఆనందిస్తూ, మానవత్వాన్ని గౌరవిస్తూ, తమ జన్మకు తగిన ఆటలతో అడవిలో సంచరించారు.
తతస్ త్వ్ ఆన్దోలికాభిశ్ చ నియుద్ధైశ్ చ మహాబలౌ వ్యాయామం చక్రతుస్ తత్ర క్షేపణీయైస్ తథాశ్మభిః
ఆ ఇద్దరు బలవంతులు అక్కడ ఊయలలలో ఊగుతూ, కుస్తీ పోటీలు చేస్తూ, రాళ్లు విసురుతూ, శక్తిని పరీక్షించుకుంటూ ఆటలాడారు.
తల్లిప్సుర్ అసురస్ తత్ర ఉభయో రమమాణయోః ఆజగామ ప్రలమ్బాఖ్యో గోపవేషతిరోహితః
ఆ ఇద్దరు ఆనందంగా ఆటలాడుతున్నప్పుడు, వారిని ఓడించాలనే ఆశతో ప్రలంబుడు అనే అసురుడు గొపాలుడి వేషంలో అక్కడికి వచ్చాడు.
సో ఽవగాహత నిఃశఙ్కం తేషాం మధ్యమమానుషః మానుషం రూపమ్ ఆస్థాయ ప్రలమ్బో దానవోత్తమః
ప్రలంబుడు, దానవులలో ముఖ్యుడు, మానవ రూపంలో సాధారణ మనిషిలా కనిపిస్తూ, భయమేమీ లేకుండా వారి మధ్యలో ప్రవేశించాడు.
తయోశ్ ఛిద్రాన్తరప్రేప్సుర్ అతిశీఘ్రమ్ అమన్యత కృష్ణం తతో రౌహిణేయం హన్తుం చక్రే మనోరథమ్
ఆ ఇద్దరి మధ్యలో అవకాశం కోసం వేచి చూస్తూ, ప్రలంబుడు త్వరగా రోహిణీ కుమారుడిని చంపాలని నిర్ణయించుకుని, కృష్ణుడిని మోసగించాలనుకున్నాడు.
హరిణా క్రీడనం నామ బాలక్రీడనకం తతః ప్రక్రీడితాస్ తు తే సర్వే ద్వౌ ద్వౌ యుగపద్ ఉత్పతన్
తర్వాత, పిల్లల ఆటగా 'హరిణక్రీడనం' అనే ఆటను ఆరంభించి, అందరూ జంటలుగా కలిసి ఎగిరిపడుతూ ఆనందంగా ఆడారు.
శ్రీదామ్నా సహ గోవిన్దః ప్రలమ్బేన తథా బలః గోపాలైర్ అపరైశ్ చాన్యే గోపాలాః సహ పుప్లువుః
గోవిందుడు శ్రీదామాతో, బలరాముడు ప్రలంబుతో, మిగతా గొపాలులు పరస్పరం జంటలుగా కలిసి ఎగిరిపడ్డారు.
శ్రీదామానం తతః కృష్ణః ప్రలమ్బం రోహిణీసుతః జితవాన్ కృష్ణపక్షీయైర్ గోపైర్ అన్యైః పరాజితాః
తర్వాత కృష్ణుడు శ్రీదామాను ఓడించాడు, రోహిణీ కుమారుడు ప్రలంబుని ఓడించాడు; కృష్ణుని పక్షంలోని మిగతా గొపాలులు గెలిచారు, మిగతావారు ఓడిపోయారు.
తే వాహయన్తస్ త్వ్ అన్యోన్యం భాణ్డీరస్కన్ధమ్ ఏత్య వై పునర్ నివృత్తాస్ తే సర్వే యే యే తత్ర పరాజితాః
అక్కడ ఓడిపోయిన వారు గెలిచిన వారిని భాండీరు చెట్టు దగ్గర తమ భుజాలపై మోసుకొని వెళ్లి, తిరిగి అందరూ తమ స్థానాలకు వచ్చారు.
సంకర్షణం తు స్కన్ధేన శీఘ్రమ్ ఉత్క్షిప్య దానవః న తస్థౌ ప్రజగామైవ సచన్ద్ర ఇవ వారిదః
దానవుడు బలరాముని భుజాలపై వేగంగా ఎత్తుకొని, ఆపకుండా, చంద్రుడు మేఘంలో ప్రయాణించినట్లు ముందుకు పోయాడు.
అశక్తో వహనే తస్య సంరమ్భాద్ దానవోత్తమః వవృధే సుమహాకాయః ప్రావృషీవ బలాహకః
ఇంకా మోయలేక, ఆ దానవులలో శ్రేష్ఠుడు కోపంతో అతిపెద్ద రూపాన్ని ధరించాడు, వర్షకాలంలో మేఘంలా విస్తరించాడు.
సంకర్షణస్ తు తం దృష్ట్వా దగ్ధశైలోపమాకృతిమ్ స్రగ్దామలమ్బాభరణం ముకుటాటోపమస్తకమ్
బలరాముడు అతడిని అగ్నిపర్వతంలా ప్రకాశించే రూపంలో, పూలహారాలు, ఆభరణాలు ధరించి, తలపై మకుటంతో చూశాడు.
రౌద్రం శకటచక్రాక్షం పాదన్యాసచలత్క్షితిమ్ హ్రియమాణస్ తతః కృష్ణమ్ ఇదం వచనమ్ అబ్రవీత్
ఆ దానవుడు భయంకరంగా, బండిపెద్ద కన్నులతో, అడుగుపడితే భూమి కంపించేలా ఉండగా, బలరాముడు అపహరించబడుతూ కృష్ణునితో ఇలా అన్నాడు.
కృష్ణ కృష్ణ హ్రియే త్వ్ ఏష పర్వతోదగ్రమూర్తినా కేనాపి పశ్య దైత్యేన గోపాలచ్ఛద్మరూపిణా
"కృష్ణా! కృష్ణా! ఈ దైత్యుడు గొపాలుడి వేషంలో, కానీ పర్వతంలా ఉన్న తన అసలురూపంతో నన్ను తీసుకెళ్తున్నాడని చూడు."
యద్ అత్ర సాంప్రతం కార్యం మయా మధునిషూదన తత్ కథ్యతాం ప్రయాత్య్ ఏష దురాత్మాతిత్వరాన్వితః
"మధునిషూదనా! ఇప్పుడు నేను ఏం చేయాలో చెప్పు. ఈ దుష్టుడు చాలా వేగంగా నన్ను తీసుకెళ్తున్నాడు."
తమ్ ఆహ రామం గోవిన్దః స్మితభిన్నౌష్ఠసంపుటః మహాత్మా రౌహిణేయస్య బలవీర్యప్రమాణవిత్
రౌహిణేయుని బలాన్ని, వీర్యాన్ని బాగా తెలిసిన మహాత్ముడు గోవిందుడు, నవ్వుతో రామునితో ఇలా అన్నాడు.
కిమ్ అయం మానుషో భావో వ్యక్తమ్ ఏవావలమ్బ్యతే సర్వాత్మన్ సర్వగుహ్యానాం గుహ్యాద్ గుహ్యాత్మనా త్వయా
"ఈ మానవ స్వభావాన్ని నిజంగా నువ్వు స్వీకరించావా? నీవు సర్వాంతర్యామి, అన్ని రహస్యాలలో అత్యంత రహస్యమైనవాడవు."
స్మరాశేషజగదీశ కారణం కారణాగ్రజ ఆత్మానమ్ ఏకం తద్వచ్ చ జగత్య్ ఏకార్ణవే చ యః
"అఖిల లోకాధిపతివైన నీవు, కారణాలకు కారణుడవు, ఏకైక ఆత్మవు. జగత్తులోనూ, సముద్రంలోనూ నీవే ఒకటిగా ఉన్నావు అని జ్ఞాపకం చేసుకో."
భవాన్ అహం చ విశ్వాత్మన్న్ ఏకమ్ ఏవ హి కారణమ్ జగతో ఽస్య జగత్య్ అర్థే భేదేనావాం వ్యవస్థితౌ
"విశ్వాత్మా! నీవు, నేను — ఈ జగత్తుకు నిజంగా ఒకటే కారణం. జగత్తు కోసం ఇద్దరిగా కనిపిస్తున్నా, మనం పరమార్థంగా ఒక్కటే."
తత్ స్మర్యతామ్ అమేయాత్మంస్ త్వయాత్మా జహి దానవమ్ మానుష్యమ్ ఏవమ్ ఆలమ్బ్య బన్ధూనాం క్రియతాం హితమ్
నీ అంతు లేని స్వరూపాన్ని గుర్తు చేసుకో. నీలోని దానవత్వాన్ని జయించు. మానవ స్వభావాన్ని ఆశ్రయించి, మన బంధువుల మేలుకోసం పని చేయాలి.
ఇతి సంస్మారితో విప్రాః కృష్ణేన సుమహాత్మనా విహస్య పీడయామ్ ఆస ప్రలమ్బం బలవాన్ బలః
కృష్ణుడు, ఆ మహాత్ముడు, ఇలా జ్ఞాపకం చేయగా, బ్రాహ్మణులు నవ్వారు. అప్పుడు బలరాముడు, తన బలంతో, ప్రలంబుని బాధించటం ప్రారంభించాడు.