తతః ప్రహస్య ముదితా సా తం ప్రాహ మహామునిమ్ కిమ్ అద్య సర్వధర్మజ్ఞ పరివృత్తమ్ అహస్ తవ గతమ్ ఏతన్ న కురుతే విస్మయం కస్య కథ్యతే
అప్పుడు, ఆ స్త్రీ ఆనందంగా నవ్వుతూ, ఆ మహర్షిని ఇలా అడిగింది: 'సర్వధర్మాలను తెలిసినవాడా, నేడు నీ రోజు ముగిసిందా? ఇది ఆశ్చర్యంగా లేదు; ఇది ఎవరికీ చెప్పాల్సినదా?'
ప్రాతస్ త్వమ్ ఆగతా భద్రే నదీతీరమ్ ఇదం శుభమ్ మయా దృష్టాసి సుశ్రోణి ప్రవిష్టా చ మమాశ్రమమ్
ప్రభాతంలో, సుభద్రా, నువ్వు ఈ అందమైన నది తీరానికి వచ్చావు; నేను నిన్ను చూశాను, సుందరి, నువ్వు నా ఆశ్రమంలోకి ప్రవేశించావు.
ఇయం చ వర్తతే సంధ్యా పరిణామమ్ అహో గతమ్ అవహాసః కిమర్థో ఽయం సద్భావః కథ్యతాం మమ
ఇప్పుడు సాయంకాలం వచ్చింది, రోజు ముగిసింది; ఈ నవ్వు ఎందుకు? నిజంగా చెప్పు, ఇది ఏ పరిస్థితి?
ప్రత్యూషస్య్ ఆగతా బ్రహ్మన్ సత్యమ్ ఏతన్ న మే మృషా కింత్వ్ అద్య తస్య కాలస్య గతాన్య్ అబ్దశతాని తే
ప్రభాతంలో నువ్వు వచ్చావు, బ్రహ్మన్, ఇది నిజమే, అబద్ధం కాదు; కానీ ఈ రోజు, ఆ కాలంలో నీకు వందల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
తతః ససాధ్వసో విప్రస్ తాం పప్రచ్ఛాయతేక్షణామ్ కథ్యతాం భీరు కః కాలస్ త్వయా మే రమతః సదా
అప్పుడు, భయంతో వణుకుతూ, ఆ ముని ఆ విశాల కళ్లతో ఉన్న మహిళను అడిగాడు: 'భయపడే సుందరి, నువ్వు నాతో ఉన్న కాలంలో ఎంత సమయం గడిచిందో చెప్పు.'
సప్తోత్తరాణ్య్ అతీతాని నవవర్షశతాని చ మాసాశ్ చ షట్ తథైవాన్యత్ సమతీతం దినత్రయమ్
ఏడు వందల తొమ్మిది సంవత్సరాలు, ఆరు నెలలు, ఇంకా మూడు రోజులు గడిచిపోయాయి.
సత్యం భీరు వదస్య్ ఏతత్ పరిహాసో ఽథవా శుభే దినమ్ ఏకమ్ అహం మన్యే త్వయా సార్ధమ్ ఇహోషితమ్
నువ్వు చెప్పింది నిజమేనా, భయపడే సుందరి, లేక ఇది సరదా మాటా? నేను మాత్రం నీతో ఇక్కడ కేవలం ఒక రోజు మాత్రమే గడిపానని అనుకుంటున్నాను.
వదిష్యామ్య్ అనృతం బ్రహ్మన్ కథమ్ అత్ర తవాన్తికే విశేషాద్ అద్య భవతా పృష్టా మార్గానుగామినా
బ్రహ్మన్, నీ ముందు నేను అబద్ధం ఎలా చెప్పగలను? ముఖ్యంగా నువ్వు నన్ను నడుం పట్టి అడిగిన ఈ రోజు, నేను తప్పు మాట చెప్పను.
నిశమ్య తద్ వచస్ తస్యాః స మునిర్ ద్విజసత్తమాః ధిగ్ ధిఙ్ మామ్ ఇత్య్ అనాచారం వినిన్ద్యాత్మానమ్ ఆత్మనా
ఆమె మాటలు విని, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు అయిన ముని, 'అయ్యో! అయ్యో! నా మీదే నింద!' అని తన తప్పును తానే తిట్టుకున్నాడు.
తపాంసి మమ నష్టాని హతం బ్రహ్మవిదాం ధనమ్ హృతో వివేకః కేనాపి యోషిన్ మోహాయ నిర్మితా
నా తపస్సు నశించిపోయింది, బ్రహ్మజ్ఞుల సంపద పోయింది, వివేకం ఎవరో దొంగిలించారు, మాయ కోసం ఒక స్త్రీని సృష్టించారు.
ఊర్మిషట్కాతిగం బ్రహ్మ జ్ఞేయమ్ ఆత్మజయేన మే గతిర్ ఏషా కృతా యేన ధిక్ తం కామమహాగ్రహమ్
ఆరు తరంగాలను దాటి ఉన్న పరబ్రహ్మను ఆత్మనిగ్రహంతో తెలుసుకోవాలి. నేను ఈ మార్గాన్ని ఏర్పరిచాను, దాని ద్వారా ఆ కామమహాగ్రహాన్ని జయించాను. ఆ కోరికను తిట్టాలి.
వ్రతాని సర్వవేదాశ్ చ కారణాన్య్ అఖిలాని చ నరకగ్రామమార్గేణ కామేనాద్య హతాని మే
నా జీవితంలో ఉన్న అన్ని వ్రతాలు, అన్ని వేదాలు, అన్ని కారణాలు — ఇవన్నీ నరకానికి దారి చూపే కామంతో నేడు నాశనం అయ్యాయి.
న త్వాం కరోమ్య్ అహం భస్మ క్రోధతీవ్రేణ వహ్నినా సతాం సాప్తపదం మైత్ర్యమ్ ఉషితో ఽహం త్వయా సహ
నీపై తీవ్రమైన కోపాగ్ని వేసి నిన్ను బూడిద చేయను. ఎందుకంటే, మేము ఇద్దరం సత్సంగతిలో ఏడు అడుగులు కలసి నడిచాము.
అథవా తవ దోషః కః కిం వా కుర్యామ్ అహం తవ మమైవ దోషో నితరాం యేనాహమ్ అజితేన్ద్రియః
లేదంటే, నీ తప్పేంటి? నేను నీకు ఏం చేయగలను? నిజంగా తప్పు నాదే, ఎందుకంటే నేను ఇంద్రియాలను జయించలేకపోయాను.
యథా శక్రప్రియార్థిన్యా కృతో మత్తపసో వ్యయః త్వయా దృష్టిమహామోహమనునాహం జుగుప్సితః
శక్రుని సంతోషపెట్టడానికి నా తపస్సు మత్తులో వృథా అయినట్టే, నీ దృష్టి మహామోహంతో కలసి నన్ను హీనుడిని చేసింది.
యావద్ ఇత్థం స విప్రర్షిస్ తాం బ్రవీతి సుమధ్యమామ్ తావత్ స్ఖలత్స్వేదజలా సా బభూవాతివేపథుః
ఆ ముని ఆ సుందర నడుము గల యువతిని ఇలా మాట్లాడుతున్నంత కాలం, ఆమె చెమటతో తడిసి, బాగా వణికిపోయింది.
ప్రవేపమానాం స చ తాం స్విన్నగాత్రలతాం సతీమ్ గచ్ఛ గచ్ఛేతి సక్రోధమ్ ఉవాచ మునిసత్తమః
ఆమె చెమటతో తడిసిన దేహంతో వణికిపోతున్నదాన్ని చూసి, ఆ మహాముని కోపంతో, 'పోను, పోను!' అని చెప్పాడు.
సా తు నిర్భర్త్సితా తేన వినిష్క్రమ్య తదాశ్రమాత్ ఆకాశగామినీ స్వేదం మమార్జ తరుపల్లవైః
ఆయన దెబ్బతీయడంతో, ఆమె ఆ ఆశ్రమాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయింది. ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తూ, చెట్ల ఆకులతో తన చెమటను తుడిచుకుంది.
వృక్షాద్ వృక్షం యయౌ బాలా ఉదగ్రారుణపల్లవైః నిర్మమార్జ చ గాత్రాణి గలత్స్వేదజలాని వై
ఆ యువతి చెట్టు నుంచి చెట్టుకు వెళ్లింది. ముదురు ఎర్రని కొత్త ఆకులతో తన చెమటతో తడిసిన దేహాన్ని తుడిచుకుంది.
ఋషిణా యస్ తదా గర్భస్ తస్యా దేహే సమాహితః నిర్జగామ సరోమాఞ్చస్వేదరూపీ తదఙ్గతః
ఆ సమయంలో ఆ ముని ఆమె శరీరంలో బీజాన్ని ఉంచాడు. అది చెమట రూపంలో ఆమె అవయవాల నుంచి బయటకు వచ్చింది.
తం వృక్షా జగృహుర్ గర్భమ్ ఏకం చక్రే చ మారుతః సోమేనాప్యాయితో గోభిః స తదా వవృద్ధే శనైః
ఆ గర్భాన్ని చెట్లు స్వీకరించాయి. గాలి దానిని ఒక్కటిగా చేసింది. సోమరసం, పాలు పోషణతో అది క్రమంగా పెరిగింది.
మారిషా నామ కన్యాభూద్ వృక్షాణాం చారులోచనా ప్రాచేతసానాం సా భార్యా దక్షస్య జననీ ద్విజాః
చక్కని కళ్లతో మారీష అనే కన్య చెట్ల నుంచి జన్మించింది. ఆమె ప్రాచేతసుల భార్యగా, దక్షుడి తల్లిగా మారింది, ద్విజులారా.
స చాపి భగవాన్ కణ్డుః క్షీణే తపసి సత్తమః పురుషోత్తమాఖ్యం భో విప్రా విష్ణోర్ ఆయతనం యయౌ
అప్పుడు ఆ భగవంతుడు కండుడు తపస్సు తగ్గిన తర్వాత, ఉత్తముడైన వాడు, పురుషోత్తమం అనే విష్ణువు ఆలయానికి వెళ్లాడు.
దదర్శ పరమం క్షేత్రం ముక్తిదం భువి దుర్లభమ్ దక్షిణస్యోదధేస్ తీరే సర్వకామఫలప్రదమ్
అతడు ముక్తిని ఇచ్చే, భూమిపై దుర్లభమైన, దక్షిణ సముద్ర తీరంలో ఉన్న, అన్ని కోరికలు తీరుస్తున్న పరమమైన క్షేత్రాన్ని చూశాడు.
సురమ్యం వాలుకాకీర్ణం కేతకీవనశోభితమ్ నానాద్రుమలతాకీర్ణం నానాపక్షిరుతం శివమ్
అది ఎంతో అందంగా, మట్టితో కప్పబడి, కేతకీ వనాలతో అలంకరించబడి, ఎన్నో చెట్లు, లతలు, పక్షుల కూళ్లతో నిండిన పవిత్ర ప్రదేశం.
సర్వత్ర సుఖసంచారం సర్వర్తుకుసుమాన్వితమ్ సర్వసౌఖ్యప్రదం నౄణాం ధన్యం సర్వగుణాకరమ్
అక్కడ ఎక్కడ చూసినా సులభంగా తిరగవచ్చు. అన్ని ఋతువుల పువ్వులతో అలంకరించబడి, మనుషులకు అన్ని సుఖాలు ఇచ్చే, ధన్యమైన, అన్ని గుణాల మూలమైన ప్రదేశం.
భృగ్వాద్యైః సేవితం పూర్వం మునిసిద్ధవరైస్ తథా గన్ధర్వైః కింనరైర్ యక్షైస్ తథాన్యైర్ మోక్షకాఙ్క్షిభిః
అది భృగువు మొదలైన మునులు, సిద్ధులు, గంధర్వులు, కిన్నరులు, యక్షులు, ముక్తిని కోరే ఇతరులు పూర్వం సేవించిన ప్రదేశం.
దదర్శ చ హరిం తత్ర దేవైః సర్వైర్ అలంకృతమ్ బ్రాహ్మణాద్యైస్ తథా వర్ణైర్ ఆశ్రమస్థైర్ నిషేవితమ్
అక్కడ అతడు హరిని, అన్ని దేవతలు అలంకరించినవాడిగా, బ్రాహ్మణులు మొదలైన అన్ని వర్ణాల వారు, ఆశ్రమవాసులు సేవిస్తున్నవాడిగా చూశాడు.
దృష్ట్వైవ స తదా క్షేత్రం దేవం చ పురుషోత్తమమ్ కృతకృత్యమ్ ఇవాత్మానం మేనే స మునిసత్తమః
ఆ పవిత్రమైన క్షేత్రాన్ని, పరమపురుషుడైన దేవుణ్ణి చూసిన వెంటనే, ఆ మహర్షి తన జీవిత ప్రయోజనం నెరవేరిందని అనుభవించాడు.
తత్రైకాగ్రమనా భూత్వా చకారారాధనం హరేః బ్రహ్మపారమయం కుర్వఞ్ జపమ్ ఏకాగ్రమానసః ఊర్ధ్వబాహుర్ మహాయోగీ స్థిత్వాసౌ మునిసత్తమః
అక్కడ మనస్సు పూర్తిగా ఏకాగ్రతతో హరిదేవుని ఆరాధన మొదలుపెట్టి, పరబ్రహ్మ జపాన్ని దృఢంగా చేస్తూ, చేతులు పైకి ఎత్తి నిలబడి, ఆ మహాయోగి, గొప్ప ముని తపస్సు చేశాడు.