ఏవమ్ ఉక్తా తతస్ తేన సాగ్రం వర్షశతం పునః బుభుజే విషయాంస్ తన్వీ తేన సార్ధం మహాత్మనా
అతడు అలా చెప్పిన తర్వాత, ఆ సన్నని నడుము కలదీ, ఆ మహాత్ముడితో కలిసి ఇంకొక వంద సంవత్సరాలు సుఖాలలో గడిపింది.
అనుజ్ఞాం దేహి భగవన్ వ్రజామి త్రిదశాలయమ్ ఉక్తస్ తయేతి స పునః స్థీయతామ్ ఇత్య్ అభాషత
'దయచేసి అనుమతించు భగవన్, నేను దేవతల లోకానికి వెళ్తాను' అని ఆమె చెప్పింది. మరలా అతడు, 'కొంతసేపు ఇంకా ఉండు' అని అన్నాడు.
పునర్ గతే వర్షశతే సాధికే సా శుభాననా యామ్య్ అహం త్రిదివం బ్రహ్మన్ ప్రణయస్మితశోభనమ్
ఒక వంద సంవత్సరాలు దాటి, ఆ మంగళమైన ముఖం కలిగిన ఆ మహిళ, బ్రహ్మన్, ప్రేమతో చిరునవ్వుతో ప్రకాశిస్తూ, స్వర్గానికి వెళ్లిపోయింది.
ఉక్తస్ తయైవం స మునిః పునర్ ఆహాయతేక్షణామ్ ఇహాస్యతాం మయా సుభ్రు చిరం కాలం గమిష్యసి
ఆమె అలా చెప్పినప్పుడు, ఆ ముని ఆ విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న సుందరి వద్దకు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'ఇక్కడే ఉండు, సుందరి, చాలా కాలం తర్వాతే నువ్వు వెళ్ళిపోతావు.'
తచ్ఛాపభీతా సుశ్రోణీ సహ తేనర్షిణా పునః శతద్వయం కించిద్ ఊనం వర్షాణాం సమతిష్ఠత
ఆ శాపాన్ని భయపడి, అందమైన నడుము కలిగిన ఆ మహిళ, ఆ ఋషితో కలిసి, రెండు వందల సంవత్సరాలకు కొద్దిగా తక్కువగా అక్కడే ఉండిపోయింది.
గమనాయ మహాభాగో దేవరాజనివేశనమ్ ప్రోక్తః ప్రోక్తస్ తయా తన్వ్యా స్థీయతామ్ ఇత్య్ అభాషత
దేవేంద్రుని నివాసానికి వెళ్లేందుకు సిద్ధమైన ఆ మహాత్ముడిని, సన్నగా ఉన్న ఆ మహిళ, 'ఇంకా ఉండండి' అని అడిగింది.
తస్య శాపభయాద్ భీరుర్ దాక్షిణ్యేన చ దక్షిణా ప్రోక్తా ప్రణయభఙ్గార్తివేదినీ న జహౌ మునిమ్
ఆ ముని శాపాన్ని భయపడి, భయపడుతూ, మృదువుగా, ప్రేమ బంధం తెగిపోతే కలిగే బాధను తెలిసిన ఆ స్త్రీ, ఆ మునిని వదలలేదు.
తయా చ రమతస్ తస్య పరమర్షేర్ అహర్నిశమ్ నవం నవమ్ అభూత్ ప్రేమ మన్మథాసక్తచేతసః
ఆమెతో కలిసి, ఆ మహర్షి రాత్రింబవళ్లు ఆనందంగా గడిపాడు; అతని మనసు మన్మథుడి ఆకర్షణలో మునిగిపోయి, ప్రేమ ప్రతి రోజు కొత్తగా అనిపించేది.
ఏకదా తు త్వరాయుక్తో నిశ్చక్రామోటజాన్ మునిః నిష్క్రామన్తం చ కుత్రేతి గమ్యతే ప్రాహ సా శుభా
ఒక రోజు, ఆ ముని తొందరగా తన గుడిసెను వదిలి బయలుదేరాడు. అతను వెళ్ళిపోతుండగా, ఆ మంగళకరమైన మహిళ, 'ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?' అని అడిగింది.
ఇత్య్ ఉక్తః స తయా ప్రాహ పరివృత్తమ్ అహః శుభే సంధ్యోపాస్తిం కరిష్యామి క్రియాలోపో ఽన్యథా భవేత్
ఆమె అలా అడిగినప్పుడు, అతను ఇలా అన్నాడు: 'ఈ రోజు ముగిసింది, సుందరి; నేను సాయంకాల పూజ చేయాలి, లేకపోతే నా కర్మలు తప్పిపోతాయి.'
తతః ప్రహస్య ముదితా సా తం ప్రాహ మహామునిమ్ కిమ్ అద్య సర్వధర్మజ్ఞ పరివృత్తమ్ అహస్ తవ గతమ్ ఏతన్ న కురుతే విస్మయం కస్య కథ్యతే
అప్పుడు, ఆ స్త్రీ ఆనందంగా నవ్వుతూ, ఆ మహర్షిని ఇలా అడిగింది: 'సర్వధర్మాలను తెలిసినవాడా, నేడు నీ రోజు ముగిసిందా? ఇది ఆశ్చర్యంగా లేదు; ఇది ఎవరికీ చెప్పాల్సినదా?'
ప్రాతస్ త్వమ్ ఆగతా భద్రే నదీతీరమ్ ఇదం శుభమ్ మయా దృష్టాసి సుశ్రోణి ప్రవిష్టా చ మమాశ్రమమ్
ప్రభాతంలో, సుభద్రా, నువ్వు ఈ అందమైన నది తీరానికి వచ్చావు; నేను నిన్ను చూశాను, సుందరి, నువ్వు నా ఆశ్రమంలోకి ప్రవేశించావు.
ఇయం చ వర్తతే సంధ్యా పరిణామమ్ అహో గతమ్ అవహాసః కిమర్థో ఽయం సద్భావః కథ్యతాం మమ
ఇప్పుడు సాయంకాలం వచ్చింది, రోజు ముగిసింది; ఈ నవ్వు ఎందుకు? నిజంగా చెప్పు, ఇది ఏ పరిస్థితి?
ప్రత్యూషస్య్ ఆగతా బ్రహ్మన్ సత్యమ్ ఏతన్ న మే మృషా కింత్వ్ అద్య తస్య కాలస్య గతాన్య్ అబ్దశతాని తే
ప్రభాతంలో నువ్వు వచ్చావు, బ్రహ్మన్, ఇది నిజమే, అబద్ధం కాదు; కానీ ఈ రోజు, ఆ కాలంలో నీకు వందల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
తతః ససాధ్వసో విప్రస్ తాం పప్రచ్ఛాయతేక్షణామ్ కథ్యతాం భీరు కః కాలస్ త్వయా మే రమతః సదా
అప్పుడు, భయంతో వణుకుతూ, ఆ ముని ఆ విశాల కళ్లతో ఉన్న మహిళను అడిగాడు: 'భయపడే సుందరి, నువ్వు నాతో ఉన్న కాలంలో ఎంత సమయం గడిచిందో చెప్పు.'
సప్తోత్తరాణ్య్ అతీతాని నవవర్షశతాని చ మాసాశ్ చ షట్ తథైవాన్యత్ సమతీతం దినత్రయమ్
ఏడు వందల తొమ్మిది సంవత్సరాలు, ఆరు నెలలు, ఇంకా మూడు రోజులు గడిచిపోయాయి.
సత్యం భీరు వదస్య్ ఏతత్ పరిహాసో ఽథవా శుభే దినమ్ ఏకమ్ అహం మన్యే త్వయా సార్ధమ్ ఇహోషితమ్
నువ్వు చెప్పింది నిజమేనా, భయపడే సుందరి, లేక ఇది సరదా మాటా? నేను మాత్రం నీతో ఇక్కడ కేవలం ఒక రోజు మాత్రమే గడిపానని అనుకుంటున్నాను.
వదిష్యామ్య్ అనృతం బ్రహ్మన్ కథమ్ అత్ర తవాన్తికే విశేషాద్ అద్య భవతా పృష్టా మార్గానుగామినా
బ్రహ్మన్, నీ ముందు నేను అబద్ధం ఎలా చెప్పగలను? ముఖ్యంగా నువ్వు నన్ను నడుం పట్టి అడిగిన ఈ రోజు, నేను తప్పు మాట చెప్పను.
నిశమ్య తద్ వచస్ తస్యాః స మునిర్ ద్విజసత్తమాః ధిగ్ ధిఙ్ మామ్ ఇత్య్ అనాచారం వినిన్ద్యాత్మానమ్ ఆత్మనా
ఆమె మాటలు విని, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు అయిన ముని, 'అయ్యో! అయ్యో! నా మీదే నింద!' అని తన తప్పును తానే తిట్టుకున్నాడు.
తపాంసి మమ నష్టాని హతం బ్రహ్మవిదాం ధనమ్ హృతో వివేకః కేనాపి యోషిన్ మోహాయ నిర్మితా
నా తపస్సు నశించిపోయింది, బ్రహ్మజ్ఞుల సంపద పోయింది, వివేకం ఎవరో దొంగిలించారు, మాయ కోసం ఒక స్త్రీని సృష్టించారు.
ఊర్మిషట్కాతిగం బ్రహ్మ జ్ఞేయమ్ ఆత్మజయేన మే గతిర్ ఏషా కృతా యేన ధిక్ తం కామమహాగ్రహమ్
ఆరు తరంగాలను దాటి ఉన్న పరబ్రహ్మను ఆత్మనిగ్రహంతో తెలుసుకోవాలి. నేను ఈ మార్గాన్ని ఏర్పరిచాను, దాని ద్వారా ఆ కామమహాగ్రహాన్ని జయించాను. ఆ కోరికను తిట్టాలి.
వ్రతాని సర్వవేదాశ్ చ కారణాన్య్ అఖిలాని చ నరకగ్రామమార్గేణ కామేనాద్య హతాని మే
నా జీవితంలో ఉన్న అన్ని వ్రతాలు, అన్ని వేదాలు, అన్ని కారణాలు — ఇవన్నీ నరకానికి దారి చూపే కామంతో నేడు నాశనం అయ్యాయి.
న త్వాం కరోమ్య్ అహం భస్మ క్రోధతీవ్రేణ వహ్నినా సతాం సాప్తపదం మైత్ర్యమ్ ఉషితో ఽహం త్వయా సహ
నీపై తీవ్రమైన కోపాగ్ని వేసి నిన్ను బూడిద చేయను. ఎందుకంటే, మేము ఇద్దరం సత్సంగతిలో ఏడు అడుగులు కలసి నడిచాము.
అథవా తవ దోషః కః కిం వా కుర్యామ్ అహం తవ మమైవ దోషో నితరాం యేనాహమ్ అజితేన్ద్రియః
లేదంటే, నీ తప్పేంటి? నేను నీకు ఏం చేయగలను? నిజంగా తప్పు నాదే, ఎందుకంటే నేను ఇంద్రియాలను జయించలేకపోయాను.
యథా శక్రప్రియార్థిన్యా కృతో మత్తపసో వ్యయః త్వయా దృష్టిమహామోహమనునాహం జుగుప్సితః
శక్రుని సంతోషపెట్టడానికి నా తపస్సు మత్తులో వృథా అయినట్టే, నీ దృష్టి మహామోహంతో కలసి నన్ను హీనుడిని చేసింది.
యావద్ ఇత్థం స విప్రర్షిస్ తాం బ్రవీతి సుమధ్యమామ్ తావత్ స్ఖలత్స్వేదజలా సా బభూవాతివేపథుః
ఆ ముని ఆ సుందర నడుము గల యువతిని ఇలా మాట్లాడుతున్నంత కాలం, ఆమె చెమటతో తడిసి, బాగా వణికిపోయింది.
ప్రవేపమానాం స చ తాం స్విన్నగాత్రలతాం సతీమ్ గచ్ఛ గచ్ఛేతి సక్రోధమ్ ఉవాచ మునిసత్తమః
ఆమె చెమటతో తడిసిన దేహంతో వణికిపోతున్నదాన్ని చూసి, ఆ మహాముని కోపంతో, 'పోను, పోను!' అని చెప్పాడు.
సా తు నిర్భర్త్సితా తేన వినిష్క్రమ్య తదాశ్రమాత్ ఆకాశగామినీ స్వేదం మమార్జ తరుపల్లవైః
ఆయన దెబ్బతీయడంతో, ఆమె ఆ ఆశ్రమాన్ని వదిలి వెళ్లిపోయింది. ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తూ, చెట్ల ఆకులతో తన చెమటను తుడిచుకుంది.
వృక్షాద్ వృక్షం యయౌ బాలా ఉదగ్రారుణపల్లవైః నిర్మమార్జ చ గాత్రాణి గలత్స్వేదజలాని వై
ఆ యువతి చెట్టు నుంచి చెట్టుకు వెళ్లింది. ముదురు ఎర్రని కొత్త ఆకులతో తన చెమటతో తడిసిన దేహాన్ని తుడిచుకుంది.
ఋషిణా యస్ తదా గర్భస్ తస్యా దేహే సమాహితః నిర్జగామ సరోమాఞ్చస్వేదరూపీ తదఙ్గతః
ఆ సమయంలో ఆ ముని ఆమె శరీరంలో బీజాన్ని ఉంచాడు. అది చెమట రూపంలో ఆమె అవయవాల నుంచి బయటకు వచ్చింది.