రూపయౌవనసంపన్నమ్ అతీవ సుమనోహరమ్ దివ్యాలంకారసంయుక్తం షోడశవత్సరాకృతి
అతడు అందం, యవ్వనం కలిగి, అపూర్వంగా ఆకర్షణీయంగా, దివ్యాభరణాలతో అలంకరించబడి, పదహారు సంవత్సరాల యువకుడిలా కనిపించాడు.
దివ్యవస్త్రధరం కాన్తం దివ్యస్రగ్గన్ధభూషితమ్ సర్వోపభోగసంపన్నం సహసా తపసో బలాత్
దివ్య వస్త్రాలు ధరించి, సుందరంగా, దివ్యమాలలు, సుగంధాలు ధరించి, అన్ని సుఖాలు పొందుతూ, తపస్సు బలంతో ఒక్కసారిగా వెలిగిపోయాడు.
దృష్ట్వా సా తస్య తద్ వీర్యం పరం విస్మయమ్ ఆగతా అహో ఽస్య తపసో వీర్యమ్ ఇత్య్ ఉక్త్వా ముదితాభవత్
అతని తపస్సు శక్తిని చూసి ఆమె ఎంతో ఆశ్చర్యపోయింది. 'అయ్యో! ఇతని తపస్సు ఎంత గొప్పది!' అని చెప్పి ఆనందించింది.
స్నానం సంధ్యాం జపం హోమం స్వాధ్యాయం దేవతార్చనమ్ వ్రతోపవాసనియమం ధ్యానం చ మునిసత్తమాః
స్నానం, సంధ్య, జపం, హోమం, స్వాధ్యాయం, దేవతార్చన, వ్రతాలు, ఉపవాసం, నియమం, ధ్యానం—ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా—
త్యక్త్వా స రేమే ముదితస్ తయా సార్ధమ్ అహర్నిశమ్ మన్మథావిష్టహృదయో న బుబోధ తపఃక్షయమ్
ఇవి అన్నీ వదిలేసి, ఆమెతో ఆనందంగా రాత్రి పగలు కలసి విహరించాడు. మనసంతా ప్రేమలో మునిగి, తపస్సు తగ్గిపోతున్నదని గ్రహించలేదు.
సంధ్యారాత్రిదివాపక్షమాసర్త్వయనహాయనమ్ న బుబోధ గతం కాలం విషయాసక్తమానసః
సంధ్య, రాత్రి, పగలు, పక్షం, నెల, ఋతువు, సంవత్సరం—all కాలం ఎలా పోతుందో అతనికి తెలియలేదు, ఎందుకంటే అతని మనసు సుఖాలలో మునిగిపోయింది.
సా చ తం కామజైర్ భావైర్ విదగ్ధా రహసి ద్విజాః వరయామ్ ఆస సుశ్రోణిః ప్రలాపకుశలా తదా
ఆమె కూడా, ఓ ద్విజులారా, కామభావాలతో నిపుణురాలిగా, ఒంటరిగా అతనిని మాయమాటలతో ఆకర్షించింది, అందమైన నడుము కలదీ.
ఏవం కణ్డుస్ తయా సార్ధం వర్షాణామ్ అధికం శతమ్ అతిష్ఠన్ మన్దరద్రోణ్యాం గ్రామ్యధర్మరతో మునిః
ఇలా కండు, గృహస్థ ధర్మాలలో ఆనందిస్తూ, మందర పర్వతపు లోయలో ఆమెతో కలిసి వంద సంవత్సరాలకు మించిపోయే కాలం గడిపాడు.
సా తం ప్రాహ మహాభాగం గన్తుమ్ ఇచ్ఛామ్య్ అహం దివమ్ ప్రసాదసుముఖో బ్రహ్మన్న్ అనుజ్ఞాతుం త్వమ్ అర్హసి
ఆమె ఆ మహాభాగుడిని ఇలా అడిగింది: 'నేను స్వర్గానికి వెళ్లాలనుకుంటున్నాను. దయతో అనుమతించు బ్రహ్మన్.'
తయైవమ్ ఉక్తః స మునిస్ తస్యామ్ ఆసక్తమానసః దినాని కతిచిద్ భద్రే స్థీయతామ్ ఇత్య్ అభాషత
ఇలా ఆమె అడిగినప్పుడు, ఆ ముని, ఆమెపై మమకారంతో, 'కొన్ని రోజులు ఇంకా ఉండు ప్రియమైనవాడా' అని అన్నాడు.
ఏవమ్ ఉక్తా తతస్ తేన సాగ్రం వర్షశతం పునః బుభుజే విషయాంస్ తన్వీ తేన సార్ధం మహాత్మనా
అతడు అలా చెప్పిన తర్వాత, ఆ సన్నని నడుము కలదీ, ఆ మహాత్ముడితో కలిసి ఇంకొక వంద సంవత్సరాలు సుఖాలలో గడిపింది.
అనుజ్ఞాం దేహి భగవన్ వ్రజామి త్రిదశాలయమ్ ఉక్తస్ తయేతి స పునః స్థీయతామ్ ఇత్య్ అభాషత
'దయచేసి అనుమతించు భగవన్, నేను దేవతల లోకానికి వెళ్తాను' అని ఆమె చెప్పింది. మరలా అతడు, 'కొంతసేపు ఇంకా ఉండు' అని అన్నాడు.
పునర్ గతే వర్షశతే సాధికే సా శుభాననా యామ్య్ అహం త్రిదివం బ్రహ్మన్ ప్రణయస్మితశోభనమ్
ఒక వంద సంవత్సరాలు దాటి, ఆ మంగళమైన ముఖం కలిగిన ఆ మహిళ, బ్రహ్మన్, ప్రేమతో చిరునవ్వుతో ప్రకాశిస్తూ, స్వర్గానికి వెళ్లిపోయింది.
ఉక్తస్ తయైవం స మునిః పునర్ ఆహాయతేక్షణామ్ ఇహాస్యతాం మయా సుభ్రు చిరం కాలం గమిష్యసి
ఆమె అలా చెప్పినప్పుడు, ఆ ముని ఆ విశాలమైన కళ్లతో ఉన్న సుందరి వద్దకు మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'ఇక్కడే ఉండు, సుందరి, చాలా కాలం తర్వాతే నువ్వు వెళ్ళిపోతావు.'
తచ్ఛాపభీతా సుశ్రోణీ సహ తేనర్షిణా పునః శతద్వయం కించిద్ ఊనం వర్షాణాం సమతిష్ఠత
ఆ శాపాన్ని భయపడి, అందమైన నడుము కలిగిన ఆ మహిళ, ఆ ఋషితో కలిసి, రెండు వందల సంవత్సరాలకు కొద్దిగా తక్కువగా అక్కడే ఉండిపోయింది.
గమనాయ మహాభాగో దేవరాజనివేశనమ్ ప్రోక్తః ప్రోక్తస్ తయా తన్వ్యా స్థీయతామ్ ఇత్య్ అభాషత
దేవేంద్రుని నివాసానికి వెళ్లేందుకు సిద్ధమైన ఆ మహాత్ముడిని, సన్నగా ఉన్న ఆ మహిళ, 'ఇంకా ఉండండి' అని అడిగింది.
తస్య శాపభయాద్ భీరుర్ దాక్షిణ్యేన చ దక్షిణా ప్రోక్తా ప్రణయభఙ్గార్తివేదినీ న జహౌ మునిమ్
ఆ ముని శాపాన్ని భయపడి, భయపడుతూ, మృదువుగా, ప్రేమ బంధం తెగిపోతే కలిగే బాధను తెలిసిన ఆ స్త్రీ, ఆ మునిని వదలలేదు.
తయా చ రమతస్ తస్య పరమర్షేర్ అహర్నిశమ్ నవం నవమ్ అభూత్ ప్రేమ మన్మథాసక్తచేతసః
ఆమెతో కలిసి, ఆ మహర్షి రాత్రింబవళ్లు ఆనందంగా గడిపాడు; అతని మనసు మన్మథుడి ఆకర్షణలో మునిగిపోయి, ప్రేమ ప్రతి రోజు కొత్తగా అనిపించేది.
ఏకదా తు త్వరాయుక్తో నిశ్చక్రామోటజాన్ మునిః నిష్క్రామన్తం చ కుత్రేతి గమ్యతే ప్రాహ సా శుభా
ఒక రోజు, ఆ ముని తొందరగా తన గుడిసెను వదిలి బయలుదేరాడు. అతను వెళ్ళిపోతుండగా, ఆ మంగళకరమైన మహిళ, 'ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు?' అని అడిగింది.
ఇత్య్ ఉక్తః స తయా ప్రాహ పరివృత్తమ్ అహః శుభే సంధ్యోపాస్తిం కరిష్యామి క్రియాలోపో ఽన్యథా భవేత్
ఆమె అలా అడిగినప్పుడు, అతను ఇలా అన్నాడు: 'ఈ రోజు ముగిసింది, సుందరి; నేను సాయంకాల పూజ చేయాలి, లేకపోతే నా కర్మలు తప్పిపోతాయి.'
తతః ప్రహస్య ముదితా సా తం ప్రాహ మహామునిమ్ కిమ్ అద్య సర్వధర్మజ్ఞ పరివృత్తమ్ అహస్ తవ గతమ్ ఏతన్ న కురుతే విస్మయం కస్య కథ్యతే
అప్పుడు, ఆ స్త్రీ ఆనందంగా నవ్వుతూ, ఆ మహర్షిని ఇలా అడిగింది: 'సర్వధర్మాలను తెలిసినవాడా, నేడు నీ రోజు ముగిసిందా? ఇది ఆశ్చర్యంగా లేదు; ఇది ఎవరికీ చెప్పాల్సినదా?'
ప్రాతస్ త్వమ్ ఆగతా భద్రే నదీతీరమ్ ఇదం శుభమ్ మయా దృష్టాసి సుశ్రోణి ప్రవిష్టా చ మమాశ్రమమ్
ప్రభాతంలో, సుభద్రా, నువ్వు ఈ అందమైన నది తీరానికి వచ్చావు; నేను నిన్ను చూశాను, సుందరి, నువ్వు నా ఆశ్రమంలోకి ప్రవేశించావు.
ఇయం చ వర్తతే సంధ్యా పరిణామమ్ అహో గతమ్ అవహాసః కిమర్థో ఽయం సద్భావః కథ్యతాం మమ
ఇప్పుడు సాయంకాలం వచ్చింది, రోజు ముగిసింది; ఈ నవ్వు ఎందుకు? నిజంగా చెప్పు, ఇది ఏ పరిస్థితి?
ప్రత్యూషస్య్ ఆగతా బ్రహ్మన్ సత్యమ్ ఏతన్ న మే మృషా కింత్వ్ అద్య తస్య కాలస్య గతాన్య్ అబ్దశతాని తే
ప్రభాతంలో నువ్వు వచ్చావు, బ్రహ్మన్, ఇది నిజమే, అబద్ధం కాదు; కానీ ఈ రోజు, ఆ కాలంలో నీకు వందల సంవత్సరాలు గడిచిపోయాయి.
తతః ససాధ్వసో విప్రస్ తాం పప్రచ్ఛాయతేక్షణామ్ కథ్యతాం భీరు కః కాలస్ త్వయా మే రమతః సదా
అప్పుడు, భయంతో వణుకుతూ, ఆ ముని ఆ విశాల కళ్లతో ఉన్న మహిళను అడిగాడు: 'భయపడే సుందరి, నువ్వు నాతో ఉన్న కాలంలో ఎంత సమయం గడిచిందో చెప్పు.'
సప్తోత్తరాణ్య్ అతీతాని నవవర్షశతాని చ మాసాశ్ చ షట్ తథైవాన్యత్ సమతీతం దినత్రయమ్
ఏడు వందల తొమ్మిది సంవత్సరాలు, ఆరు నెలలు, ఇంకా మూడు రోజులు గడిచిపోయాయి.
సత్యం భీరు వదస్య్ ఏతత్ పరిహాసో ఽథవా శుభే దినమ్ ఏకమ్ అహం మన్యే త్వయా సార్ధమ్ ఇహోషితమ్
నువ్వు చెప్పింది నిజమేనా, భయపడే సుందరి, లేక ఇది సరదా మాటా? నేను మాత్రం నీతో ఇక్కడ కేవలం ఒక రోజు మాత్రమే గడిపానని అనుకుంటున్నాను.
వదిష్యామ్య్ అనృతం బ్రహ్మన్ కథమ్ అత్ర తవాన్తికే విశేషాద్ అద్య భవతా పృష్టా మార్గానుగామినా
బ్రహ్మన్, నీ ముందు నేను అబద్ధం ఎలా చెప్పగలను? ముఖ్యంగా నువ్వు నన్ను నడుం పట్టి అడిగిన ఈ రోజు, నేను తప్పు మాట చెప్పను.
నిశమ్య తద్ వచస్ తస్యాః స మునిర్ ద్విజసత్తమాః ధిగ్ ధిఙ్ మామ్ ఇత్య్ అనాచారం వినిన్ద్యాత్మానమ్ ఆత్మనా
ఆమె మాటలు విని, ఆ ద్విజశ్రేష్ఠుడు అయిన ముని, 'అయ్యో! అయ్యో! నా మీదే నింద!' అని తన తప్పును తానే తిట్టుకున్నాడు.
తపాంసి మమ నష్టాని హతం బ్రహ్మవిదాం ధనమ్ హృతో వివేకః కేనాపి యోషిన్ మోహాయ నిర్మితా
నా తపస్సు నశించిపోయింది, బ్రహ్మజ్ఞుల సంపద పోయింది, వివేకం ఎవరో దొంగిలించారు, మాయ కోసం ఒక స్త్రీని సృష్టించారు.