తత్రాప్య్ ఏవంవిధాం పుణ్యాం కథాం శృణు మహామతే గఙ్గాయా దక్షిణే తీరే శ్రీగిరేర్ ఉత్తరే తటే
అక్కడ కూడా ఇలాంటి పుణ్యకథను విను, ఓ మహామతి! గంగా నది దక్షిణ తీరంలో, శ్రీగిరి ఉత్తర తీరంలో ఈ కథ జరిగింది.
ఆదికేశ ఇతి ఖ్యాత ఋషిభిః పరిపూజితః మహాదేవో లిఙ్గరూపీ సదాస్తే సర్వకామదః
అక్కడ ఆదికేశుడు అని ప్రసిద్ధి చెందిన మహాదేవుడు, ఋషులచే పూజింపబడుతూ, లింగరూపంలో ఎల్లప్పుడూ అన్ని కోరికలను తీర్చేవాడిగా ఉన్నాడు.
సిన్ధుద్వీప ఇతి ఖ్యాతో మునిః పరమధార్మికః తస్య భ్రాతా వేద ఇతి స చాపి పరమో ఋషిః
సింధుద్వీపుడు అనే ముని అక్కడ అత్యంత ధార్మికుడిగా ప్రసిద్ధి. అతని సోదరుడు వేదుడు కూడా గొప్ప ఋషిగా పేరుగాంచాడు.
తమ్ ఆదికేశం వై దేవం త్రిపురారిం త్రిలోచనమ్ నిత్యం పూజయతే భక్త్యా ప్రాప్తే మధ్యందినే రవౌ
ఆ ఆదికేశుడైన దేవుడిని, త్రిపురాసురుని శత్రువును, త్రినేత్రుడిని, మధ్యాహ్న సూర్యుడు వచ్చినప్పుడు ప్రతిరోజూ భక్తితో పూజిస్తారు.
భిక్షాటనాయ వేదో ఽపి యాతి గ్రామం విచక్షణః యాతే తస్మిన్ ద్విజవరే వ్యాధః పరమధార్మికః
వేదుడు అనే విద్వాంసుడు భిక్షాటన కోసం గ్రామానికి వెళ్తాడు. అతను వెళ్లిన తరువాత, ఒక పరమధార్మికుడైన వ్యాధుడు అక్కడికి వస్తాడు.
తస్మిన్ గిరివరే పుణ్యే మృగయాం యాతి నిత్యశః అటిత్వా వివిధాన్ దేశాన్ మృగాన్ హత్వా యథాసుఖమ్
ఆ పవిత్రమైన గొప్ప పర్వతంలో ఆ వ్యాధుడు ప్రతిరోజూ వేటకు వెళ్తాడు. వివిధ ప్రాంతాల్లో తిరిగి, తన ఇష్టానుసారం జంతువులను వేటాడుతాడు.
ముఖే గృహీత్వా పానీయమ్ అభిషేకాయ శూలినః న్యస్య మాంసం ధనుష్కోట్యాం శ్రాన్తో వ్యాధః శివం ప్రభుమ్
శూలధారుడైన శివుడికి అభిషేకం చేయడానికి నోట్లో నీళ్లు పెట్టుకొని, మాంసాన్ని విల్లుబొటనకు పెట్టి, అలిసిన వ్యాధుడు ఆ ప్రభువైన శివుని దగ్గరకు చేరుతాడు.
ఆదికేశం సమాగత్య న్యస్య మాంసం తతో బహిః గఙ్గాం గత్వా ముఖే వారి గృహీత్వాగత్య తం శివమ్
ఆదికేశుని దగ్గరకు వచ్చి, మాంసాన్ని బయట ఉంచి, గంగానదికి వెళ్లి, నోట్లో నీళ్లు తీసుకొని, మళ్లీ ఆ శివుని దగ్గరకు వస్తాడు.
యస్య కస్యాపి పత్త్రాణి కరేణాదాయ భక్తితః అపరేణ చ మాంసాని నైవేద్యార్థం చ తన్మనాః
ఎవరైనా భక్తితో చేతిలో ఆకులు తీసుకొని, మనసు నిమగ్నమై, మరికొన్ని మాంసపు ముక్కలను నైవేద్యంగా సమర్పిస్తాడు.
ఆదికేశం సమాగత్య వేదేనార్చితమ్ ఓజసా పాదేనాహత్య తాం పూజాం ముఖానీతేన వారిణా
ఆదికేశుని వద్దకు వచ్చి, వేదుడు శక్తితో చేసిన ఆర్చనను తన కాలితో తాకి, నోట్లో తెచ్చిన నీటితో ఆ పూజను చేస్తాడు.
స్నాపయిత్వా శివం దేవమ్ అర్చయిత్వా తు పత్త్రకైః కల్పయిత్వా తు తన్ మాంసం శివో మే ప్రీయతామ్ ఇతి
శివుని స్నానం చేయించి, ఆకులతో పూజ చేసి, ఆ మాంసాన్ని సమర్పిస్తూ – 'శివుడు నాతో సంతుష్టుడవ్వాలి' అని కోరాడు.
నైవ కించిత్ స జానాతి శివభక్తిం వినా శుభామ్ తతో యాతి స్వకం స్థానం మాంసేన తు యథాగతమ్
శివునిపై శుభమైన భక్తి లేకుండా వాడికి ఏమీ తెలియదు. అందుకే, మాంసాన్ని తీసుకుని వచ్చినట్లే తిరిగి తన స్థలానికి వెళ్తాడు.
కరోత్య్ ఏతాదృగ్ ఆగత్యాగత్య ప్రత్యహమ్ ఏవ సః తథాపీశస్ తుతోషాస్య విచిత్రా హీశ్వరస్థితిః
అతడు ఇలా వచ్చి పోయి ప్రతిరోజూ ఇదే పని చేస్తాడు. అయినా ప్రభువు అతనిపై సంతోషించాడు – ప్రభువు మార్గాలు ఎంత అద్భుతంగా ఉంటాయో చూడండి.
యావన్ నాయాత్య్ అసౌ భిల్లః శివస్ తావన్ న సౌఖ్యభాక్ భక్తానుకమ్పితాం శంభోర్ మానాతీతాం తు వేత్తి కః
ఆ వేటగాడు రాకపోతే శివుడు సుఖాన్ని అనుభవించడు. భక్తులపై శంభువు చూపే అపారమైన కరుణను ఎవరు అర్థం చేసుకోగలరు?
సంపూజయత్య్ ఆదికేశమ్ ఉమయా ప్రత్యహం శివమ్ ఏవం బహుతిథే కాలే యాతే వేదశ్ చుకోప హ
అతడు ప్రతిరోజూ ఉమాదేవితో కలిసి ఆదికేశవుని పూజించేవాడు. ఇలా చాలా కాలం గడిచాక వేదుడు కోపగించుకున్నాడు.
పూజాం మన్త్రవతీం చిత్రాం శివభక్తిసమన్వితామ్ కో ను విధ్వంసతే పాపో మత్తః స వధమ్ ఆప్నుయాత్
శివుని భక్తితో, మంత్రాలతో అలంకరించిన పూజను ఎవడు ధ్వంసం చేస్తాడో, అతడు నిజంగా పాపి. అలాంటి వాడిని నేను సంహరించాలి.
గురుదేవద్విజస్వామిద్రోహీ వధ్యో మునేర్ అపి సర్వస్యాపి వధార్హో ఽసౌ శివస్య ద్రోహకృన్ నరః
గురువు, దేవుడు, ద్విజుడు, యజమాని – వీరిని ద్రోహించేవాడు మునికి కూడా సంహారయోగ్యుడే. అందరికన్నా ముఖ్యంగా, శివునికి శత్రువైన మనిషి మరణానికి పాత్రుడే.
ఏవం నిశ్చిత్య మేధావీ వేదః సిన్ధోస్ తథానుజః కస్యేయం పాపచేష్టా స్యాత్ పాపిష్ఠస్య దురాత్మనః
ఇలా ఆలోచించిన వేదుడు, తన సోదరుడు సింధుతో కలిసి – 'ఈ పాపకార్యం ఎవరిది? ఎంత దుష్టుడో!' అని ఆశ్చర్యపడ్డాడు.
పుష్పైర్ వన్యభవైర్ దివ్యైః కన్దైర్ మూలఫలైః శుభైః కృతాం పూజాం స విధ్వస్య హ్య్ అన్యాం పూజాం కరోతి యః
అడవి పువ్వులు, దివ్యమైన కందులు, మూలాలు, శుభమైన పండ్లతో చేసిన పూజను ఎవరైనా ధ్వంసం చేసి, తర్వాత ఇంకొక పూజ చేస్తే –
మాంసేన తరుపత్త్రైశ్ చ స చ వధ్యో భవేన్ మమ ఏవం సంచిన్త్య మేధావీ గోపయిత్వా తనుం తదా
మాంసం, చెట్టు ఆకులతో ఆ పూజను చేసినా, అతడూ నా చేతిలో సంహారానికి పాత్రుడే. ఇలా ఆలోచించిన వేదుడు తన శరీరాన్ని దాచుకున్నాడు.
తం పశ్యేయమ్ అహం పాపం పూజాకర్తారమ్ ఈశ్వరే ఏతస్మిన్న్ అన్తరే ప్రాయాద్ వ్యాధో దేవం యథా పురా
ఆ పాపిని, దేవునికి పూజ చేసే వాడిని నేను చూడాలి అనుకున్నాడు. అంతలో వేటగాడు మునుపటిలాగే దేవుని వద్దకు వచ్చాడు.
నిత్యవత్ పూజయన్తం తమ్ ఆదికేశస్ తదాబ్రవీత్
అతడు ఎప్పటిలాగే పూజ చేస్తుండగా, ఆదికేశుడు అప్పుడతనితో మాట్లాడాడు.
భో భో వ్యాధ మహాబుద్ధే శ్రాన్తో ఽసీతి పునః పునః చిరాయ కథమ్ ఆయాతస్ త్వాం వినా తాత దుఃఖితః న విన్దామి సుఖం కించిత్ సమాశ్వసిహి పుత్రక
"ఓ వేటగాడా, గొప్ప బుద్ధి కలవాడా! నువ్వు మళ్లీ మళ్లీ అలసిపోయినట్టు కనిపిస్తున్నావు. ఇంతకాలం తర్వాత ఎందుకు వచ్చావు? నీవు లేకపోతే నాకు సుఖం లేదు. ధైర్యంగా ఉండు నా కుమారుడా."
తమ్ ఏవంవాదినం దేవం వేదః శ్రుత్వా విలోక్య తు చుకోప విస్మయావిష్టో న చ కించిద్ ఉవాచ హ
దేవుడు ఇలా మాట్లాడినదాన్ని విని, వేదుడు ఆశ్చర్యంతో, కోపంతో అతన్ని చూశాడు. కానీ ఏమీ చెప్పలేదు.
వ్యాధశ్ చ నిత్యవత్ పూజాం కృత్వా స్వభవనం యయౌ వేదశ్ చ కుపితో భూత్వా ఆగత్యేశమ్ ఉవాచ హ
వేటగాడు ఎప్పటిలాగే పూజ చేసి తన ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. కానీ వేదుడు కోపంతో దేవుని వద్దకు వచ్చి మాట్లాడాడు.
అయం వ్యాధః పాపరతః క్రియాజ్ఞానవివర్జితః ప్రాణిహింసారతః క్రూరో నిర్దయః సర్వజన్తుషు
"ఈ వేటగాడు పాపంలో మునిగిపోయాడు, కర్మలు, జ్ఞానం తెలియని వాడు, ప్రాణులను హింసించడంలో క్రూరుడు, అన్ని జీవుల పట్ల దయలేని వాడు."
హీనజాతిర్ అకించిజ్జ్ఞో గురుక్రమవివర్జితః సదానుచితకారీ చానిర్జితాఖిలగోగణః
"తక్కువ జాతి వాడు, ఏమీ తెలియని వాడు, గురువు మార్గం తెలియని వాడు, ఎప్పుడూ తగినట్లు ప్రవర్తించని వాడు, ఒక్క ఆవును కూడా జయించని వాడు."
తస్యాత్మానం దర్శితవాన్ న మాం కించన వక్ష్యసి పూజాం మన్త్రవిధానేన కరోమీశ యతవ్రతః
"అతడు నీకు తనను చూపించుకున్నాడు, కానీ నాకు మాత్రం ఏమీ చెప్పవా? ప్రభూ, నేను మంత్రపూర్వకంగా, నియమంతో పూజ చేస్తున్నాను."
త్వదేకశరణో నిత్యం భార్యాపుత్రవివర్జితః వ్యాధో మాంసేన దుష్టేన పూజాం తవ కరోత్య్ అసౌ
ఒక్క నీ దయకే ఆశ్రయంగా, భార్యా పిల్లలు లేని ఆ వ్యాధుడు, అపవిత్రమైన మాంసంతో నీ పూజ చేస్తూ ఉంటాడు.
తస్య ప్రసన్నో భగవాన్ న మమేతి మహాద్భుతమ్ శాస్తిమ్ అస్య కరిష్యామి భిల్లస్య హ్య్ అపకారిణః
ఆయన పూజను ప్రభువు సంతోషంగా స్వీకరించటం, నాకు మాత్రం అంగీకరించకపోవడం నిజంగా ఆశ్చర్యమే. ఆ భిల్లుడి తప్పుకు శిక్ష విధించాలి.