ఏవమ్ ఉక్తః స నృపతిశ్ చిచ్చికేన ద్విజన్మనా దర్శయామ్ ఆస తం దేవం తాం చ గఙ్గాం ద్విజన్మనే
ఇలా ద్విజుడు చిచ్చికుడు అడిగిన తరువాత, ఆ రాజు అతనికి ఆ దేవుడిని, ఆ గంగానదిని చూపించాడు.
తతః స చిచ్చికః స్నాత్వా గఙ్గాం త్రైలోక్యపావనీమ్
తర్వాత చిచ్చికుడు మూడు లోకాలను పవిత్రం చేసే గంగానదిలో స్నానం చేశాడు.
గఙ్గే గౌతమి యావత్ త్వాం త్రిజగత్పావనీం నరః న పశ్యత్య్ ఉచ్యతే తావద్ ఇహాముత్రాపి పాతకీ
ఓ గంగే! ఓ గౌతమీ! మూడు లోకాలను పవిత్రం చేసే నిన్ను మనిషి చూడకపోతే, ఇహలోకంలోనూ పరలోకంలోనూ అతడు పాపి అనే పేరే పొందుతాడు.
తస్మాత్ సర్వాగసమ్ అపి మామ్ ఉద్ధర సరిద్వరే సంసారే దేహినామ్ అన్యా న గతిః కాపి కుత్రచిత్ త్వాం వినా విష్ణుచరణసరోరుహసముద్భవే
అందుకే, ఓ నదులలో శ్రేష్ఠమైన గంగా! నేను ఎంత దోషాలతో ఉన్నా నన్ను రక్షించు. ఈ సంసారంలో, విష్ణువు పాదపద్మాల నుంచి పుట్టిన నిన్ను తప్ప మరే మార్గం లేదు.
ఇతి శ్రద్ధావిశుద్ధాత్మా గఙ్గైకశరణో ద్విజః స్నానం చక్రే స్మరన్న్ అన్తర్ గఙ్గే త్రాయస్వ మామ్ ఇతి
ఇలా, విశ్వాసంతో శుద్ధమైన మనస్సుతో, గంగానదినే ఆశ్రయంగా తీసుకుని, ఆ ద్విజుడు స్నానం చేశాడు. అంతరంగా 'ఓ గంగే! నన్ను రక్షించు' అని జపిస్తూ ఉండేవాడు.
గదాధరం తతో నత్వా పశ్యత్సు నగవాసిషు పవమానాభ్యనుజ్ఞాతస్ తదైవ దివమ్ ఆక్రమత్
తర్వాత, గదాధరునికి నమస్కరించి, పర్వతవాసులు చూస్తుండగా, పవమానుడు అనుమతించగా, వెంటనే స్వర్గానికి చేరుకున్నాడు.
పవమానః స్వనగరం ప్రయయౌ సానుగస్ తతః తతః ప్రభృతి తత్ తీర్థం పావమానం సచిచ్చికమ్
ఆ తరువాత పవమానుడు తన అనుచరులతో కలిసి తన నగరానికి తిరిగి వెళ్ళాడు. అప్పటి నుండి ఆ పవిత్ర స్థలాన్ని పవమానం అని పిలుస్తున్నారు.
గదాధరం కోటితీర్థమ్ ఇతి వేదవిదో విదుః కోటికోటిగుణం కర్మ కృతం తత్ర భవేన్ నృణామ్
వేదాలను తెలిసినవారు గదాధరుని కోటితీర్థం అని అంటారు. అక్కడ మనుషులు చేసే ప్రతి కార్యానికి కోట్లు కోట్లు రెట్లు ఫలితం లభిస్తుంది.
భద్రతీర్థమ్ ఇతి ప్రోక్తం సర్వానిష్టనివారణమ్ సర్వపాపప్రశమనం మహాశాన్తిప్రదాయకమ్
అది భద్రతీర్థం అని పిలవబడుతుంది. అది అన్ని దురదృష్టాలను తొలగిస్తుంది, అన్ని పాపాలను శాంతింపజేస్తుంది, గొప్ప శాంతిని ప్రసాదిస్తుంది.
ఆదిత్యస్య ప్రియా భార్యా ఉషా త్వాష్ట్రీ పతివ్రతా ఛాయాపి భార్యా సవితుస్ తస్యాః పుత్రః శనైశ్చరః
ఉషా, త్వష్ట్రుని పతివ్రత భార్య, ఆదిత్యునికి ప్రియమైన భార్య. ఛాయ కూడా సవితృవుకు భార్య, ఆమె కుమారుడు శనైశ్చరుడు.
తస్య స్వసా విష్టిర్ ఇతి భీషణా పాపరూపిణీ తాం కన్యాం సవితా కస్మై దదామీతి మతిం దధే
ఆయనకు విష్టి అనే భయంకరమైన, పాపరూపిణి సోదరి ఉంది. ఆ కూతురిని ఎవరికిచ్చాలో సవితా ఆలోచించాడు.
యస్మై యస్మై దాతుకామః సూర్యో లోకగురుః ప్రభుః తచ్ ఛ్రుత్వా భీషణా చేతి కిం కుర్మో భార్యయానయా ఏవం తు వర్తమానే సా పితరం ప్రాహ దుఃఖితా
ప్రపంచానికి గురువైన సూర్యుడు, ఆ కూతురిని ఎవరికి ఇవ్వాలో తలంచాడు. ఆమె భయంకరమని విని, ప్రజలు 'ఇలాంటి భార్యతో ఏమి చేయాలి?' అని అనుకున్నారు. ఇలా పరిస్థితి కొనసాగుతుండగా, ఆ అమ్మాయి దుఃఖంతో తన తండ్రిని అడిగింది.
బాలామ్ ఏవ పితా యస్ తు దద్యాత్ కన్యాం సురూపిణే స కృతార్థో భవేల్ లోకే న చేద్ దుష్కృతవాన్ పితా
తండ్రి తన చిన్న కూతురిని మంచి రూపం కలిగిన వానికి ఇచ్చినట్లయితే, అతడు లోకంలో సఫలుడవుతాడు. లేకపోతే, ఆ తండ్రి పాపి అవుతాడు.
చతుర్థాద్ వత్సరాద్ ఊర్ధ్వం యావన్ న దశమాత్యయః తావద్ వివాహః కన్యాయాః పిత్రా కార్యః ప్రయత్నతః
నాలుగో సంవత్సరానికి తరువాత, పదవ సంవత్సరానికి లోగా తండ్రి తన కూతురి వివాహాన్ని శ్రద్ధగా చేయాలి.
శ్రీమతే విదుషే యూనే కులీనాయ యశస్వినే ఉదారాయ సనాథాయ కన్యా దేయా వరాయ వై
శ్రీమంతుడు, విద్యావంతుడు, యువకుడు, మంచి కుటుంబానికి చెందినవాడు, పేరుగాంచినవాడు, ఉదారుడు, సంరక్షణ ఉన్నవాడు — ఇలాంటి వరుణికి కూతురిని ఇవ్వాలి.
ఏతచ్ చేద్ అన్యథా కుర్యాత్ పితా స నిరయీ సదా ధర్మస్య సాధనం కన్యా విదుషామ్ అపి భాస్కర
ఇలా కాకుండా తండ్రి వ్యవహరించినట్లయితే, అతడు ఎప్పుడూ నరకానికి గురవుతాడు. విద్యావంతులకైనా కూతురిని ఇచ్చే కార్యమే ధర్మానికి మార్గం, ఓ భాస్కరా.
నరకస్యేవ మూర్ఖాణాం కామోపహతచేతసామ్ ఏకతః పృథివీ కృత్స్నా సశైలవనకాననా
కామానికి లోనైన మూర్ఖులకు నరకమే ఫలితం. ఒకవైపు పర్వతాలు, అడవులు, తోటలతో కూడిన మొత్తం భూమి ఉంది.
స్వలంకృతోపాధిహీనా సుకన్యా చైకతః స్మృతా విక్రీణీతే యశ్ చ కన్యామ్ అశ్వం వా గాం తిలాన్ అపి
ఇంకొకవైపు అలంకారాలతో ఉన్న, దోషరహితమైన మంచి కూతురు ఉంది. ఎవడు కూతురిని, గుఱ్ఱాన్ని, ఆవును లేదా నువ్వులను అమ్మినా—
న తస్య రౌరవాదిభ్యః కదాచిన్ నిష్కృతిర్ భవేత్ వివాహాతిక్రమః కార్యో న కన్యాయాః కదాచన
అతనికి రౌరవాది నరకాల నుండి ఎప్పుడూ విమోచనం ఉండదు. కూతురి విషయంలో వివాహాన్ని తప్పుగా చేయకూడదు.
తస్మిన్ కృతే యత్ పితుః స్యాత్ పాపం తత్ కేన కథ్యతే యావల్ లజ్జాం న జానాతి యావత్ క్రీడతి పాంశుభిః
ఇలాంటి పనిలో తండ్రికి కలిగే పాపాన్ని ఎవరు వివరించగలరు? ఆమె ఇంకా లజ్జా తెలియని వయసులో, మట్టితో ఆడుకునేంతవరకు—
తావత్ కన్యా ప్రదాతవ్యా నో చేత్ పిత్రోర్ అధోగతిః పితుః స్వరూపం పుత్రః స్యాద్ యః పితా పుత్ర ఏవ సః
అంతవరకు కూతురిని వివాహం చేయాలి. లేకపోతే తల్లిదండ్రులు దిగజారిపోతారు. కుమారుడు తండ్రి స్వరూపమే; తండ్రే కుమారుడవుతాడు.
ఆత్మనః సుఖితాం లోకే కో న కుర్యాత్ కరోతి చ యత్ కన్యాయాం పితా కుర్యాద్ దానం పూజనమ్ ఈక్షణమ్
ఈ లోకంలో తన పిల్లలు సంతోషంగా ఉండాలని ఎవరు కోరుకోరు? తండ్రి తన కూతురికి ఇచ్చేది, గౌరవించేది, చూసేది — ఇవన్నీ—
యత్ కృతం తత్ కృతం విద్యాత్ తాసు దత్తం తద్ అక్షయమ్ యద్ దత్తం తాసు కన్యాసు తద్ ఆనన్త్యాయ కల్పతే
ఏది చేసారో అది చేసినట్లే భావించాలి; వారికి ఇచ్చినది ఎప్పటికీ నశించదు. ఇలాంటి కూతుర్లకు ఇచ్చిన దానం అనంతమైన ఫలితాన్ని ఇస్తుంది.
పుత్రేషు చైవ పౌత్రేషు కో న కుర్యాత్ సుఖం రవే కరోతి యః కన్యకానాం స సంపద్భాజనం భవేత్
కుమారులు, మనవళ్లకు సంతోషం కలిగించడాన్ని ఎవరు ఇష్టపడరు? కూతుర్లకు ఆనందం కలిగించేవాడు ధన్యుడవుతాడు.
ఏవం తాం వాదినీం కన్యాం విష్టిం ప్రోవాచ భాస్కరః
అలా వాదిస్తున్న ఆ యువతిని, విష్టిని, భాస్కరుడు ఇలా పలికాడు.
కిం కరోమి న గృహ్ణాతి త్వాం కశ్చిద్ భీషణాకృతిమ్ కులం రూపం వయో విత్తం విద్యాం వృత్తం సుశీలతామ్
నేను ఏమి చేయగలను? నిన్నెవ్వరూ అంగీకరించరు, ఎందుకంటే నీ రూపం భయంకరంగా ఉంది. వంశం, అందం, వయస్సు, ధనం, విద్య, ప్రవర్తన, మంచితనం ఇవన్నీ ఉన్నా—
మిథః పశ్యన్తి సంబన్ధే వివాహే స్త్రీషు పుంసు చ అస్మాసు సర్వమ్ అప్య్ అస్తి వినా తవ గుణైః శుభే కిం కరోమి క్వ దాస్యామి వృథా మాం ధిక్ కరోషి కిమ్
పెళ్లి సంబంధాల్లో, ఆడవారిలోనూ మగవారిలోనూ, ఈ లక్షణాలన్నీ మనందరిలో ఉంటాయి, నీ గుణాలు తప్ప. శుభలక్షణాలయినీ, నేను ఏమి చేయగలను? నిన్నెక్కడ ఇచ్చగలను? నన్ను వృథాగా నిందించడమెందుకు?
ఏవమ్ ఉక్త్వా పునస్ తాం చ విష్టిం ప్రోవాచ భాస్కరః
ఇలా చెప్పి, భాస్కరుడు మళ్లీ ఆ విష్టిని ఇలా అడిగాడు.
యస్మై కస్మై చ దాతవ్యా త్వం వై యద్య్ అనుమన్యసే దీయసే ఽద్య మయా విష్టే అనుజానీహి మాం తతః
నిన్ను ఎవరికి ఇవ్వాలో, నువ్వు ఒప్పుకుంటే, ఈ రోజు నేను నీకు వరుడు ఇస్తాను, ఓ విష్టీ! దయచేసి నాకు అనుమతి ఇవ్వు.
పితరం ప్రాహ సా విష్టిర్ భర్తా పుత్రా ధనం సుఖమ్ ఆయూ రూపం చ సంప్రీతిర్ జాయతే ప్రాక్తనానుగమ్
విష్టి తన తండ్రిని ఇలా అడిగింది: 'భర్త, పిల్లలు, ధనం, సుఖం, ఆయుర్దాయం, అందం, ప్రేమ ఇవన్నీ గత జన్మలో చేసిన కార్యానుసారం కలుగుతాయి.'