స్వైరస్థిత్యా వర్తమానో నేదం స పరిహాతవాన్ బ్రాహ్మీం సంధ్యామ్ అనుష్ఠాయ తద్ ఊర్ధ్వం తు ధనార్జనమ్
తన ఇష్టానుసారం జీవిస్తూ, బ్రాహ్మణ సంధ్యావందనం మాత్రం ఎప్పుడూ వదలలేదు. సంధ్యావందనం చేసిన తరువాత ధనం సంపాదించేందుకు బయలుదేరేవాడు.
విద్యాబలేన విత్తాని బహూన్య్ ఆర్జ్య దదాత్య్ అసౌ తథా స ప్రాతర్ ఉత్థాయ గఙ్గాం గత్వా యథావిధి
తన విద్యాబలంతో ఎంతో ధనం సంపాదించి, దానిని ఇతరులకు ఇచ్చేవాడు. అలాగే, ప్రతి ఉదయం లేచి, నియమం ప్రకారం గంగా నదికి వెళ్లేవాడు.
శౌచాది స్నానసంధ్యాది సర్వం కార్యం యథాక్రమమ్ కృత్వా తు బ్రాహ్మణాన్ నత్వా తతో ఽభ్యేతి స్వకర్మసు
శౌచం, స్నానం, సాయంకాల సంధ్యాదులు అన్నీ క్రమంగా చేయాలి. వాటిని పూర్తిచేసి, బ్రాహ్మణులకు నమస్కరించి, తరువాత తన పనులను ప్రారంభించవచ్చు.
ప్రాతఃకాలే గౌతమీం తు యదా యాతి విరూపవాన్ కుష్ఠసర్వాఙ్గశిథిలః పూయశోణితనిఃస్రవః
ఉదయాన్నే, కుష్టురోగంతో, అన్ని అవయవాలు బలహీనంగా, పుయం, రక్తం కారుతున్న ఒక వికలాంగుడు గౌతమీ నదికి వెళ్తాడు.
స్నాత్వా తు గౌతమీం గఙ్గాం యదా యాతి సురూపధృక్ శాన్తః సూర్యాగ్నిసదృశో మూర్తిమాన్ ఇవ భాస్కరః
కానీ, గౌతమీ గంగా నదిలో స్నానం చేసి తిరిగి వచ్చినప్పుడు, అతడు అందమైన రూపంతో, ప్రశాంతంగా, సూర్యుడి లేదా అగ్నిలా ప్రకాశిస్తూ, భాస్కరుడిలా కనిపిస్తాడు.
ఏతద్ రూపద్వయం స్వస్య నైవ పశ్యతి స ద్విజః గాలవో యత్ర భగవాంస్ తపోజ్ఞానపరాయణః
అయితే, ఆ ద్విజుడు తనకు ఆ రెండు రూపాలు కనపడవు. అక్కడ తపస్సు, జ్ఞానానికి పరాయణుడైన గాలవుడు నివసిస్తున్నాడు.
ఆశ్రిత్య గౌతమీం దేవీం ఆస్తే చ మునిభిర్ వృతః బ్రాహ్మణో ఽపి చ తత్రైవ నిత్యం తీర్థం సమేత్య చ
అక్కడ గౌతమీ దేవిని ఆశ్రయంగా తీసుకుని, మునులతో కూడి, బ్రాహ్మణుడు కూడా ప్రతిరోజూ ఆ తీర్థానికి వచ్చి అక్కడే ఉంటాడు.
గాలవం చ నమస్యాథ తతో యాతి స్వమన్దిరమ్ గఙ్గాయాః సేవనాత్ పూర్వం సనాజ్జాతస్య యద్ వపుః
గాలవునికి నమస్కరించి, తరువాత తన ఇంటికి వెళ్తాడు. గంగా సేవకు ముందు పుట్టినప్పటి నుండి ఉన్న తన మునుపటి శరీరం తిరిగి పొందుతాడు.
స్నానసంధ్యోత్తరే కాలే పునర్ యద్ అపి తద్ ద్విజే ఉభయం తస్య తద్ రూపం గాలవో నిత్యమ్ ఏవ చ
స్నానం, సంధ్యాకాలం తరువాత కూడా, ఆ ద్విజునికి ఆ రెండు రూపాలు మళ్లీ కనిపిస్తాయి. గాలవుడు ఈ దృశ్యాన్ని ఎప్పుడూ గమనిస్తాడు.
దృష్ట్వా సవిస్మయో మేనే కించిద్ అస్త్య్ అత్ర కారణమ్ ఏవం సవిస్మయో భూత్వా గాలవః ప్రాహ తం ద్విజమ్
ఇది చూసి, గాలవుడు ఆశ్చర్యంతో 'ఇదికొక కారణం ఉండాలి' అని అనుకున్నాడు. ఆశ్చర్యంతో ఉన్న గాలవుడు ఆ బ్రాహ్మణునితో మాట్లాడాడు.
గచ్ఛన్తం తు నమస్యాథ సనాజ్జాతం గురుర్ గృహమ్ ఆహూయ యత్నతో ధీమాన్ కృపయా విస్మయేన చ
అతను వెళ్లిపోతుండగా, గాలవుడు నమస్కరించి, యజ్ఞఫలితంగా పుట్టినవాడిని తన ఇంటికి ఆహ్వానించి, జ్ఞానంతో, దయతో, ఆశ్చర్యంతో మాట్లాడాడు.
కో భవాన్ క్వ చ గన్తాసి కిం కరోషి క్వ భోక్ష్యసి కింనామా త్వం క్వ శయ్యా తే కా తే భార్యా వదస్వ మే
మీరు ఎవరు? ఎక్కడికి వెళ్తున్నారు? ఏమి చేస్తారు? ఎక్కడ భోజనం చేస్తారు? మీ పేరు ఏమిటి? మీ పడక ఎక్కడ ఉంది? మీ భార్య ఎవరు? నాకు అన్నీ చెప్పండి.
గాలవస్య వచః శ్రుత్వా బ్రాహ్మణో ఽప్య్ ఆహ తం మునిమ్
గాలవుని మాటలు విని, ఆ బ్రాహ్మణుడు కూడా ఆ మునితో మాట్లాడాడు.
శ్వః కథ్యతే మయా సర్వం జ్ఞాత్వా కార్యవినిర్ణయమ్
రేపు నేను అన్నీ చెబుతాను. ముందుగా చేయాల్సిన పనులు తెలుసుకుని నిర్ణయం తీసుకున్న తరువాత చెబుతాను.
ఏవమ్ ఉక్త్వా గాలవం తం సనాజ్జాతో గృహం యయౌ భుక్త్వా రాత్రౌ తయా సమ్యక్ శయ్యామ్ ఆసాద్య బన్ధకీమ్ ఉవాచ చకితః స్మృత్వా గాలవస్య తు యద్ వచః
ఇలా గాలవునితో చెప్పి, యజ్ఞఫలితంగా పుట్టినవాడు ఇంటికి వెళ్లాడు. రాత్రి ఆమెతో కలిసి బాగా భోజనం చేసి, పడకలో పడుకుని, గాలవుని మాటలు గుర్తు చేసుకుని, భయంతో ఆ వేశ్యతో మాట్లాడాడు.
త్వం తు సర్వగుణోపేతా బన్ధక్య్ అపి పతివ్రతా ఆవయోః సదృశీ ప్రీతిర్ యావజ్జీవం ప్రవర్తతామ్
నీవు అన్ని గుణాలతో కూడినవాడివి. వేశ్య అయినా, భర్తకు నిష్ఠగా ఉంటావు. మన ఇద్దరి ప్రేమ జీవితాంతం కొనసాగాలని కోరుకుంటున్నాను.
తథాపి కించిత్ పృచ్ఛామి కింనామ్నీ త్వం క్వ వా కులమ్ కిం ను స్థానం క్వ వా బన్ధుర్ మమ సర్వం నివేద్యతామ్
అయినా, నేను నిన్ను కొంత అడగాలనుకుంటున్నాను. నీ పేరు ఏమిటి? నీ కుటుంబం ఏది? నీ ఇల్లు ఎక్కడ? నీ బంధువులు ఎవరు? నాకు అన్నీ చెప్పు.
ధృతవ్రత ఇతి ఖ్యాతో బ్రాహ్మణో దీక్షితః శుచిః తస్య భార్యా మహీ చాహం మత్పుత్రో గాలవాశ్రమే
నన్ను ధృతవ్రతుడు అని పిలుస్తారు. నేను బ్రాహ్మణుడిని, దీక్షతో, పవిత్రుడిని. నా భార్య మహీ. నా కుమారుడు గాలవుని ఆశ్రమంలో ఉన్నాడు.
ఉత్సృష్టో మతిమాన్ బాలః సనాజ్జాత ఇతి శ్రుతః అహం తు పూర్వదోషేణ త్యక్త్వా ధర్మం కులాగతమ్ స్వైరిణీ త్వ్ ఇహ వర్తే ఽహం విద్ధి మాం బ్రాహ్మణీం ద్విజ
నా కుమారుడు చిన్నప్పుడే వదిలిపెట్టబడి, సనాజ్జాతుడు అని పిలవబడతాడు. కానీ నేను పూర్వపాపం వల్ల కుటుంబ ధర్మాన్ని వదిలి, స్వేచ్ఛతో ఇక్కడ వేశ్యగా జీవిస్తున్నాను. నన్ను బ్రాహ్మణ స్త్రీగా తెలుసుకో, ద్విజుడా.
తస్యాస్ తద్ వచనం శ్రుత్వా మర్మవిద్ధ ఇవాభవత్ పపాత సహసా భూమౌ వేశ్యా తం వాక్యమ్ అబ్రవీత్
ఆమె మాటలు విని, అతడు లోపలికి గాయమైనట్టు అనిపించి, ఒక్కసారిగా నేలపై పడిపోయాడు. అప్పుడా వేశ్య అతనితో మాట్లాడింది.
కిం తు జాతం ద్విజశ్రేష్ఠ క్వ చ ప్రీతిర్ గతా తవ కిం తు వాక్యం మయా చోక్తం తవ చిత్తవిరోధకృత్
కానీ, బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠా, ఏమైంది? నీ ప్రేమ ఎక్కడికి పోయింది? నేను చెప్పిన మాటల్లో ఏది నీ మనసుకు బాధ కలిగించిందో చెప్పు.
ఆత్మానమ్ ఆత్మనాశ్వాస్య బ్రాహ్మణో వాక్యమ్ అబ్రవీత్
తనను తానే ఓదార్చుకుని ఆ బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు.
ధృతవ్రతః పితా విప్రస్ తత్పుత్రో ఽహం సనాద్యతః మాతా మహీ మమ ఇయం మమ దైవాద్ ఉపాగతా
నా తండ్రి ధృతవ్రతుడు, నేను అతని కుమారుడిని. నా తల్లి ఈ భూమి, ఆమె నాకు దైవకృపవల్ల వచ్చింది.
ఏతచ్ ఛ్రుత్వా తస్య వాక్యం సాప్య్ అభూద్ అతిదుఃఖితా తయోస్ తు శోచతోః పశ్చాత్ ప్రభాతే విమలే రవౌ గాలవం మునిశార్దూలం గత్వా విప్రో న్యవేదయత్
అతని మాటలు విని ఆమె ఎంతో దుఃఖించింది. ఇద్దరూ శోకంలో మునిగిపోయిన తర్వాత, తెల్లవారినప్పుడు, ఆ బ్రాహ్మణుడు మునిశార్దూలుడైన గాలవుని దగ్గరకు వెళ్లి చెప్పాడు.
ధృతవ్రతసుతో బ్రహ్మంస్ త్వయా పూర్వం తు పాలితః ఉపనీతస్ త్వయా చైవ మహీ మాతా మమ ప్రభో
బ్రహ్మన్, ధృతవ్రతుని కుమారుడిని నువ్వు ముందుగా రక్షించావు, ఉపనయనం కూడా నువ్వే చేసావు. నా తల్లి అయిన భూమిని కూడా నువ్వే ఇచ్చావు ప్రభూ.
కిం కరోమి చ కిం కృత్వా నిష్కృతిర్ మమ వై భవేత్
నేను ఏమి చేయాలి? ఏం చేస్తే నాకు చేసిన తప్పు తీరుతుంది?
తద్ విప్రవచనం శ్రుత్వా గాలవః ప్రాహ మా శుచః తవేదం ద్వివిధం రూపం నిత్యం పశ్యామ్య్ అపూర్వవత్
ఆ బ్రాహ్మణుని మాటలు విని గాలవుడు ఇలా అన్నాడు: "బాధపడకూ. నీ రెండు రూపాల్ని నేను ఎప్పుడూ కొత్తగా చూస్తూనే ఉన్నాను."
తతః పృష్టో ఽసి వృత్తాన్తం శ్రుతం జ్ఞాతం మయా యథా యత్ కృత్యం తవ తత్ సర్వం గఙ్గాయాం ప్రత్యగాత్ క్షయమ్
నీవు అడిగిన తర్వాత నీ కథను నేను విన్నాను, తెలుసుకున్నాను. నీకు చేయాల్సినది అన్నీ గంగానదిలో పూర్తవుతాయి.
అస్య తీర్థస్య మాహాత్మ్యాద్ అస్యా దేవ్యాః ప్రసాదతః పూతో ఽసి ప్రత్యహం వత్స నాత్ర కార్యా విచారణా
ఈ తీర్థ మహిమ వల్ల, ఈ దేవీ కృప వల్ల, నీవు ప్రతిరోజూ పవిత్రుడవు, బిడ్డా. ఇక్కడ ఇంకేమీ ఆలోచన అవసరం లేదు.
ప్రభాతే తవ రూపాణి సపాపాని త్వ్ అహర్నిశమ్ పశ్యే ఽహం పునర్ అప్య్ ఏవ రూపం తవ గుణోత్తమమ్
ప్రభాతంలో నీ పాపభారిత రూపాలను నేను రాత్రింబవళ్ళు చూస్తున్నాను. అయినా, మళ్లీ నీ ఉత్తమమైన రూపాన్ని కూడా చూస్తున్నాను.