గారుడం నామ యత్ తీర్థం సర్వవిఘ్నప్రశాన్తిదమ్ తస్య ప్రభావం వక్ష్యామి శృణు నారద యత్నతః
గారుడం అనే పవిత్ర స్థలం అన్ని విఘ్నాలను తొలగిస్తుంది. దాని మహిమను నేను చెప్పబోతున్నాను. ఓ నారదా, దయచేసి శ్రద్ధగా విను.
మణినాగ ఇతి త్వ్ ఆసీచ్ ఛేషపుత్రో మహాబలః గరుడస్య భయాద్ భక్త్యా తోషయామ్ ఆస శంకరమ్
మణినాగుడు అనే శేషుని కుమారుడు, మహాబలశాలి. గరుడుని భయంతో, భక్తితో శంకరుని సంతుష్టిపరిచాడు.
తతః ప్రసన్నో భగవాన్ పరమేష్ఠీ మహేశ్వరః తమ్ ఉవాచ మహానాగం వరం వరయ పన్నగ
ఆ సమయంలో పరమేశ్వరుడు సంతోషంతో ఆ మహానాగుని చూచి, 'ఓ పన్నగా! నీవు కోరిన వరాన్ని అడుగు' అని అన్నాడు.
నాగః ప్రాహ ప్రభో మహ్యం దేహి మే గరుడాభయమ్ తథేత్య్ ఆహ చ తం శంభుర్ గరుడాద్ అభయం భవేత్
నాగుడు, 'ప్రభూ! నాకు గరుడుని భయం లేకుండా వరమివ్వండి' అని అడిగాడు. శంభుడు, 'అలా అవుతుంది, నీకు గరుడుని భయం ఉండదు' అని అనుగ్రహించాడు.
నిర్గతో నిర్భయో నాగో గరుడాద్ అరుణానుజాత్ క్షీరోదశాయీ యత్రాస్తే క్షీరార్ణవసమీపతః
ఆ నాగుడు ఇక గరుడుని భయం లేకుండా బయటకు వెళ్లాడు. అక్కడ అరుణుని తమ్ముడు, పాల సముద్రం దగ్గర పాల సముద్రంలో శయనించేవాడు నివసిస్తున్నాడు.
ఇతశ్ చేతశ్ చ చరతి నాగో ఽసౌ సుఖశీతలే గరుడో ఽపి చ యత్రాస్తే తం దేశమ్ అపి యాత్య్ అసౌ
ఆ నాగుడు ఇక్కడ అక్కడ సుఖంగా, చల్లగా సంచరిస్తున్నాడు. అక్కడే గరుడుడు కూడా ఉంటాడు. ఆ ప్రదేశానికి అతడూ వెళ్తాడు.
గరుడః పన్నగం దృష్ట్వా చరన్తం నిర్భయేన తు తం గృహీత్వా మహానాగం ప్రాక్షిపత్ స్వస్య వేశ్మని
గరుడుడు ఆ నాగుణ్ణి భయమేమీ లేకుండా తిరుగుతున్నాడని చూసి, ఆ మహానాగుణ్ణి పట్టుకుని తన ఇంట్లోకి విసిరేశాడు.
తం బద్ధ్వా గారుడైః పాశైర్ గరుడో నాగసత్తమమ్ ఏతస్మిన్న్ అన్తరే నన్దీ ప్రోవాచేశం జగత్ప్రభుమ్
ఆ గొప్ప నాగుణ్ణి గరుడుని బందాలతో బంధించి, గరుడుడు అతడిని బలంగా పట్టుకున్నాడు. అదే సమయంలో నంది, జగత్ప్రభువైన ఈశ్వరునితో మాట్లాడాడు.
నూనం నాగో న చాయాతి భక్షితో బద్ధ ఏవ వా గరుడేన సురేశాన జీవన్ నాగో న సంవ్రజేత్
నాగు రావడం లేదు, ఖచ్చితంగా గరుత్మంతుడు అతన్ని తినిపోయాడు లేదా బంధించాడు, దేవతల అధిపతీ! ఆ నాగు బతికుంటే, ఇంత ఆలస్యం చేయేవాడు కాదు.
నన్దినో వచనం శ్రుత్వా జ్ఞాత్వా శంభుర్ అథాబ్రవీత్
నంది మాటలు విని, అర్థం చేసుకున్న శంభుడు ఇలా అన్నాడు.
గరుడస్య గృహే నాగో బద్ధస్ తిష్ఠతి సత్వరమ్ గత్వా తం జగతామ్ ఈశం విష్ణుం స్తుహి జనార్దనమ్
గరుత్మంతుడి ఇంట్లో నాగు బంధించబడి ఉన్నాడు. త్వరగా వెళ్లి జగత్తుకు అధిపతైన విష్ణువును స్తుతించు.
బద్ధం నాగం కాశ్యపేన మద్వాక్యాద్ ఆనయ స్వయమ్ తత్ ప్రభోర్ వచనం శ్రుత్వా నన్దీ గత్వా శ్రియః పతిమ్
నా మాట ప్రకారం, కాశ్యపుని కుమారుడైన ఆ బంధించిన నాగును నువ్వే తీసుకురా. ప్రభువు మాట విని, నంది శ్రీమంతుని వద్దకు వెళ్లాడు.
వ్యజ్ఞాపయత్ స్వయం వాక్యం విష్ణుం లోకపరాయణమ్ నారాయణః ప్రీతమనా గరుడం వాక్యమ్ అబ్రవీత్
తానే స్వయంగా లోకాలకు ఆశ్రయమైన విష్ణువుని సందేశం తెలిపాడు. నారాయణుడు సంతోషంతో గరుత్మంతుడితో ఇలా అన్నాడు.
వినతాత్మజ మే వాక్యాన్ నన్దినే దేహి పన్నగమ్ కమ్పమానస్ తద్ ఆకర్ణ్య నేత్య్ ఉవాచ విహంగమః విష్ణుమ్ అప్య్ అబ్రవీత్ కోపాత్ సుపర్ణో నన్దినో ఽన్తికే
వినత కుమారుడా! నా ఆజ్ఞతో ఆ పాము నందికి ఇవ్వు. ఆ పక్షి వణిగి విని, 'ఇవ్వను' అన్నాడు. కోపంతో విష్ణువుని, నందికి దగ్గరగా ఉన్నప్పుడు, మాట్లాడాడు.
యద్ యత్ ప్రియతమం కించిద్ భృత్యేభ్యః ప్రభవిష్ణవః దాస్యన్త్య్ అన్యే భవాన్ నైవ మయానీతం హరిష్యతి
ప్రభూ! ఎవరికైనా తమ సేవకులకు ఎంతో ఇష్టమైనదాన్ని ఇవ్వొచ్చు. కానీ నేను తెచ్చినదాన్ని మీరు కాకుండా మరెవ్వరూ తీసుకోలేరు.
పశ్య దేవం త్రినయనం నాగం మోక్ష్యతి నన్దినా మయోపపాదితం నాగం త్వం తు దాస్యసి నన్దినే
చూడండి, త్రినేత్రుడు నందికోసం ఆ నాగును విడిపిస్తాడు. నేను తెచ్చిన నాగును నీవు నందికి ఇవ్వాలి.
త్వాం వహామి సదా స్వామిన్ మమ దేయం సదా త్వయా మయోపపాదితం నాగం వక్తుం దేహీతి నోచితమ్
ప్రభూ! నేను ఎప్పుడూ నిన్ను మోస్తూ ఉంటాను. నా దగ్గర ఉన్నది ఎప్పుడూ నీదే. నేను తెచ్చిన నాగును నందికి ఇవ్వడం నాకు తగదు.
సతాం ప్రభూణాం నేయం స్యాద్ వృత్తిః సద్వృత్తికారిణామ్ సన్తో దాస్యన్తి భృత్యేభ్యో మదుపాత్తహరో భవాన్
ధర్మవంతులైన యజమానులు తమ మంచి సేవకులకు ఇలా ప్రవర్తించరు. మంచి వారు తమ సేవకులకు ఇస్తారు. కానీ నీవు, నేను తెచ్చినదాన్ని తీసుకుంటున్నావు.
దైత్యాఞ్ జయసి సంగ్రామే మద్బలేనైవ కేశవ అహం మహాబలీత్య్ ఏవం ముధైవ శ్లాఘతే భవాన్
కేశవా! యుద్ధంలో నీవు దానవులను నా బలంతోనే జయిస్తున్నావు. నేను గొప్ప బలవంతుడినని వృథాగా పొగిడుకుంటున్నావు.
గరుడస్యేతి తద్ వాక్యం శ్రుత్వా చక్రగదాధరః విహస్య నన్దినః పార్శ్వే పశ్యద్భిర్ లోకపాలకైః
గరుత్మంతుడి మాటలు విని, చక్రాయుధుడు, గదాధారి, నంది పక్కన నిలబడి, లోకపాలకులు చూస్తుండగా నవ్వాడు.
ఇదమ్ ఆహ మహాబుద్ధిర్ మాం సముహ్య కృశో భవాన్ త్వద్బలాద్ అసురాన్ సర్వాఞ్ జేష్యే ఽహం ఖగసత్తమ
ఈ జ్ఞానవంతుడు నన్ను బలహీనుడనంటున్నాడు. పక్షిరాజా! నీ బలంతోనే నేను అన్ని దానవులను జయిస్తాను.
ఇత్య్ ఉక్త్వా శ్రీపతిర్ బ్రహ్మఞ్ శాన్తకోపో ఽబ్రవీద్ ఇదమ్ వహాఙ్గులిం కరస్యాశు కనిష్ఠాం నన్దినో ఽన్తికే
ఇలా చెప్పి, శ్రీమంతుడు కోపాన్ని శాంతపరిచి బ్రహ్మను ఉద్దేశించి ఇలా అన్నాడు: 'నీ చిన్న వేలు నందికి దగ్గరగా వేగంగా ఉంచు.'
గరుడస్య తతో మూర్ధ్ని న్యస్యేదం పునర్ అబ్రవీత్ సత్యం మాం వహసే నిత్యం పశ్య ధర్మం విహంగమ
ఆ తర్వాత గరుత్మంతుడి తలపై వేలు ఉంచి, మళ్లీ ఇలా అన్నాడు: 'నీవు నన్ను ఎప్పుడూ మోస్తున్నావు, ఇది నిజమే. పక్షీ! ధర్మాన్ని చూడు.'
న్యస్తాయాం చ తతో ఽఙ్గుల్యాం శిరః కుక్షౌ సమావిశత్ కుక్షిశ్ చ చరణస్యాన్తః ప్రావిశచ్ చూర్ణితో ఽభవత్ తతః కృతాఞ్జలిర్ దీనో వ్యథితో లజ్జయాన్వితః
వేలు ఉంచిన వెంటనే, తల పొట్టలోకి వెళ్లింది, పొట్టు కాలికి లోపలికి వెళ్లింది, అంతటితో నుజ్జునుజ్జయింది. వెంటనే చేతులు ముడుచుకుని, బాధతో, లజ్జతో, విచారంతో నిలబడ్డాడు.
త్రాహి త్రాహి జగన్నాథ భృత్యం మామ్ అపరాధినమ్ త్వం ప్రభుః సర్వలోకానాం ధర్తా ధార్యస్ త్వమ్ ఏవ చ
జగన్నాథా! నన్ను కాపాడు, కాపాడు. నేను నీ సేవకుడిని, తప్పు చేసినవాడిని. నీవు అన్ని లోకాల అధిపతి, పోషకుడు, పోషించదగినవాడివి కూడా.
అపరాధసహస్రాణి క్షమన్తే ప్రభవిష్ణవః కృతాపరాధే ఽపి జనే మహతీ యస్య వై కృపా
ప్రభూ! నీవు వేలాది తప్పులను క్షమిస్తావు. ఎవరు తప్పు చేసినా, నీ కృప ఎంతో గొప్పది.
వదన్తి మునయః సర్వే త్వామ్ ఏవ కరుణాకరమ్ రక్షస్వార్తం జగన్మాతర్ మామ్ అమ్బుజనివాసిని కమలే బాలకం దీనమ్ ఆర్తం తనయవత్సలే
మహర్షులు అందరూ నిన్నే దయామయురాలిగా, జగత్తుకు తల్లిగా, పద్మంలో నివసించే లక్ష్మీగా కొనియాడుతున్నారు. ఓ కమలాక్షి! నేను చిన్నవాడిని, బలహీనుడిని, దుఃఖంలో ఉన్నవాడిని. నన్ను రక్షించు, తన పిల్లలను ఎంతగానో ప్రేమించే తల్లిలా నన్ను కాపాడు.
తతః కృపాన్వితా దేవీ శ్రీర్ అప్య్ ఆహ జనార్దనమ్
అప్పుడు దయతో నిండిన శ్రీదేవి కూడా జనార్ధనునితో ఇలా మాట్లాడింది.
రక్ష నాథ స్వకం భృత్యం గరుడం విపదం గతమ్ జనార్దన ఉవాచేదం నన్దినం శంభువాహనమ్
ప్రభూ! కష్టంలో పడిన నీ సేవకుడైన గరుత్మంతుడిని రక్షించు. జనార్ధుడు నందికి, శివుని వాహనునికి, ఈ మాటలు చెప్పాడు.
నయ నాగం సగరుడం శంభోర్ అన్తికమ్ ఏవ చ తత్ప్రసాదాచ్ చ గరుడో మహేశ్వరనిరీక్షితః ఆత్మీయం చ పునా రూపం గరుడః సమవాప్స్యతి
ఆ పాము, గరుత్మంతుడితో కలిసి శంభువుని దగ్గరకు తీసుకెళ్ళు. మహేశ్వరుడు కటాక్షించగానే, ఆయన కృపతో గరుత్మంతుడు మళ్లీ తన అసలు రూపాన్ని పొందుతాడు.