తతః ప్రీతమనాస్ తస్మై గౌతమాయ మహాత్మనే ప్రాదాం బ్రహ్మగిరిం పుణ్యం సర్వకామప్రదం శుభమ్
తర్వాత, హృదయంలో సంతోషంతో, మహాత్ముడైన గౌతమునికి అన్ని కోరికలు తీరే పవిత్రమైన బ్రహ్మగిరిని ఇచ్చాను.
అహల్యాయాం మునిశ్రేష్ఠో రేమే తత్ర స గౌతమః గౌతమస్య కథాం పుణ్యాం శ్రుత్వా శక్రస్ త్రివిష్టపే
అక్కడ మునిశ్రేష్ఠుడైన గౌతముడు అహల్యతో ఆనందంగా జీవించాడు. గౌతముని పవిత్ర కథను విని, ఇంద్రుడు స్వర్గంలో ఉన్నాడు.
తమ్ ఆశ్రమం తం చ మునిం తస్య భార్యామ్ అనిన్దితామ్ భూత్వా బ్రాహ్మణవేషేణ ద్రష్టుమ్ ఆగాచ్ ఛతక్రతుః
ఆ ఆశ్రమానికి, ఆ మునికి, అపరాధం లేని అతని భార్యకు, బ్రాహ్మణ వేషంలో ఇంద్రుడు వారిని చూడటానికి వచ్చాడు.
స దృష్ట్వా భవనం తస్య భార్యాం చ విభవం తథా పాపీయసీం మతిం కృత్వా అహల్యాం సముదైక్షత
ఆ ఇంటిని, అతని భార్యను, ఐశ్వర్యాన్ని చూసి, చెడు సంకల్పంతో ఇంద్రుడు అహల్యను చూశాడు.
నాత్మానం న పరం దేశం కాలం శాపాద్ ఋషేర్ భయమ్ న బుబోధ తదా వత్స కామాకృష్టః శతక్రతుః
వత్సా! కామానికి లోనైపోయిన ఇంద్రుడు, తనను, ఇతరులను, స్థలాన్ని, కాలాన్ని, ఋషి శాపాన్ని కూడా గుర్తించలేకపోయాడు.
తద్ధ్యానపరమో నిత్యం సురరాజ్యేన గర్వితః సంతప్తాఙ్గః కథం కుర్యాం ప్రవేశో మే కథం భవేత్
ఇంద్రుడు ఎప్పుడూ ధ్యానంలో మునిగిపోయి, దేవతాధిపతిగా గర్వంతో, తన శరీరం వేడెక్కి, 'ఎలా లోపలికి వెళ్ళగలను? ఎలా సాధ్యం?' అని ఆలోచించాడు.
ఏవం వసన్ విప్రరూపో నాన్తరం త్వ్ అధ్యగచ్ఛత స కదాచిన్ మహాప్రాజ్ఞః కృత్వా పౌర్వాహ్ణికీం క్రియామ్
బ్రాహ్మణ రూపంలో అక్కడ ఉండి, ఇంద్రుడు అవకాశం దొరకలేదు. ఒకసారి, ఆ మహాప్రజ్ఞుడు పూర్వాహ్నిక కర్మలు చేసి—
సహితో గౌతమః శిష్యైర్ నిర్గతశ్ చాశ్రమాద్ బహిః ఆశ్రమం గౌతమీం విప్రాన్ ధాన్యాని వివిధాని చ
గౌతముడు తన శిష్యులతో కలిసి ఆశ్రమం బయటకు వెళ్లాడు. ఆశ్రమాన్ని, గౌతమిని, బ్రాహ్మణులను, రకరకాల ధాన్యాలను చూడటానికి బయలుదేరాడు.
ద్రష్టుం గతో మునివర ఇన్ద్రస్ తం సముదైక్షత ఇదమ్ అన్తరమ్ ఇత్య్ ఉక్త్వా చక్రే కార్యం మనఃప్రియమ్
మునివరుడైన ఇంద్రుడు అక్కడికి వచ్చి, ఈ సమయం అనుకూలమని భావించి, తన మనసుకు నచ్చిన పని చేశాడు.
రూపం కృత్వా గౌతమస్య ప్రియేప్సుః స శతక్రతుః తాం దృష్ట్వా చారుసర్వాఙ్గీమ్ అహల్యాం వాక్యమ్ అబ్రవీత్
ప్రియాన్ని కోరుతూ, గౌతముని రూపాన్ని ధరించిన ఇంద్రుడు, అందమైన అవయవాలున్న అహల్యను చూసి ఆమెతో ఇలా అన్నాడు.
ఆకృష్టో ఽహం తవ గుణై రూపం స్మృత్వా స్ఖలత్పదః ఇతి బ్రువన్ హసన్ హస్తమ్ ఆదాయాన్తః సమావిశత్
నీ గుణాలకు ఆకర్షితుడై, నీ రూపాన్ని గుర్తు చేసుకుంటూ, అడుగులు తడబడినట్టు చెప్పి, చిరునవ్వుతో ఆమె చేతిని పట్టుకుని లోపలికి ప్రవేశించాడు.
న బుబోధ త్వ్ అహల్యా తం జారం మేనే తు గౌతమమ్ రమమాణా యథాసౌఖ్యం ప్రాగాచ్ ఛిష్యైః స గౌతమః
అహల్యా అతన్ని గుర్తించలేదు; అతడిని గౌతముడేనని అనుకుంది. గౌతముడు తన శిష్యులతో బయటికి వెళ్లిపోయినప్పుడు, ఆమె తన ఇష్టానుసారం ఆనందించింది.
ఆగచ్ఛన్తం నిత్యమ్ ఏవ అహల్యా ప్రియవాదినీ ప్రతియాతి ప్రియం వక్తి తోషయన్తీ చ తం గుణైః
అతడు వచ్చినప్పుడల్లా అహల్యా మధురంగా మాట్లాడేది, అతడిని ఆహ్వానించి, ప్రేమగా పలుకులు పలికి, తన మంచి లక్షణాలతో అతడిని సంతోషపెట్టేది.
తామ్ అదృష్ట్వా మహాప్రాజ్ఞో మేనే తన్ మహద్ అద్భుతమ్ ద్వారస్థితం మునిశ్రేష్ఠం సర్వే పశ్యన్తి నారద
ఆమె కనిపించకపోవడంతో ఆ మహాజ్ఞాని అది గొప్ప ఆశ్చర్యంగా భావించాడు. నారదా! అందరూ ద్వారంలో నిలబడి ఉన్న ఆ మునిశ్రేష్ఠుణ్ణి చూశారు.
అగ్నిహోత్రస్య శాలాయా రక్షిణో గృహకర్మిణః ఊచుర్ మునివరం భీతా గౌతమం విస్మయాన్వితాః
అగ్నిహోత్రశాల రక్షకులు, ఇంటి పనివారు—all భయంతో, ఆశ్చర్యంతో, ఆ మహర్షి గౌతముని దగ్గరికి వచ్చి మాట్లాడారు.
భగవన్ కిమ్ ఇదం చిత్రం బహిర్ అన్తశ్ చ దృశ్యసే ప్రియయాన్తః ప్రవిష్టో ఽసి తథైవ చ బహిర్ భవాన్ అహో తపఃప్రభావో ఽయం నానారూపధరో భవాన్
భగవన్! ఇది ఎంత ఆశ్చర్యం! మీరు బయట కూడా కనిపిస్తున్నారు, లోపల కూడా ఉన్నారు. మీ ప్రియతో లోపలికి వెళ్లారు, అయినా బయటే ఉన్నారు. ఇదంతా మీ తపస్సు ప్రభావమే! మీరు ఎన్నో రూపాలు ధరించగలరు.
తచ్ ఛ్రుత్వా విస్మితస్ త్వ్ అన్తః ప్రవిష్టః కో ను తిష్ఠతి ప్రియే అహల్యే భవతి కిం మాం న ప్రతిభాషసే ఇత్య్ ఋషేర్ వచనం శ్రుత్వా అహల్యా జారమ్ అబ్రవీత్
ఇది విని ఆశ్చర్యపడి లోపలికి వెళ్లి, 'ఇక్కడ ఎవరు ఉన్నారు, ప్రియమైన అహల్యా? నువ్వు నాతో ఎందుకు మాట్లాడటం లేదు?' అని అడిగాడు. ముని మాటలు విని అహల్యా తన ప్రియుడితో మాట్లాడింది.
కో భవాన్ మునిరూపేణ పాపం త్వం కృతవాన్ అసి ఇతి బ్రువతీ శయనాద్ ఉత్థితా సత్వరం భయాత్
'మునివేషంలో ఉన్న నువ్వెవరు? నీవు పాపం చేశావు!' అని భయంతో మంచం మీద నుంచి త్వరగా లేచి నిలబడింది.
స చాపి పాపకృచ్ ఛక్రో బిడాలో ఽభూన్ మునేర్ భయాత్ త్రస్తాం చ వికృతాం దృష్ట్వా స్వప్రియాం దూషితాం తదా
పాపం చేసిన ఇంద్రుడు మునికి భయపడి పిల్లిగా మారిపోయాడు. తన ప్రియమైనవారిని భయంతో, విచిత్రంగా, అపవిత్రురాలిగా మారినదాన్ని చూశాడు.
ఉవాచ స మునిః కోపాత్ కిమ్ ఇదం సాహసం కృతమ్ ఇతి బ్రువన్తం భర్తారం సాపి నోవాచ లజ్జితా
ఆ ముని కోపంతో, 'ఇది ఏం దౌష్యమైంది?' అని అన్నాడు. భర్త ఇలా అడుగుతుంటే, ఆమె లజ్జతో ఏమీ చెప్పలేదు.
అన్వేషయంస్ తు తం జారం బిడాలం దదృశే మునిః కో భవాన్ ఇతి తం ప్రాహ భస్మీకుర్యాం మృషావదన్
ఆ ముని ఆ ప్రియుడిని వెతకగా, పిల్లిని చూశాడు. 'నువ్వెవరు?' అని అడిగాడు. అతడు అబద్ధంగా, 'నేను బస్మమైపోవాలి' అని చెప్పాడు.
కృతాఞ్జలిపుటో భూత్వా చైవమ్ ఆహ శచీపతిః శచీభర్తా పురాం భేత్తా తపోధన పురుష్టుతః
కరములను జోడించి శచీపతి ఇలా అన్నాడు: 'నేను శచీ భర్తను, పురాలను ధ్వంసించినవాడిని, మానవులు స్తుతించే వాడిని, ఓ తపస్సు కలిగినవాడా!'
మమేదం పాపమ్ ఆపన్నం సత్యమ్ ఉక్తం మయానఘ మహద్విగర్హితం కర్మ కృతవాన్ అస్మ్య్ అహం మునే
ఈ పాపం నన్ను పట్టుకుంది; నేను చెప్పింది నిజమే, పాపరహితుడా! నేను చాలా నిందించదగిన పని చేశాను, ఓ మునీంద్రా!
స్మరసాయకనిర్భిన్నహృదయాః కిం న కుర్వతే బ్రహ్మన్ మయి మహాపాపే క్షమస్వ కరుణానిధే
ప్రేమబాణాలతో గుండె చీలినవారు ఏం చేయరో, బ్రహ్మన్! నేను గొప్ప పాపి అయినా, కరుణాసముద్రా, నన్ను క్షమించు.
సన్తః కృతాపరాధే ఽపి న రౌక్ష్యం జాతు కుర్వతే నిశమ్య తద్ వచో విప్రో హరిమ్ ఆహ రుషాన్వితః
ధర్మవంతులు తప్పు చేసినా ఎప్పుడూ కఠినంగా ప్రవర్తించరు. ఆ మాటలు విని ఆ ముని కోపంతో హరివైపు చూశాడు.
భగభక్త్యా కృతం పాపం సహస్రభగవాన్ భవ తామ్ అప్య్ ఆహ మునిః కోపాత్ త్వం చ శుష్కనదీ భవ
భగభక్తితో చేసిన పాపానికి, నీవు సహస్రభాగుడవు కావాలి. కోపంతో ఆ ముని ఇంకొక శాపం ఇచ్చాడు: 'నీవు ఎండిన నదివైపు మారిపో.'
తతః ప్రసాదయామ్ ఆస కథయన్తీ తదాకృతిమ్
అప్పుడతను ఆ పరిస్థితిని వివరించి, అతన్ని శాంతింపజేయడానికి ప్రయత్నించింది.
మనసాప్య్ అన్యపురుషం పాపిష్ఠాః కామయన్తి యాః అక్షయాన్ యాన్తి నరకాంస్ తాసాం సర్వే ఽపి పూర్వజాః
మనసులోనే అయినా ఇతర పురుషుడిని కోరే పాపిష్టులు ఎవరైనా, వారు అంతులేని నరకాల్లో పడతారు; వారి పూర్వీకులందరికీ అదే ఫలితం.
భూత్వా ప్రసన్నో భగవన్న్ అవధారయ మద్వచః తవ రూపేణ చాగత్య మామ్ అగాత్ సాక్షిణస్ త్వ్ ఇమే
ప్రసన్నమైన దేవా, నా మాటలు గ్రహించు. నీ రూపంలో వచ్చిన వీరు నాకు సాక్షులయ్యారు.
తథేతి రక్షిణః ప్రోచుర్ అహల్యా సత్యవాదినీ ధ్యానేనాపి మునిర్ జ్ఞాత్వా శాన్తః ప్రాహ పతివ్రతామ్
అవును అని రక్షకులు చెప్పారు. నిజం చెప్పే అహల్యా కూడా అంగీకరించింది. ధ్యానంతో ఇది తెలుసుకున్న ముని, శాంతంగా, తన భర్తకు నమ్మకంగా ఉండే ఆమెతో మాట్లాడాడు.