ఇతి శ్రుత్వా వచస్ తస్యాః శక్రః సురవరేశ్వరః ఆదిదేశాబలాం క్షామాం సత్కృత్య గణికాం తథా
ఆమె మాటలు విన్న శక్రుడు, దేవతల అధిపతి, అందమైన, సన్నగా ఉన్న వేశ్యను గౌరవంగా ఆహ్వానించి, ఆమెకు ఆదేశాలు ఇచ్చాడు.
గణికే గచ్ఛ మే కార్యం కురు సున్దరి మా చిరమ్ కృతకృత్యాగతా భూయో వల్లభా మే యథా శచీ
వేశ్యా, నా పని నీవు త్వరగా పూర్తి చేసి రా, అందాలవతివి. విజయవంతంగా తిరిగి వస్తే, నీవు నాకు శచీలా ప్రియమైనవాడవుతావు.
ఇత్య్ ఆకర్ణ్య వచః శక్రాద్ ఉత్పత్య గణికా దిశః క్షణేన యమసాంనిధ్యమ్ ఆయాతా చారురూపిణీ
శక్రుని ఆదేశం విన్న వేశ్య, క్షణంలోనే అన్ని దిక్కుల మీదుగా పయనించి, యముని సమక్షానికి అందమైన రూపంతో చేరింది.
యమాన్తికమ్ అనుప్రాప్తా ద్యోతయన్తీ దిశో దశ సలీలం లలితం బాలా జగౌ హిన్దోలకఙ్కలమ్
యముని ఎదుటకు చేరిన ఆ బాలిక, పది దిక్కులను ప్రకాశింపజేస్తూ, సొగసుగా, సరదాగా హిందోళ రాగాన్ని ఆలపించింది.
తతశ్ చచాల కాలస్య మనో లోలం చలాచలమ్ అథోన్మీల్య యమో నేత్రే కామపావకపూరితే
అప్పుడు కాలుని మనసు చంచలంగా, స్థిరంగా లేకుండా అయింది. యముడు కళ్లను తెరిచి, కోరికతో నిండిన చూపుతో చూశాడు.
తస్యాం వ్యాపారయామ్ ఆస శ్రేయఃశత్రౌ మహామునే తతో విలీయ సా సద్యః సరిత్త్వమ్ అగమత్ తదా
ఆమెతో కలిసిన యముడు, మహర్షీ, శత్రువుగా ఉన్నా, మేలుకోసం ఆమెను అంగీకరించాడు. వెంటనే ఆ వేశ్య అక్కడే కరిగిపోయి నదిగా మారింది.
గౌతమ్యాం తు సమాగమ్య గణికాగణకింకరైః గీయమానా గతా స్వర్గే తస్య తీర్థప్రభావతః
గౌతమి నదీ తీరంలో తన సేవకులతో, సంగీతకారులతో కలిసి వచ్చిన ఆ వేశ్య, అక్కడి పవిత్రత వల్ల, వారు పాటలు పాడుతుండగా, స్వర్గానికి చేరుకుంది.
గచ్ఛన్తీం గణికాం దృష్ట్వా విమానస్థాం దివం ప్రతి విస్మయం పరమం ప్రాప్తః కాలస్ తరలలోచనః అథాదిత్యేన చాగత్య ఏవమ్ ఉక్తో యమస్ తదా
ఆ వేశ్యను విమానంలో స్వర్గానికి వెళ్తూ చూసిన కాళుడు, అతని కళ్లలో ఆశ్చర్యం పొంగిపోయింది. ఆ సమయంలో ఆది సూర్యుడు వచ్చి, యముని ఇలా అడిగాడు.
కురు పుత్ర నిజం కర్మ ప్రజానాం త్వం పరిక్షయమ్ పశ్య వాతం సదా వాన్తం సృజన్తం వేధసం ప్రజాః పర్యటన్తం త్రిలోకీం మాం వహన్తీం వసుధాం ప్రజాః
నీవు నీ బాధ్యతను నిర్వర్తించు నా కుమారా! జీవుల అంతాన్ని నీవు గమనించాలి. ఎప్పుడూ వీచే గాలిని చూడు, అది బ్రహ్మకు ప్రాణులను సృష్టిస్తోంది. మూడు లోకాల్లో ప్రజలు తిరుగుతూ ఉన్నారు; భూమి అందరినీ మోస్తోంది.
ఇతి శ్రుత్వా యమో వాక్యం పితుర్ వచనమ్ అబ్రవీత్
ఇలా తండ్రి మాటలు విని, యముడు తనకు ఆజ్ఞాపించినదానికి ప్రత్యుత్తరం చెప్పాడు.
ఏతన్ న గర్హితం కర్మ కుర్యామ్ అహమ్ ఇదం ధ్రువమ్ కర్మణ్య్ అస్మిన్ మహాక్రూరే సమాదేష్టుం న వార్హసి
ఇది తప్పు పనికాదు; నేను తప్పకుండా చేస్తాను. ఇంత క్రూరమైన పనిని నన్ను చేయమని మీరు ఆదేశించకూడదు.
ఇతి శ్రుత్వా చ తద్ వాక్యం భానుర్ వచనమ్ అబ్రవీత్ కిం నామ గర్హితం కర్మ తవ కర్తుమ్ అలం యమ
ఆ మాటలు విని, సూర్యుడు ఇలా అన్నాడు: యమా! నీకు చేయడానికి ఏ పని తప్పుగా ఉంటుంది చెప్పు.
కిం న దృష్టా త్వయా యాన్తీ గణికా గణకింకరైః గీయమానా దివం సద్యో గౌతమీతోయమ్ ఆప్లుతా
గౌతమి నదిలో స్నానం చేసిన వెంటనే, తన సేవకులతో పాటలు వింటూ ఆ వేశ్య స్వర్గానికి వెళ్ళినదాన్ని నీవు చూడలేదా?
త్వయా చాత్ర తపస్ తీవ్రం కృతం పుత్ర సుదుష్కరమ్ నైవాన్తం తస్య పశ్యామి తస్మాద్ గచ్ఛ నిజం పురమ్
నా కుమారా! నీవు ఇక్కడ ఘోర తపస్సు చేశావు, అది చాలా కష్టం. అయినా దానికి ముగింపు కనబడటం లేదు. అందుకే, నీవు నీ పట్టణానికి తిరిగి వెళ్ళు.
ఇత్య్ ఉక్త్వా భగవాన్ భానుస్ తత్ర స్నాత్వా గతో దివమ్ యమో ఽపి సంగమే స్నాత్వా తతో నిజపురం యయౌ
ఇలా చెప్పి, భగవంతుడు సూర్యుడు అక్కడ స్నానం చేసి స్వర్గానికి వెళ్ళాడు. యముడూ సంగమంలో స్నానం చేసి తన పట్టణానికి వెళ్ళిపోయాడు.
భూతహాపి తతః శఙ్కాం తత్యాజ చ మహామునే తథా దృష్ట్వా యమం యాన్తం చక్రే చక్రం ప్రయాణకమ్
జీవులను సంహరించే వాడికూడా, మహర్షీ! అప్పటికి తన సందేహాన్ని వదిలేశాడు. యముడు వెళ్ళిపోతున్నాడని చూసి, తన చక్రాన్ని ప్రయాణానికి తిప్పాడు.
భగవాన్ యత్ర గోవిన్దో వనమాలావిభూషితః ఇతి యః శృణుయాన్ మర్త్యః పఠేద్ వాపి సమాహితః
ఎక్కడ భగవంతుడు గోవిందుడు, అడవి పూల మాల ధరించి ఉంటాడో, అక్కడ జరిగిన ఈ కథను ఎవరు శ్రద్ధగా వింటారో, చదువుతారో,
ఆపదస్ తస్య నశ్యన్తి దీర్ఘమ్ ఆయుర్ అవాప్నుయాత్
వారికి అన్ని కష్టాలు పోయి, దీర్ఘాయువు లభిస్తుంది.
అహల్యాసంగమం చేహ తీర్థం త్రైలోక్యపావనమ్ శృణు సమ్యఙ్ మునిశ్రేష్ఠ తత్ర వృత్తమ్ ఇదం యథా
మునిశ్రేష్ఠా! ఇప్పుడు అహల్యా సంగమం అనే మూడు లోకాలను పవిత్రం చేసే తీర్థం గురించి, అక్కడ జరిగిన విషయాన్ని నేను చెప్పబోతున్నాను, శ్రద్ధగా విను.
కౌతుకేనాతిమహతా మయా పూర్వం మునీశ్వర సృష్టా కన్యా బహువిధా రూపవత్యో గుణాన్వితాః
మహర్షీ! నేను పెద్ద ఆసక్తితో ముందుగా అనేక రూపాలున్న, మంచి లక్షణాలున్న కన్యలను సృష్టించాను.
తాసామ్ ఏకాం శ్రేష్ఠతమాం నిర్మమే శుభలక్షణామ్ తాం బాలాం చారుసర్వాఙ్గీం దృష్ట్వా రూపగుణాన్వితామ్
ఆ కన్యలలో ఒకదాన్ని అత్యుత్తమంగా, శుభలక్షణాలతో తయారుచేశాను. ఆ బాలిక అందమైన అవయవాలతో, రూపగుణాలతో నిండినదిగా ఉండటం చూసాను.
కో వాస్యాః పోషణే శక్త ఇతి మే బుద్ధిర్ ఆవిశత్ న దైత్యానాం సురాణాం చ న మునీనాం తథైవ చ
ఈమెను పోషించగలిగేది ఎవరు? అని నా మనసులో సందేహం వచ్చింది. దానవులు కాదు, దేవతలు కాదు, మునులు కూడా కాదు.
నాస్త్య్ అస్యాః పోషణే శక్తిర్ ఇతి మే బుద్ధిర్ అన్వభూత్ గుణజ్యేష్ఠాయ విప్రాయ తపోయుక్తాయ ధీమతే
ఈమెను పోషించగల శక్తి ఎవరికీ లేదని నాకు అనిపించింది. గుణాలలో ప్రథముడైన, తపస్సుతో, జ్ఞానంతో ఉన్న బ్రాహ్మణుడికే అది సాధ్యం అని భావించాను.
సర్వలక్షణయుక్తాయ వేదవేదాఙ్గవేదినే గౌతమాయ మహాప్రాజ్ఞామ్ అదదాం పోషణాయ తామ్
అన్ని శుభలక్షణాలతో, వేదవేదాంగాలను తెలిసిన మహాప్రజ్ఞుడైన గౌతమునికి, ఆ బాలికను పోషణ కోసం అప్పగించాను.
పాలయస్వ మునిశ్రేష్ఠ యావద్ ఆప్స్యతి యౌవనమ్ యౌవనస్థాం పునః సాధ్వీమ్ ఆనయేథా మమాన్తికమ్
మహర్షులారా, ఈ అమ్మాయిని యౌవనదశకు చేరేవరకు జాగ్రత్తగా చూసుకోండి. ఆమె యౌవనంలోకి వచ్చిన తర్వాత, ఆ మంచిదాన్ని తిరిగి నాకొద్దీ తీసుకొచ్చి ఇవ్వండి.
ఏవమ్ ఉక్త్వా గౌతమాయ ప్రాదాం కన్యాం సుమధ్యమామ్ తామ్ ఆదాయ మునిశ్రేష్ఠ తపసా హతకల్మషః
ఇలా చెప్పి, గౌతమునికి సన్నని నడుము గల ఆ అమ్మాయిని ఇచ్చాను. ఆ తపస్సుతో పవిత్రుడైన గొప్ప ముని ఆమెను తీసుకొని వెళ్లిపోయాడు.
తాం పోషయిత్వా విధివద్ అలంకృత్య మమాన్తికమ్ నిర్వికారో మునిశ్రేష్ఠో హ్య్ అహల్యామ్ ఆనయత్ తదా
ఆమెను విధిగా పెంచి, అలంకరించి, ఏ మార్పు లేకుండా ఆ మునిశ్రేష్ఠుడు అహల్యను నా వద్దకు తీసుకొచ్చాడు.
తాం దృష్ట్వా విబుధాః సర్వే శక్రాగ్నివరుణాదయః మమ దేయా సురేశాన ఇత్య్ ఊచుస్ తే పృథక్ పృథక్
ఆమెను చూసి, ఇంద్రుడు, అగ్ని, వరుణుడు మొదలైన దేవతలందరూ ఒక్కొక్కరుగా నన్ను చూచి, 'దేవేంద్రా, ఈమెను నాకు ఇవ్వు' అని కోరారు.
తథైవ మునయః సాధ్యా దానవా యక్షరాక్షసాః తాన్ సర్వాన్ ఆగతాన్ దృష్ట్వా కన్యార్థమ్ అథ సంగతాన్
అలాగే, మునులు, సాధ్యులు, దానవులు, యక్షులు, రాక్షసులూ అందరూ ఆ అమ్మాయిని పొందాలనే కోరికతో అక్కడికి వచ్చి చేరారు.
ఇన్ద్రస్య తు విశేషేణ మహాంశ్ చాభూత్ తదా గ్రహః గౌతమస్య తు మాహాత్మ్యం గామ్భీర్యం ధైర్యమ్ ఏవ చ
అందులో ముఖ్యంగా ఇంద్రునికి చాలా ఎక్కువ ఆశ కలిగింది. కానీ గౌతముని మహిమ, లోతు, ధైర్యం కూడా అందరికీ స్పష్టంగా కనిపించాయి.