నిర్భయః సర్వలోకేషు భవిష్యసి సునిర్వృతః ఆశ్రమం వేదమ్ అత్యర్థం చిత్రకూటేతి విశ్రుతమ్
నీవు అన్ని లోకాలలో భయమేమీ లేకుండా, సంతోషంగా ఉంటావు. నీ ఆశ్రమం 'చిత్రకూటం' అని ప్రసిద్ధి చెందుతుంది, అది ఎంతో గౌరవాన్ని పొందుతుంది.
యో హి యాస్యతి పుణ్యార్థీ సో ఽశ్వమేధమ్ అవాప్స్యతి యస్ తు తత్ర మృతశ్ చాపి బ్రహ్మలోకం స గచ్ఛతి
ఇక్కడకు పుణ్యాన్ని కోరుకుని వచ్చే వారు అశ్వమేధయాగ ఫలితాన్ని పొందుతారు. ఇక్కడ మరణించినవారు బ్రహ్మలోకానికి వెళ్తారు.
యశ్ చాత్ర నియమైర్ యుక్తః ప్రాణాన్ సమ్యక్ పరిత్యజేత్ స దేవ్యాస్ తపసా యుక్తో మహాగణపతిర్ భవేత్
ఈ లోకంలో నియమాలతో కూడి, ప్రాణాలను సరిగ్గా విడిచినవాడు, దేవీ తపస్సుతో ఏకమై, మహాగణపతి అవుతాడు.
ఏవమ్ ఉక్త్వా తదా దేవ ఆపృచ్ఛ్య హిమవత్సుతామ్ అన్తర్దధే జగత్స్రష్టా సర్వభూతప ఈశ్వరః
అలా చెప్పి, జగత్తును సృష్టించిన ప్రభువు, సమస్త భూతాలకు అధిపతి, హిమవంతుని కుమార్తెను వీడుకొని, అంతర్ధానం అయ్యాడు.
సాపి దేవీ గతే తస్మిన్ భగవత్య్ అమితాత్మని తత ఏవోన్ముఖీ భూత్వా శిలాయాం సంబభూవ హ
ఆ పరిమితి లేని ఆత్మయైన భగవంతుడు వెళ్లిన తరువాత, ఆ దేవీ అక్కడే నిలబడి, ఒక శిలపై ప్రత్యక్షమైంది.
ఉన్ముఖీ సా భవే తస్మిన్ మహేశే జగతాం ప్రభౌ నిశేవ చన్ద్రరహితా న బభౌ విమనాస్ తదా
ఆమె, జగత్తుకు అధిపతియైన మహేశ్వరునిపై మనస్సు నిలిపి, చంద్రుడు లేని రాత్రిలా, ఆ సమయంలో ఉల్లాసం లేకుండా కనిపించింది.
అథ శుశ్రావ శబ్దం చ బాలస్యార్తస్య శైలజా సరస్య్ ఉదకసంపూర్ణే సమీపే చాశ్రమస్య చ
అప్పుడే శైలజ, నీటితో నిండిన సరస్సు దగ్గర ఆశ్రమానికి సమీపంలో, ఒక బాధపడుతున్న బాలుని అరుపు వినింది.
స కృత్వా బాలరూపం తు దేవదేవః స్వయం శివః క్రీడాహేతోః సరోమధ్యే గ్రాహగ్రస్తో ఽభవత్ తదా
దేవదేవుడైన శివుడు, ఆట కోసం స్వయంగా బాలరూపం ధరించి, ఆ సరస్సు మధ్యలో మొసలికి పట్టుబడ్డాడు.
యోగమాయాం సమాస్థాయ ప్రపఞ్చోద్భవకారణమ్ తద్ రూపం సరసో మధ్యే కృత్వైవం సమభాషత
యోగమాయను ఆశ్రయించి, జగత్తు ఉద్భవానికి కారణమైన రూపాన్ని తీసుకొని, సరస్సు మధ్యలో ఆవిధంగా మాట్లాడాడు.
త్రాతు మాం కశ్చిద్ ఇత్య్ ఆహ గ్రాహేణ హృతచేతసమ్ ధిక్ కష్టం బాల ఏవాహమ్ అప్రాప్తార్థమనోరథః
"ఎవరైనా నన్ను రక్షించండి!" అని మొసలి పట్టుకున్న బాలుడు ఆర్తంగా అరిచాడు. "హాయ్, ఎంత దుఃఖం! నేను ఇంకా ఆశలు నెరవేర్చుకోని చిన్నవాడిని."
ప్రయామి నిధనం వక్త్రే గ్రాహస్యాస్య దురాత్మనః శోచామి న స్వకం దేహం గ్రాహగ్రస్తః సుదుఃఖితః
"ఈ దుష్ట మొసలి నోట్లో నేను ప్రాణాలు విడిచిపోతున్నాను. మొసలి పట్టుకుని బాధపడుతున్నా, నా శరీరాన్ని గురించి నాకు బాధ లేదు."
యథా శోచామి పితరం మాతరం చ తపస్వినీమ్ గ్రాహగృహీతం మాం శ్రుత్వా ప్రాప్తం నిధనమ్ ఉత్సుకౌ
"ఎంతంటే, నా తపస్సు చేసే తల్లిదండ్రుల గురించి నాకు బాధ. మొసలి పట్టుకుని నేను మరణించానని విని, వారు ఆవేదనతో తల్లడిల్లిపోతారు."
ప్రియపుత్రావ్ ఏకపుత్రౌ ప్రాణాన్ నూనం త్యజిష్యతః అహో బత సుకష్టం వై యో ఽహం బాలో ఽకృతాశ్రమః అన్తర్గ్రాహేణ గ్రస్తస్ తు యాస్యామి నిధనం కిల
"వారికి ప్రియమైన ఏకైక కుమారుడిని కోల్పోయి, వారు తప్పక ప్రాణాలు విడిచిపెడతారు. హాయ్, ఎంత దురదృష్టం! నేను ఇంకా ఆశ్రమ ప్రవేశం చేయని చిన్నవాడిని, మొసలి లోపలికి లాక్కుపోయి మరణిస్తాను."
శ్రుత్వా తు దేవీ తం నాదం విప్రస్యార్తస్య శోభనా ఉత్థాయ ప్రస్థితా తత్ర యత్ర తిష్ఠత్య్ అసౌ ద్విజః
ఆ బాధతో అరుస్తున్న మంచి బాలుని స్వరం వినగానే, ఆ దేవీ లేచి, ఆ బ్రాహ్మణ బాలుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లింది.
సాపశ్యద్ ఇన్దువదనా బాలకం చారురూపిణమ్ గ్రాహస్య ముఖమ్ ఆపన్నం వేపమానమ్ అవస్థితమ్
చంద్రబింబంలాంటి ముఖంతో ఉన్న ఆ దేవీ, అందమైన బాలుడు మొసలి నోట్లో చిక్కుకుని, వణుకుతూ, అశక్తంగా ఉన్న దృశ్యాన్ని చూచింది.
సో ఽపి గ్రాహవరః శ్రీమాన్ దృష్ట్వా దేవీమ్ ఉపాగతామ్ తం గృహీత్వా ద్రుతం యాతో మధ్యం సరస ఏవ హి
ఆ时候, గొప్ప మొసలికిరాజు, దేవిని దగ్గరకు వస్తున్నదాన్ని చూసి, బాలుణ్ని పట్టుకుని వేగంగా సరస్సు మధ్యకు వెళ్లాడు.
స కృష్యమాణస్ తేజస్వీ నాదమ్ ఆర్తం తదాకరోత్ అథాహ దేవీ దుఃఖార్తా బాలం దృష్ట్వా గ్రహావృతమ్
అతడిని లాక్కెళ్తున్నప్పుడు, ఆ తేజోవంతుడైన బాలుడు ఆర్తంగా అరవడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు, మొసలి పట్టుకున్న బాలుణ్ని చూసి దేవీ బాధతో మాట్లాడింది.
గ్రాహరాజ మహాసత్త్వ బాలకం హ్య్ ఏకపుత్రకమ్ విముఞ్చేమం మహాదంష్ట్ర క్షిప్రం భీమపరాక్రమ
"ఓ మొసలికిరాజా, మహాబలవంతుడా! ఈ ఏకైక కుమారుణ్ని విడిచిపెట్టు. ఓ పెద్ద దవడలు ఉన్నవాడా, భయంకరమైన పరాక్రమవంతుడా, వెంటనే వదిలేయి!"
యో దేవి దివసే షష్ఠే ప్రథమం సముపైతి మామ్ స ఆహారో మమ పురా విహితో లోకకర్తృభిః
"దేవీ, ఆరో రోజున ఎవరు ముందుగా నన్ను చేరతారో, వారు నా ఆహారం. ఇది లోకాలను సృష్టించినవారు ఎప్పుడో నిర్ణయించిన విధి."
సో ఽయం మమ మహాభాగే షష్ఠే ఽహని గిరీన్ద్రజే బ్రహ్మణా ప్రేరితో నూనం నైనం మోక్ష్యే కథంచన
"ఓ హిమవంతుని కుమార్తె, మహాభాగ్యవంతురాలా! ఆరో రోజున ఈ బాలుడు తప్పకుండా బ్రహ్మదేవుడి ఆదేశంతో నన్ను చేరాడు. నేను ఇతన్ని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ విడిచిపెట్టను."
యన్ మయా హిమవచ్ఛృఙ్గే చరితం తప ఉత్తమమ్ తేన బాలమ్ ఇమం ముఞ్చ గ్రాహరాజ నమో ఽస్తు తే
నేను హిమవంతపు శిఖరంలో చేసిన గొప్ప తపస్సు బలంతో, గ్రాహరాజా, ఈ బాలుడిని విడిపించు. నీకు నమస్కారం.
మా వ్యయస్ తపసో దేవి భృశం బాలే శుభాననే యద్ బ్రవీమి కురు శ్రేష్ఠే తథా మోక్షమ్ అవాప్స్యతి
దేవీ, మంగళమయమైన ముఖవతిని, నీ తపస్సు వృథా చేయకు. నేను చెప్పినట్టు ఉత్తమంగా చేయు, అప్పుడు విముక్తి పొందుతావు.
గ్రాహాధిప వదస్వాశు యత్ సతామ్ అవిగర్హితమ్ తత్ కృతం నాత్ర సందేహో యతో మే బ్రాహ్మణాః ప్రియాః
గ్రాహాధిపతి, మంచి వాళ్లలో నిందించదగినది కానిది ఏదో త్వరగా చెప్పు. అది నిస్సందేహంగా జరుగుతుంది, ఎందుకంటే బ్రాహ్మణులు నాకు ప్రియమైన వారు.
యత్ కృతం వై తపః కించిద్ భవత్యా స్వల్పమ్ ఉత్తమమ్ తత్ సర్వం మే ప్రయచ్ఛాశు తతో మోక్షమ్ అవాప్స్యతి
నీవు చేసిన తపస్సు ఎంత చిన్నదైనా, ఎంత గొప్పదైనా, అది అంతా నాకు ఇక్కడే ఇవ్వు. అప్పుడు నీవు విముక్తి పొందుతావు.
జన్మప్రభృతి యత్ పుణ్యం మహాగ్రాహ కృతం మయా తత్ తే సర్వం మయా దత్తం బాలం ముఞ్చ మహాగ్రహ
పుట్టినప్పటి నుండి నేను సంపాదించిన పుణ్యం అంతా నీకే ఇస్తున్నాను, మహాగ్రాహా. ఈ బాలుడిని విడిపించు.
ప్రజజ్వాల తతో గ్రాహస్ తపసా తేన భూషితః ఆదిత్య ఇవ మధ్యాహ్నే దుర్నిరీక్షస్ తదాభవత్ ఉవాచ చైవం తుష్టాత్మా దేవీం లోకస్య ధారిణీమ్
ఆ తపస్సు వలన అలంకరించబడిన గ్రాహుడు అప్పుడు మధ్యాహ్న సూర్యునిలా ప్రకాశించాడు, చూడటానికి అసాధ్యంగా మారాడు. సంతృప్తిచెందిన హృదయంతో, లోకాన్ని పోషించే దేవిని ఇలా ఉద్దేశించాడు.
దేవి కిం కృత్యమ్ ఏతత్ తే సునిశ్చిత్య మహావ్రతే తపసో ఽప్య్ అర్జనం దుఃఖం తస్య త్యాగో న శస్యతే
దేవీ, నీవు ఇంత నిశ్చయంగా చేసిన పని ఏమిటి? గొప్ప తపస్సు సంపాదించడమే కష్టమైనది, దానిని వదిలేయడం ప్రశంసించదగినది కాదు.
గృహాణ తప ఏవ త్వం బాలం చేమం సుమధ్యమే తుష్టో ఽస్మి తే విప్రభక్త్యా వరం తస్మాద్ దదామి తే సా త్వ్ ఏవమ్ ఉక్తా గ్రాహేణ ఉవాచేదం మహావ్రతా
సుమధ్యమా, నీవే నీ తపస్సును, ఈ బాలుడిని తిరిగి తీసుకో. బ్రాహ్మణులపై నీ భక్తితో నేను సంతోషించాను, అందుకే ఒక వరం ఇస్తున్నాను. గ్రాహుడు ఇలా చెప్పగానే, మహావ్రత ఉన్నది ఇలా సమాధానం చెప్పింది.
దేహేనాపి మయా గ్రాహ రక్ష్యో విప్రః ప్రయత్నతః తపః పునర్ మయా ప్రాప్యం న ప్రాప్యో బ్రాహ్మణః పునః
గ్రాహా, నా శరీరంతో అయినా బ్రాహ్మణుడిని జాగ్రత్తగా కాపాడాలి. తపస్సు నేను తిరిగి పొందాలి, కానీ బ్రాహ్మణుడిని మళ్లీ తీసుకోలేను.
సునిశ్చిత్య మహాగ్రాహ కృతం బాలస్య మోక్షణమ్ న విప్రేభ్యస్ తపః శ్రేష్ఠం శ్రేష్ఠా మే బ్రాహ్మణా మతాః
మహాగ్రాహా, బాలుడిని విడిపించడాన్ని నేను నిశ్చయంగా చేశాను. బ్రాహ్మణులకు ఉత్తమమైన తపస్సు ఇవ్వకుండా ఉండకూడదు, బ్రాహ్మణులు నాకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రులు.