దేవి పిత్రా త్వ్ అనుజ్ఞాతః స్వయంవర ఇతి శ్రుతిః తత్ర త్వం వరయిత్రీ యం స తే భర్తా భవేద్ ఇతి
దేవి! నీ తండ్రి స్వయంవరానికి అనుమతి ఇచ్చాడు అని విన్నాను. అక్కడ నువ్వు ఎవరిని ఎంచుకుంటే, అతనే నీ భర్త అవుతాడు.
తద్ ఆపృచ్ఛ్య గమిష్యామి దుర్లభాం త్వాం వరాననే రూపవన్తం సముత్సృజ్య వృణోష్య్ అసదృశం కథమ్
అందుకే, నీకు వీడ్కోలు చెప్పి వెళ్తాను. అందమైనవాడిని వదిలేసి, నువ్వు అర్హత లేని వాడిని ఎలా ఎంచుకుంటావు, వదనసుందరి?
తేనోక్తా సా తదా తత్ర భావయన్తీ తదీరితమ్ భావం చ రుద్రనిహితం ప్రసాదం మనసస్ తథా
ఆమె, ఆయన మాటలు, రుద్రుడు తన హృదయంలో ఉంచిన భావాన్ని ఆలోచించి, అక్కడే ఆయనకు సమాధానం చెప్పింది.
సంప్రాప్యోవాచ దేవేశం మా తే ఽభూద్ బుద్ధిర్ అన్యథా అహం త్వాం వరయిష్యామి నాద్భుతం తు కథంచన
ఆమె దేవతాధిపతిని చూసి ఇలా చెప్పింది: "నీ మనసు ఎక్కడికీ పోకుండా ఉంచు. నేను నిన్నే ఎంచుకుంటాను. ఇందులో ఆశ్చర్యం ఏమీలేదు."
అథవా తే ఽస్తి సందేహో మయి విప్ర కథంచన ఇహైవ త్వాం మహాభాగ వరయామి మనోగతమ్
లేదా, నాపై ఏదైనా సందేహం ఉంటే, బ్రాహ్మణా, ఇక్కడే, ఇప్పుడే, ఓ మహాభాగా, నా మనసులో నిన్నే ఎంచుకున్నాను.
గృహీత్వా స్తబకం సా తు హస్తాభ్యాం తత్ర సంస్థితా స్కన్ధే శంభోః సమాధాయ దేవీ ప్రాహ వృతో ఽసి మే
ఆమె చేతులతో ఒక పుష్పమాల తీసుకుని, అక్కడ నిలబడి, శంభుని భుజంపై వేసి, "నిన్నే నేను ఎంచుకున్నాను" అని చెప్పింది.
తతః స భగవాన్ దేవస్ తయా దేవ్యా వృతస్ తదా ఉవాచ తమ్ అశోకం వై వాచా సంజీవయన్న్ ఇవ
ఆ సమయంలో, దేవి తనను ఎంచుకున్నాక, ఆ భగవంతుడు, తన మాటలతో ఆ అశోకవృక్షాన్ని ప్రాణం పోసినట్టు మాట్లాడాడు.
యస్మాత్ తవ సుపుణ్యేన స్తబకేన వృతో ఽస్మ్య్ అహమ్ తస్మాత్ త్వం జరయా త్యక్తస్ త్వ్ అమరః సంభవిష్యసి
ఈ పవిత్రమైన పుష్పమాలతో నన్ను నీవు ఎంచుకున్నావు కాబట్టి, నీవు వృద్ధాప్యాన్ని దాటి, అమరుడవుతావు.
కామరూపీ కామపుష్పః కామదో దయితో మమ సర్వాభరణపుష్పాఢ్యః సర్వపుష్పఫలోపగః
నీవు కావలసిన రూపాన్ని ధరించగలవు, కావలసిన పువ్వులు పూయగలవు, మనసులోని కోరికలు తీర్చగలవు, నాకు ప్రియుడవు, అన్ని అలంకారాలు, పువ్వులు ధరించగలవు, అన్ని పువ్వులు, ఫలాలు కలిగి ఉంటావు.
సర్వాన్నభక్షకశ్ చైవ అమృతస్వాద ఏవ చ సర్వగన్ధశ్ చ దేవానాం భవిష్యసి దృఢప్రియః
నీవు అన్ని రకాల ఆహారాలు భుజించగలవు, అమృతంలా రుచి కలిగి ఉంటావు, అన్ని పరిమళాలు నీలో ఉంటాయి, దేవతలకు నీవు ఎంతో ప్రియుడవుగా ఉంటావు.
నిర్భయః సర్వలోకేషు భవిష్యసి సునిర్వృతః ఆశ్రమం వేదమ్ అత్యర్థం చిత్రకూటేతి విశ్రుతమ్
నీవు అన్ని లోకాలలో భయమేమీ లేకుండా, సంతోషంగా ఉంటావు. నీ ఆశ్రమం 'చిత్రకూటం' అని ప్రసిద్ధి చెందుతుంది, అది ఎంతో గౌరవాన్ని పొందుతుంది.
యో హి యాస్యతి పుణ్యార్థీ సో ఽశ్వమేధమ్ అవాప్స్యతి యస్ తు తత్ర మృతశ్ చాపి బ్రహ్మలోకం స గచ్ఛతి
ఇక్కడకు పుణ్యాన్ని కోరుకుని వచ్చే వారు అశ్వమేధయాగ ఫలితాన్ని పొందుతారు. ఇక్కడ మరణించినవారు బ్రహ్మలోకానికి వెళ్తారు.
యశ్ చాత్ర నియమైర్ యుక్తః ప్రాణాన్ సమ్యక్ పరిత్యజేత్ స దేవ్యాస్ తపసా యుక్తో మహాగణపతిర్ భవేత్
ఈ లోకంలో నియమాలతో కూడి, ప్రాణాలను సరిగ్గా విడిచినవాడు, దేవీ తపస్సుతో ఏకమై, మహాగణపతి అవుతాడు.
ఏవమ్ ఉక్త్వా తదా దేవ ఆపృచ్ఛ్య హిమవత్సుతామ్ అన్తర్దధే జగత్స్రష్టా సర్వభూతప ఈశ్వరః
అలా చెప్పి, జగత్తును సృష్టించిన ప్రభువు, సమస్త భూతాలకు అధిపతి, హిమవంతుని కుమార్తెను వీడుకొని, అంతర్ధానం అయ్యాడు.
సాపి దేవీ గతే తస్మిన్ భగవత్య్ అమితాత్మని తత ఏవోన్ముఖీ భూత్వా శిలాయాం సంబభూవ హ
ఆ పరిమితి లేని ఆత్మయైన భగవంతుడు వెళ్లిన తరువాత, ఆ దేవీ అక్కడే నిలబడి, ఒక శిలపై ప్రత్యక్షమైంది.
ఉన్ముఖీ సా భవే తస్మిన్ మహేశే జగతాం ప్రభౌ నిశేవ చన్ద్రరహితా న బభౌ విమనాస్ తదా
ఆమె, జగత్తుకు అధిపతియైన మహేశ్వరునిపై మనస్సు నిలిపి, చంద్రుడు లేని రాత్రిలా, ఆ సమయంలో ఉల్లాసం లేకుండా కనిపించింది.
అథ శుశ్రావ శబ్దం చ బాలస్యార్తస్య శైలజా సరస్య్ ఉదకసంపూర్ణే సమీపే చాశ్రమస్య చ
అప్పుడే శైలజ, నీటితో నిండిన సరస్సు దగ్గర ఆశ్రమానికి సమీపంలో, ఒక బాధపడుతున్న బాలుని అరుపు వినింది.
స కృత్వా బాలరూపం తు దేవదేవః స్వయం శివః క్రీడాహేతోః సరోమధ్యే గ్రాహగ్రస్తో ఽభవత్ తదా
దేవదేవుడైన శివుడు, ఆట కోసం స్వయంగా బాలరూపం ధరించి, ఆ సరస్సు మధ్యలో మొసలికి పట్టుబడ్డాడు.
యోగమాయాం సమాస్థాయ ప్రపఞ్చోద్భవకారణమ్ తద్ రూపం సరసో మధ్యే కృత్వైవం సమభాషత
యోగమాయను ఆశ్రయించి, జగత్తు ఉద్భవానికి కారణమైన రూపాన్ని తీసుకొని, సరస్సు మధ్యలో ఆవిధంగా మాట్లాడాడు.
త్రాతు మాం కశ్చిద్ ఇత్య్ ఆహ గ్రాహేణ హృతచేతసమ్ ధిక్ కష్టం బాల ఏవాహమ్ అప్రాప్తార్థమనోరథః
"ఎవరైనా నన్ను రక్షించండి!" అని మొసలి పట్టుకున్న బాలుడు ఆర్తంగా అరిచాడు. "హాయ్, ఎంత దుఃఖం! నేను ఇంకా ఆశలు నెరవేర్చుకోని చిన్నవాడిని."
ప్రయామి నిధనం వక్త్రే గ్రాహస్యాస్య దురాత్మనః శోచామి న స్వకం దేహం గ్రాహగ్రస్తః సుదుఃఖితః
"ఈ దుష్ట మొసలి నోట్లో నేను ప్రాణాలు విడిచిపోతున్నాను. మొసలి పట్టుకుని బాధపడుతున్నా, నా శరీరాన్ని గురించి నాకు బాధ లేదు."
యథా శోచామి పితరం మాతరం చ తపస్వినీమ్ గ్రాహగృహీతం మాం శ్రుత్వా ప్రాప్తం నిధనమ్ ఉత్సుకౌ
"ఎంతంటే, నా తపస్సు చేసే తల్లిదండ్రుల గురించి నాకు బాధ. మొసలి పట్టుకుని నేను మరణించానని విని, వారు ఆవేదనతో తల్లడిల్లిపోతారు."
ప్రియపుత్రావ్ ఏకపుత్రౌ ప్రాణాన్ నూనం త్యజిష్యతః అహో బత సుకష్టం వై యో ఽహం బాలో ఽకృతాశ్రమః అన్తర్గ్రాహేణ గ్రస్తస్ తు యాస్యామి నిధనం కిల
"వారికి ప్రియమైన ఏకైక కుమారుడిని కోల్పోయి, వారు తప్పక ప్రాణాలు విడిచిపెడతారు. హాయ్, ఎంత దురదృష్టం! నేను ఇంకా ఆశ్రమ ప్రవేశం చేయని చిన్నవాడిని, మొసలి లోపలికి లాక్కుపోయి మరణిస్తాను."
శ్రుత్వా తు దేవీ తం నాదం విప్రస్యార్తస్య శోభనా ఉత్థాయ ప్రస్థితా తత్ర యత్ర తిష్ఠత్య్ అసౌ ద్విజః
ఆ బాధతో అరుస్తున్న మంచి బాలుని స్వరం వినగానే, ఆ దేవీ లేచి, ఆ బ్రాహ్మణ బాలుడు ఉన్న చోటికి వెళ్లింది.
సాపశ్యద్ ఇన్దువదనా బాలకం చారురూపిణమ్ గ్రాహస్య ముఖమ్ ఆపన్నం వేపమానమ్ అవస్థితమ్
చంద్రబింబంలాంటి ముఖంతో ఉన్న ఆ దేవీ, అందమైన బాలుడు మొసలి నోట్లో చిక్కుకుని, వణుకుతూ, అశక్తంగా ఉన్న దృశ్యాన్ని చూచింది.
సో ఽపి గ్రాహవరః శ్రీమాన్ దృష్ట్వా దేవీమ్ ఉపాగతామ్ తం గృహీత్వా ద్రుతం యాతో మధ్యం సరస ఏవ హి
ఆ时候, గొప్ప మొసలికిరాజు, దేవిని దగ్గరకు వస్తున్నదాన్ని చూసి, బాలుణ్ని పట్టుకుని వేగంగా సరస్సు మధ్యకు వెళ్లాడు.
స కృష్యమాణస్ తేజస్వీ నాదమ్ ఆర్తం తదాకరోత్ అథాహ దేవీ దుఃఖార్తా బాలం దృష్ట్వా గ్రహావృతమ్
అతడిని లాక్కెళ్తున్నప్పుడు, ఆ తేజోవంతుడైన బాలుడు ఆర్తంగా అరవడం మొదలుపెట్టాడు. అప్పుడు, మొసలి పట్టుకున్న బాలుణ్ని చూసి దేవీ బాధతో మాట్లాడింది.
గ్రాహరాజ మహాసత్త్వ బాలకం హ్య్ ఏకపుత్రకమ్ విముఞ్చేమం మహాదంష్ట్ర క్షిప్రం భీమపరాక్రమ
"ఓ మొసలికిరాజా, మహాబలవంతుడా! ఈ ఏకైక కుమారుణ్ని విడిచిపెట్టు. ఓ పెద్ద దవడలు ఉన్నవాడా, భయంకరమైన పరాక్రమవంతుడా, వెంటనే వదిలేయి!"
యో దేవి దివసే షష్ఠే ప్రథమం సముపైతి మామ్ స ఆహారో మమ పురా విహితో లోకకర్తృభిః
"దేవీ, ఆరో రోజున ఎవరు ముందుగా నన్ను చేరతారో, వారు నా ఆహారం. ఇది లోకాలను సృష్టించినవారు ఎప్పుడో నిర్ణయించిన విధి."
సో ఽయం మమ మహాభాగే షష్ఠే ఽహని గిరీన్ద్రజే బ్రహ్మణా ప్రేరితో నూనం నైనం మోక్ష్యే కథంచన
"ఓ హిమవంతుని కుమార్తె, మహాభాగ్యవంతురాలా! ఆరో రోజున ఈ బాలుడు తప్పకుండా బ్రహ్మదేవుడి ఆదేశంతో నన్ను చేరాడు. నేను ఇతన్ని ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ విడిచిపెట్టను."