ఇతి గుహ్యసముద్దేశస్ తవ నారద కీర్తితః అస్మద్భక్త్యాపి దేవర్షే త్వయాపి పరమం స్మృతమ్
ఇలా, నారదా! ఈ రహస్య భాగాన్ని నీకు వివరించాను. నా భక్తితో, దేవర్షీ! నీవు కూడా పరమార్థాన్ని గుర్తించావు.
సురైర్ వా మునిభిర్ వాపి పురాణైర్ వరదం స్మృతమ్ సర్వే చ పరమాత్మానం పూజయన్తి దివాకరమ్
దేవతలు, ఋషులు, పురాతనులు ఎవరికైనా, ఆయన వరదాతగా గుర్తించబడతాడు. అందరూ పరమాత్మను, సూర్యుని పూజిస్తారు.
ఏవమ్ ఏతత్ పురాఖ్యాతం నారదాయ తు భానునా మయాపి చ సమాఖ్యాతా కథా భానోర్ ద్విజోత్తమాః
ఇలా, ఈ కథను భాను నారదునికి పుర్వం చెప్పాడు. ఇప్పుడు, ద్విజశ్రేష్ఠులారా! నేనూ ఈ సూర్యుని కథను వివరించాను.
ఇదమ్ ఆఖ్యానమ్ ఆఖ్యేయం మయాఖ్యాతం ద్విజోత్తమాః న హ్య్ అనాదిత్యభక్తాయ ఇదం దేయం కదాచన
ఈ కథ చెప్పదగినది, ద్విజశ్రేష్ఠులారా! నేను వివరించాను. సూర్యభక్తి లేని వారికి ఈ కథను ఎప్పుడూ చెప్పకూడదు.
యశ్ చైతచ్ ఛ్రావయేన్ నిత్యం యశ్ చైవ శృణుయాన్ నరః స సహస్రార్చిషం దేవం ప్రవిశేన్ నాత్ర సంశయః
ఎవరైతే దీనిని ఎప్పుడూ చదువుతారో, ఎవరైతే వినుతారో, వారు సహస్రకిరణుడైన దేవునిలో లీనమవుతారు — ఇందులో ఎలాంటి సందేహం లేదు.
ముచ్యేతార్తస్ తథా రోగాచ్ ఛ్రుత్వేమామ్ ఆదితః కథామ్ జిజ్ఞాసుర్ లభతే జ్ఞానం గతిమ్ ఇష్టాం తథైవ చ
బాధపడేవారు, వ్యాధితో ఉన్నవారు ఈ సూర్యుని కథను వింటే విముక్తి పొందుతారు. జ్ఞానం కోరేవారు జ్ఞానాన్ని, కోరిన గమ్యాన్ని కూడా పొందుతారు.
క్షణేన లభతే ఽధ్వానమ్ ఇదం యః పఠతే మునే యో యం కామయతే కామం స తం ప్రాప్నోత్య్ అసంశయమ్
మహర్షీ! ఈ కథను చదివేవాడు తక్కువ సమయంలోనే తన మార్గాన్ని పొందుతాడు. ఏ కోరిక కోరినా, అది నిస్సందేహంగా సిద్ధిస్తుంది.
తస్మాద్ భవద్భిః సతతం స్మర్తవ్యో భగవాన్ రవిః స చ ధాతా విధాతా చ సర్వస్య జగతః ప్రభుః
అందువల్ల మీరు ఎప్పుడూ భగవంతుడైన రవిని స్మరించాలి. ఆయనే సృష్టికర్త, విధాత, ఈ జగత్తుకి ప్రభువు.
ఆదిత్యమూలమ్ అఖిలం త్రైలోక్యం మునిసత్తమాః భవత్య్ అస్మాజ్ జగత్ సర్వం సదేవాసురమానుషమ్
మునిశ్రేష్ఠులారా! ఈ మూడు లోకాలు అన్నీ సూర్యుని నుండే ఉద్భవించాయి. దేవతలు, అసురులు, మనుష్యులు సహా ఈ జగత్తు అంతా సూర్యుని నుండే పుట్టింది.
రుద్రోపేన్ద్రమహేన్ద్రాణాం విప్రేన్ద్రత్రిదివౌకసామ్ మహాద్యుతిమతాం చైవ తేజో ఽయం సార్వలౌకికమ్
ఈ ప్రకాశం రుద్రుడు, ఉపేంద్రుడు, మహేంద్రుడు, బ్రాహ్మణులలో శ్రేష్ఠులు, స్వర్గవాసులు, మహత్తర తేజస్సు కలవారందరికీ చెందింది. ఇది అన్ని లోకాల్లో వ్యాపించింది.
సర్వాత్మా సర్వలోకేశో దేవదేవః ప్రజాపతిః సూర్య ఏవ త్రిలోకస్య మూలం పరమదైవతమ్
సూర్యుడే అందరికీ ఆత్మ, అన్ని లోకాల అధిపతి, దేవతలకు దేవుడు, సృష్టికర్త, మూడు లోకాల మూలం, పరమదైవం.
అగ్నౌ ప్రాస్తాహుతిః సమ్యగ్ ఆదిత్యమ్ ఉపతిష్ఠతే ఆదిత్యాజ్ జాయతే వృష్టిర్ వృష్టేర్ అన్నం తతః ప్రజాః
వెదురులో సమర్పించిన హవిస్సు సరిగ్గా అగ్నికి సమర్పిస్తే అది సూర్యుని వద్దకు చేరుతుంది. సూర్యుని వల్ల వర్షం, వర్షం వల్ల అన్నం, ఆ అన్నం వల్ల ప్రాణులు పుడతారు.
సూర్యాత్ ప్రసూయతే సర్వం తత్ర చైవ ప్రలీయతే భావాభావౌ హి లోకానామ్ ఆదిత్యాన్ నిఃసృతౌ పురా
అన్నీ సూర్యుని నుండే పుట్టి, చివరికి అక్కడే లయమవుతాయి. లోకాల ఉద్భవం, లయం అన్నీ సూర్యుని నుండే జరిగాయి.
ఏతత్ తు ధ్యానినాం ధ్యానం మోక్షశ్ చాప్య్ ఏష మోక్షిణామ్ తత్ర గచ్ఛన్తి నిర్వాణం జాయన్తే ఽస్మాత్ పునః పునః
ఇది ధ్యానించేవారికి ధ్యానం, మోక్షాన్ని కోరేవారికి మోక్షం. అక్కడే వారు లయమైపోతారు, మళ్లీ మళ్లీ అక్కడి నుండే పుడతారు.
క్షణా ముహూర్తా దివసా నిశా పక్షాశ్ చ నిత్యశః మాసాః సంవత్సరాశ్ చైవ ఋతవశ్ చ యుగాని చ
క్షణాలు, ముహూర్తాలు, రోజులు, రాత్రులు, పక్షాలు, నెలలు, సంవత్సరాలు, ఋతువులు, యుగాలు — ఇవన్నీ ఎప్పుడూ కొనసాగుతూనే ఉంటాయి.
అథాదిత్యాద్ ఋతే హ్య్ ఏషాం కాలసంఖ్యా న విద్యతే కాలాద్ ఋతే న నియమో నాగ్నౌ విహరణక్రియా
సూర్యుడు లేకపోతే ఇవి అన్నీ — కాలగణనలూ ఉండవు. కాలం లేకపోతే క్రమం ఉండదు, అగ్నిలో కార్యాలు జరగవు.
ఋతూనామ్ అవిభాగశ్ చ తతః పుష్పఫలం కుతః కుతో వై సస్యనిష్పత్తిస్ తృణౌషధిగణః కుతః
ఋతువుల తేడా లేకపోతే పువ్వులు, పండ్లు ఎక్కడ నుంచి వస్తాయి? పంటలు పండటం, గడ్డి, ఔషధాలు ఎలా ఏర్పడతాయి?
అభావో వ్యవహారాణాం జన్తూనాం దివి చేహ చ జగత్ప్రభావాద్ విశతే భాస్కరాద్ వారితస్కరాత్
సూర్యుడు లేకపోతే ప్రాణులకు ఇక్కడా, ఆకాశంలోనూ పనులు ఉండవు. జగత్తు ప్రభావంతో అన్నీ సూర్యునిలో, నీటిని హరించే వాడిలో, లయమవుతాయి.
నావృష్ట్యా తపతే సూర్యో నావృష్ట్యా పరిశుష్యతి నావృష్ట్యా పరిధిం ధత్తే వారిణా దీప్యతే రవిః
వర్షం లేకపోతే సూర్యుడు కాలిపోవడంలేదు, ఎండ పెట్టడంలేదు, తన పరిమితిని చేరడంలేదు. నీటి వల్లే సూర్యుడు ప్రకాశిస్తాడు.
వసన్తే కపిలః సూర్యో గ్రీష్మే కాఞ్చనసంనిభః శ్వేతో వర్షాసు వర్ణేన పాణ్డుః శరది భాస్కరః
వసంతంలో సూర్యుడు గోధుమరంగులో ఉంటాడు, గ్రీష్మంలో బంగారు వర్ణంగా, వర్షాకాలంలో తెల్లగా, శరదృతువులో పాండురంగా కనిపిస్తాడు.
హేమన్తే తామ్రవర్ణాభః శిశిరే లోహితో రవిః ఇతి వర్ణాః సమాఖ్యాతాః సూర్యస్య ఋతుసంభవాః
హేమంతంలో తామ్రవర్ణంగా, శిశిరంలో ఎర్రగా సూర్యుడు కనిపిస్తాడు. ఇలా ఋతువుల వల్ల సూర్యుని రంగులు ఇలా ఉంటాయని చెప్పబడింది.
ఋతుస్వభావవర్ణైశ్ చ సూర్యః క్షేమసుభిక్షకృత్ అథాదిత్యస్య నామాని సామాన్యాని ద్విజోత్తమాః
ఋతువుల స్వభావం, రంగాల వల్ల సూర్యుడు శాంతిని, సమృద్ధిని ఇస్తాడు. ఇప్పుడు, ద్విజులారా! సూర్యుని సాధారణ పేర్లు చెబుతాను.
ద్వాదశైవ పృథక్త్వేన తాని వక్ష్యామ్య్ అశేషతః ఆదిత్యః సవితా సూర్యో మిహిరో ఽర్కః ప్రభాకరః
పన్నెండు పేర్లు వేర్వేరుగా ఉన్నాయి. వాటిని పూర్తిగా చెబుతాను — ఆదిత్యుడు, సవిత, సూర్యుడు, మిహిరుడు, అర్కుడు, ప్రభాకరుడు.
మార్తణ్డో భాస్కరో భానుశ్ చిత్రభానుర్ దివాకరః రవిర్ ద్వాదశభిస్ తేషాం జ్ఞేయః సామాన్యనామభిః
మార్టాండుడు, భాస్కరుడు, భాను, చిత్రభాను, దివాకరుడు, రవి — ఇవే సూర్యుని పన్నెండు సాధారణ పేర్లు.
విష్ణుర్ ధాతా భగః పూషా మిత్రేన్ద్రౌ వరుణో ఽర్యమా వివస్వాన్ అంశుమాంస్ త్వష్టా పర్జన్యో ద్వాదశః స్మృతః
విష్ణువు, ధాత, భగుడు, పూష, మిత్రుడు, ఇంద్రుడు, వరుణుడు, అర్యమ, వివస్వాన్, అంశుమాన్, త్వష్ట, పర్జన్యుడు — వీరిని పన్నెండు మంది అని గుర్తించాలి.
ఇత్య్ ఏతే ద్వాదశాదిత్యాః పృథక్త్వేన వ్యవస్థితాః ఉత్తిష్ఠన్తి సదా హ్య్ ఏతే మాసైర్ ద్వాదశభిః క్రమాత్
ఇలా ఈ పన్నెండు ఆదిత్యులు వేర్వేరుగా స్థిరంగా ఉన్నారు. వారు పన్నెండు నెలల క్రమంలో ఎప్పుడూ ఉదయిస్తుంటారు.
విష్ణుస్ తపతి చైత్రే తు వైశాఖే చార్యమా తథా వివస్వాఞ్ జ్యేష్ఠమాసే తు ఆషాఢే చాంశుమాన్ స్మృతః
చైత్రమాసంలో విష్ణువు ప్రకాశిస్తాడు. వైశాఖంలో ఆర్యమన్, జ్యేష్ఠంలో వివస్వాన్, ఆషాఢంలో అంషుమాన్ గుర్తించబడతారు.
పర్జన్యః శ్రావణే మాసి వరుణః ప్రౌష్ఠసంజ్ఞకే ఇన్ద్ర ఆశ్వయుజే మాసి ధాతా తపతి కార్త్తికే
శ్రావణమాసంలో పర్జన్యుడు, ప్రౌష్ఠపదమాసంలో వరుణుడు, ఆశ్వయుజంలో ఇంద్రుడు, కార్తీకంలో ధాతా ప్రకాశిస్తారు.
మార్గశీర్షే తథా మిత్రః పౌషే పూషా దివాకరః మాఘే భగస్ తు విజ్ఞేయస్ త్వష్టా తపతి ఫాల్గునే
మార్గశీర్షంలో మిత్రుడు, పౌష్యంలో పూషణుడు, మాఘంలో భగుడు, ఫాల్గునంలో త్వష్టా ప్రకాశిస్తారు.
శతైర్ ద్వాదశభిర్ విష్ణూ రశ్మిభిర్ దీప్యతే సదా దీప్యతే గోసహస్రేణ శతైశ్ చ త్రిభిర్ అర్యమా
విష్ణువు ఎప్పుడూ పన్నెండు వందల కిరణాలతో వెలిగిపోతాడు. ఆర్యమన్ వెయ్యి మూడు వందల కిరణాలతో ప్రకాశిస్తాడు.