తత్ కథ్యతాం ద్రుతం గత్వా పౌలోమ్యా వచనం మమ సత్యభామా వదత్య్ ఏవం భర్తృగర్వోద్ధతాక్షరమ్
వెళ్లి వెంటనే పాలోమికి నా మాటలు చెప్పండి: 'సత్యభామా తన భర్త గర్వంతో ఇలా అంటోంది' అని చెప్పండి.
యది త్వం దయితా భర్తుర్ యది తస్య ప్రియా హ్య్ అసి మద్భర్తుర్ హరతో వృక్షం తత్ కారయ నివారణమ్
నీకు భర్త నిజంగా ప్రియమైనవాడు అయితే, నా భర్త ఈ వృక్షాన్ని తీసుకెళ్లడాన్ని అడ్డుకోగలవా చూద్దాం.
జానామి తే పతిం శక్రం జానామి త్రిదశేశ్వరమ్ పారిజాతం తథాప్య్ ఏనం మానుషీ హారయామి తే
నీ భర్త శక్రుడు అని నాకు తెలుసు, దేవతల అధిపతి అని కూడా తెలుసు. పారిజాత వృక్షాన్ని కూడా నాకు తెలుసు. అయినా, ఓ స్త్రీ! నేను ఈ వృక్షాన్ని నీ నుండి తీసుకుంటాను.
ఇత్య్ ఉక్తా రక్షిణో గత్వా ప్రోచ్చైః ప్రోచుర్ యథోదితమ్ శచీ చోత్సాహయామ్ ఆస త్రిదశాధిపతిం పతిమ్
అలా చెప్పగానే, రక్షకులు వెళ్లి జరిగినదాన్ని పెద్దగా చెప్పి అందరికి తెలియజేశారు. ఆ తరువాత శచీ దేవతల అధిపతి అయిన తన భర్తను ప్రోత్సహించసాగింది.
తతః సమస్తదేవానాం సైన్యైః పరివృతో హరిమ్ ప్రవృక్తః పారిజాతార్థమ్ ఇన్ద్రో యోధయితుం ద్విజాః
అంతటా దేవతల సైన్యాలతో చుట్టుముట్టబడి, హరిః పారిజాత వృక్షం కోసం యుద్ధానికి ఇంద్రుడు సవాల్ విసిరాడు, ఓ ద్విజులారా!
తతః పరిఘనిస్త్రింశగదాశూలధరాయుధాః బభూవుస్ త్రిదశాః సజ్జాః శక్రే వజ్రకరే స్థితే
అప్పుడు ఇంద్రుడు వజ్రాయుధంతో నిలబడగా, ఇనుప గదలు, ఖడ్గాలు, ముసల్లు, కత్తులు పట్టుకున్న దేవతలు యుద్ధానికి సిద్ధంగా నిలిచారు.
తతో నిరీక్ష్య గోవిన్దో నాగరాజోపరి స్థితమ్ శక్రం దేవపరీవారం యుద్ధాయ సముపస్థితమ్
ఆ సమయంలో గోవిందుడు, నాగరాజుపై కూర్చున్న శక్రుడిని, దేవతల సమూహంతో యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్టు చూసి, తానేను సిద్ధమయ్యాడు.
చకార శఙ్ఖనిర్ఘోషం దిశః శబ్దేన పూరయన్ ముమోచ చ శరవ్రాతం సహస్రాయుతసంమితమ్
అతడు తన శంఖాన్ని ఊదగా, దిక్కులు శబ్దంతో నిండిపోయాయి. వెంటనే వేలాది, లక్షలాది బాణాలను వదిలాడు.
తతో దిశో నభశ్ చైవ దృష్ట్వా శరశతాచితమ్ ముముచుస్ త్రిదశాః సర్వే శస్త్రాణ్య్ అస్త్రాణ్య్ అనేకశః
ఆ సమయంలో, దిక్కులు, ఆకాశం అన్నీ వందలాది బాణాలతో నిండిపోయినట్టు చూసి, అందరు దేవతలు అనేక ఆయుధాలు, అస్త్రాలు వదిలారు.
ఏకైకమ్ అస్త్రం శస్త్రం చ దేవైర్ ముక్తం సహస్రధా చిచ్ఛేద లీలయైవేశో జగతాం మధుసూదనః
దేవతలు వదిలిన ప్రతి ఆయుధాన్ని, ప్రతి అస్త్రాన్ని మధుసూదనుడు ఎంతో సులభంగా వేల ముక్కలుగా కోసేశాడు.
పాశం సలిలరాజస్య సమాకృష్యోరగాశనః చచాల ఖణ్డశః కృత్త్వా బాలపన్నగదేహవత్
సముద్రాధిపతికి చెందిన పాశాన్ని నాగరాజుపై కూర్చున్నవాడు లాగి, చిన్న పాము శరీరాన్ని కోసినట్టు ముక్కలుగా చేసి ఊపేశాడు.
యమేన ప్రహితం దణ్డం గదాప్రక్షేపఖణ్డితమ్ పృథివ్యాం పాతయామ్ ఆస భగవాన్ దేవకీసుతః
యముడు పంపిన దండాన్ని, గదా ప్రహారంతో విరగ్గొట్టి, దేవకీసుతుడు భూమిపై పడేశాడు.
శిబికాం చ ధనేశస్య చక్రేణ తిలశో విభుః చకార శౌరిర్ అర్కేన్దూ దృష్టిపాతహతౌజసౌ
ధనాధిపతికి చెందిన శిబికను శౌరి తన చక్రంతో ధూళిగా చేసాడు. సూర్యుడు, చంద్రుడు తన చూపుతో తేజస్సును కోల్పోయారు.
నీతో ఽగ్నిః శతశో బాణైర్ ద్రావితా వసవో దిశః చక్రవిచ్ఛిన్నశూలాగ్రా రుద్రా భువి నిపాతితాః
అగ్ని వందలాది బాణాలతో తగిలాడు. వసువులు దిక్కులకూ పారిపోయారు. రుద్రుల భుజాలపై ఉన్న శూలాగ్రాలను చక్రంతో కోసి, భూమిపై పడేశారు.
సాధ్యా విశ్వే చ మరుతో గన్ధర్వాశ్ చైవ సాయకైః శార్ఙ్గిణా ప్రేరితాః సర్వే వ్యోమ్ని శాల్మలితూలవత్
సాధ్యులు, విశ్వదేవతలు, మరుత్లు, గంధర్వులు — వీరందరినీ శారంగం ధరించినవాడు తన బాణాలతో ఆకాశంలో శాల్మలి పత్తిలా చెల్లాచెదురుగా చేసేశాడు.
గరుడశ్ చాపి వక్త్రేణ పక్షాభ్యాం చ నఖాఙ్కురైః భక్షయన్న్ అహనద్ దేవాన్ దానవాంశ్ చ సదా ఖగః
గరుడుడు తన ముక్కుతో, రెక్కలతో, నఖాలతో దేవతలను, దానవులను తినిపారేసి, చంపుతూ, ఎప్పటికీ పక్షిరాజుగా నిలిచాడు.
తతః శరసహస్రేణ దేవేన్ద్రమధుసూదనౌ పరస్పరం వవర్షాతే ధారాభిర్ ఇవ తోయదౌ
ఆ తరువాత మధుసూదనుడు, దేవేంద్రుడు ఇద్దరూ పరస్పరం మీద వేలాది బాణాలను వర్షంలా వదిలారు.
ఐరావతేన గరుడో యుయుధే తత్ర సంకులే దేవైః సమేతైర్ యుయుధే శక్రేణ చ జనార్దనః
ఆ ఘోర యుద్ధంలో గరుడుడు ఎర్రావతంతో పోరాడాడు. జనార్దనుడు శక్రుడితో యుద్ధం చేశాడు. దేవతలు చూస్తూ నిలిచారు.
ఛిన్నేషు శీర్యమాణేషు శస్త్రేష్వ్ అస్త్రేషు సత్వరమ్ జగ్రాహ వాసవో వజ్రం కృష్ణశ్ చక్రం సుదర్శనమ్
ఆయుధాలు, అస్త్రాలు కోసి, నాశనం చేయబడినప్పుడు, వాసవుడు వెంటనే వజ్రాయుధాన్ని పట్టుకున్నాడు. కృష్ణుడు సుదర్శన చక్రాన్ని తీసుకున్నాడు.
తతో హాహాకృతం సర్వం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్ వజ్రచక్రధరౌ దృష్ట్వా దేవరాజజనార్దనౌ
వజ్రం, చక్రం ధరించిన దేవరాజు, జనార్దనులను చూసి, చరాచరాలతో కూడిన మూడు లోకాలు అన్నీ భయంతో అరవాయి పోయాయి.
క్షిప్తం వజ్రమ్ అథేన్ద్రేణ జగ్రాహ భగవాన్ హరిః న ముమోచ తదా చక్రం తిష్ఠ తిష్ఠేతి చాబ్రవీత్
అప్పుడు ఇంద్రుడు తన వజ్రాయుధాన్ని విసిరినప్పుడు, భగవంతుడు హరిః దాన్ని పట్టుకున్నాడు; తన చక్రాయుధాన్ని విడిచిపెట్టలేదు. 'నిలు, నిలు' అని అన్నాడు.
ప్రనష్టవజ్రం దేవేన్ద్రం గరుడక్షతవాహనమ్ సత్యభామాబ్రవీద్ వాక్యం పలాయనపరాయణమ్
వజ్రాయుధం పోయిపోయి, గరుడుని చేత తన వాహనం గాయపడిన ఇంద్రుడు పారిపోవాలని ఉద్దేశించినప్పుడు, సత్యభామ అతనితో ఇలా చెప్పింది.
త్రైలోక్యేశ్వర నో యుక్తం శచీభర్తుః పలాయనమ్ పారిజాతస్రగాభోగాత్ త్వామ్ ఉపస్థాస్యతే శచీ
మూడు లోకాల అధిపతివైన ఇంద్రా! శచీభర్త అయిన నీవు పారిపోవడం సరికాదు. పారిజాతమాల ఆనందం కోసం శచీ నీ దగ్గరకు వస్తుంది.
కీదృశం దేవ రాజ్యం తే పారిజాతస్రగుజ్జ్వలామ్ అపశ్యతో యథాపూర్వం ప్రణయాభ్యాగతాం శచీమ్
దేవా! నీవు పూర్వంలా ప్రియంగా వచ్చిన శచీని చూస్తూ, ప్రకాశించే పారిజాతమాల నీవు చూడగలిగినప్పుడు, నీ రాజ్యానికి ఏమి విలువ ఉంది?
అలం శక్ర ప్రయాసేన న వ్రీడాం యాతుమ్ అర్హసి నీయతాం పారిజాతో ఽయం దేవాః సన్తు గతవ్యథాః
శక్రా! ఇక నీ శ్రమ చాలును; నీవు సిగ్గుపడవలసిన అవసరం లేదు. ఈ పారిజాతాన్ని తీసుకెళ్లిపోండి; దేవతలు బాధల నుంచి విముక్తి పొందాలి.
పతిగర్వావలేపేన బహుమానపురఃసరమ్ న దదర్శ గృహాయాతామ్ ఉపచారేణ మాం శచీ
భర్తపై గర్వంతో, అతిశయమైన గౌరవంతో, శచీ తన ఇంట్లోకి వచ్చిన నన్ను యథావిధిగా ఆతిథ్యం చేయలేదు.
స్త్రీత్వాద్ అగురుచిత్తాహం స్వభర్తుః శ్లాఘనాపరా తతః కృతవతీ శక్ర భవతా సహ విగ్రహమ్
నేను స్త్రీ అయినందున, నా మనస్సు గొప్పదిగా ఉండలేదు; నా భర్తను పొగడటంలోనే మునిగిపోయాను. అందుకే, శక్రా! నీవుతో కలహానికి దిగాను.
తద్ అలం పారిజాతేన పరస్వేన హృతేన వా రూపేణ యశసా చైవ భవేత్ స్త్రీ కా న గర్వితా
పారిజాతం ఎవరో తీసుకెళ్లినా, పోయినా, అది చాలును; అందం, కీర్తి ఉన్నప్పుడు ఏ స్త్రీ గర్వపడకపోతుంది?
ఇత్య్ ఉక్తే వై నివవృతే దేవరాజస్ తయా ద్విజాః ప్రాహ చైనామ్ అలం చణ్డి సఖి ఖేదాతివిస్తరైః
ఇలా చెప్పిన తర్వాత, దేవేంద్రుడు వెనక్కు తగ్గాడు. ఆమె తన సఖికి, 'ఓ చండి! స్నేహితీ, నీ బాధను ఇక ఎక్కువగా చెప్పకూ,' అని అన్నది.
న చాపి సర్గసంహారస్థితికర్తాఖిలస్య యః జితస్య తేన మే వ్రీడా జాయతే విశ్వరూపిణా
ప్రపంచ రూపుడైన ఆయన చేత ఓడిపోవడంలో నాకు ఎలాంటి సిగ్గు లేదు; సృష్టి, లయ, స్థితి అన్నిటికీ కారణమైన ఆయన చేత ఓడిపోవడంలో ఎలాంటి అపమానం లేదు.