తద్ అస్తు పారిజాతో ఽయం మమ గేహవిభూషణమ్ బిభ్రతీ పారిజాతస్య కేశపాశేన మఞ్జరీమ్ సపత్నీనామ్ అహం మధ్యే శోభేయమ్ ఇతి కామయే
ఈ పారిజాతవృక్షం నా ఇంటికి అలంకారంగా ఉండాలి. నేను పారిజాత పువ్వును జడలో పెట్టుకుని నా సహపత్నుల మధ్య మెరిసిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
ఇత్య్ ఉక్తః స ప్రహస్యైనం పారిజాతం గరుత్మతి ఆరోపయామ్ ఆస హరిస్ తమ్ ఊచుర్ వనరక్షిణః
ఇలా ఆమె చెప్పగానే, హరి చిరునవ్వుతో పారిజాతాన్ని గరుత్మంతునిపై ఉంచాడు. అప్పుడు తోటను కాపాడే వారు ఆయనతో ఇలా అన్నారు.
భోః శచీ దేవరాజస్య మహిషీ తత్పరిగ్రహమ్ పారిజాతం న గోవిన్ద హర్తుమ్ అర్హసి పాదపమ్
ఓ గోవిందా, ఈ పారిజాతవృక్షం శచీదేవి, దేవేంద్రుని భార్యకు చెందినది. దాన్ని నువ్వు తీసుకెళ్లకూడదు.
శచీవిభూషణార్థాయ దేవైర్ అమృతమన్థనే ఉత్పాదితో ఽయం న క్షేమీ గృహీత్వైనం గమిష్యసి
దేవతలు అమృతమథన సమయంలో శచీ అలంకారానికి ఈ వృక్షాన్ని ఉత్పత్తి చేశారు; నువ్వు దీన్ని తీసుకెళ్తే సురక్షితంగా ఉండలేవు.
మౌఢ్యాత్ ప్రార్థయసే క్షేమీ గృహీత్వైనం చ కో వ్రజేత్ అవశ్యమ్ అస్య దేవేన్ద్రో వికృతిం కృష్ణ యాస్యతి
నువ్వు మూర్ఖత్వంతో దీన్ని తీసుకెళ్లి సురక్షితంగా ఉంటానని ఆశిస్తున్నావు; దీన్ని తీసుకుని ఎవరు వెళ్తారు? కృష్ణా, తప్పక ఇంద్రుడు ప్రతిక్రియ చూపుతాడు.
వజ్రోద్యతకరం శక్రమ్ అనుయాస్యన్తి చామరాః తద్ అలం సకలైర్ దేవైర్ విగ్రహేణ తవాచ్యుత విపాకకటు యత్ కర్మ న తచ్ ఛంసన్తి పణ్డితాః
వజ్రాయుధాన్ని ఎత్తుకున్న ఇంద్రునితో పాటు మారుతులు కూడా వస్తారు. అచ్యుతా, దేవతలందరితో కలహం అవసరం లేదు; చేదు ఫలితాలు కలిగే కార్యాలు పండితులు ప్రశంసించరు.
ఇత్య్ ఉక్తే తైర్ ఉవాచైతాన్ సత్యభామాతికోపినీ
వారు ఇలా చెప్పినప్పుడు, సత్యభామా చాలా కోపంతో వారికి సమాధానం చెప్పింది.
కా శచీ పారిజాతస్య కో వా శక్రః సురాధిపః సామాన్యః సర్వలోకానాం యద్య్ ఏషో ఽమృతమన్థనే
పారిజాతానికి శచీ ఎవరు? దేవతాధిపతి శక్రుడు ఎవరు? ఇది అమృతమథనంలో పుట్టిందంటే, అన్ని లోకాలకూ ఇది సాధారణమైనదే.
సముత్పన్నః పురా కస్మాద్ ఏకో గృహ్ణాతి వాసవః యథా సురా యథా చేన్దుర్ యథా శ్రీర్ వనరక్షిణః
ఇది పూర్వం పుట్టిందంటే, వాసవుడు మాత్రమే దాన్ని ఎందుకు తీసుకుంటున్నాడు? అమృతం, చంద్రుడు, శ్రీదేవి లాగానే కదా, ఓ తోట కాపలాదారులారా.
సామాన్యః సర్వలోకస్య పారిజాతస్ తథా ద్రుమః భర్తృబాహుమహాగర్వాద్ రుణద్ధ్య్ ఏనమ్ అథో శచీ
పారిజాతవృక్షం అన్ని లోకాలకూ సాధారణమైనదే. అయినా, తన భర్త గొప్ప గర్వంతో శచీ దాన్ని అడ్డుకుంటోంది.
తత్ కథ్యతాం ద్రుతం గత్వా పౌలోమ్యా వచనం మమ సత్యభామా వదత్య్ ఏవం భర్తృగర్వోద్ధతాక్షరమ్
వెళ్లి వెంటనే పాలోమికి నా మాటలు చెప్పండి: 'సత్యభామా తన భర్త గర్వంతో ఇలా అంటోంది' అని చెప్పండి.
యది త్వం దయితా భర్తుర్ యది తస్య ప్రియా హ్య్ అసి మద్భర్తుర్ హరతో వృక్షం తత్ కారయ నివారణమ్
నీకు భర్త నిజంగా ప్రియమైనవాడు అయితే, నా భర్త ఈ వృక్షాన్ని తీసుకెళ్లడాన్ని అడ్డుకోగలవా చూద్దాం.
జానామి తే పతిం శక్రం జానామి త్రిదశేశ్వరమ్ పారిజాతం తథాప్య్ ఏనం మానుషీ హారయామి తే
నీ భర్త శక్రుడు అని నాకు తెలుసు, దేవతల అధిపతి అని కూడా తెలుసు. పారిజాత వృక్షాన్ని కూడా నాకు తెలుసు. అయినా, ఓ స్త్రీ! నేను ఈ వృక్షాన్ని నీ నుండి తీసుకుంటాను.
ఇత్య్ ఉక్తా రక్షిణో గత్వా ప్రోచ్చైః ప్రోచుర్ యథోదితమ్ శచీ చోత్సాహయామ్ ఆస త్రిదశాధిపతిం పతిమ్
అలా చెప్పగానే, రక్షకులు వెళ్లి జరిగినదాన్ని పెద్దగా చెప్పి అందరికి తెలియజేశారు. ఆ తరువాత శచీ దేవతల అధిపతి అయిన తన భర్తను ప్రోత్సహించసాగింది.
తతః సమస్తదేవానాం సైన్యైః పరివృతో హరిమ్ ప్రవృక్తః పారిజాతార్థమ్ ఇన్ద్రో యోధయితుం ద్విజాః
అంతటా దేవతల సైన్యాలతో చుట్టుముట్టబడి, హరిః పారిజాత వృక్షం కోసం యుద్ధానికి ఇంద్రుడు సవాల్ విసిరాడు, ఓ ద్విజులారా!
తతః పరిఘనిస్త్రింశగదాశూలధరాయుధాః బభూవుస్ త్రిదశాః సజ్జాః శక్రే వజ్రకరే స్థితే
అప్పుడు ఇంద్రుడు వజ్రాయుధంతో నిలబడగా, ఇనుప గదలు, ఖడ్గాలు, ముసల్లు, కత్తులు పట్టుకున్న దేవతలు యుద్ధానికి సిద్ధంగా నిలిచారు.
తతో నిరీక్ష్య గోవిన్దో నాగరాజోపరి స్థితమ్ శక్రం దేవపరీవారం యుద్ధాయ సముపస్థితమ్
ఆ సమయంలో గోవిందుడు, నాగరాజుపై కూర్చున్న శక్రుడిని, దేవతల సమూహంతో యుద్ధానికి సిద్ధంగా ఉన్నట్టు చూసి, తానేను సిద్ధమయ్యాడు.
చకార శఙ్ఖనిర్ఘోషం దిశః శబ్దేన పూరయన్ ముమోచ చ శరవ్రాతం సహస్రాయుతసంమితమ్
అతడు తన శంఖాన్ని ఊదగా, దిక్కులు శబ్దంతో నిండిపోయాయి. వెంటనే వేలాది, లక్షలాది బాణాలను వదిలాడు.
తతో దిశో నభశ్ చైవ దృష్ట్వా శరశతాచితమ్ ముముచుస్ త్రిదశాః సర్వే శస్త్రాణ్య్ అస్త్రాణ్య్ అనేకశః
ఆ సమయంలో, దిక్కులు, ఆకాశం అన్నీ వందలాది బాణాలతో నిండిపోయినట్టు చూసి, అందరు దేవతలు అనేక ఆయుధాలు, అస్త్రాలు వదిలారు.
ఏకైకమ్ అస్త్రం శస్త్రం చ దేవైర్ ముక్తం సహస్రధా చిచ్ఛేద లీలయైవేశో జగతాం మధుసూదనః
దేవతలు వదిలిన ప్రతి ఆయుధాన్ని, ప్రతి అస్త్రాన్ని మధుసూదనుడు ఎంతో సులభంగా వేల ముక్కలుగా కోసేశాడు.
పాశం సలిలరాజస్య సమాకృష్యోరగాశనః చచాల ఖణ్డశః కృత్త్వా బాలపన్నగదేహవత్
సముద్రాధిపతికి చెందిన పాశాన్ని నాగరాజుపై కూర్చున్నవాడు లాగి, చిన్న పాము శరీరాన్ని కోసినట్టు ముక్కలుగా చేసి ఊపేశాడు.
యమేన ప్రహితం దణ్డం గదాప్రక్షేపఖణ్డితమ్ పృథివ్యాం పాతయామ్ ఆస భగవాన్ దేవకీసుతః
యముడు పంపిన దండాన్ని, గదా ప్రహారంతో విరగ్గొట్టి, దేవకీసుతుడు భూమిపై పడేశాడు.
శిబికాం చ ధనేశస్య చక్రేణ తిలశో విభుః చకార శౌరిర్ అర్కేన్దూ దృష్టిపాతహతౌజసౌ
ధనాధిపతికి చెందిన శిబికను శౌరి తన చక్రంతో ధూళిగా చేసాడు. సూర్యుడు, చంద్రుడు తన చూపుతో తేజస్సును కోల్పోయారు.
నీతో ఽగ్నిః శతశో బాణైర్ ద్రావితా వసవో దిశః చక్రవిచ్ఛిన్నశూలాగ్రా రుద్రా భువి నిపాతితాః
అగ్ని వందలాది బాణాలతో తగిలాడు. వసువులు దిక్కులకూ పారిపోయారు. రుద్రుల భుజాలపై ఉన్న శూలాగ్రాలను చక్రంతో కోసి, భూమిపై పడేశారు.
సాధ్యా విశ్వే చ మరుతో గన్ధర్వాశ్ చైవ సాయకైః శార్ఙ్గిణా ప్రేరితాః సర్వే వ్యోమ్ని శాల్మలితూలవత్
సాధ్యులు, విశ్వదేవతలు, మరుత్లు, గంధర్వులు — వీరందరినీ శారంగం ధరించినవాడు తన బాణాలతో ఆకాశంలో శాల్మలి పత్తిలా చెల్లాచెదురుగా చేసేశాడు.
గరుడశ్ చాపి వక్త్రేణ పక్షాభ్యాం చ నఖాఙ్కురైః భక్షయన్న్ అహనద్ దేవాన్ దానవాంశ్ చ సదా ఖగః
గరుడుడు తన ముక్కుతో, రెక్కలతో, నఖాలతో దేవతలను, దానవులను తినిపారేసి, చంపుతూ, ఎప్పటికీ పక్షిరాజుగా నిలిచాడు.
తతః శరసహస్రేణ దేవేన్ద్రమధుసూదనౌ పరస్పరం వవర్షాతే ధారాభిర్ ఇవ తోయదౌ
ఆ తరువాత మధుసూదనుడు, దేవేంద్రుడు ఇద్దరూ పరస్పరం మీద వేలాది బాణాలను వర్షంలా వదిలారు.
ఐరావతేన గరుడో యుయుధే తత్ర సంకులే దేవైః సమేతైర్ యుయుధే శక్రేణ చ జనార్దనః
ఆ ఘోర యుద్ధంలో గరుడుడు ఎర్రావతంతో పోరాడాడు. జనార్దనుడు శక్రుడితో యుద్ధం చేశాడు. దేవతలు చూస్తూ నిలిచారు.
ఛిన్నేషు శీర్యమాణేషు శస్త్రేష్వ్ అస్త్రేషు సత్వరమ్ జగ్రాహ వాసవో వజ్రం కృష్ణశ్ చక్రం సుదర్శనమ్
ఆయుధాలు, అస్త్రాలు కోసి, నాశనం చేయబడినప్పుడు, వాసవుడు వెంటనే వజ్రాయుధాన్ని పట్టుకున్నాడు. కృష్ణుడు సుదర్శన చక్రాన్ని తీసుకున్నాడు.
తతో హాహాకృతం సర్వం త్రైలోక్యం సచరాచరమ్ వజ్రచక్రధరౌ దృష్ట్వా దేవరాజజనార్దనౌ
వజ్రం, చక్రం ధరించిన దేవరాజు, జనార్దనులను చూసి, చరాచరాలతో కూడిన మూడు లోకాలు అన్నీ భయంతో అరవాయి పోయాయి.