సంసారమధ్యే మాయాయాస్ తవైతన్ నాథ చేష్టితమ్ యైః స్వధర్మపరైర్ నాథ నరైర్ ఆరాధితో భవాన్
ప్రభూ! ఈ సంసారమధ్యలో నీ మాయ వల్లే ఈ కార్యాలు జరుగుతున్నాయి. అయితే, తమ ధర్మాన్ని పాటించే మనుషులు నిన్ను భక్తిగా ఆరాధిస్తారు.
తే తరన్త్య్ అఖిలామ్ ఏతాం మాయామ్ ఆత్మవిముక్తయే బ్రహ్మాద్యాః సకలా దేవా మనుష్యాః పశవస్ తథా
బ్రహ్మ మొదలైన దేవతలు, మనుషులు, జంతువులు — వీరందరూ ఆత్మ విముక్తి కోసం నీ మాయను పూర్తిగా దాటి వెళ్తారు.
విష్ణుమాయామహావర్తే మోహాన్ధతమసావృతాః ఆరాధ్య త్వామ్ అభీప్సన్తే కామాన్ ఆత్మభవక్షయే
విష్ణుమాయ అనే మహా ప్రవాహంలో మునిగిపోయి, మోహాంధకారంతో కప్పబడి, వారు తమ జన్మ నాశనం కోసం కోరికలు కోరుతూ నిన్ను ఆరాధిస్తారు.
పదే తే పురుషా బద్ధా మాయయా భగవంస్ తవ మయా త్వం పుత్రకామిన్యా వైరిపక్షక్షయాయ చ
భగవంతుడా! నీ మాయ వల్ల నీ పాదాల వద్ద బంధించబడి, నేను నీవాడినే. నాకు కుమారసంతానం కావాలన్నా, శత్రువుల నాశనం కావాలన్నా, నీవే నాకు శరణు.
ఆరాధితో న మోక్షాయ మాయావిలసితం హి తత్ కౌపీనాచ్ఛాదనప్రాయా వాఞ్ఛా కల్పద్రుమాద్ అపి
నీ ఆరాధన విముక్తికోసం కాదు, అది కూడా మాయా లీలే. కనీసం ఒక కౌపీనాన్ని కోరడమే కల్పవృక్షాన్ని కోరడానికన్నా ఎక్కువ.
జాయతే యద్ అపుణ్యానాం సో ఽపరాధః స్వదోషజః తత్ ప్రసీదాఖిలజగన్మాయామోహకరావ్యయ
పుణ్యం లేని వారికి కలిగేది వారి తప్పుల వల్లే. అవి వారి స్వదోషాల కారణంగా జరిగే అపరాధాలు. జగత్తంతా మాయ, మోహాన్ని కలిగించే నీవు, క్షమించు, నశించని వాడా!
అజ్ఞానం జ్ఞానసద్భావ భూతభూతేశ నాశయ నమస్ తే చక్రహస్తాయ శార్ఙ్గహస్తాయ తే నమః
భూతాల అధిపతీ! జ్ఞానాన్ని స్థాపించి, అజ్ఞానాన్ని నశింపజేయు. చక్రాన్ని ధరించినవాడా, శారంగధనుస్సు పట్టినవాడా, నీకు నమస్కారం.
గదాహస్తాయ తే విష్ణో శఙ్ఖహస్తాయ తే నమః ఏతత్ పశ్యామి తే రూపం స్థూలచిహ్నోపశోభితమ్ న జానామి పరం యత్ తే ప్రసీద పరమేశ్వర
గదా పట్టిన విష్ణువుకు నమస్కారం. శంఖాన్ని పట్టిన నీకు నమస్కారం. నీ ఈ స్థూల రూపాన్ని నేను చూస్తున్నాను. నీ పరమరూపాన్ని నేను తెలియను. పరమేశ్వరా! దయచేయు.
అదిత్యైవం స్తుతో విష్ణుః ప్రహస్యాహ సురారణిమ్
అదితి ఇలా స్తుతించగా, విష్ణువు చిరునవ్వుతో దేవతామాతతో ఇలా అన్నాడు.
మాతా దేవి త్వమ్ అస్మాకం ప్రసీద వరదా భవ
దేవీ! మాతా! నీవు మాకే. దయచేసి వరాలు ప్రసాదించు.
ఏవమ్ అస్తు యథేచ్ఛా తే త్వమ్ అశేషసురాసురైః అజేయః పురుషవ్యాఘ్ర మర్త్యలోకే భవిష్యసి
నీ ఇష్టప్రకారం అలా జరగనీ. దేవతలు, దానవులందరిలోనూ, మానవ లోకంలో నీవు ఎవ్వరూ జయించలేని వాడవుగా ఉంటావు, పురుషవ్యాఘ్రా!
తతో ఽనన్తరమ్ ఏవాస్య శక్రాణీసహితాం దితిమ్ సత్యభామా ప్రణమ్యాహ ప్రసీదేతి పునః పునః
తర్వాత వెంటనే, శచీతో కలిసి ఉన్న దితిని సత్యభామా పునః పునః నమస్కరించి, 'దయచేయండి' అని ప్రార్థించింది.
మత్ప్రసాదాన్ న తే సుభ్రు జరా వైరూప్యమ్ ఏవ చ భవిష్యత్య్ అనవద్యాఙ్గి సర్వకామా భవిష్యసి
నా కృప వల్ల, సుందర భ్రువులవాడా! నీకు వృద్ధాప్యం, వైరూప్యం రాదు. నీవు నిందలేని రూపంతో, అన్ని కోరికలు నెరవేర్చుకుంటావు.
అదిత్యా తు కృతానుజ్ఞో దేవరాజో జనార్దనమ్ యథావత్ పూజయామ్ ఆస బహుమానపురఃసరమ్
అదితి అనుమతితో, దేవేంద్రుడు జనార్దనుని యథావిధిగా, గొప్ప గౌరవంతో పూజించాడు.
తతో దదర్శ కృష్ణో ఽపి సత్యభామాసహాయవాన్ దేవోద్యానాని సర్వాణి నన్దనాదీని సత్తమాః
ఆ సమయంలో కృష్ణుడు సత్యభామతో కలిసి నందనాది అన్ని దేవతల తోటలను చూశాడు, ఓ ఉత్తములారా.
దదర్శ చ సుగన్ధాఢ్యం మఞ్జరీపుఞ్జధారిణమ్ శైత్యాహ్లాదకరం దివ్యం తామ్రపల్లవశోభితమ్
అతడు పరిమళభరితమైన, పుష్పగుచ్ఛాలతో అలంకరించబడిన, చల్లదనం మరియు ఆనందాన్ని కలిగించే, మెరిసే రాగిపచ్చలతో అందంగా ఉన్న దివ్యవృక్షాన్ని చూశాడు.
మథ్యమానే ఽమృతే జాతం జాతరూపసమప్రభమ్ పారిజాతం జగన్నాథః కేశవః కేశిసూదనః తం దృష్ట్వా ప్రాహ గోవిన్దం సత్యభామా ద్విజోత్తమాః
అమృతాన్ని మథించినప్పుడు బంగారం వలె ప్రకాశించే పారిజాతవృక్షం పుట్టింది. జగన్నాథుడు, కేశవుడు, కేశిని సంహరించినవాడు దానిని చూశాడు. దాన్ని చూసిన తర్వాత, ఓ ఉత్తమ ద్విజులారా, సత్యభామా గోవిందునితో ఇలా చెప్పింది.
కస్మాన్ న ద్వారకామ్ ఏష నీయతే కృష్ణ పాదపః యది తే తద్ వచః సత్యం సత్యాత్యర్థం ప్రియేతి మే
ఈ వృక్షాన్ని ద్వారకకు ఎందుకు తీసుకెళ్లడం లేదు కృష్ణా? నీ మాట నిజంగా నాకు ఎంతో ప్రియమైనదైతే, అది నెరవేరాలి.
మద్గృహే నిష్కుటార్థాయ తద్ అయం నీయతాం తరుః న మే జామ్బవతీ తాదృగ్ అభీష్టా న చ రుక్మిణీ
నా ఇంటి ప్రాంగణానికి ఈ వృక్షాన్ని తీసుకురావాలి. జాంబవతి గానీ, రుక్మిణి గానీ నాకు ఈ వృక్షం లాగ ప్రియమైనవారు కావు.
సత్యే యథా త్వమ్ ఇత్య్ ఉక్తం త్వయా కృష్ణాసకృత్ ప్రియమ్ సత్యం తద్ యది గోవిన్ద నోపచారకృతం వచః
నువ్వు ఎన్నోసార్లు 'నీవు నిజాయితీగలవాడివి' అని అన్నావు కృష్ణా. అది నిజమైతే, గోవిందా, నీ మాటలు కేవలం ఆప్యాయతకోసం కాకుండా నెరవేరాలి.
తద్ అస్తు పారిజాతో ఽయం మమ గేహవిభూషణమ్ బిభ్రతీ పారిజాతస్య కేశపాశేన మఞ్జరీమ్ సపత్నీనామ్ అహం మధ్యే శోభేయమ్ ఇతి కామయే
ఈ పారిజాతవృక్షం నా ఇంటికి అలంకారంగా ఉండాలి. నేను పారిజాత పువ్వును జడలో పెట్టుకుని నా సహపత్నుల మధ్య మెరిసిపోవాలని కోరుకుంటున్నాను.
ఇత్య్ ఉక్తః స ప్రహస్యైనం పారిజాతం గరుత్మతి ఆరోపయామ్ ఆస హరిస్ తమ్ ఊచుర్ వనరక్షిణః
ఇలా ఆమె చెప్పగానే, హరి చిరునవ్వుతో పారిజాతాన్ని గరుత్మంతునిపై ఉంచాడు. అప్పుడు తోటను కాపాడే వారు ఆయనతో ఇలా అన్నారు.
భోః శచీ దేవరాజస్య మహిషీ తత్పరిగ్రహమ్ పారిజాతం న గోవిన్ద హర్తుమ్ అర్హసి పాదపమ్
ఓ గోవిందా, ఈ పారిజాతవృక్షం శచీదేవి, దేవేంద్రుని భార్యకు చెందినది. దాన్ని నువ్వు తీసుకెళ్లకూడదు.
శచీవిభూషణార్థాయ దేవైర్ అమృతమన్థనే ఉత్పాదితో ఽయం న క్షేమీ గృహీత్వైనం గమిష్యసి
దేవతలు అమృతమథన సమయంలో శచీ అలంకారానికి ఈ వృక్షాన్ని ఉత్పత్తి చేశారు; నువ్వు దీన్ని తీసుకెళ్తే సురక్షితంగా ఉండలేవు.
మౌఢ్యాత్ ప్రార్థయసే క్షేమీ గృహీత్వైనం చ కో వ్రజేత్ అవశ్యమ్ అస్య దేవేన్ద్రో వికృతిం కృష్ణ యాస్యతి
నువ్వు మూర్ఖత్వంతో దీన్ని తీసుకెళ్లి సురక్షితంగా ఉంటానని ఆశిస్తున్నావు; దీన్ని తీసుకుని ఎవరు వెళ్తారు? కృష్ణా, తప్పక ఇంద్రుడు ప్రతిక్రియ చూపుతాడు.
వజ్రోద్యతకరం శక్రమ్ అనుయాస్యన్తి చామరాః తద్ అలం సకలైర్ దేవైర్ విగ్రహేణ తవాచ్యుత విపాకకటు యత్ కర్మ న తచ్ ఛంసన్తి పణ్డితాః
వజ్రాయుధాన్ని ఎత్తుకున్న ఇంద్రునితో పాటు మారుతులు కూడా వస్తారు. అచ్యుతా, దేవతలందరితో కలహం అవసరం లేదు; చేదు ఫలితాలు కలిగే కార్యాలు పండితులు ప్రశంసించరు.
ఇత్య్ ఉక్తే తైర్ ఉవాచైతాన్ సత్యభామాతికోపినీ
వారు ఇలా చెప్పినప్పుడు, సత్యభామా చాలా కోపంతో వారికి సమాధానం చెప్పింది.
కా శచీ పారిజాతస్య కో వా శక్రః సురాధిపః సామాన్యః సర్వలోకానాం యద్య్ ఏషో ఽమృతమన్థనే
పారిజాతానికి శచీ ఎవరు? దేవతాధిపతి శక్రుడు ఎవరు? ఇది అమృతమథనంలో పుట్టిందంటే, అన్ని లోకాలకూ ఇది సాధారణమైనదే.
సముత్పన్నః పురా కస్మాద్ ఏకో గృహ్ణాతి వాసవః యథా సురా యథా చేన్దుర్ యథా శ్రీర్ వనరక్షిణః
ఇది పూర్వం పుట్టిందంటే, వాసవుడు మాత్రమే దాన్ని ఎందుకు తీసుకుంటున్నాడు? అమృతం, చంద్రుడు, శ్రీదేవి లాగానే కదా, ఓ తోట కాపలాదారులారా.
సామాన్యః సర్వలోకస్య పారిజాతస్ తథా ద్రుమః భర్తృబాహుమహాగర్వాద్ రుణద్ధ్య్ ఏనమ్ అథో శచీ
పారిజాతవృక్షం అన్ని లోకాలకూ సాధారణమైనదే. అయినా, తన భర్త గొప్ప గర్వంతో శచీ దాన్ని అడ్డుకుంటోంది.