కరిష్యే చ మహాభాగ యద్ అత్రౌపాయికం మతమ్ విచిన్త్యం నాన్యథైతత్ తే విద్ధి కంసం హతం మయా
'మహాభాగ! ఈ విషయంలో అవసరమైనది నేను చేస్తాను. కంసుడు నా చేతిలో ఇప్పటికే నశించాడని నీవు నిశ్చయంగా తెలుసుకో.'
అహం రామశ్ చ మథురాం శ్వో యాస్యావః సమం త్వయా గోపవృద్ధాశ్ చ యాస్యన్తి ఆదాయోపాయనం బహు
'రేపు నేను, రాముడు, నీవు కలిసి మథురకు వెళ్తాం. పెద్ద గోపులు కూడా అనేక బహుమతులు తీసుకుని వస్తారు.'
నిశేయం నీయతాం వీర న చిన్తాం కర్తుమ్ అర్హసి త్రిరాత్రాభ్యన్తరే కంసం హనిష్యామి సహానుగమ్
ధైర్యంగా ఉండు వీరా, ఎలాంటి ఆందోళన అవసరం లేదు. మూడు రాత్రుల లోపలనే నేను కంసుడిని అతని అనుచరులతో పాటు సంహరిస్తాను.
సమాదిశ్య తతో గోపాన్ అక్రూరో ఽపి సకేశవః సుష్వాప బలభద్రశ్ చ నన్దగోపగృహే గతః
ఆ తర్వాత, ఆ గోపాళ్లందరికీ చెప్పిన తరువాత, అక్రూరుడు, కేశవుడు, బలరాముడు కలిసి నందగోపుని ఇంటికి వెళ్లి బాగా నిద్రపోయారు.
తతః ప్రభాతే విమలే రామకృష్ణౌ మహాబలౌ అక్రూరేణ సమం గన్తుమ్ ఉద్యతౌ మథురాం పురీమ్
తర్వాత తెల్లవారినప్పుడు, బలమైన రాముడు, కృష్ణుడు, అక్రూరుడితో కలిసి మథుర నగరానికి వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యారు.
దృష్ట్వా గోపీజనః సాస్రః శ్లథద్వలయబాహుకః నిశ్వసంశ్ చాతిదుఃఖార్తః ప్రాహ చేదం పరస్పరమ్
ఇది చూసిన గోపికలు కన్నీళ్లు పెట్టుకుని, చేతుల్లో ఉన్న గాజులు సడలిపోయి, చేతులు బలహీనమై, లోతైన బాధతో ఊపిరి పీల్చుకుంటూ పరస్పరం ఇలా మాట్లాడుకున్నారు.
మథురాం ప్రాప్య గోవిన్దః కథం గోకులమ్ ఏష్యతి నాగరస్త్రీకలాలాపమధు శ్రోత్రేణ పాస్యతి
మథురకు వెళ్లిన తర్వాత గోవిందుడు మళ్లీ గోకులానికి ఎలా వస్తాడు? నగర స్త్రీల మధురమైన మాటలు తన చెవులతో ఆస్వాదిస్తాడు.
విలాసివాక్యజాతేషు నాగరీణాం కృతాస్పదమ్ చిత్తమ్ అస్య కథం గ్రామ్యగోపగోపీషు యాస్యతి
నగర స్త్రీల ఆకర్షణీయమైన మాటల్లో మనసు మునిగిపోయినప్పుడు, ఆయన మన గ్రామ గోపికల వైపు మళ్లీ ఎలా వస్తాడు?
సారం సమస్తగోష్ఠస్య విధినా హరతా హరిమ్ ప్రహృతం గోపయోషిత్సు నిఘృణేన దురాత్మనా
మొత్తం గోపాల సమాజానికి ప్రాణమైన హరివు, దయలేని దుష్టుడు బలవంతంగా గోపికల నుండి దూరం చేశాడు.
భావగర్భస్మితం వాక్యం విలాసలలితా గతిః నాగరీణామ్ అతీవైతత్ కటాక్షేక్షితమ్ ఏవ తు
నగర స్త్రీల మాటల్లోని భావం, వారి చలాకీ నడక, పక్క చూపులు అన్నీ ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంటాయి.
గ్రామ్యో హరిర్ అయం తాసాం విలాసనిగడైర్ యతః భవతీనాం పునః పార్శ్వం కయా యుక్త్యా సమేష్యతి
మన గ్రామ హరివు వారి వినోదాల బంధనాలకు చిక్కిపోతాడు; ఆయన మళ్లీ మీ వద్దకు ఎలా వస్తాడు?
ఏషో హి రథమ్ ఆరుహ్య మథురాం యాతి కేశవః అక్రూరక్రూరకేణాపి హతాశేన ప్రతారితః
ఇదిగో కేశవుడు రథంపై ఎక్కి మథురకు వెళ్తున్నాడు. అక్రూరుడు నిజంగా క్రూరుడై, ఆయనను మోసం చేశాడు.
కిం న వేత్తి నృశంసో ఽయమ్ అనురాగపరం జనమ్ యేనేమమ్ అక్షరాహ్లాదం నయత్య్ అన్యత్ర నో హరిమ్
ఈ హృదయరహితుడు మన ప్రేమ ఎంత ఉందో తెలియదా? మన హరివును మమ్మల్ని వదిలేసి ఎందుకు తీసుకెళ్తున్నాడు?
ఏష రామేణ సహితః ప్రయాత్య్ అత్యన్తనిర్ఘృణః రథమ్ ఆరుహ్య గోవిన్దస్ త్వర్యతామ్ అస్య వారణే
ఇతడు రాముడితో కలిసి, ఎలాంటి దయ లేకుండా, రథంపై ఎక్కి వెళ్తున్నాడు. మనం త్వరగా వెళ్లి గోవిందుడిని ఆపుదాం.
గురూణామ్ అగ్రతో వక్తుం కిం బ్రవీషి న నః క్షమమ్ గురవః కిం కరిష్యన్తి దగ్ధానాం విరహాగ్నినా
మన పెద్దల ముందు మాట్లాడమని ఎందుకు అంటావు? అది మనకు తగదు. వियोगాగ్నిలో కాలిపోతున్నవారికి పెద్దలు ఏమి చేయగలరు?
నన్దగోపముఖా గోపా గన్తుమ్ ఏతే సముద్యతాః నోద్యమం కురుతే కశ్చిద్ గోవిన్దవినివర్తనే
నందగోపుడు ముందుండగా, గోపాళ్లు అందరూ వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యారు. కానీ గోవిందుడిని తిరిగి తీసుకురావడానికి ఎవరూ ప్రయత్నించడంలేదు.
సుప్రభాతాద్య రజనీ మథురావాసియోషితామ్ యాసామ్ అచ్యుతవక్త్రాబ్జే యాతి నేత్రాలిభోగ్యతామ్
ఈ రోజు మథుర నగర స్త్రీలకు మంచి ఉదయం. ఎందుకంటే వారు అచ్యుతుని ముఖ పద్మాన్ని తమ కళ్లతో ఆస్వాదించబోతున్నారు.
ధన్యాస్ తే పథి యే కృష్ణమ్ ఇతో యాన్తమ్ అవారితాః ఉద్వహిష్యన్తి పశ్యన్తః స్వదేహం పులకాఞ్చితమ్
ఈ మార్గంలో కృష్ణుడిని నిర్బంధం లేకుండా చూసే వారు ఎంత అదృష్టవంతులు! ఆయనను చూస్తూ తమ శరీరం ఆనందంతో పులకరించిపోతుంది.
మథురానగరీపౌరనయనానాం మహోత్సవః గోవిన్దవదనాలోకాద్ అతీవాద్య భవిష్యతి
మథుర నగర ప్రజలకు ఈ రోజు గొప్ప పండుగ. ఎందుకంటే వారు గోవిందుని ముఖాన్ని దర్శించబోతున్నారు.
కో ను స్వప్నః సభాగ్యాభిర్ దృష్టస్ తాభిర్ అధోక్షజమ్ విస్తారికాన్తనయనా యా ద్రక్ష్యన్త్య్ అనివారితమ్
అంత అదృష్టవంతులైన ఆ స్త్రీలు ఏ స్వప్నం చూశారో! ఎందుకంటే వారు విస్తారమైన కళ్లతో అడ్భుతుడిని నిర్బంధం లేకుండా చూడబోతున్నారు.
అహో గోపీజనస్యాస్య దర్శయిత్వా మహానిధిమ్ ఉద్ధృతాన్య్ అద్య నేత్రాణి విధాత్రాకరుణాత్మనా
అయ్యో! ఈ గోపికలు ఎంతో గొప్ప ధనాన్ని చూసిన తర్వాత, దయలేని బ్రహ్మ ఈ రోజు వారి కళ్లను తీసుకుపోయాడు.
అనురాగేణ శైథిల్యమ్ అస్మాసు వ్రజతో హరేః శైథిల్యమ్ ఉపయాన్త్య్ ఆశు కరేషు వలయాన్య్ అపి
కృష్ణుడు వెళ్ళిపోతున్నప్పుడు మన ప్రేమ వల్ల మనలో బలహీనత వచ్చింది; మన చేతుల్లో ఉన్న వడగళ్లూ త్వరగా సడలిపోతున్నాయి.
అక్రూరః క్రూరహృదయః శీఘ్రం ప్రేరయతే హయాన్ ఏవమ్ ఆర్తాసు యోషిత్సు ఘృణా కస్య న జాయతే
అక్రూరుడు క్రూరమైన హృదయంతో గుర్రాలను వేగంగా నడిపిస్తున్నాడు; ఇంతగా బాధపడుతున్న ఈ మహిళలను చూసి ఎవరికైనా జాలి కలగకపోతుందా?
హే హే కృష్ణ రథస్యోచ్చైశ్ చక్రరేణుర్ నిరీక్ష్యతామ్ దూరీకృతో హరిర్ యేన సో ఽపి రేణుర్ న లక్ష్యతే
ఓ కృష్ణా! రథచక్రాల ధూళిని చూడు. ఆ ధూళి వల్ల హరి చాలా దూరంగా వెళ్లిపోయాడు. ఇప్పుడు ఆ ధూళికూడా కనబడటం లేదు.
ఇత్య్ ఏవమ్ అతిహార్దేన గోపీజననిరీక్షితః తత్యాజ వ్రజభూభాగం సహ రామేణ కేశవః
ఇలా గోపికలు ఎంతో బాధతో చూస్తుండగా, కేశవుడు రామునితో కలిసి వ్రజభూమిని విడిచిపోయాడు.
గచ్ఛన్తో జవనాశ్వేన రథేన యమునాతటమ్ ప్రాప్తా మధ్యాహ్నసమయే రామాక్రూరజనార్దనాః
వేగంగా పరుగెత్తే గుర్రాల రథంలో ప్రయాణిస్తూ, రాముడు, అక్రూరుడు, జనార్దనుడు మధ్యాహ్న సమయంలో యమునా తీరానికి చేరుకున్నారు.
అథాహ కృష్ణమ్ అక్రూరో భవద్భ్యాం తావద్ ఆస్యతామ్ యావత్ కరోమి కాలిన్ద్యామ్ ఆహ్నికార్హణమ్ అమ్భసి
అప్పుడు అక్రూరుడు కృష్ణునితో ఇలా అన్నాడు: 'మీరు ఇద్దరూ ఇక్కడే ఉండండి. నేను కాలిందీ నదిలో నా నిత్య కర్మలు పూర్తిచేసుకుని వస్తాను.'
తథేత్య్ ఉక్తే తతః స్నాతః స్వాచాన్తః స మహామతిః దధ్యౌ బ్రహ్మ పరం విప్రాః ప్రవిశ్య యమునాజలే
అలాగని కృష్ణుడు ఒప్పుకున్నాక, ఆ జ్ఞాని స్నానం చేసి, తనను శుద్ధిపరచుకుని, యమునా జలంలోకి వెళ్లి పరబ్రహ్మను ధ్యానించాడు, ఓ మునులారా!
ఫణాసహస్రమాలాఢ్యం బలభద్రం దదర్శ సః కున్దామలాఙ్గమ్ ఉన్నిద్రపద్మపత్త్రాయతేక్షణమ్
అక్కడ అతడు వెయ్యి ఫణాల మాల ధరించిన బలభద్రుని చూశాడు. ఆయన శరీరం మల్లెపువ్వుల్లా తెల్లగా, కన్నులు వికసించిన తామరాకుల్లా విశాలంగా మెరిసేవి.
వృతం వాసుకిడిమ్భౌఘైర్ మహద్భిః పవనాశిభిః సంస్తూయమానమ్ ఉద్గన్ధివనమాలావిభూషితమ్
వాసుకి వంటి గొప్ప పాములతో చుట్టుముట్టబడి, వాయుదేవతలచే స్తుతింపబడుతూ, పుష్పవనాల పరిమళమాలలతో అలంకరించబడి ఉన్నాడు.