అథేశ మాం కంసపరిగ్రహేణ దోషాస్పదీభూతమ్ అదోషయుక్తమ్ కర్తా న మానోపహితం ధిగ్ అస్తు యస్మాన్ మనః సాధుబహిష్కృతో యః
ప్రభూ! కంసుడితో నా సంబంధం వల్ల నేను తప్పుల నిలయమయ్యాను, అసలు నాలో తప్పు లేకపోయినా. నా మనస్సు సజ్జనుల మధ్యనుండి బయటపడిపోయింది కాబట్టి, నాలో గర్వం ఉండకూడదు.
జ్ఞానాత్మకస్యాఖిలసత్త్వరాశేర్ వ్యావృత్తదోషస్య సదాస్ఫుటస్య కిం వా జగత్య్ అత్ర సమస్తపుంసామ్ అజ్ఞాతమ్ అస్యాస్తి హృది స్థితస్య
జ్ఞానస్వరూపుడైన, సమస్త భూతాలకు ఆధారమైన, ఎప్పుడూ పవిత్రుడైన ఆయన హృదయంలో ఉన్నప్పుడు, ఈ లోకంలో ఎవరికైనా తెలియని విషయం ఏముంటుంది?
తస్మాద్ అహం భక్తివినమ్రగాత్రో వ్రజామి విశ్వేశ్వరమ్ ఈశ్వరాణామ్ అంశావతారం పురుషోత్తమస్య అనాదిమధ్యాన్తమ్ అజస్య విష్ణోః
కాబట్టి, భక్తితో వంగిన శరీరంతో, నేను విశ్వేశ్వరుడైన, ఇశ్వరులకు కూడా ఇశ్వరుడైన, ఆది, మధ్య, అంతం లేని, జన్మలేని విష్ణువు అవతారాన్ని చేరిపోతున్నాను.
చిన్తయన్న్ ఇతి గోవిన్దమ్ ఉపగమ్య స యాదవః అక్రూరో ఽస్మీతి చరణౌ ననామ శిరసా హరేః
ఇలా గోవిందుని ధ్యానిస్తూ, యాదవుడైన అక్రూరుడు హరిని చేరి, 'నేను అక్రూరుడిని' అని చెప్పి, తన తలతో ఆయన పాదాలకు నమస్కరించాడు.
సో ఽప్య్ ఏనం ధ్వజవజ్రాబ్జకృతచిహ్నేన పాణినా సంస్పృశ్యాకృష్య చ ప్రీత్యా సుగాఢం పరిషస్వజే
ఆయన కూడా, తన చేతిపై ధ్వజం, వజ్రం, పద్మం గుర్తులతో, అక్రూరుడిని ప్రేమతో దగ్గరకు తీసుకుని, గట్టిగా ఆలింగనం చేశాడు.
కృతసంవదనౌ తేన యథావద్ బలకేశవౌ తతః ప్రవిష్టౌ సహసా తమ్ ఆదాయాత్మమన్దిరమ్
అక్రూరుడితో యథావిధిగా పరస్పర ప్రశ్నలు, అభివాదాలు చేసిన తర్వాత, బాలరాముడు, కేశవుడు అతన్ని వెంటబెట్టుకుని త్వరగా తమ ఇంట్లోకి ప్రవేశించారు.
సహ తాభ్యాం తదాక్రూరః కృతసంవన్దనాదికః భుక్తభోజ్యో యథాన్యాయమ్ ఆచచక్షే తతస్ తయోః
వారితో కలసి, యథావిధిగా ఆతిథ్యకార్యాలు చేసిన తర్వాత, అక్రూరుడు తగిన విధంగా భోజనం చేసి, తనకు తెలిసిన సంగతులన్నీ వారిద్దరికీ వివరంగా చెప్పాడు.
యథా నిర్భర్త్సితస్ తేన కంసేనానకదున్దుభిః యథా చ దేవకీ దేవీ దానవేన దురాత్మనా
కంసుడు అనకదుందుభిని ఎలా దుర్భాషించాడు, దురాత్ముడైన దానవుడు దేవకిని ఎలా బాధించాడు — ఈ సంగతులన్నీ వివరించాడు.
ఉగ్రసేనే యథా కంసః స దురాత్మా చ వర్తతే యం చైవార్థం సముద్దిశ్య కంసేన స విసర్జితః
కంసుడు, ఆ దురాత్ముడు, ఉగ్రసేనుడితో ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నాడు, ఏ ఉద్దేశంతో కంసుడు అక్రూరుడిని పంపించాడో అన్నీ వివరించాడు.
తత్ సర్వం విస్తరాచ్ ఛ్రుత్వా భగవాన్ కేశిసూదనః ఉవాచాఖిలమ్ ఏతత్ తు జ్ఞాతం దానపతే మయా
ఆ సంగతులన్నీ విన్న అనంతరం, కేశిసూదనుడు ఇలా అన్నాడు — 'దానపతీ! ఇవన్నీ నాకు ముందే తెలుసు.'
కరిష్యే చ మహాభాగ యద్ అత్రౌపాయికం మతమ్ విచిన్త్యం నాన్యథైతత్ తే విద్ధి కంసం హతం మయా
'మహాభాగ! ఈ విషయంలో అవసరమైనది నేను చేస్తాను. కంసుడు నా చేతిలో ఇప్పటికే నశించాడని నీవు నిశ్చయంగా తెలుసుకో.'
అహం రామశ్ చ మథురాం శ్వో యాస్యావః సమం త్వయా గోపవృద్ధాశ్ చ యాస్యన్తి ఆదాయోపాయనం బహు
'రేపు నేను, రాముడు, నీవు కలిసి మథురకు వెళ్తాం. పెద్ద గోపులు కూడా అనేక బహుమతులు తీసుకుని వస్తారు.'
నిశేయం నీయతాం వీర న చిన్తాం కర్తుమ్ అర్హసి త్రిరాత్రాభ్యన్తరే కంసం హనిష్యామి సహానుగమ్
ధైర్యంగా ఉండు వీరా, ఎలాంటి ఆందోళన అవసరం లేదు. మూడు రాత్రుల లోపలనే నేను కంసుడిని అతని అనుచరులతో పాటు సంహరిస్తాను.
సమాదిశ్య తతో గోపాన్ అక్రూరో ఽపి సకేశవః సుష్వాప బలభద్రశ్ చ నన్దగోపగృహే గతః
ఆ తర్వాత, ఆ గోపాళ్లందరికీ చెప్పిన తరువాత, అక్రూరుడు, కేశవుడు, బలరాముడు కలిసి నందగోపుని ఇంటికి వెళ్లి బాగా నిద్రపోయారు.
తతః ప్రభాతే విమలే రామకృష్ణౌ మహాబలౌ అక్రూరేణ సమం గన్తుమ్ ఉద్యతౌ మథురాం పురీమ్
తర్వాత తెల్లవారినప్పుడు, బలమైన రాముడు, కృష్ణుడు, అక్రూరుడితో కలిసి మథుర నగరానికి వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యారు.
దృష్ట్వా గోపీజనః సాస్రః శ్లథద్వలయబాహుకః నిశ్వసంశ్ చాతిదుఃఖార్తః ప్రాహ చేదం పరస్పరమ్
ఇది చూసిన గోపికలు కన్నీళ్లు పెట్టుకుని, చేతుల్లో ఉన్న గాజులు సడలిపోయి, చేతులు బలహీనమై, లోతైన బాధతో ఊపిరి పీల్చుకుంటూ పరస్పరం ఇలా మాట్లాడుకున్నారు.
మథురాం ప్రాప్య గోవిన్దః కథం గోకులమ్ ఏష్యతి నాగరస్త్రీకలాలాపమధు శ్రోత్రేణ పాస్యతి
మథురకు వెళ్లిన తర్వాత గోవిందుడు మళ్లీ గోకులానికి ఎలా వస్తాడు? నగర స్త్రీల మధురమైన మాటలు తన చెవులతో ఆస్వాదిస్తాడు.
విలాసివాక్యజాతేషు నాగరీణాం కృతాస్పదమ్ చిత్తమ్ అస్య కథం గ్రామ్యగోపగోపీషు యాస్యతి
నగర స్త్రీల ఆకర్షణీయమైన మాటల్లో మనసు మునిగిపోయినప్పుడు, ఆయన మన గ్రామ గోపికల వైపు మళ్లీ ఎలా వస్తాడు?
సారం సమస్తగోష్ఠస్య విధినా హరతా హరిమ్ ప్రహృతం గోపయోషిత్సు నిఘృణేన దురాత్మనా
మొత్తం గోపాల సమాజానికి ప్రాణమైన హరివు, దయలేని దుష్టుడు బలవంతంగా గోపికల నుండి దూరం చేశాడు.
భావగర్భస్మితం వాక్యం విలాసలలితా గతిః నాగరీణామ్ అతీవైతత్ కటాక్షేక్షితమ్ ఏవ తు
నగర స్త్రీల మాటల్లోని భావం, వారి చలాకీ నడక, పక్క చూపులు అన్నీ ఎంతో ఆకర్షణీయంగా ఉంటాయి.
గ్రామ్యో హరిర్ అయం తాసాం విలాసనిగడైర్ యతః భవతీనాం పునః పార్శ్వం కయా యుక్త్యా సమేష్యతి
మన గ్రామ హరివు వారి వినోదాల బంధనాలకు చిక్కిపోతాడు; ఆయన మళ్లీ మీ వద్దకు ఎలా వస్తాడు?
ఏషో హి రథమ్ ఆరుహ్య మథురాం యాతి కేశవః అక్రూరక్రూరకేణాపి హతాశేన ప్రతారితః
ఇదిగో కేశవుడు రథంపై ఎక్కి మథురకు వెళ్తున్నాడు. అక్రూరుడు నిజంగా క్రూరుడై, ఆయనను మోసం చేశాడు.
కిం న వేత్తి నృశంసో ఽయమ్ అనురాగపరం జనమ్ యేనేమమ్ అక్షరాహ్లాదం నయత్య్ అన్యత్ర నో హరిమ్
ఈ హృదయరహితుడు మన ప్రేమ ఎంత ఉందో తెలియదా? మన హరివును మమ్మల్ని వదిలేసి ఎందుకు తీసుకెళ్తున్నాడు?
ఏష రామేణ సహితః ప్రయాత్య్ అత్యన్తనిర్ఘృణః రథమ్ ఆరుహ్య గోవిన్దస్ త్వర్యతామ్ అస్య వారణే
ఇతడు రాముడితో కలిసి, ఎలాంటి దయ లేకుండా, రథంపై ఎక్కి వెళ్తున్నాడు. మనం త్వరగా వెళ్లి గోవిందుడిని ఆపుదాం.
గురూణామ్ అగ్రతో వక్తుం కిం బ్రవీషి న నః క్షమమ్ గురవః కిం కరిష్యన్తి దగ్ధానాం విరహాగ్నినా
మన పెద్దల ముందు మాట్లాడమని ఎందుకు అంటావు? అది మనకు తగదు. వियोगాగ్నిలో కాలిపోతున్నవారికి పెద్దలు ఏమి చేయగలరు?
నన్దగోపముఖా గోపా గన్తుమ్ ఏతే సముద్యతాః నోద్యమం కురుతే కశ్చిద్ గోవిన్దవినివర్తనే
నందగోపుడు ముందుండగా, గోపాళ్లు అందరూ వెళ్లడానికి సిద్ధమయ్యారు. కానీ గోవిందుడిని తిరిగి తీసుకురావడానికి ఎవరూ ప్రయత్నించడంలేదు.
సుప్రభాతాద్య రజనీ మథురావాసియోషితామ్ యాసామ్ అచ్యుతవక్త్రాబ్జే యాతి నేత్రాలిభోగ్యతామ్
ఈ రోజు మథుర నగర స్త్రీలకు మంచి ఉదయం. ఎందుకంటే వారు అచ్యుతుని ముఖ పద్మాన్ని తమ కళ్లతో ఆస్వాదించబోతున్నారు.
ధన్యాస్ తే పథి యే కృష్ణమ్ ఇతో యాన్తమ్ అవారితాః ఉద్వహిష్యన్తి పశ్యన్తః స్వదేహం పులకాఞ్చితమ్
ఈ మార్గంలో కృష్ణుడిని నిర్బంధం లేకుండా చూసే వారు ఎంత అదృష్టవంతులు! ఆయనను చూస్తూ తమ శరీరం ఆనందంతో పులకరించిపోతుంది.
మథురానగరీపౌరనయనానాం మహోత్సవః గోవిన్దవదనాలోకాద్ అతీవాద్య భవిష్యతి
మథుర నగర ప్రజలకు ఈ రోజు గొప్ప పండుగ. ఎందుకంటే వారు గోవిందుని ముఖాన్ని దర్శించబోతున్నారు.
కో ను స్వప్నః సభాగ్యాభిర్ దృష్టస్ తాభిర్ అధోక్షజమ్ విస్తారికాన్తనయనా యా ద్రక్ష్యన్త్య్ అనివారితమ్
అంత అదృష్టవంతులైన ఆ స్త్రీలు ఏ స్వప్నం చూశారో! ఎందుకంటే వారు విస్తారమైన కళ్లతో అడ్భుతుడిని నిర్బంధం లేకుండా చూడబోతున్నారు.