సాంప్రతం చ జగత్స్వామీ కార్యజాతే వ్రజే స్థితిమ్ కర్తుం మనుష్యతాం ప్రాప్తః స్వేచ్ఛాదేహధృగ్ అవ్యయః
ప్రపంచానికి అధిపతియైన అవినాశి, తన స్వేచ్ఛతో మానవ రూపం ధరించి, కార్యాలయంలో ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి ఇప్పుడు వచ్చాడు.
యో ఽనన్తః పృథివీం ధత్తే శిఖరస్థితిసంస్థితామ్ సో ఽవతీర్ణో జగత్యర్థే మామ్ అక్రూరేతి వక్ష్యతి
అనంతుడు, భూమిని శిఖరాలపై నిలబెట్టిన వాడు, లోకానికి మేలు కోసం అవతరించాడు. ఇప్పుడు నన్ను 'అక్రూర' అని పిలవబోతున్నాడు.
పితృబన్ధుసుహృద్భ్రాతృమాతృబన్ధుమయీమ్ ఇమామ్ యన్మాయాం నాలమ్ ఉద్ధర్తుం జగత్ తస్మై నమో నమః
తండ్రి, స్నేహితుడు, అన్న, తల్లి, బంధువుల రూపంలో ఉన్న ఆయన మాయను ఈ లోకంలో ఎవరూ తొలగించలేరు. ఆ పరమాత్మకు నేను పునఃపునః నమస్కరిస్తున్నాను.
తరన్త్య్ అవిద్యాం వితతాం హృది యస్మిన్ నివేశితే యోగమాయామ్ ఇమాం మర్త్యాస్ తస్మై విద్యాత్మనే నమః
హృదయంలో యోగమాయను స్థాపించినవారికి విస్తృతమైన అవిద్యను దాటి పోవచ్చు. ఆ జ్ఞానస్వరూపుడైన వాడికి నా నమస్కారం.
యజ్వభిర్ యజ్ఞపురుషో వాసుదేవశ్ చ శాశ్వతైః వేదాన్తవేదిభిర్ విష్ణుః ప్రోచ్యతే యో నతో ఽస్మి తమ్
యజ్ఞకర్తలు యజ్ఞపురుషుడని, శాశ్వతులు వాసుదేవుడని, వేదాంతజ్ఞులు విష్ణువని పిలిచే వాడికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
తథా యత్ర జగద్ ధామ్ని ధార్యతే చ ప్రతిష్ఠితమ్ సదసత్త్వం స సత్త్వేన మయ్య్ అసౌ యాతు సౌమ్యతామ్
ప్రపంచం నిలబడే స్థలంలో, సత్తా-అసత్తలు ఉన్న చోట, తన స్వరూపంతో నాకు మృదుత్వాన్ని ప్రసాదించాలి.
స్మృతే సకలకల్యాణభాజనం యత్ర జాయతే పురుషప్రవరం నిత్యం వ్రజామి శరణం హరిమ్
స్మరణతో అన్ని మంగళాలు కలిగించే పురుషోత్తముని, హరిను నేను ఎప్పుడూ శరణు కోరుతాను.
ఇత్థం స చిన్తయన్ విష్ణుం భక్తినమ్రాత్మమానసః అక్రూరో గోకులం ప్రాప్తః కించిత్ సూర్యే విరాజతి
ఇలా విష్ణువును భక్తితో మనస్సును వంచి ధ్యానిస్తూ, అక్రూరుడు గోకులానికి చేరుకున్నాడు. అప్పుడప్పుడు సూర్యుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు.
స దదర్శ తదా తత్ర కృష్ణమ్ ఆదోహనే గవామ్ వత్సమధ్యగతం ఫుల్లనీలోత్పలదలచ్ఛవిమ్
అక్కడ అక్రూరుడు ఆవులను పాలించే సమయంలో, దూడల మధ్య, పుష్పించిన నీలకమల దళంలా కాంతివంతమైన కృష్ణుణ్ణి చూశాడు.
ప్రఫుల్లపద్మపత్త్రాక్షం శ్రీవత్సాఙ్కితవక్షసమ్ ప్రలమ్బబాహుమ్ ఆయామతుఙ్గోరస్థలమ్ ఉన్నసమ్
పుష్పించిన పద్మపత్రాల వంటి కన్నులు, శ్రీవత్సముద్రికతో ఉన్న వక్షస్సు, పొడవైన భుజాలు, విశాలమైన భుజాలు, ఎత్తైన ముక్కు కలవాడు.
సవిలాసస్మితాధారం బిభ్రాణం ముఖపఙ్కజమ్ తుఙ్గరక్తనఖం పద్భ్యాం ధరణ్యాం సుప్రతిష్ఠితమ్
విలాసభరితమైన చిరునవ్వుతో కళ్యాణమైన ముఖపద్మాన్ని కలిగి, ఎత్తైన ఎర్రని గోళ్లు భూమిపై బలంగా నిలిపి ఉన్నాడు.
బిభ్రాణం వాససీ పీతే వన్యపుష్పవిభూషితమ్ సాన్ద్రనీలలతాహస్తం సితామ్భోజావతంసకమ్
పసుపు వస్త్రాలు ధరించి, అడవి పువ్వులతో అలంకరించబడి, చేతిలో ముదురు నీలలతను పట్టుకుని, తెల్ల పద్మాన్ని అలంకరించుకున్నాడు.
హంసేన్దుకున్దధవలం నీలామ్బరధరం ద్విజాః తస్యాను బలభద్రం చ దదర్శ యదునన్దనమ్
హంస, చంద్రుడు, కుందపుష్పంలా తెల్లగా, నీలాంబరాన్ని ధరించిన యదునందనుడైన బలరాముని ఆయన పక్కన ద్విజులు చూశారు.
ప్రాంశుమ్ ఉత్తుఙ్గబాహుం చ వికాశిముఖపఙ్కజమ్ మేఘమాలాపరివృతం కైలాసాద్రిమ్ ఇవాపరమ్
ఎత్తైన శరీరం, పొడవైన భుజాలు, వికాసమైన ముఖపద్మం, మేఘమాలలతో చుట్టబడి, మరో కైలాసపర్వతంలా కనిపించాడు.
తౌ దృష్ట్వా వికసద్వక్త్రసరోజః స మహామతిః పులకాఞ్చితసర్వాఙ్గస్ తదాక్రూరో ఽభవద్ ద్విజాః
వారిని చూసిన ఆ మహామతి అక్రూరుడు, అతని ముఖం పద్మంలా వికసించి, ఆనందంతో ఒంట్లోని ప్రతి భాగంలో పులకించిపోయాడు, ద్విజులారా.
య ఏతత్ పరమం ధామ ఏతత్ తత్ పరమం పదమ్ అభవద్ వాసుదేవో ఽసౌ ద్విధా యో ఽయం వ్యవస్థితః
ఇది పరమధామం, ఇదే అత్యున్నత స్థానం — ఇక్కడ రెండు రూపాలలో స్థిరంగా ఉన్న వాసుదేవుడే పరమపదాన్ని పొందాడు.
సాఫల్యమ్ అక్ష్ణోర్ యుగపన్ మమాస్తు దృష్టే జగద్ధాతరి హాసమ్ ఉచ్చైః అప్య్ అఙ్గమ్ ఏతద్ భగవత్ప్రసాదాద్ దత్తాఙ్గసఙ్గే ఫలవర్త్మ తత్ స్యాత్
ఈ జగత్తుకు అధిపతిని, అతని ప్రకాశవంతమైన నవ్వును ఒకేసారి చూశాక నా కళ్లకు సాఫల్యం కలగాలని కోరుకుంటున్నాను. భగవంతుని కృపవల్ల, ఆయనతో కలిసిన ఈ శరీరం కూడా ఫలితాన్ని పొందే మార్గాన్ని చేరగలదని ఆశిస్తున్నాను.
అద్యైవ స్పృష్ట్వా మమ హస్తపద్మం కరిష్యతి శ్రీమదనన్తమూర్తిః యస్యాఙ్గులిస్పర్శహతాఖిలాఘైర్ అవాప్యతే సిద్ధిర్ అనుత్తమా నరైః
ఈ రోజు నా పద్మపాదాన్ని తాకి, శ్రీమదనంతమూర్తి దయచేసి నా పాపాలను తొలగిస్తాడు. ఆయన వేళ్లు తాకిన క్షణంలోనే అన్ని పాపాలు పోయి, మనుషులు అత్యుత్తమ సిద్ధిని పొందుతారు.
తథాశ్విరుద్రేన్ద్రవసుప్రణీతా దేవాః ప్రయచ్ఛన్తి వరం ప్రహృష్టాః చక్రం ఘ్నతా దైత్యపతేర్ హృతాని దైత్యాఙ్గనానాం నయనాన్తరాణి
అశ్వినులు, రుద్రుడు, ఇంద్రుడు, వసువులు — ఈ దేవతలు ఆనందంతో వరాలు ఇస్తారు. దైత్యపతిని చక్రంతో సంహరించినప్పుడు, దైత్యస్త్రీల కళ్లలో కన్నీళ్లు నిండిపోయాయి.
యత్రామ్బు విన్యస్య బలిర్ మనోభ్యామ్ అవాప భోగాన్ వసుధాతలస్థః తథామరేశస్ త్రిదశాధిపత్యం మన్వన్తరం పూర్ణమ్ అవాప శక్రః
బలి తన మనసుతో నీరు సమర్పించి, భూమిపై ఉండగానే అనేక భోగాలు పొందాడు. అలాగే అమరేశుడు అయిన ఇంద్రుడు కూడా త్రిదశాధిపతిగా ఒక మన్వంతరం పూర్తిగా పాలించాడు.
అథేశ మాం కంసపరిగ్రహేణ దోషాస్పదీభూతమ్ అదోషయుక్తమ్ కర్తా న మానోపహితం ధిగ్ అస్తు యస్మాన్ మనః సాధుబహిష్కృతో యః
ప్రభూ! కంసుడితో నా సంబంధం వల్ల నేను తప్పుల నిలయమయ్యాను, అసలు నాలో తప్పు లేకపోయినా. నా మనస్సు సజ్జనుల మధ్యనుండి బయటపడిపోయింది కాబట్టి, నాలో గర్వం ఉండకూడదు.
జ్ఞానాత్మకస్యాఖిలసత్త్వరాశేర్ వ్యావృత్తదోషస్య సదాస్ఫుటస్య కిం వా జగత్య్ అత్ర సమస్తపుంసామ్ అజ్ఞాతమ్ అస్యాస్తి హృది స్థితస్య
జ్ఞానస్వరూపుడైన, సమస్త భూతాలకు ఆధారమైన, ఎప్పుడూ పవిత్రుడైన ఆయన హృదయంలో ఉన్నప్పుడు, ఈ లోకంలో ఎవరికైనా తెలియని విషయం ఏముంటుంది?
తస్మాద్ అహం భక్తివినమ్రగాత్రో వ్రజామి విశ్వేశ్వరమ్ ఈశ్వరాణామ్ అంశావతారం పురుషోత్తమస్య అనాదిమధ్యాన్తమ్ అజస్య విష్ణోః
కాబట్టి, భక్తితో వంగిన శరీరంతో, నేను విశ్వేశ్వరుడైన, ఇశ్వరులకు కూడా ఇశ్వరుడైన, ఆది, మధ్య, అంతం లేని, జన్మలేని విష్ణువు అవతారాన్ని చేరిపోతున్నాను.
చిన్తయన్న్ ఇతి గోవిన్దమ్ ఉపగమ్య స యాదవః అక్రూరో ఽస్మీతి చరణౌ ననామ శిరసా హరేః
ఇలా గోవిందుని ధ్యానిస్తూ, యాదవుడైన అక్రూరుడు హరిని చేరి, 'నేను అక్రూరుడిని' అని చెప్పి, తన తలతో ఆయన పాదాలకు నమస్కరించాడు.
సో ఽప్య్ ఏనం ధ్వజవజ్రాబ్జకృతచిహ్నేన పాణినా సంస్పృశ్యాకృష్య చ ప్రీత్యా సుగాఢం పరిషస్వజే
ఆయన కూడా, తన చేతిపై ధ్వజం, వజ్రం, పద్మం గుర్తులతో, అక్రూరుడిని ప్రేమతో దగ్గరకు తీసుకుని, గట్టిగా ఆలింగనం చేశాడు.
కృతసంవదనౌ తేన యథావద్ బలకేశవౌ తతః ప్రవిష్టౌ సహసా తమ్ ఆదాయాత్మమన్దిరమ్
అక్రూరుడితో యథావిధిగా పరస్పర ప్రశ్నలు, అభివాదాలు చేసిన తర్వాత, బాలరాముడు, కేశవుడు అతన్ని వెంటబెట్టుకుని త్వరగా తమ ఇంట్లోకి ప్రవేశించారు.
సహ తాభ్యాం తదాక్రూరః కృతసంవన్దనాదికః భుక్తభోజ్యో యథాన్యాయమ్ ఆచచక్షే తతస్ తయోః
వారితో కలసి, యథావిధిగా ఆతిథ్యకార్యాలు చేసిన తర్వాత, అక్రూరుడు తగిన విధంగా భోజనం చేసి, తనకు తెలిసిన సంగతులన్నీ వారిద్దరికీ వివరంగా చెప్పాడు.
యథా నిర్భర్త్సితస్ తేన కంసేనానకదున్దుభిః యథా చ దేవకీ దేవీ దానవేన దురాత్మనా
కంసుడు అనకదుందుభిని ఎలా దుర్భాషించాడు, దురాత్ముడైన దానవుడు దేవకిని ఎలా బాధించాడు — ఈ సంగతులన్నీ వివరించాడు.
ఉగ్రసేనే యథా కంసః స దురాత్మా చ వర్తతే యం చైవార్థం సముద్దిశ్య కంసేన స విసర్జితః
కంసుడు, ఆ దురాత్ముడు, ఉగ్రసేనుడితో ఎలా ప్రవర్తిస్తున్నాడు, ఏ ఉద్దేశంతో కంసుడు అక్రూరుడిని పంపించాడో అన్నీ వివరించాడు.
తత్ సర్వం విస్తరాచ్ ఛ్రుత్వా భగవాన్ కేశిసూదనః ఉవాచాఖిలమ్ ఏతత్ తు జ్ఞాతం దానపతే మయా
ఆ సంగతులన్నీ విన్న అనంతరం, కేశిసూదనుడు ఇలా అన్నాడు — 'దానపతీ! ఇవన్నీ నాకు ముందే తెలుసు.'