ఆయయౌ త్వరితో విప్రో నారదో జలదస్థితః కేశినం నిహతం దృష్ట్వా హర్షనిర్భరమానసః
ఆ సమయంలో మేఘంపై నిలబడి, వేగంగా వచ్చిన నారద మహర్షి, కేశిని సంహారాన్ని చూసి, హర్షంతో మనసు నిండిపోయింది.
సాధు సాధు జగన్నాథ లీలయైవ యద్ అచ్యుత నిహతో ఽయం త్వయా కేశీ క్లేశదస్ త్రిదివౌకసామ్
జగన్నాథా! అచ్యుతా! నీ లీలతోనే దేవతలకు బాధ కలిగించిన ఈ కేశిని నీవు సంహరించావు. ఎంత గొప్పది! ఎంత గొప్పది!
సుకర్మాణ్య్ అవతారే తు కృతాని మధుసూదన యాని వై విస్మితం చేతస్ తోషమ్ ఏతేన మే గతమ్
మధుసూదనా! నీ అవతారంలో నీవు చేసిన మహాత్మ్యమైన కార్యాలు మనసును ఆశ్చర్యపరుస్తున్నాయి. వాటివల్ల నా హృదయం సంతృప్తి పొందింది.
తురగస్యాస్య శక్రో ఽపి కృష్ణ దేవాశ్ చ బిభ్యతి ధుతకేసరజాలస్య హ్రేషతో ఽభ్రావలోకినః
కృష్ణా! ఈ గుర్రం తన జుట్టు ఊపి, గర్జించి మేఘాలను కదిలించేటప్పుడు, ఇంద్రుడికి, దేవతలకూ భయం వేసింది.
యస్మాత్ త్వయైష దుష్టాత్మా హతః కేశీ జనార్దన తస్మాత్ కేశవనామ్నా త్వం లోకే గేయో భవిష్యసి
జనార్దనా! నీవు ఈ దుష్టుడైన కేశిని సంహరించావు కాబట్టి, భవిష్యత్తులో నీవు లోకంలో 'కేశవుడు' అనే పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందుతావు.
స్వస్త్య్ అస్తు తే గమిష్యామి కంసయుద్ధే ఽధునా పునః పరశ్వో ఽహం సమేష్యామి త్వయా కేశినిషూదన
నీవు సుఖంగా ఉండాలి. నేను ఇప్పుడు వెళ్తాను. కంసునితో యుద్ధం జరిగే సమయంలో, రేపటి మళ్ళీ నిన్ను కలుస్తాను, కేశిని సంహరించినవాడా!
ఉగ్రసేనసుతే కంసే సానుగే వినిపాతితే భారావతారకర్తా త్వం పృథివ్యా ధరణీధర
ఉగ్రసేనుని కుమారుడైన కంసుడు తన అనుచరులతో పాటు నశించినప్పుడు, భూమిని భారం నుండి విముక్తి చేసే వాడవు నీవే, ధరణీధరా!
తత్రానేకప్రకారేణ యుద్ధాని పృథివీక్షితామ్ ద్రష్టవ్యాని మయా యుష్మత్ప్రణీతాని జనార్దన
జనార్దనా! భూమిపై నీవు నడిపించే అనేక రకాల యుద్ధాలను నేను అక్కడ చూచేందుకు వస్తాను.
సో ఽహం యాస్యామి గోవిన్ద దేవకార్యం మహత్ కృతమ్ త్వయా సభాజితశ్ చాహం స్వస్తి తే ఽస్తు వ్రజామ్య్ అహమ్
ఇప్పుడు నేను వెళ్తున్నాను, గోవిందా! నీవు గొప్ప దైవ కార్యాన్ని పూర్తిచేశావు. నీవు నాకు గౌరవం ఇచ్చావు. నీకు శుభం కలగాలి. నేను వెళ్తున్నాను.
నారదే తు గతే కృష్ణః సహ గోపైర్ అవిస్మితః వివేశ గోకులం గోపీనేత్రపానైకభాజనమ్
నారదుడు వెళ్లిన తరువాత, కృష్ణుడు గోపులతో కలిసి, గోపికల కన్నులకే లక్ష్యమైనవాడిగా, నిర్లిప్తంగా గోకులంలోకి ప్రవేశించాడు.
అక్రూరో ఽపి వినిష్క్రమ్య స్యన్దనేనాశుగామినా కృష్ణసందర్శనాసక్తః ప్రయయౌ నన్దగోకులే
అక్రూరుడు కూడా, కృష్ణుని దర్శించాలనే తపనతో, వేగంగా పరుగెత్తే రథంపై నందగోకులానికి ప్రయాణమయ్యాడు.
చిన్తయామ్ ఆస చాక్రూరో నాస్తి ధన్యతరో మయా యో ఽహమ్ అంశావతీర్ణస్య ముఖం ద్రక్ష్యామి చక్రిణః
అక్రూరుడు తనలో తానే ఇలా ఆలోచించాడు: 'నన్ను మించిన ధన్యుడు ఎవ్వరూ లేరు. చక్రాన్ని ధరించిన స్వామి స్వయంగా అవతరించిన ఆయన ముఖాన్ని నేను చూడబోతున్నాను.'
అద్య మే సఫలం జన్మ సుప్రభాతా చ మే నిశా యద్ ఉన్నిద్రాబ్జపత్త్రాక్షం విష్ణోర్ ద్రక్ష్యామ్య్ అహమ్ ముఖమ్
'ఈ రోజు నా జన్మ సార్థకమైంది. నా రాత్రి నిజంగా మంగళకరంగా మారింది. ఎందుకంటే, నిద్ర లేచిన కమలదళపు కన్నులు కలిగిన విష్ణుమూర్తి ముఖాన్ని నేను చూడబోతున్నాను.'
పాపం హరతి యత్ పుంసాం స్మృతం సంకల్పనామయమ్ తత్ పుణ్డరీకనయనం విష్ణోర్ ద్రక్ష్యామ్య్ అహం ముఖమ్
'పురుషులు స్మరించినా, ధ్యానించినా, వారి పాపాలను హరించే పద్మనేత్రుడైన విష్ణువు ముఖాన్ని నేను దర్శించబోతున్నాను.'
నిర్జగ్ముశ్ చ యతో వేదా వేదాఙ్గాన్య్ అఖిలాని చ ద్రక్ష్యామి యత్ పరం ధామ దేవానాం భగవన్ముఖమ్
'వేదాలు, వాటి అన్ని శాఖలు ఎక్కడి నుంచి ఉద్భవించాయో, ఆ దేవతల పరమధామమైన భగవంతుని ముఖాన్ని నేను చూడబోతున్నాను.'
యజ్ఞేషు యజ్ఞపురుషః పురుషైః పురుషోత్తమః ఇజ్యతే యో ఽఖిలాధారస్ తం ద్రక్ష్యామి జగత్పతిమ్
'యజ్ఞాలలో యజ్ఞపురుషుడిగా, పురుషోత్తముడిగా, సమస్తానికి ఆధారంగా పూజింపబడే జగన్నాథుడిని నేను దర్శించబోతున్నాను.'
ఇష్ట్వా యమ్ ఇన్ద్రో యజ్ఞానాం శతేనామరరాజతామ్ అవాప తమ్ అనన్తాదిమ్ అహం ద్రక్ష్యామి కేశవమ్
యముని శతయజ్ఞాలతో పూజించి, ఇంద్రుడు అమరులకు అధిపతిగా అయ్యాడు. ఇప్పుడు ఆ అనంతమైన, ఆదియైన కేశవుణ్ణి నేను దర్శించబోతున్నాను.
న బ్రహ్మా నేన్ద్రరుద్రాశ్వివస్వాదిత్యమరుద్గణాః యస్య స్వరూపం జానన్తి స్పృశత్య్ అద్య స మే హరిః
బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, రుద్రుడు, అశ్వినులు, వసువులు, ఆదిత్యులు, మరుత్గణాలు — వీరెవరూ ఆయన అసలైన స్వరూపాన్ని తెలుసుకోలేరు. ఈ రోజు ఆ హరి నన్ను తాకుతున్నాడు.
సర్వాత్మా సర్వగః సర్వః సర్వభూతేషు సంస్థితః యో భవత్య్ అవ్యయో వ్యాపీ స వీక్ష్యతే మయాద్య హ
అతడు అన్నిటికీ ఆత్మ, అన్నిచోట్ల ఉన్నవాడు, అన్ని జీవుల్లో నివసించే వాడు, నశించని వాడు, అన్నింటినీ వ్యాపించిన వాడు. ఈ రోజు ఆ పరమాత్మను నేను చూస్తున్నాను.
మత్స్యకూర్మవరాహాద్యైః సింహరూపాదిభిః స్థితమ్ చకార యోగతో యోగం స మామ్ ఆలాపయిష్యతి
మత్స్య, కూర్మ, వరాహ, సింహాది రూపాలు ధరించి, యోగబలంతో యోగాన్ని స్థాపించిన వాడు, ఇప్పుడు నాతో మాట్లాడబోతున్నాడు.
సాంప్రతం చ జగత్స్వామీ కార్యజాతే వ్రజే స్థితిమ్ కర్తుం మనుష్యతాం ప్రాప్తః స్వేచ్ఛాదేహధృగ్ అవ్యయః
ప్రపంచానికి అధిపతియైన అవినాశి, తన స్వేచ్ఛతో మానవ రూపం ధరించి, కార్యాలయంలో ధర్మాన్ని నిలబెట్టడానికి ఇప్పుడు వచ్చాడు.
యో ఽనన్తః పృథివీం ధత్తే శిఖరస్థితిసంస్థితామ్ సో ఽవతీర్ణో జగత్యర్థే మామ్ అక్రూరేతి వక్ష్యతి
అనంతుడు, భూమిని శిఖరాలపై నిలబెట్టిన వాడు, లోకానికి మేలు కోసం అవతరించాడు. ఇప్పుడు నన్ను 'అక్రూర' అని పిలవబోతున్నాడు.
పితృబన్ధుసుహృద్భ్రాతృమాతృబన్ధుమయీమ్ ఇమామ్ యన్మాయాం నాలమ్ ఉద్ధర్తుం జగత్ తస్మై నమో నమః
తండ్రి, స్నేహితుడు, అన్న, తల్లి, బంధువుల రూపంలో ఉన్న ఆయన మాయను ఈ లోకంలో ఎవరూ తొలగించలేరు. ఆ పరమాత్మకు నేను పునఃపునః నమస్కరిస్తున్నాను.
తరన్త్య్ అవిద్యాం వితతాం హృది యస్మిన్ నివేశితే యోగమాయామ్ ఇమాం మర్త్యాస్ తస్మై విద్యాత్మనే నమః
హృదయంలో యోగమాయను స్థాపించినవారికి విస్తృతమైన అవిద్యను దాటి పోవచ్చు. ఆ జ్ఞానస్వరూపుడైన వాడికి నా నమస్కారం.
యజ్వభిర్ యజ్ఞపురుషో వాసుదేవశ్ చ శాశ్వతైః వేదాన్తవేదిభిర్ విష్ణుః ప్రోచ్యతే యో నతో ఽస్మి తమ్
యజ్ఞకర్తలు యజ్ఞపురుషుడని, శాశ్వతులు వాసుదేవుడని, వేదాంతజ్ఞులు విష్ణువని పిలిచే వాడికి నేను నమస్కరిస్తున్నాను.
తథా యత్ర జగద్ ధామ్ని ధార్యతే చ ప్రతిష్ఠితమ్ సదసత్త్వం స సత్త్వేన మయ్య్ అసౌ యాతు సౌమ్యతామ్
ప్రపంచం నిలబడే స్థలంలో, సత్తా-అసత్తలు ఉన్న చోట, తన స్వరూపంతో నాకు మృదుత్వాన్ని ప్రసాదించాలి.
స్మృతే సకలకల్యాణభాజనం యత్ర జాయతే పురుషప్రవరం నిత్యం వ్రజామి శరణం హరిమ్
స్మరణతో అన్ని మంగళాలు కలిగించే పురుషోత్తముని, హరిను నేను ఎప్పుడూ శరణు కోరుతాను.
ఇత్థం స చిన్తయన్ విష్ణుం భక్తినమ్రాత్మమానసః అక్రూరో గోకులం ప్రాప్తః కించిత్ సూర్యే విరాజతి
ఇలా విష్ణువును భక్తితో మనస్సును వంచి ధ్యానిస్తూ, అక్రూరుడు గోకులానికి చేరుకున్నాడు. అప్పుడప్పుడు సూర్యుడు ప్రకాశిస్తున్నాడు.
స దదర్శ తదా తత్ర కృష్ణమ్ ఆదోహనే గవామ్ వత్సమధ్యగతం ఫుల్లనీలోత్పలదలచ్ఛవిమ్
అక్కడ అక్రూరుడు ఆవులను పాలించే సమయంలో, దూడల మధ్య, పుష్పించిన నీలకమల దళంలా కాంతివంతమైన కృష్ణుణ్ణి చూశాడు.
ప్రఫుల్లపద్మపత్త్రాక్షం శ్రీవత్సాఙ్కితవక్షసమ్ ప్రలమ్బబాహుమ్ ఆయామతుఙ్గోరస్థలమ్ ఉన్నసమ్
పుష్పించిన పద్మపత్రాల వంటి కన్నులు, శ్రీవత్సముద్రికతో ఉన్న వక్షస్సు, పొడవైన భుజాలు, విశాలమైన భుజాలు, ఎత్తైన ముక్కు కలవాడు.