ఒకసారి, పరమేశ్వరుడైన శ్రీహరి విష్ణువును మహర్షి భక్తితో స్తుతించసాగాడు. “ప్రభూ! మీరు ఋగ్వేదం, యజుర్వేదం, సామవేదం స్వరూపులు. మీరు ఆత్మ, అగ్ని, వాయువు, జలం, భూమి. మీరు సృష్టికర్త, అనుభవించేవాడు, హోమదాత, హవిస్సు, యజ్ఞ స్వరూపి. మీరు జగన్నాయకుడు, సర్వవ్యాపి, ఉత్తముడు, లోకాలకు అపరాజితుడైన ప్రభువు. మీరు సర్వద్రష్ట, మహిమగలవాడు, సమస్తాన్ని వశపరిచేవాడు, శత్రు సంహారకుడు. మీరు పగలు, రాత్రి, జ్ఞానులు సంవత్సరంగా పిలిచే కాలస్వరూపుడు. మీరు కాలం, దాని విభాగాలు, క్షణం, లవ, అణువు. మీరు బాలుడు, వృద్ధుడు, పురుషుడు, స్త్రీ, నపుంసకుడు. మీరు జగత్కారణం, దృష్టి, స్థిరత్వం, పవిత్ర ఖ్యాతిగలవాడు. మీరు నిత్యుడు, అపరాజితుడు, ఉపేంద్రుడు, పరమోన్నతుడు. మీరు లోకాలకు సుఖదాయకుడు, వేదాంగ స్వరూపుడు, నశించనివాడు. మీరు వేదజ్ఞుడు, సృష్టికర్త, నిర్వాహకుడు, సమన్వయశీలి. మీరు సముద్రమంత లోతైనవాడు, పోషకుడు, సంపదయొక్క ఆధారం. మీరు వైద్యుడు, ఇంద్రియనిగ్రహి, అవ్యక్తుడు. మీరు నాయకుడు, ప్రధానుడు, సుపర్ణుడు, ఆద్యుడు. మీరు ఆధారం, గొప్పవాడు, స్వనిగ్రహి, పతించని వాడు. మీరు నియమం, శాసనం, మహోన్నతుడు, నాలుగు భుజాలవాడు. మీరు అన్నదాతలో అంతర్యామి, పరమాత్మగా పిలవబడేవాడు. మీరు గురువు, మహాగురువు, ఎడమవైపు, మంగళకరుడు. మీరు అశ్వత్థవృక్షం, శాస్త్రం, వ్యక్తమూర్తి, ప్రాణిస్వామి. మీరు హిరణ్యనాభుడు, దేవుడు, చంద్రుడు, ప్రాణిస్వామి. మీ రూపం వర్ణించలేనిది, మీరు యముడు, దేవద్వేషుల సంహారకుడు. మీరు శంకర్షణుడు, సృష్టికర్త, నిత్యుడు. మీరు వాసుదేవుడు, అపారాత్మ, గుణరహితుడు. మీరు జ్యేష్ఠుడు, ఉత్తముడు, సహనశీలుడు, మాధవుడు. మీరు సహస్రశిరస్సుడు, అవ్యక్తుడు, సహస్రనేత్రుడు. మీరు సహస్రపాదుడు, విశ్వరూపుడు, దేవతాధిపతి. దేవదేవా! మీరు మళ్లీ పదిగొంతుల పరిమితిలో నిలిచేవాడు. భూతకాలంలో ఉన్నది మీరు, భవిష్యత్తులో ఉండేది కూడా మీరు. పరమపురుషా! మహేంద్రా! మీరు ప్రభువు, సత్యము, అమృతము. ఈ లోకమంతా మీ నుండి పుట్టింది; మీరు అపరిమితుడు, అధికుడైన పురుషుడు, మీరు దశవిధముగా ప్రకాశిస్తారు. మీరు విశ్వరూపంలో నాలుగు భాగాలు; తొమ్మిది భాగాలు స్వర్గంలో అమరత్వాన్ని పొందాయి; మరో తొమ్మిది భాగాలు మధ్యలో స్థిరంగా ఉంటాయి. భూమిపై రెండు భాగాలు, నాలుగు భాగాలు ఇక్కడే ఉన్నాయి. యజ్ఞాలు మీ నుండి ఉద్భవించాయి, అవే లోకానికి వర్షానికి కారణం. మీ నుండి విరాట్ పురుషుడు జన్మించాడు, అతడు జగత్తు హృదయంలో నివసిస్తాడు. అతడు భూతాలను తేజస్సులో, కీర్తిలో, మహిమలో మించిపోయాడు. దేవతలకు నైవేద్యమైన ఘృతం మీ నుండి జన్మించింది; పంటలు, అడవి మొక్కలు, పశువులు, జంతువులు అన్నీ మీ నుండే పుట్టాయి. ధ్యానానికి అర్హుడైన మీరు, ధ్యేయమైన మీరు, ఔషధాలను సృష్టించారు. దేవదేవా! మీరు కాలస్వరూపుడై, ఏడు ముఖాలతో, జ్వలిత రూపంతో ఉంటారు. చలించేది, నిశ్చలమై ఉన్నది, ఈ జగత్తంతా మీ నుండే పుట్టింది; అందరూ మీలోనే స్థితిచెందారు. మీరు అనిరుద్ధుడు, మాధవుడు, ప్రద్యుమ్నుడు, దేవద్వేషుల సంహారకుడు. దేవదేవా! లోకాలకు ఆశ్రయమైన పరమాత్మా! కమలనయనుడా! నారాయణా! నమ్ము. మంగళమైన విష్ణువా! పరమపురుషుడా! నీకు నమస్కారం. జగన్నాయకుడా! కమలాలయుడా! గుణనిధీ! నీకు నమస్కారం. వాసుదేవా! దేవోత్తముడా! జనార్దనుడా! నిత్యుడా! నీకు నమస్కారం. యోగులచే పొందదగినవాడా! యోగస్థుడా! గోపాలకుడా! శ్రీపతీ! విష్ణువా! మరుత్గణాధిపతీ! నీకు నమస్కారం. లోకాధిపతీ! జగత్కారణా! మేధావుల ప్రభువా! స్వర్గాధిపతి! భూమిపతి! నీకు నమస్కారం. మధుసూదనుడా! కమలనయనుడా! కైటభాసుర సంహారకుడా! సుబ్రహ్మణ్యా! నీకు నమస్కారం. మత్స్యావతారుడా! వేదాలను వెనక మోసినవాడా! అచ్యుతా! సముద్ర జలాలను కలిపినవాడా! బ్రహ్మను సంతోషపరిచినవాడా! నీకు నమస్కారం. హయగ్రీవుడా! మహాకంఠుడా! మహాపురుష స్వరూపుడా! మధు, కైటభ సంహారకుడా! అశ్వముఖుడా! నీకు నమస్కారం. కూర్మావతారుడా! కూర్మశరీరుడా! భూమిని మోసినవాడా! పర్వతధారుడా! నీకు నమస్కారం. వరాహావతారుడా! భూమిని ఎత్తినవాడా! ఆదివరాహుడా! సర్వరూపుడా! సృష్టికర్తా! నీకు నమస్కారం. అనంతుడా! సూక్ష్ముడా! ప్రధానుడా! ఉత్తముడా! అణురూపుడా! యోగులచే పొందదగినవాడా! నీకు నమస్కారం. కారణకారణుడా! యోగేశ్వరుల ఆచరణే నివాసమైనవాడా! తెలిసికొనడం కష్టమైనవాడా! పాలు సముద్రంలో శేషశయనుడా! బంగారు, మాణిక్య కుండలాలవాడా! నీకు నమస్కారం. ఇలా మహర్షి స్తుతించగా, మాధవుడు సంతోషించి, “మహర్షీ! నీకు కావలసిన వరాన్ని త్వరగా అడుగు” అని అనుగ్రహించాడు. అప్పుడు మహర్షి వినయంగా ఇలా అర్థించాడు: “ప్రభూ! ఈ సంసారసాగరాన్ని దాటి పోవడం చాలా కష్టం. ఇది భయంకరమైనది, అశాశ్వతమైనది, దుఖ్ఖభరితమైనది, అరటి ఆకులా నశ్వరమైనది. ఇది ఆధారంలేని, స్థిరతలేని, నీటి బుడగలా చంచలమైనది, అన్ని కష్టాలతో నిండినది, దాటి పోవడం అత్యంత కష్టం, భయంకరమైనది. నేను చాలా కాలంగా మీ మాయచేత మోహితుడై, ఇంద్రియ విషయాలలో మునిగిపోయి, అంతం చూడకుండా సంచరిస్తున్నాను. ఈ రోజు, దేవదేవా! సంసారభయంతో బాధపడుతూ, కృష్ణా! నేను నీ ఆశ్రయానికి వచ్చాను. ఈ సంసారసాగరంలో నుంచి నన్ను రక్షించు!