ప్రముఖుడు హరి ఇలా చెప్పిన తరువాత, ఆయన ఆకస్మాత్తుగా అదృశ్యమయ్యాడు. ఆ రాజు, ఆ స్వప్నాన్ని చూసిన తరువాత, అతని మనసు మహా ఆశ్చర్యంతో నిండి పోయింది. ఆ రాత్రి అంతా, ఆ దృష్టి మీద మనస్సు నిలిపి, వైష్ణవ మంత్రాలు, హారతులు జపిస్తూ గడిపాడు. రాత్రి ముగిసిన తరువాత, రాజు తన మనస్సు స్థిరంగా, సముద్రంలో నియమానుసారం స్నానం చేసి, బ్రాహ్మణులకు గ్రామాలు, దానాలు ఇచ్చి, ఉదయం కర్మలు పూర్తి చేశాడు. ఆ తరువాత, ఆ మహారాజు ఒక్కడే, తనను ఎవరూ అనుసరించకుండా—గుర్రాలు, పాదాతి సైనికులు, ఏనుగులు, రథసారథులు ఎవ్వరూ లేకుండా—మహా తీరంలో ప్రవేశించాడు. అక్కడ, అతను ఒక గొప్ప వృక్షాన్ని చూశాడు; అది భయంకరంగా, మహోన్నతంగా, విస్తృతంగా, పవిత్రంగా, విపులంగా మెరుస్తున్నది. ఆ వృక్షం, నీటి దగ్గర నిశ్శబ్దంగా, మంజిష్ఠ వర్ణంలో, పేరు లేక, వంశం లేక, అద్భుతంగా ఉండేది. రాజు, ఆ వృక్షాన్ని చూసి ఆనందంతో, బలమైన, పదునైన గొడుగుతో దాన్ని కత్తిరించడం ప్రారంభించాడు. దాన్ని రెండు భాగాలుగా చీల్చాలనే ఉద్దేశంతో, ఇంద్రుని మిత్రుడు అక్కడ నిలిచాడు. అప్పుడు, అతను ఆ చెక్కను చూస్తుండగా, అద్భుతమైన దృశ్యం కనిపించింది. విశ్వకర్మ మరియు విష్ణు, ఇద్దరూ బ్రాహ్మణుల రూపంలో, సమానంగా, మహోన్నతంగా, తమ స్వీయ కాంతితో మెరుస్తూ, దివ్య మాలలు, గంధాలతో అలంకరించబడినవారు, రాజు దగ్గరకు వచ్చారు. ఆ ఇద్దరూ, “ఓ మహారాజా! నువ్వు ఇక్కడ ఏమి చేస్తున్నావు? శక్తివంతుడైనవాడా, ఈ వృక్షాన్ని ఎందుకు కత్తిరించావు?” అని అడిగారు. “ఈ విస్తృత అడవిలో, గొప్ప నదీ తీరంలో, ఒక్కడే నువ్వు ఈ వృక్షాన్ని ఎందుకు కొట్టావు?” అని ప్రశ్నించారు. వారి మాటలు విన్న రాజు, ఆనందంతో, మృదువుగా, మధురంగా సమాధానం చెప్పాడు. ఆ ఇద్దరు బ్రాహ్మణులను చంద్రుడు, సూర్యుని లాగా కనిపించి, ప్రపంచాధిపతులకు నమస్కరించి, తల Egiripetti నిలిచాడు. “ప్రపంచాధిపతి, ఆది, అంతం లేని దేవుడు, దేవతల దేవుణ్ణి పూజించడానికి నేను ప్రతిమ తయారు చేయాలని కోరుకుంటున్నాను. ఆ పరమ దివ్యుడు, నా స్వప్నం చివర నాకు ఆదేశించాడు; మీరు ఇద్దరూ కూడా నాకు తెలియజేశారు.” రాజు మాటలు విన్న విశ్వవ్యాప్తి ప్రభువు, ఇంద్రుని ప్రతిమ గురించి, సంతోషంగా చిరునవ్వుతో ఇలా అన్నాడు: “అద్భుతం, అద్భుతం, రాజా! ఈ లోకంలో, అరటి ఆకులాంటి భయంకరమైన సంసార సముద్రంలో, నీ ఆలోచన అత్యుత్తమం. ఈ అస్థిర, దుఃఖంతో నిండిన లోకంలో, కామ-క్రోధాలతో మునిగిపోయి, ఇంద్రియాల గోలలో చిక్కుకొని, దాటి పోవడం కష్టమైన, జుట్టు నిక్కబొడిచే సంసారంలో, నువ్వు విష్ణు పూజకు మనస్సు పెట్టావు. ధన్యుడవు, రాజేంద్రా! అన్ని గుణాలతో అలంకరించబడినవాడవు; ప్రజలు, పర్వతాలు, అడవులు, వనాలు కలిగిన భూమి కూడా ధన్యంగా ఉంది. నగరాలు, గ్రామాలు, పట్టణాలు, నాలుగు వర్ణాలతో అలంకరించబడినవి కూడా ధన్యంగా ఉన్నాయి; నువ్వు ప్రజలను రక్షించే రాజులలో శ్రేష్ఠుడవు. రా, రా, మహా భాగ్యవంతుడా! ఈ వృక్షం క్రింద, చల్లగా, మధురంగా, నా తోడుగా ధర్మకథల్లో నిమగ్నమై ఉండు. నా తోడు, విశ్వకర్మ సమానంగా, శిల్పకారుల్లో శ్రేష్ఠుడు, అన్ని పనుల్లో నిపుణుడు, నా ఆదేశం ప్రకారం ప్రతిమ తయారు చేస్తాడు—తీరాన్ని వదిలి రా.” ఇలా విన్న రాజు, ద్విజుడు, సముద్ర తీరాన్ని వదిలి, వారి దగ్గరకు వచ్చాడు. ఆ మహారాజు, వృక్షం చల్లని నీడలో నిలిచాడు; ఆ సమయంలో, బ్రాహ్మణ రూపంలో ఉన్న విశ్వాత్ముడు, రాజుకు ఆదేశాలు ఇచ్చాడు. శిల్పకారునికి, బ్రాహ్మణ శ్రేష్ఠుడు ఇలా చెప్పాడు: “ఒకటి—కృష్ణ రూపంలో, అత్యంత శాంతంగా, కమల దళాల్లాంటి విశాల నేత్రాలతో, శ్రీవత్స, కౌస్తుభ లక్షణాలతో, శంఖ, చక్ర, గదా ధరించాలి; పాల వర్ణంలో, శుభ్రంగా, రెండవది స్వస్తిక గుర్తుతో. అనంతుడు, హలాయుధుడు, ఆయుధాలతో, మహా బలశాలి; దేవతలు, రాక్షసులు, గంధర్వులు, యక్షులు, విద్యాధరులు, నాగులు కూడా తెలియని వాడు. అంతం తెలియని వాడు కనుక ‘అనంతుడు’ అని పిలుస్తారు; వసుదేవుని సోదరి, బంగారు వర్ణంలో మెరుస్తుంది. మూడవది, సుభద్ర, అన్ని మంగళ లక్షణాలతో అలంకరించబడాలి.” విశ్వకర్మ, శుభకారుడు, ఈ మాటలు వింటూనే, వెంటనే ఆ శుభ ప్రతిమలను తయారు చేయడం ప్రారంభించాడు. మొదట, శ్వేత వర్ణంలో, శరదృతువులో చంద్రుని లాంటి కాంతితో, రెడ్లు నేత్రాలతో, విశాలమైన శరీరంతో, విస్తృతమైన, స్ఫటికంలాంటి తలతో తయారు చేశాడు. నీల वस्त్రాలు ధరించి, ఉగ్రంగా, బలంతో, ఒక చెవి కుండలతో, దివ్యంగా, గదా, ముసలతో అలంకరించాడు. రెండవది, కమల దళాల్లాంటి నేత్రాలతో, గాఢమైన మేఘంలా, అలసంద పువ్వులా, విశాల నేత్రాలతో తయారు చేశాడు. పీతాంబరాలు ధరించి, అత్యంత ఉగ్రంగా, మంగళంగా, శ్రీవత్స గుర్తుతో, పూర్తి చేతిలో చక్రాన్ని ధరించి, దివ్యంగా, అన్ని పాపాలను పోగొట్టే హరి రూపంలో తయారు చేశాడు. మూడవది, బంగారు వర్ణంలో మెరుస్తూ, కమల దళాల్లాంటి దీర్ఘ నేత్రాలతో, అద్భుత వస్త్రాలతో, హారాలు, కంకణాలతో అలంకరించబడినదిగా తయారు చేశాడు. వివిధ ఆభరణాలతో, రత్నాల మాలలతో, విశాల, ఉన్నత వక్షోజాలతో, సుందరంగా—విశ్వకర్మ ఆమెను రూపొందించాడు. రాజు, ఈ అద్భుతమైన, తక్షణమే తయారైన, దివ్య వస్త్రాల జంటలతో, వివిధ రత్నాలతో అలంకరించబడిన ఆ శిల్పాన్ని చూసి ఆశ్చర్యంతో నిండిపోయాడు.