ఓ పరమేశ్వరా! నీ పరమ రూపం సద్భావనికీ, అభావనికీ అతీతంగా ఉంది. అది స్పర్శించలేనిది, గుణరహితమైనది, అత్యున్నతమైనది, మారని, కదలని, శాశ్వతమైనది. అది ఎటువంటి పరిమితులను కూడా అంగీకరించదు; స్వచ్ఛమైన సత్త్వంలోనే స్థిరంగా ఉంటుంది. అలాంటి నీ పరమ స్వరూపాన్ని దేవతలు కూడా తెలుసుకోలేరు; అలాంటప్పుడు నేను ఎలా తెలుసుకోగలను, ప్రభూ? నీ మరో రూపాన్ని మాత్రం వర్ణించబడింది—నీకు పసుపు వస్త్రాలు, నాలుగు చేతులు, శంఖం, చక్రం, గదా ధరించావు. మకుటం, కంకణాలతో అలంకృతుడవు. నీ ఛాతిపై శ్రీవత్స లక్షణం ప్రకాశిస్తుంది; అడవిపుష్పాల మాలతో అలంకృతుడవు. జ్ఞానులు, నీ శరణు కోరేవారు, ఈ రూపాన్ని భక్తితో పూజిస్తారు. దేవతాధిదేవా! దేవతల్లో శ్రేష్ఠుడవు, నీ భక్తులకు అభయాన్ని ప్రసాదించేవాడవు. పద, కమలనేత్రుడా! నేను ఇంద్రియవిషయాల సముద్రంలో మునిగిపోతున్నాను—నన్ను రక్షించు. ఓ జగన్నాథా! నీ తప్ప నాకు ఇంకెవ్వరూ శరణు లేరు; లక్ష్మీపతీ! మధుసూదనా! నన్ను కరుణించు. వృద్ధాప్యంతో, అనేక రోగాలతో బాధపడుతున్నాను. ఎన్నో దుఃఖాల వేదనలతో, సుఖదుఃఖాల మధ్య ఊగిసలాడుతూ, మోహంలో చిక్కుకొని, కర్మబంధాలలో బిగిగా కట్టుబడి ఉన్నాను. భయంకరమైన, దాటి వెళ్లలేని, విషపూరితమైన, రాగద్వేషాల చేపలతో నిండి ఉన్న సంసారసాగరంలో పడిపోయాను. ఇంద్రియాల బలమైన ప్రవాహాల వలయాల్లో చిక్కుకొని, తృష్ణ, శోకాల తరంగాలతో కలకలలాడుతూ, ఆధారములేని, అసారమైన, చంచలమైన జీవనంలో తేలిపోతున్నాను. మాయచేత మోహితుడై, ఎన్నో జన్మలు, ఎన్నో రూపాలలో తిరుగుతున్నాను. జనార్దనా! నా చేత వేలాది, లక్షలాది జన్మలు అనుభవించబడ్డాయి. వేదాలు, ఉపవేదాలు, ఇతిహాసాలు, పురాణాలు, అనేక కళలు నేర్చుకున్నాను. అసంతృప్తి, సంతృప్తి, సంపాదన, నష్టం, వ్యయం, వృద్ధి, హానీ, మధ్యస్థితి—ఇవి అన్నీ అనుభవించాను. భార్యలు, శత్రువులు, బంధువులతో వేరుపడటం, కలుసుకోవడం, అనేక తల్లిదండ్రులను చూడటం—ఇవి కూడా అనుభవించాను. దుఃఖాలు అనుభవించాను; అనేక రకాల సుఖాలు పొందాను; బంధువులు, కుమారులు, సోదరులు, ఇతర నాతివాళ్ళను పొందాను. మహిళల మధ్య నివసించాను, మలమూత్రాలతో నిండిన గర్భంలో ఉండటం వంటి బాధను కూడా అనుభవించాను, ప్రభూ! బాల్యం, యౌవనం, వృద్ధాప్యంలో ఎన్నో బాధలు అనుభవించాను. మరణవేదన, యమపథం, యమలోకం, నరకయాతన—all these I have endured. పురుగులు, క్రిములు, చెట్లు, ఏనుగులు, గుర్రాలు, జింకలు, పక్షులు, మేకలు, ఎద్దులు, ఒంటెలు, అడవి జంతువులు—ఇవి అన్నింటిలో నేను జన్మించాను. ద్విజాతులలో, శూద్రులలో, ధనికులలో, క్షత్రియులలో, పేదవారిలో, తపస్వులలో జన్మించాను. రాజుల ఇళ్లలో, వారి సేవకుల ఇళ్లలో, ఇతర జీవుల్లో మళ్లీ మళ్లీ జన్మించాను. అనేక మందికి సేవకుడిని అయ్యాను, ప్రభూ! పేదరికాన్ని, అధిపత్యాన్ని, సొంతదనాన్ని అనుభవించాను. ఇతరులను చంపాను, నన్ను చంపారు; మరణానికి కారణమయ్యాను, మరణానికి గురయ్యాను; ఇతరులకు ఇచ్చాను, ఇతరులచే పొందాను. తల్లిదండ్రులు, స్నేహితులు, సోదరులు, భార్యలు, ధనవంతులు, పండితులు, పేదలు, తపస్వులతో అనేక చర్యలు చేశాను. దేవతలు, జంతువులు, మనుషులు, చరాచర జీవుల్లో, జ్ఞానాన్ని విడిచి, లజ్జను వదిలి, అనేక రకాల దుఃఖాలను చెప్పుకున్నాను. ప్రభూ! నేను లేని స్థలం లేదు; ఎప్పుడు నరకంలో ఉన్నాను, ఎప్పుడు స్వర్గంలో ఉన్నాను, జగన్నాథా? ఎప్పుడు మనుషుల్లో ఉన్నాను, ఎప్పుడు జంతువుల్లో ఉన్నాను? నీటిచక్రంలా, తాడు కట్టిన మడకలా, పైకి, క్రిందికి, మధ్యలో తిరుగుతూ, కర్మరూప తాడుతో ముడిపడిపోయాను. యోగబలంతో పైకి, క్రిందికి, మధ్యలో తిరుగుతూ, భయంకరమైన సంసారచక్రంలో తిరుగుతున్నాను, ఓ రోమహర్షణా. ఎప్పటికీ అంతం కనిపించకుండా, చాలా కాలం తిరుగుతున్నాను. నేడు ఏం చేయాలో తెలియక, హరిదేవా, నా ఇంద్రియాలు కలవరం చెందాయి. దుఃఖంతో, తపనతో, మోహంతో తడబడిపోతున్నాను. ప్రభూ! ఇప్పుడు నీ శరణు వచ్చాను; బాధతో, భయంతో, ఆశ్రయం కోరుతున్నాను. కృష్ణా! సంసారసాగరంలో మునిగిపోతూ బాధపడుతున్న నన్ను రక్షించు. జగన్నాథా! నన్ను నీ భక్తుడిగా భావిస్తే, దయచేయి. నీ తప్ప నాకు మరొక మిత్రుడు లేదు; నిన్నే రక్షకునిగా పొందిన తరువాత, నాకు ఎక్కడా భయం లేదు. జీవితంలోనూ, మరణంలోనూ, సుఖదుఃఖాల్లోనూ, ప్రభూ! నిన్ను సరిగ్గా పూజించని వారు, నీ భక్తి లేని వారు, తక్కువవారు—వారికి మంచి గమ్యం ఎలా ఉంటుంది? కుటుంబం, ఆచరణ, విద్య, జీవితం—ఇవి వారికి ఏమి ఉపయోగం? కేశవునికి భక్తి లేని వారు, మోహితులై, దుష్టస్వభావంతో, నిన్ను అవమానించే వారు—వారు భయంకరమైన నరకంలో పడి, పునఃపునర్జన్మలు పొందుతారు; వారికి నరకసాగరంలో విముక్తి లేదు. పాపకర్మలు చేసే, నీను అవమానించే, పాపాత్ములు—ప్రభూ! నేను ఎక్కడ జన్మించినా—అక్కడ నాకెప్పుడూ నీపై దృఢమైన భక్తి ఉండాలని కోరుకుంటున్నాను, హరిదేవా. దేవతలు, ఆసురులు, మనుష్యులు, ఇతరులు—నిన్ను నియమంతో పూజించి, పరమపదాన్ని పొందారు. ప్రభూ! పరమపదాన్ని పొందిన నిన్ను ఎవరు పూజించరు? బ్రహ్మ, ఇతర దేవతలు కూడా, హరిదేవా! నిన్ను స్తుతించలేరు.