మనము నడిచేవాళ్ళు, రెండు కాళ్ళతో నడిచే మనుషులు, అలాగే నాలుగు కాళ్ళతో నడిచే జంతువులకు శాంతి ఉండాలని ప్రార్థన జరిగింది. ఆ సమయంలో విద్యాధరులు, యక్షులు, రాక్షసులు, నాగులు—అందరూ చేతులు జోడించి, తలలు వంచి, సూర్యుని నమస్కరించారు. వారు మనసునూ చెవికూ హర్షాన్ని కలిగించే అనేక మధురమైన పదాలను పలికారు. "మీ తేజస్సు, మీరు సృష్టించిన జీవులకు భరించదగినదిగా ఉండాలి," అని కోరారు. ఆ తరువాత హాహా, హూహూ, నారద, తుంబురు—గంధర్వ సంగీతంలో నిపుణులైన వారు, సూర్యునికి మూడు రాగాలలో—షడ్జ, మధ్యమ, గాంధార—పాడటం మొదలుపెట్టారు. వారి స్వరాలు, లయలు, మేళనలు మధురంగా వినిపించాయి. విశ్వాచీ, ఘృతాచీ, ఉర్వశీ, తిలోత్తమా, అలాగే మేనకా, సహజన్యా, రంభా—అప్సరసలలో అగ్రగణ్యులు—ప్రపంచాధిపతి అయిన సూర్యుని ముందు నృత్యం చేశారు. వారు అనేక భావాలు, రసాలు, లయబద్ధమైన కదలికలతో నాట్యాన్ని ప్రదర్శించగా, పాటలు కూడా పాడారు. ఆ సమయంలో వీణలు, వంశీలు, ఇతర వాద్యాలు మధురంగా వినిపించాయి. బృందాలు, తాళాలు, మృదంగాలు, పటహాలు, అనకాలు, దేవతా డ్రమ్స్, శంఖాలు—వందల, వేల సంఖ్యలో—అవన్నీ ఒకే సమయంలో మోగాయి. గంధర్వులు, అప్సరసలు పాటలు పాడుతూ, నృత్యం చేస్తూ, అన్ని రకాల వాద్యాల శబ్దంతో ఆ స్థలం ఉల్లాసంగా మారింది. అంతకు తరువాత, దేవతలు చేతులు జోడించి, శ్రద్ధతో శరీరాలు వంచి, వెయ్యి కిరణాల సూర్యుని నమస్కరించారు. ఆ ఉల్లాసంలో, దేవతలంతా కూడినప్పుడు, విశ్వకర్మ సూర్యుని తేజస్సును క్రమంగా తగ్గించాడు. సూర్యుని ప్రతిమ మోకాళ్ళ వరకు వచ్చేసరికి, విశ్వకర్మ ఎంతో నైపుణ్యంగా తయారు చేసిన ఆ ప్రతిమను సూర్యుడు ఆమోదించలేదు, అందుకే ఆయన దిగి వచ్చాడు. కానీ, తేజస్సు తగ్గినప్పటికీ, ఆ రూపం తగ్గలేదు; అదికంటే అందమైన రూపం వెలుగులీనింది. చల్లదనం, నీరు, వేడి, కాలం—ఈ కారణాల వల్ల, హర, కమల, విష్ణువు ప్రశంసించిన విధంగా, పైన వ్రాసిన శాసనాన్ని వినిపిస్తూ, సూర్యుడు తన జీవితాంతంలో దినలోకానికి వెళ్తాడు. ఈ విధంగా, ఓ మునీశ్వరా, సూర్యుని జననం ఎలా జరిగిందో, ఆయన పరమ రూపాన్ని నేను పూర్తిగా వివరించాను. అప్పుడు మునులు ఇలా అడిగారు: "సూర్యునితో సంబంధమున్న కథను మళ్లీ చెప్పండి; ఆ మంగళకరమైన కథను వినిపించడంలో మాకు తృప్తి రావట్లేదు. ఈ తేజోమయుడు, బలమయుడు, అగ్నిపుంజానికి సమానమైన ప్రకాశాన్ని కలిగిన వాడు—ఆయన శక్తి మూలాన్ని తెలుసుకోవాలని మేము కోరుతున్నాము, ప్రభూ!" ప్రపంచాలు చీకటిలో మునిగిపోయినప్పుడు, స్థిర, చర—all నశించిపోయిన సమయంలో, ప్రకృతిగుణాల ప్రభావంతో, ముందు బుద్ధి ఉత్పన్నమైంది. దానినుంచి అహంకారము జన్మించింది, అది మహాభూతాలను చలనం చేసింది; ఆ తరువాత వాయువు, అగ్ని, జలము, ఆకాశము, భూమి ఉత్పన్నమయ్యాయి, వాటినుంచి బ్రహ్మాండము ఏర్పడింది. ఆ బ్రహ్మాండంలో ఏడుగళ ప్రపంచాలు, భూమి, ఏడు ఖండాలు, ఏడు సముద్రాలు స్థాపించబడ్డాయి. అక్కడ నేను, విష్ణువు, మహేశ్వరుడు నివసించాము; అందరూ చీకటి వల్ల మాయలో పడిపోయి, ఆ ప్రభువుని ధ్యానించాము. అప్పుడు అపారమైన తేజస్సుతో కూడిన ఒక జీవి వెలుగునిచ్చి, చీకటిని తొలగించాడు. ధ్యానం, యోగం ద్వారా మేము ఆ సమయంలో సవితను గుర్తించాము. పరమాత్మను తెలుసుకున్న తరువాత, మేమందరూ వేర్వేరుగా ఆ ప్రభువుని దివ్య స్తోత్రాలతో ప్రశంసించాము. "దేవతలలో ప్రథముడు నీవే, నీ అధికారం వల్ల నీవు ప్రభువు; భూతాల సృష్టికర్త నీవే, దేవదేవా, సూర్యా! దేవతలు, గంధర్వులు, రాక్షసులు, మునులు, కిన్నరులు, సిద్ధులు, నాగులు, పక్షులు—అందరి ప్రాణము నీవే. నీవే బ్రహ్మా, నీవే మహాదేవుడు, నీవే విష్ణువు, నీవే ప్రజాపతి; నీవే వాయువు, ఇంద్రుడు, సోముడు, వివస్వాన్, వరుణుడు కూడా. నీవే కాలము, సృష్టికర్త, సంహారకుడు, పోషకుడు, అధిపతి; నదులు, సముద్రాలు, పర్వతాలు, మెరుపులు, ఇంద్రధనుస్సులు—all నీవే. నీవే లయ, సృష్టి, వ్యక్త, అవ్యక్త, నిత్యుడు; ప్రభువునుంచి జ్ఞానం వస్తుంది, జ్ఞానానికి మించినవాడు శివుడు. శివునికి మించినవాడు నీవే పరమ ప్రభువా; చేతులు, కాళ్లు, కనులు, తలలు, ముఖాలు—అన్నీ నీవే. వెయ్యి కిరణాలు, వెయ్యి ముఖాలు, వెయ్యి కాళ్లు, వెయ్యి కనులు—జీవుల మూలము నీవే; భూమి, వాయువు, ఆకాశము, మహత్త్వము, సత్యము, తపస్సు, పితృలోకము—all నీవే. నీ తేజోమయ, దివ్య, ప్రపంచాలను వెలిగించే రూపానికి నమస్కారం; దేవతలకు కూడా చూడటం కష్టమైన రూపానికి నమస్కారం. దేవతలు, సిద్ధులు సేవించే, భృగు, అత్రి, పులహాది మునులు ప్రశంసించే, పరమ, అవ్యక్త రూపానికి నమస్కారం. వేదజ్ఞులు ఎప్పుడూ తెలుసుకునే, సమస్త జ్ఞానంతో నిండిన, దేవతలకు మించిన దేవునికి చెందిన రూపానికి నమస్కారం. విశ్వాన్ని సృష్టించే, భూతాల సారమైన, వైశ్వానరుడు, దేవతలు పూజించే, విశ్వాన్ని వ్యాపించిన, అవ్యక్త రూపానికి నమస్కారం. యజ్ఞానికి మించిన, వేదానికి మించిన, లోకాలకు మించిన, స్వర్గానికి మించిన, పరమాత్మగా ప్రసిద్ధమైన రూపానికి నమస్కారం. తెలిసేది కాని, గ్రహించదగినది కాని, ధ్యానం ద్వారా పొందదగినది, నశించనిది, ఆదియంతములేని రూపానికి నమస్కారం. కారణాల కారణానికి నమస్కారం; పాపం నుంచి విముక్తి కలిగించే వానికి నమస్కారం; దితి సంతానాన్ని సంహరించే వానికి నమస్కారం; వ్యాధిని తొలగించే వానికి నమస్కారం. అన్ని వరాలను ప్రసాదించేవానికి నమస్కారం; అన్ని సంతోషాలను ఇచ్చేవానికి నమస్కారం; అన్ని సంపదలను ప్రసాదించేవానికి నమస్కారం; అన్ని జ్ఞానాన్ని ఇచ్చేవానికి నమస్కారం. ఇలా ప్రశంసించగా, ఆ భాగ్యవంతుడు, తేజోమయ రూపాన్ని ధరించి, మంగళకరమైన పదాలతో ఇలా పలికాడు: "ఏ వరాన్ని కావాలి? చెప్పు, నేను ప్రసాదిస్తాను." "మీ పరమ తేజోమయ రూపాన్ని ఎవరూ భరించలేరు; అది లోక హితార్థంగా భరించదగినదిగా మారాలి, ప్రభూ!" అని ప్రార్థించారు. ఈ విధంగా, సూర్యుని జననము, ఆయన పరమ రూపం, ఆయనను ప్రశంసించిన విధానం, ఆయన తేజస్సు భరించదగినదిగా మారాలనే దేవతల కోరిక—అన్నీ సత్యంగా, శ్రద్ధతో జరిగినవి.