த்விமுகஸ்ய த்விஜஸ்யோக்தம் ஶ்ருத்வா ராஜாதிவிஸ்மிதஃ
இரு வாயுள்ள அந்தப் பிராமணரின் வார்த்தைகளை கேட்ட ராஜா மிக அதிசயமடைந்தான்.
கோ பவாந் கிம் க்ரு'தம் பாபம் கஸ்மாச் சூந்யஶ் ச பர்வதஃ ஏகேநாஸ்யேந த்ரு'ப்யந்தி ப்ராணிநோ ऽத்ர நகோத்தமே
நீ யார்? என்ன பாவம் செய்தாய்? ஏன் இந்த மலை வெறிச்சோடியுள்ளது? இந்தப் பெரிய மலையில் உயிர்கள் ஒரே வாயால் திருப்தியடைகின்றன—
கிம் உதாஸ்யத்வயேந த்வம் ந த்ரு'ப்திம் உபயாஸ்யஸி கிம் வா தே துஷ்க்ரு'தம் ப்ராப்தம் இஹ ஜந்மந்ய் அதோ புரா
இரு வாய்களுடன் இருந்தும் உனக்கு திருப்தி வராததா? இந்தப் பிறவியில் அல்லது முன்பே, நீ என்ன தவறு செய்தாய்?
தத் ஸர்வம் ஶம்ஸ மே ஸத்யம் த்ராஸ்யே த்வாம் மஹதோ பயாத்
இதையெல்லாம் உண்மையாக எனக்குச் சொல்; பெரிய பயத்திலிருந்து உன்னை நான் காப்பாற்றுவேன்.
ராஜாநம் தம் த்விஜஃ ப்ராஹ நிஃஶ்வஸந்ந் அத சிச்சிகஃ
அப்போது சுவாசம் விட்டுச் சிச்சிகன் என்ற அந்தப் பிராமணன் ராஜாவிடம் பேசினான்.
வக்ஷ்யே ऽஹம் த்வாம் பூர்வவ்ரு'த்தம் பவமாந ஶ்ரு'ணுஷ்வ தத் அஹம் த்விஜாதிப்ரவரோ வேதவேதாங்கபாரகஃ
பவமானா, நான் என் பழைய கதையை உனக்குச் சொல்கிறேன்; அதை நீ கேள். நான் வேதங்களையும் அதன் அங்கங்களையும் அறிந்த முன்னிலைப் பிராமணன்.
குலீநோ விதிதப்ராஜ்ஞஃ கார்யஹந்தா கலிப்ரியஃ வதே புரஸ் ததா ப்ரு'ஷ்டே அந்யத் அந்யச் ச ஜந்துஷு
நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவன், அறிவால் புகழ்பெற்றவன், கடமைகளை கெடுக்கும் பழக்கமுள்ளவன், சண்டை பிடிக்க விரும்புபவன்; முன்னால் ஒன்று பேசுவேன், பின்னால் வேறு ஒன்று, மற்றவர்களிடம் இன்னொரு மாதிரி நடப்பேன்.
பரவ்ரு'த்த்யா ஸதா துஃகீ மாயயா விஶ்வவஞ்சகஃ க்ரு'தக்நஃ ஸத்யரஹிதஃ பரநிந்தாவிசக்ஷணஃ
பிறர் வளர்ச்சியால் எப்போதும் வருந்துபவன், மாயையால் உலகை ஏமாற்றுபவன், நன்றி இல்லாதவன், உண்மை இல்லாதவன், பிறரை பழிப்பதில் வல்லவன்.
மித்ரஸ்வாமிகுருத்ரோஹீ தம்பாசாரோ ऽதிநிர்க்ரு'ணஃ மநஸா கர்மணா வாசா தாபயாமி ஜநாந் பஹூந்
நண்பர்கள், உரிமையாளர், ஆசான் ஆகியோரிடம் துரோகம் செய்பவன், போலி நடத்தை உடையவன், மிகக் கொடூரமானவன்; எண்ணம், செயல், சொல் மூலமாக பலரை வதைக்கும் பழக்கம் உடையவன்.
அயம் ஏவ விநோதோ மே ஸதா யத் பரஹிம்ஸநம் யுக்மபேதம் கணோச்சேதம் மர்யாதாபேதநம் ஸதா
எனக்கு எப்போதும் மகிழ்ச்சி தருவது பிறரை பாதிப்பதும், ஜோடிகளை பிரிப்பதும், குழுக்களை கலைப்பதும், எல்லைகளை மீறுவதும் தான்.
கரோமி நிர்விசாரோ ऽஹம் வித்வத்ஸேவாபராங்முகஃ ந மயா ஸத்ரு'ஶஃ கஶ்சித் பாதகீ பவநத்ரயே
நான் எந்த விவேகமும் இல்லாமல் செயல்படுகிறேன்; ஞானிகளை சேவை செய்ய விரும்பாதவன்; மூன்று உலகிலும் என்னைப் போல பாவி யாரும் இல்லை.
தேநாஹம் த்விமுகோ ஜாதஸ் தாபநாத் துஃகபாக்ய் அஹம் தஸ்மாத் துஃகேந ஸம்தப்தஃ ஶூந்யோ ऽயம் பர்வதோ மம
அதனால் தான் நான் இரு வாயுள்ளவனாக பிறந்தேன்; துன்பமும் துரதிருஷ்டமும் எனக்கு ஏற்பட்டது; அந்த துயரால் இந்த மலை வெறிச்சோடியது.
அந்யச் ச ஶ்ரு'ணு பூபால வாக்யம் தர்மார்தஸம்ஹிதம் ப்ரஹ்மஹத்யாஸமம் பாபம் தத் விநா தத் அவாப்யதே
இன்னும் கேள், அரசே, தர்மத்துடன் கூடிய வார்த்தைகள்: பிராமணனை கொல்வதற்குச் சமமான பாவம், அதைச் செய்யாமல் இருந்தாலும் கிடைக்கும்.
க்ஷத்ரியஃ ஸம்கரம் கத்வா அதவாந்யத்ர ஸம்கராத் பலாயந்தம் ந்யஸ்தஶஸ்த்ரம் விஶ்வஸ்தம் ச பராங்முகம்
ஒரு க்ஷத்திரியன் போர்க்களத்தில் அல்லது வேறு எங்கும், ஓடிக்கொண்டிருப்பவனை, ஆயுதம் வைக்கவைத்தவனை, நம்பிக்கையுடன் இருப்பவனை, பின்னால் திரும்பியவனை கொன்றால்—
அவிஜ்ஞாதம் சோபவிஷ்டம் பிபேமீதி ச வாதிநம் தம் யதி க்ஷத்ரியோ ஹந்யாத் ஸ து ஸ்யாத் ப்ரஹ்மகாதகஃ
அல்லது, அடையாளம் தெரியாதவனை, அமர்ந்திருப்பவனை, 'நான் பயப்படுகிறேன்' என்று சொல்வவனை, ஒரு க்ஷத்திரியன் கொன்றால், அவன் பிராமணனை கொன்றவனாகக் கருதப்படுவான்.
அதீதம் விஸ்மரதி யஸ் த்வம் கரோதி ததோத்தமம் அநாதரம் ச குருஷு தம் ஆஹுர் ப்ரஹ்மகாதகம்
யார் படித்ததை மறந்துவிடுகிறாரோ, சிறந்ததை எதிர்த்து செய்கிறாரோ, ஆசான்களுக்கு அவமரியாதை செய்கிறாரோ, அவரை பிராமணனை கொன்றவன் என்று சொல்வார்கள்.
ப்ரத்யக்ஷே ச ப்ரியம் வக்தி பரோக்ஷே பருஷாணி ச அந்யத் த்ரு'தி வசஸ்ய் அந்யத் கரோத்ய் அந்யத் ஸதைவ யஃ
யார் நேரில் இனிமையாகப் பேசுவாரோ, பின்னால் கடுமையாகப் பேசுவாரோ, உள்ளத்தில் ஒன்று வைத்துக் கொண்டு, வாயால் வேறு ஒன்று சொல்வாரோ, எப்போதும் வேறு ஒன்று செய்வாரோ—
குரூணாம் ஶபதம் கர்தா த்வேஷ்டா ப்ராஹ்மணநிந்தகஃ மித்யா விநீதஃ பாபாத்மா ஸ து ஸ்யாத் ப்ரஹ்மகாதகஃ
ஆசான்களுக்கு பொய் சபதம் எடுப்பவன், வெறுப்பவன், பிராமணர்களை பழிப்பவன், போலி பணிவுடன், பாவமுள்ளவன்—அவனும் பிராமணனை கொன்றவனாகக் கருதப்படுவான்.
தேவம் வேதம் அதாத்யாத்மம் தர்மப்ராஹ்மணஸம்கதிம் ஏதாந் நிந்ததி யோ த்வேஷாத் ஸ து ஸ்யாத் ப்ரஹ்மகாதகஃ
யார் பகை உணர்வால் தேவனை, வேதத்தை, ஆத்மாவை, நல்ல பிராமணர்களின் சங்கத்தை இழிவாகப் பேசுகிறார்களோ, அவர்கள் உண்மையில் பிரம்மனை கொன்றவராகவே கருதப்படுவார்கள்.
ஏவம் பூதோ ऽப்ய் அஹம் ராஜந் தம்பார்தம் லஜ்ஜயா ததா ஸத்வ்ரு'த்த இவ வர்தே ऽஹம் தஸ்மாத் ராஜந் த்விஜோ ऽபவம்
இப்படி இருந்தாலும், அரசே, புறம்போக்கு காட்டவும், வெட்கத்தாலும், நல்லொழுக்கமுள்ளவன் போல நடந்தேன்; அதனால், அரசே, நான் இருமுறை பிறந்தவனாக ஆனேன்.
ஏவம் பூதோ ऽபி ஸத்கர்ம கிம்சித் கர்தாஸ்மி குத்ரசித் தேநாஹம் கர்மணா ராஜந் ஸ்வதஃ ஸ்மர்தா புரா க்ரு'தம்
இப்படி இருந்தாலும், நான் எங்கோ ஒரு நல்ல செயலைச் செய்தேன்; அந்தச் செயலால், அரசே, நான் முன்பு செய்ததை இப்போது நினைவுகூர முடிகிறது.
தச் சிச்சிகவசஃ ஶ்ருத்வா பவமாநஃ ஸுவிஸ்மிதஃ கர்மணா கேந தே முக்திர் இத்ய் ஆஹ ந்ரு'பதிர் த்விஜம்
சிச்சிகனின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பவமானன் மிக ஆச்சரியப்பட்டு, 'எந்தச் செயலால் நீ விடுதலை பெற்றாய்?' என்று அந்த இருமுறை பிறந்தவனை வினவினான்.
இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ந்ரு'பதிம் ப்ராஹ பக்ஷிராட்
அவனுடைய வார்த்தைகளை கேட்ட பின்பு, பறவைகளின் அரசன் அந்த அரசனை நோக்கி பேசினான்.
அஸ்மிந்ந் ஏவ நகஶ்ரேஷ்டே கௌதம்யா உத்தரே தடே கதாதரம் நாம தீர்தம் தத்ர மாம் நய ஸுவ்ரத
இந்த மலைகளில் சிறந்ததாகிய இடத்தில், கௌதமியின் வடக்கு கரையில், 'கடாதரன்' என்ற புனிதத் தலம் உள்ளது; நல்லொழுக்கமுள்ளவனே, அங்கு என்னை அழைத்துச் செல்.
தத் தி தீர்தம் புண்யதமம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம் ஸர்வகாமப்ரதம் சேதி மஹத்பிர் முநிபிஃ ஶ்ருதம்
அந்தத் தலம் மிகவும் புனிதமானது, எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும், எல்லா விருப்பங்களையும் வழங்கும் என்று பெரிய முனிவர்களால் கேள்விப்பட்டோம்.
ந கௌதம்யாஸ் ததா விஷ்ணோர் அபரம் க்லேஶநாஶநம் ஸர்வபாவேந தத் தீர்தம் பஶ்யேயம் இதி மே மதிஃ
கௌதமியில், விஷ்ணுவின் இடங்களிலும், இப்படிப் பிணிகளை நீக்கும் இடம் வேறு எங்கும் இல்லை; என் முழு மனதோடும் அந்தத் தலத்தைப் பார்க்க விரும்புகிறேன்.
மத்க்ரு'தேந ப்ரயத்நேந நைதச் சக்யம் கதாசந கதம் ஆகாங்க்ஷிதப்ராப்திர் பவேத் துஷ்க்ரு'தகர்மணாம்
என் சொந்த முயற்சியால் இதை எப்போதும் அடைய முடியாது; தீய செயல்கள் செய்தவர்களுக்கு விரும்பிய பயனை எவ்வாறு பெற முடியும்?
ஸப்ரயத்நோ ऽப்ய் அஹம் வீர ந பஶ்யே தத் ஸுதுஷ்கரம் தஸ்மாத் தவ ப்ரஸாதாச் ச பஶ்யேயம் ஹி கதாதரம்
நான் முயற்சி செய்தாலும், வீரனே, அந்த இடத்தைப் பார்க்க முடியவில்லை; அது மிகவும் கடினமானது. எனவே, உன் அருளால் நான் கடாதரனைப் பார்க்க வேண்டும்.
அவிஜ்ஞாபிததுஃகஜ்ஞம் கருணாவருணாலயம் யஸ்மிந் த்ரு'ஷ்டே பவக்லேஶா ந த்ரு'ஶ்யந்தே புநர் நரைஃ
யார் பிறரால் சொல்லப்படாத துயரையும் அறிந்து, கருணை, தயை நிறைந்தவராக இருக்கிறாரோ, அவரை ஒருவன் பார்த்தவுடன் பிறவிப் பிணிகள் மனிதர்களுக்கு இனி தோன்றுவதில்லை.
த்ரு'ஷ்ட்வைவ தம் திவம் யாஸ்யே ப்ரஸாதாத் தவ ஸுவ்ரத
உன் அருளால், நல்லொழுக்கமுள்ளவனே, அவரை பார்த்தவுடன் நான் சுவர்க்கத்திற்கு செல்லுவேன்.