பௌருஷேணாத ஸூக்தேந ஸ்துஹி தம் புருஷம் பரம்
ஆண் வலிமையுடன், அந்த பரம்பொருளை புருஷ சூக்தத்தால் பாடி புகழ்.
ததேத்ய் உக்த்வா ஸ்தூயமாநே தேவதேவே ஜநார்தநே மம சோத்பாதகே பக்த்யா ஸூக்தேந புருஷஸ்ய ஹி
"அப்படியே" என்று கூறி, தேவாதி தேவனும் என் ஆதாரமாகிய ஜனார்த்தனனும், என் பக்தியுடன் புருஷ சூக்தத்தால் நான் புகழ்ந்தேன்.
ஸா ச மாம் அப்ரவீத் தேவீ ப்ரஹ்மந் மாம் த்வம் பஶும் குரு ததா விஜ்ஞாய புருஷம் ஜநகம் மம சாவ்யயம்
அப்போது தேவியார் என்னிடம், "பிரம்மனே, என்னைவே வேள்விக்குப் பசுவாகச் செய்; புருஷனை என் சாச்வதமான தந்தையாக அறிந்து" என்று கூறினாள்.
காலயூபஸ்ய பார்ஶ்வே தம் குணபாஶைர் நிவேஶிதம் பர்ஹிஸ்திதம் அஹம் ப்ரௌக்ஷம் புருஷம் ஜாதம் அக்ரதஃ
கால யூபத்தின் அருகில், குண பாசங்களால் கட்டப்பட்டு தர்ப்பையில் அமர்த்தப்பட்டிருந்த புருஷனை, என் முன் தோன்றியவரை, நான் தூவினேன்.
ஏதஸ்மிந்ந் அந்தரே தத்ர தஸ்மாத் ஸர்வம் அபூத் இதம் ப்ராஹ்மணாஸ் து முகாத் தஸ்ய ऽபவந் பாஹ்வோஶ் ச க்ஷத்ரியாஃ
அந்த நேரத்தில், அவனிடமிருந்து இந்த உலகமெல்லாம் தோன்றியது; அவன் வாயிலிருந்து பிராமணர்கள், புயங்களிலிருந்து க்ஷத்திரியர்கள் பிறந்தனர்.
முகாத் இந்த்ரஸ் ததாக்நிஶ் ச ஶ்வஸநஃ ப்ராணதோ ऽபவத் திஶஃ ஶ்ரோத்ராத் ததா ஶீர்ஷ்ணஃ ஸர்வஃ ஸ்வர்கோ ऽபவத் ததா
அவன் வாயிலிருந்து இந்திரனும் அக்னியும், மூச்சிலிருந்து வாயுவும், செவியிலிருந்து திசைகளும், தலைவழி முழு சுவர்க்கமும் உருவானது.
மநஸஶ் சந்த்ரமா ஜாதஃ ஸூர்யோ ऽபூச் சக்ஷுஷஸ் ததா அந்தரிக்ஷம் ததா நாபேர் ஊருப்யாம் விஶ ஏவ ச
அவன் மனதில் இருந்து சந்திரன், கண்களில் இருந்து சூரியன், நாபியில் இருந்து வியோமம், தொடைகளில் இருந்து மக்கள் தோன்றினர்.
பத்ப்யாம் ஶூத்ரஶ் ச ஸம்ஜாதஸ் ததா பூமிர் அஜாயத ரு'ஷயோ ரோமகூபேப்ய ஓஷத்யஃ கேஶதோ ऽபவந்
அவன் கால்களில் இருந்து சூத்திரர் பிறந்தார்; பூமி தோன்றியது; முடி ரோமக் குழிகளில் இருந்து முனிவர்கள், தலைமுடியில் இருந்து செடிகள் உருவானன.
க்ராம்யாரண்யாஶ் ச பஶவோ நகேப்யஃ ஸர்வதோ ऽபவந் க்ரு'மிகீடபதம்காதி பாயூபஸ்தாத் அஜாயத
அவன் நகங்களில் இருந்து வீட்டுப் பசுக்கள், காட்டு விலங்குகள் எல்லாம் தோன்றின; புறமும் உப்பும் இடங்களில் இருந்து புழுக்கள், பூச்சிகள், பறக்கும் உயிர்கள் பிறந்தன.
ஸ்தாவரம் ஜங்கமம் கிம்சித் த்ரு'ஶ்யாத்ரு'ஶ்யம் ச கிம்சந தஸ்மாத் ஸர்வம் அபூத் தேவா மத்தஶ் சாப்ய் அபவந் புநஃ ஏதஸ்மிந்ந் அந்தரே ஸைவ விஷ்ணோர் வாக் அப்ரவீச் ச மாம்
நிலையானதும் அசையும் அனைத்தும், காணும் காணாத அனைத்தும் அவனிடமிருந்து தோன்றின; என்னிடமிருந்தும் தேவர்கள் மீண்டும் உருவானார்கள். அந்த நேரத்தில், விஷ்ணுவின் சொற்கள் எனக்கு ஒலித்தன.
ஸர்வம் ஸம்பூர்ணம் அபவத் ஸ்ரு'ஷ்டிர் ஜாதா ததேப்ஸிதா இதாநீம் ஜுஹுதி ஹ்ய் அக்நௌ பாத்ராணி ச ஸமாநி ச
எல்லாம் முழுமையாகி, விரும்பியபடி படைப்பு நிகழ்ந்தது. இப்போது, சாதாரணமானதும் சிறப்பானதும் ஆகிய பாத்திரங்களை அக்னியில் அர்ப்பணி.
விஸர்ஜய ததா யூபம் ப்ரணீதாம் ச குஶாம்ஸ் ததா ரு'த்விக்ரூபம் யஜ்ஞரூபம் உத்தேஶ்யம் த்யேயம் ஏவ ச
அதேபோல், யூபத்தையும், தயார் செய்யப்பட்ட தர்ப்பையையும், யாகத்தில் ஈடுபடும் யாஜக வடிவங்களையும், யாக வடிவங்களையும், தியான பொருள்களையும் நீக்கு.
ஸ்ருவம் ச புருஷம் பாஶாந் ஸர்வம் ப்ரஹ்மந் விஸர்ஜய
சுருவமும், புருஷனையும், பாசங்களையும் — எல்லாவற்றையும் நீக்கிவிடு, பிரம்மனே.
தத்வாக்யஸமகாலம் து க்ரமஶோ யஜ்ஞயோநிஷு கார்ஹபத்யே தக்ஷிணாக்நௌ ததா சைவ மஹாமுநே
அந்த வார்த்தைகள் கூறப்பட்ட உடனே, ஒவ்வொன்றாக, அந்த யாகத்தின் மூன்று அக்னிகளிலும் — கார்ஹபத்யம், தக்ஷிணாக்னி முதலியவற்றிலும் — நிகழ்ந்தது, மகா முனிவரே.
பூர்வஸ்மிந்ந் அபி சைவாக்நௌ க்ரமஶோ ஜுஹ்வதஸ் ததா தத்ர தத்ர ஜகத்யோநிம் அநுஸம்தாய பூருஷம்
முந்தைய அக்னியிலும், ஒவ்வொரு இடத்திலும் முறையாக ஹோமம் செய்யும் போது, அந்த இடங்களில் உலகுக்கு ஆதாரமான பரமபுருஷனை மனதில் நினைத்து அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
மந்த்ரபூதம் ஶுசிஃ ஸம்யக் யஜ்ஞதேவோ ஜகந்மயஃ லோகநாதோ விஶ்வகர்தா குண்டாநாம் தத்ர ஸம்நிதௌ
மந்திரத்தால் தூய்மையடைந்து, நல்லொழுக்கத்துடன், யாக தேவன், யாவும் உள்ளவன், உலகங்களுக்கு ஆண்டவன், அனைத்தையும் படைத்தவன், அந்த யாகக் குழிகளில் தோன்றி நிற்கிறான்.
ஶுக்லரூபதரோ விஷ்ணுர் பவேத் ஆஹவநீயகே ஶ்யாமோ விஷ்ணுர் தக்ஷிணாக்நேஃ பீதோ க்ரு'ஹபதேஃ கவேஃ
ஆஹவனீயாக்னியில் விஷ்ணு வெள்ளை உருவில் இருக்கிறார்; தெற்குக் கிழக்கு அக்னியில் கருப்பு உருவில்; இல்லக்காரரின் அக்னியில், அந்த முனிவரில், மஞ்சள் நிறத்தில் இருக்கிறார்.
ஸர்வகாலம் தேஷு விஷ்ணுர் அதோ தேஶேஷு ஸம்ஸ்திதஃ ந தேந ரஹிதம் கிம்சித் விஷ்ணுநா விஶ்வயோநிநா
அந்த இடங்களில் எப்போதும் விஷ்ணு இருக்கிறார்; உலகில் எதுவும், அனைத்துக்கும் ஆதியான விஷ்ணுவைத் தவிர்த்து இல்லை.
ப்ரணீதாயாஃ ப்ரணயநம் மந்த்ரைஶ் சாகரவம் ததஃ ப்ரணீதோதகம் அப்ய் ஏதத் ப்ரணீதேதி நதீ ஶுபா
மந்திரங்களுடன் புனித நீரை எடுத்துச் சென்றபின், அந்த நீர் 'பிரணீதம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அந்த புனிதமான நதியும் 'பிரணீதம்' என்று பெயர் பெற்றது.
வ்யஸர்ஜயம் ப்ரணீதாம் தாம் மார்ஜயித்வா குஶைர் அத மார்ஜநே க்ரியமாணே து ப்ரணீதோதகபிந்தவஃ
அந்த பிரணீத நீரை, தரையில் குசை புல் கொண்டு தூய்மை செய்து விட்டபின், தூய்மை செய்யும் போது, பிரணீத நீரின் துளிகள் விழுகின்றன.
பதிதாஸ் தத்ர தீர்தாநி ஜாதாநி குணவந்தி ச ஸம்ஜாதா முநிஶார்தூல ஸ்நாநாத் க்ரதுபலப்ரதா
அந்த துளிகள் விழும் இடங்களில் புண்ணியமான தீர்த்தங்கள் தோன்றுகின்றன; அங்கு நீராடினால், யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே.
யாலம்க்ரு'தா ஸர்வகாலம் தேவதேவேந ஶார்ங்கிணா ஸோபாநபங்க்திஃ ஸர்வேஷாம் வைகுண்டாரோஹணாய ஸா
எப்போதும் தேவாதிதேவன், சார்ங்கம் ஏந்தியவன், அந்த தீர்த்தத்தை அலங்கரிக்கிறார்; அந்த படிக்கட்டுகள் எல்லோருக்கும் வைகுண்டம் செல்லும் வழியாகும்.
ஸம்மார்ஜிதாஃ குஶா யத்ர பதிதா பூதலே ஶுபே குஶதர்பணம் ஆக்யாதம் பஹுபுண்யபலப்ரதம்
தூய்மையாக்கப்பட்ட குசை புல் புனிதமான பூமியில் விழும் இடம், 'குசதர்ப்பணம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது பெரும் புண்ணியம் தரும்.
குஶைஶ் ச தர்பிதாஃ ஸர்வே குஶதர்பணம் உச்யதே பஶ்சாச் ச ஸம்கதா தத்ர கௌதமீ காரணாந்தராத்
குசை புல் கொண்டு திருப்தி அடைந்த அனைவரும் 'குசதர்ப்பணம்' பெற்றவர்கள் எனப்படுகிறார்கள்; பின்னர், வேறு காரணத்தால், கவுதமி அங்கே சேர்ந்தாள்.
ப்ரணீதாயாம் மஹாபுத்தே ப்ரணீதாஸம்கமோ ऽபவத் குஶதர்பணதேஶே து தத் தீர்தம் குஶதர்பணம்
பிரணீத நீர் இருந்தபோது, அறிவாளியே, பிரணீதம் ஒன்று சேர்ந்தது; குசதர்ப்பணம் நிகழ்ந்த இடம் 'குசதர்ப்பணம்' தீர்த்தம் என அழைக்கப்படுகிறது.
தத்ரைவ கல்பிதோ யூபோ மயா விந்த்யஸ்ய சோத்தரே விஸ்ரு'ஷ்டோ லோகபூஜ்யோ ऽஸௌ விஷ்ணோர் ஆஸீத் ஸமாஶ்ரயஃ
அங்கே, நான் விந்த்யமலையின் வடக்கில் ஒரு யாகக் கம்பம் நிறுவினேன்; அது உலகத்தால் போற்றப்பட்டு, விஷ்ணுவின் அடைக்கலமாக இருந்தது.
அக்ஷயஶ் சாபவச் ச்ரீமாந் அக்ஷயோ ऽஸௌ வடோ ऽபவத் நித்யஶ் ச காலரூபோ ऽஸௌ ஸ்மரணாத் க்ரதுபுண்யதஃ
அந்த புனித அத்தி மரம் அழியாததாகவும், மகிமைமிக்கதாகவும் ஆனது; அது எப்போதும் காலத்தின் வடிவில் உள்ளது; அதை நினைத்தாலே யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்.
மத்தேவயஜநம் சேதம் தண்டகாரண்யம் உச்யதே ஸம்பூர்ணே து க்ரதௌ விஷ்ணுர் மயா பக்த்யா ப்ரஸாதிதஃ
என் தெய்வத்தை வழிபடும் இந்த இடம் தண்டகாரண்யம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; யாகம் முடிந்தபோது, நான் பக்தியுடன் விஷ்ணுவை திருப்திப்படுத்தினேன்.
யோ விராட் உச்யதே வேதே யஸ்மாந் மூர்தம் அஜாயத யஸ்மாச் ச மம சோத்பத்திர் யஸ்யேதம் விக்ரு'தம் ஜகத்
வேதத்தில் விராட் என்று அழைக்கப்படுகிறவன், யாரிலிருந்து உருவம் தோன்றியது, யாரிலிருந்து நானும் பிறந்தேன், யாரால் இந்த உலகம் மாற்றப்படுகிறது—
தம் அஹம் தேவதேவேஶம் அபிவந்த்ய வ்யஸர்ஜயம் யோஜநாநி சதுர்விம்ஶந் மத்தேவயஜநம் ஶுபம்
அந்த தேவாதிதேவனை வணங்கி, என் தெய்வ வழிபாட்டுக்கான புனித இடத்தை, இருபத்திநான்கு யோஜனை பரப்பில் நிறுவினேன்.