தாஸத்வம் அகமத் பூர்வம் நாகாநாம் கருடஃ ககஃ மாத்ரு'தாஸ்யாத் ததா துஃகபரிஸம்தப்தமாநஸஃ கதாசிச் சிந்தயாம் ஆஸ ரஹஃ ஸ்தித்வா விநிஶ்வஸந்
ஒருகாலத்தில் பறவைகளின் அரசன் கருடன், நாகர்களுக்குத் தாசனானான்; தாயைச் சேவிப்பதாலான துயரால் மனம் வருந்தி, தனிமையில் இருந்தபோது அவன் ஆழமாக மூச்சுவிட்டு யோசித்தான்.
த ஏவ தந்யா லோகே ऽஸ்மிந் க்ரு'தபுண்யாஸ் த ஏவ ஹி நாந்யஸேவா க்ரு'தா யைஸ் து ந யேஷாம் வ்யஸநாகமஃ
இந்த உலகில் புண்ணியம் செய்தவர்களே உண்மையில் பாக்கியசாலிகள்; யாரும் மற்றவர்களுக்கு அடிமையாகாதவர்கள் மட்டுமே நல்வாழ்வு பெற்றவர்கள்.
ஸுகம் திஷ்டந்தி காயந்தி ஸ்வபந்தி ச ஹஸந்தி ச ஸ்வதேஹப்ரபவோ தந்யா திக் திக் அந்யவஶே ஸ்திதாந்
தன்னம்பிக்கையுடன் வாழ்பவர்கள் மகிழ்ச்சியாக வாழ்ந்து, பாடி, தூங்கி, சிரிக்கிறார்கள்; அவர்களே பாக்கியசாலிகள்; மற்றவர்களுக்கு கீழ்ப்படிந்து வாழ்பவர்களுக்கு அவமானம், அவமானம்.
இதி சிந்தாஸமாவிஷ்டோ ஜநநீம் ஏத்ய துஃகிதஃ பர்யப்ரு'ச்சத் அமேயாத்மா வைநதேயோ ऽத மாதரம்
இவ்வாறு எண்ணங்களில் மூழ்கி, அளவில்லாத மனம் கொண்ட வினதேயன் துயருடன் தாயை அணுகி கேள்வி கேட்டான்.
கஸ்யாபராதாந் மாதஸ் த்வம் பிதுர் வா மம வாந்யதஃ தாஸீத்வம் ஆப்தா வத தத்காரணம் மம ப்ரு'ச்சதஃ
அம்மா, உன்னாலா, என் தந்தையாலா, இல்லையெனில் என்னாலா, நீ தாசியாக ஆனாய்? காரணம் என்ன என்று கேட்கிறேன், சொல்லுங்கள்.
ஸாப்ரவீத் புத்ரம் ஆத்மீயம் அருணஸ்யாநுஜம் ப்ரியம்
அவள் அருணனின் தம்பியான தன் மகனிடம் பேசினாள்.
நைவ கஸ்யாபராதோ ऽஸ்தி ஸ்வாபராதோ மயோதிதஃ யஸ்யா வாக்யம் விபர்யேதி ஸா தாஸீ ஸ்யாந் மயோதிதம்
எந்தொருவருக்கும் குற்றமில்லை; என் தவறை நான் சொல்கிறேன். யாருடைய சொல் நிறைவேறாமல் போனால், அவளே தாசியாகிறாள் — இதை நான் கூறுகிறேன்.
கத்ரூஶ் சாபி ததைவாஹம் ஸா மயா ஸம்யுதா யயௌ கத்ர்வா மமாபவத் வாதஶ் சத்மநாஹம் தயா ஜிதா
நானும் கட்ருவும் ஒரு வாதத்தில் சேர்ந்தோம்; அவள் வஞ்சகத்தால் நான் தோற்றேன்; அதனால் கட்ரு எனக்கு உரிமையாளராகிவிட்டாள்.
விதிர் ஹி பலவாம்ஸ் தாத காம் காம் சேஷ்டாம் ந சேஷ்டதே ஏவம் தாஸீத்வம் அகமம் கத்ர்வாஃ கஶ்யபநந்தந யதா தாஸீ து ஜாதாஹம் தாஸோ ऽபூஸ் த்வம் த்விஜந்மஜ
கண்மணி, விதி மிகவும் வலிமையானது; அது எதை செய்யாது? இப்படியே நான் கட்ருவுக்கு தாசியாகினேன், கசியப புத்திரா; நான் தாசியாகியபோது, நீயும் தாசியாகினாய், துவிஜன்மா.
தூஷ்ணீம் ததா பபூவாஸௌ கருடோ ऽதீவ துஃகிதஃ ந கிம்சித் ஊசே ஜநநீம் சிந்தயந் பவிதவ்யதாம்
அப்போது கருடன் மிகுந்த துயரத்தில் அமைதியாக இருந்தான்; தாயிடம் எதுவும் சொல்லாமல், விதியின் போக்கை யோசித்தான்.
கத்ரூஃ கதாசித் ஸா ப்ராஹ புத்ராணாம் ஹிதம் இச்சதீ ஆத்மநோ பூதிம் இச்சந்தீ விநதாம் ககமாதரம்
ஒரு நாள், கட்ரு தன் மக்களுக்கு நன்மை மற்றும் தன் வளத்தை விரும்பி, பறவையின் தாயான வினதையிடம் பேசினாள்.
புத்ரஃ ஸூர்யம் நமஸ்கர்தும் தவ யாத்ய் அநிவாரிதஃ அஹோ லோகத்ரயே ऽப்ய் அஸ்மிந் தந்யாஸி பத தாஸ்ய் அபி
உன் மகன் சூரியனை வணங்கச் செல்ல எவரும் தடையில்லை; மூன்று உலகிலும் நீ தாசியாக இருந்தாலும், பாக்கியவதி என்று சொல்லவேண்டும்.
ஸ்வதுஃகம் கூஹமாநா ஸா கத்ரூம் ப்ராஹ ஸுவிஸ்மிதா
தன் துயரத்தை மறைத்து, வினதா மிக ஆச்சரியத்துடன் கட்ருவிடம் பேசினாள்.
தவ புத்ராஸ் து கிம் இதி ரவிம் த்ரஷ்டும் ந யாந்தி ச
ஆனால், உன் மகன்கள் ஏன் சூரியனைப் பார்க்கச் செல்லவில்லை?
புத்ராந் மதீயாந் ஸுபகே நய நாகாலயம் ப்ரதி ஸமுத்ரஸ்ய ஸமீபே து தத் ஆஸ்தே ஶீதலம் ஸரஃ
பாக்கியவளே, என் மக்களை நாகர்களின் இல்லத்துக்கு அழைத்து செல்; கடலருகில் ஒரு குளிர்ந்த ஏரி உள்ளது, அங்கேயே அவர்கள் இருக்கிறார்கள்.
ஸுபர்ணஸ் த்வ் அவஹந் நாகாந் கத்ரூம் ச விநதா ததா ததஃ ப்ரோவாச முதிதா வைநதேயஸ்ய மாதரம்
பிறகு சுபர்ணன் நாகர்களையும், கட்ருவையும், வினதையையும் ஏற்றி எடுத்துச் சென்றான்; அதன் பிறகு மகிழ்ச்சியுடன் கட்ரு வினதேயனின் தாயிடம் பேசினாள்.
ஸுராணாம் நேது நிலயம் கருடோ மத்ஸுதாந் இதி புநஃ ப்ராஹ ஸர்பமாதா கருடம் விநயாந்விதம்
தேவர்களுக்குத் தலைவனாகிய கருடனை, பாம்புகளின் தாயார் மிகவும் பணிவுடன் மீண்டும் அழைத்தாள்.
புத்ரா மே த்ரஷ்டும் இச்சந்தி ஹம்ஸம் த்ரிஜகதாம் குரும் நமஸ்க்ரு'த்வா ததஃ ஸூர்யம் ஏஷ்யந்தி நிலயம் மம ஹண்டே த்வம் நய புத்ராந் மே ஸூர்யமண்டலம் அந்வஹம்
என் மகன்கள் மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆசானான அன்னப்பறவியைப் பார்க்க விரும்புகிறார்கள்; வணங்கி முடித்த பின், அவர்கள் என் இல்லமான சூரியனை நோக்கிச் செல்கிறார்கள். தயவு செய்து, என் மகன்களை ஒவ்வொரு நாளும் சூரிய மண்டலத்திற்குக் கொண்டு போய் விடு.
ஸா வேபமாநா விநதா தீநா கத்ரூம் அபாஷத
அதிர்ச்சியிலும் துக்கத்திலும் நடுங்கிய வினதா, கதிருவிடம் பேசினாள்.
நாஹம் க்ஷமா ஸர்பமாதஃ புத்ரோ மே நேஷ்யதே ஸுதாந் த்ரு'ஷ்ட்வா திநகரம் தேவம் புநர் ஏவ ப்ரயாந்து தே
பாம்புகளின் தாயே, நான் இதைச் செய்ய இயலாது; என் மகன் உன் பிள்ளைகளை அழைத்துச் செல்லமாட்டான். அவர்கள் சூரிய தேவனைப் பார்த்த பிறகு, திரும்பி வரட்டும்.
விநதா ஸ்வஸுதம் ப்ராஹ விஹகாநாம் அதீஶ்வரம் நமஸ்கர்தும் அதேச்சந்தி நாகாஃ ஸ்வாமித்வம் ஆகதாஃ
வினதா, பறவைகளுக்குத் தலைவனான தன் மகனிடம் சொன்னாள்: 'நாகர்கள், பெருமை பெற்றவையாகி, வணங்க விரும்புகிறார்கள்.'
பாஸ்வந்தம் இத்ய் உவாசேயம் மாம் ஸர்பஜநநீ ஹடாத் ததேத்ய் உக்த்வா ஸ கருடோ மாம் ஆரோஹந்து பந்நகாஃ
பாம்புகளின் தாயார் என்னிடம், 'பிரகாசமானவரை எங்களைக் கொண்டு போ' என்று சொன்னாள். கருடன், 'அப்படியே' என்று கூறி, பாம்புகள் தன்னை ஏறிக் கொள்ள அனுமதித்தான்.
ததாரூடம் ஸர்பஸைந்யம் கருடம் விஹகாதிபம் ஶநைஃ ஶநைர் உபகமத் யத்ர தேவோ திவாகரஃ தே தஹ்யமாநாஸ் தீக்ஷ்ணேந பாநுதாபேந விவ்யதுஃ
அப்போது பாம்புகளின் படை, பறவைகளுக்குத் தலைவனான கருடனை ஏறி, மெதுவாக சூரிய தேவன் இருக்கும் இடத்துக்குச் சென்றது. சூரியனின் தீவிரமான வெப்பத்தில் அவர்கள் எரிந்து நடுங்கினர்.
நிவர்தஸ்வ மஹாப்ராஜ்ஞ பதம்காய நமோ நமஃ அலம் ஸூர்யஸ்ய ஸதநம் தக்தாஃ ஸூர்யஸ்ய தேஜஸா யாமஸ் த்வயா வா கருட விஹாய த்வாம் அதாபி வா
மிக்க ஞானியாய், திரும்பு; சூரியப் பறவைக்கு வணக்கம், வணக்கம். சூரியனின் இல்லம் போதும்; நாங்கள் சூரியனின் வெப்பத்தில் எரிந்துவிட்டோம். கருடா, நீயோடு போகட்டும், இல்லையெனில் நாங்கள் தனியாகச் செல்வோம்.
ஏவம் நாகைர் உச்யமாந ஆதித்யம் தர்ஶயாமி வஃ இத்ய் உக்த்வா ககநம் ஶீக்ரம் ஜகாமாதித்யஸம்முகஃ
பாம்புகள் இவ்வாறு கூற, கருடன், 'நான் உங்களுக்கு ஆதித்யனை காண்பிப்பேன்' என்று சொல்லி, விரைவாக ஆகாயத்தில் சூரியனை நோக்கிச் சென்றான்.
தக்தபோகா நிபேதுஸ் தே த்வீபம் தம் வீரணம் ப்ரதி பஹவஃ ஶதஸாஹஸ்ராஃ பீடிதா தக்தவிக்ரஹாஃ
அவர்கள் உடல்கள் எரிந்து, அந்த மூங்கில் தீவுக்கு விழுந்தனர்; நூற்றுக்கணக்கானவர்கள், ஆயிரக்கணக்கானவர்கள், துன்புறுத்தப்பட்டு எரிந்தார்கள்.
புத்ராணாம் ஆர்தஸம்நாதம் பதிதாநாம் மஹீதலே ஆஶ்வாஸிதும் ஸமாயாதா தாந் ஸா கத்ரூஃ ஸுவிஹ்வலா
தன் பிள்ளைகள் பூமியில் விழுந்து வலியோடு அழும் சத்தத்தை கேட்ட கதிரு, மிகுந்த கவலையுடன் அவர்களை ஆறுதல் கூற வந்தாள்.
உவாச விநதாம் கத்ரூஸ் தவ புத்ரோ ऽதிதுஷ்க்ரு'தம் க்ரு'தவாந் அதிதுர்மேதா யேஷாம் ஶாந்திர் ந வித்யதே
கதிரு, வினதாவிடம் சொன்னாள்: 'உன் மகன் மிகப் பெரிய தவறைச் செய்தான்; அவன் மிகுந்த குற்றத்துடன் நடந்தான், அவருக்கு அமைதி கிடையாது.'
நாந்யதா கர்தும் ஆயாதி ஸ்வாமிவாக்யம் பணீஶ்வரஃ ஸ காஶ்யபோ ப்ரு'ஹத்தேஜா யத்ய் அத்ர ஸ்யாத் அநாமயம்
வேறு வழி இல்லை; பாம்புகளின் தலைவன் தன் உரிமையாளரின் கட்டளையைப் பின்பற்ற வேண்டும். பெரும் ஒளியுடைய காசியபர் இங்கு இருந்திருந்தால், எவ்விதத் தீங்கும் நிகழ்ந்திருக்காது.
பவேச் சைவம் கதம் ஶாந்திஃ புத்ராணாம் மம பாமிநி கத்ர்வாஸ் தத் வசநம் ஶ்ருத்வா விநதா ஹ்ய் அதிபீதவத்
என் பிள்ளைகளுக்கு எப்படி அமைதி கிடைக்கும், அழகியே? இவ்வாறு கதிரு கூறியதை வினதா கேட்டு மிகவும் பயந்தாள்.