ததஃ ப்ரப்ரு'த்ய் ஏதத் அதிப்ரஸித்தம் பைஶாசநாஶம் ச மஹாகதம் ச மஹாந்தி பாபாநி ச நாஶம் ஆஶு ப்ரயாந்தி யஸ்ய ஸ்மரணேந பும்ஸாம்
அந்த நாளிலிருந்து, இது மிகவும் புகழ்பெற்றதாகியது; பிசாசுகளை நீக்கி, பெரிய நோய்களை குணமாக்கி, பெரிய பாவங்களையும் நினைவு செய்தாலே விரைவில் போக்கிவிடும்.
தீர்தஸ்ய சேதம் கதிதம் தவாத்ய மாஹாத்ம்யம் ஏதத் த்ரிஶதாநி யத்ர தீர்தாந்ய் அதாந்யாநி பவந்தி புக்தி முக்திப்ரதாயீநி கிம் அந்யத் அத்ர
இன்று இந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமையை உனக்கு சொன்னேன்; இங்கு மூன்று நூறு தீர்த்தங்கள் மற்றும் பல தீர்த்தங்கள் உள்ளன, இவை அனுபவத்தையும், முக்தியையும் தருகின்றன—இதற்கு மேல் என்ன சொல்வது?
ஸர்வஸித்திதம் ஆக்யாதம் இத்யாத்ய் அத்ர ஶதத்ரயம் தீர்தாநாம் முநிஜுஷ்டாநாம் ஸ்மரணாத் அப்ய் அபீஷ்டதம்
முனிவர்கள் விரும்பும் இத்தீர்த்தங்களில் நூறு நூறு மூன்று நூறு இடங்கள் கூறப்பட்டுள்ளன; அவற்றை நினைத்தாலுமே விரும்பிய பலன்கள் கிடைக்கும்.
நிம்நபேதம் இதி க்யாதம் ஸர்வபாபப்ரணாஶநம் கங்காயா உத்தரே பாரே தீர்தம் த்ரைலோக்யவிஶ்ருதம்
நிம்நபேதம் என்று புகழப்படும் இந்தத் தீர்த்தம் எல்லா பாவங்களையும் போக்கும்; இது கங்கை வடக்குக் கரையில், மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது.
யஸ்ய ஸம்ஸ்மரணேநாபி ஸர்வபாபக்ஷயோ பவேத் வேதத்வீபஶ் ச தத்ரைவ தர்ஶநாத் வேதவித் பவேத்
அதை நினைத்தாலே எல்லா பாவங்களும் அழிகின்றன; அங்கேவே உள்ள வேதத்வீபத்தைப் பார்த்தால் ஒருவர் வேதங்களில் புலமை பெறுவார்.
உர்வஶீம் சகமே ராஜா ஐலஃ பரமதார்மிகஃ கோ ந மோஹம் உபாயாதி விலோக்ய மதிரேக்ஷணாம்
மிக உயர்ந்த தர்மம் கொண்ட ஐலன் என்ற மன்னன் உர்வசியை விரும்பினார்; அவளது மதமான கண்களைப் பார்த்தால் யார் மனம் கலங்காமல் இருப்பார்?
ஸா ப்ராயாத் யத்ர ராஜாஸௌ க்ரு'தம் ஸ்தோகம் ஸமஶ்நுதே ஆநக்நதர்ஶநாத் க்ரு'த்வா தஸ்யாஃ காலாவதிம் ந்ரு'பஃ
அவள், அரசன் சிறிதளவு நெய் உண்ட இடத்திற்குப் போனாள்; அக்காலத்தில், அக்கடவுள் தரிசனத்துக்குப் பிறகு அவளது வருகைக்கு ஒரு கால எல்லை வைத்தார்.
தாம் ஸ்வீசகார லலநாம் யூநாம் ரம்யாம் நவாம் நவாம் ஸுப்தாயாம் ஶயநே தஸ்யாம் ஸமுத்தஸ்தௌ புரூரவாஃ
அரசன் அவளைத் தன் துணையாக கொண்டார்; அவள் இளம், அழகானவள் என்றும் புதுமையோடு இருந்தாள். அவள் படுக்கையில் உறங்கிக் கொண்டிருக்க, புரூருவன் அவளருகில் இருந்து எழுந்தான்.
விலோக்ய தம் விவஸநம் ததைவாஸௌ விநிர்கதா வித்யுச்சஞ்சலசித்தாநாம் க்வ ஸ்தைர்யம் நநு யோஷிதாம்
அவரை உடை இல்லாமல் பார்த்தவுடன், அவள் உடனே அங்கிருந்து சென்றாள்; மின்னலைப் போல் அசையும் மனம் கொண்ட பெண்களுக்கு நிலைத்த தன்மை எங்கே?
ஈக்ஷாம் சக்ரே ஸ ஶர்வர்யாம் விவஸ்த்ரோ விஸ்மிதோ மஹாந் ஏதஸ்மிந்ந் அந்தரே ராஜா யுத்தாயாகாத் ரிபூந் ப்ரதி
அந்த இரவில், அவளைப் பார்த்து, ஆச்சரியத்துடன் உடை இல்லாமல் அவர் இருந்தார்; அந்த நேரத்தில், மன்னன் எதிரிகள் மீது போர் செய்ய சென்றார்.
தாஞ் ஜித்வா புநர் அப்ய் ஆகாத் தேவலோகம் ஸுபூஜிதம் ஸ சாகத்ய மஹாராஜோ வஸிஷ்டாச் ச புரோதஸஃ
அவர்களை வென்று, அவர் மீண்டும் தேவருலகிற்கு, மிகவும் மதிப்புடன் திரும்பினார்; திரும்பி வந்தபின், மகாராஜா வசிஷ்டர் என்ற முதன்மை புரோகிதரிடம் ஆலோசனை பெற்றார்.
உர்வஶ்யா கமநம் ஶ்ருத்வா ததோ துஃகஸமந்விதஃ ந ஜுஹோதி ந சாஶ்நாதி ந ஶ்ரு'ணோதி ந பஶ்யதி
உர்வசி போனதை அறிந்ததும், அவர் மிகுந்த துயரத்தில் மூழ்கினார்; அவர் யாகம் செய்யவில்லை, சாப்பிடவில்லை, கேட்கவில்லை, பார்க்கவும் இல்லை.
ஏதஸ்மிந்ந் அந்தரே தத்ர ம்ரு'தாவஸ்தம் ந்ரு'போத்தமம் போதயாம் ஆஸ வாக்யைஶ் ச ஹேதுபூதைஃ புரோஹிதஃ
அந்த நேரத்தில், உயிரற்றவரைப் போல் இருந்த அந்த உயரிய மன்னனை, புரோகிதர் காரணங்களோடு கூடிய வார்த்தைகளால் எழுப்பினார்.
ஸா ம்ரு'தாத்ய மஹாராஜ மா வ்யதஸ்வ மஹாமதே ஏவம் ஸ்திதம் து மா த்வாம் வை அஶிவாஃ ஸ்ப்ரு'ஶ்யுர் ஆஶுகாஃ
இப்போது அவள் இறந்துவிட்டாள், மகாபுத்திசாலி மன்னனே, நீ வருந்தாதே; இப்படி இருக்கையில், தீய சக்திகள் உன்னைத் தொட அனுமதிக்காதே.
ந வை ஸ்த்ரைணாநி ஜாநீஷே ஹ்ரு'தயாநி மஹாமதே ஶாலாவ்ரு'காணாம் யாத்ரூ'ம்ஶி தஸ்மாத் த்வம் பூப மா ஶுசஃ
மகாபுத்திசாலி அரசனே, பெண்களின் உள்ளங்களை நீ அறியவில்லை; அவை நரி போன்றவை. ஆகவே, அரசனே, நீ துக்கப்படாதே.
கோ நாம லோகே ராஜேந்த்ர காமிநீபிர் ந வஞ்சிதஃ வஞ்சகத்வம் ந்ரு'ஶம்ஸத்வம் சஞ்சலத்வம் குஶீலதா
அரசர்களில் அரசனே, இந்த உலகில் பெண்களால் ஏமாற்றப்படாதவர் யார்? ஏமாற்றும் தன்மை, கொடுமை, நிலைமையில்லாமை, சூழ்ச்சி — இவை அவர்களின் இயல்பு.
இதி ஸ்வாபாவிகம் யாஸாம் தாஃ கதம் ஸுகஹேதவஃ காலேந கோ ந நிஹதஃ கோ ऽர்தீ கௌரவம் ஆகதஃ
அவர்களின் இயல்பு இப்படிப்பட்டது; அவர்கள் எப்படி ஆனந்தத்திற்குக் காரணமாக இருக்க முடியும்? காலத்தால் அழியாதவர் யார்? பெருமை நாடுபவர் எவர் அதை அடைந்தவர்?
ஶ்ரியா ந ப்ராமிதஃ கோ வா யோஷித்பிஃ கோ ந கண்டிதஃ ஸ்வப்நமாயோபமா ராஜந் மதவிப்லுதசேதஸஃ
பொன்னால் வழிதவறாதவர் யார்? பெண்களால் பாதிக்கப்படாதவர் யார்? மதத்தில் மூழ்கியவர்களுக்கு, அரசனே, உலகம் கனவோ மாயையோ போலவே.
ஸுகாய யோஷிதஃ கஸ்ய ஜ்ஞாத்வைதத் விஜ்வரோ பவ விஹாய ஶம்கரம் விஷ்ணும் கௌதமீம் வா மஹாமதே துஃகிநாம் ஶரணம் நாந்யத் வித்யதே புவநத்ரயே
பெண்கள் யாருக்குத் துயரமில்லாமல் ஆனந்தம் தருவார்கள்? இதை அறிந்து, நீ மனக்கலக்கமின்றி இரு, மகாபுத்திசாலி அரசனே. துக்கமுள்ளவர்களுக்கு மூவுலகிலும் சிவன், விஷ்ணு, கங்கை தவிர வேறு புகலிடம் இல்லை.
ஏதச் ச்ருத்வா ததோ ராஜா துஃகம் ஸம்ஹ்ரு'த்ய யத்நதஃ கௌதம்யா மத்யஸம்ஸ்தோ ऽஸாவ் ஐலஃ பரமதார்மிகஃ
இதை கேட்ட அரசன், தன் துயரத்தை முயற்சியுடன் அடக்கினார்; அந்த உயர்ந்த தர்மம் கொண்ட ஐலன், கங்கைநதியின் நடுவில் தங்கி இருந்தார்.
தத்ர சாராதயாம் ஆஸ ஶிவம் தேவம் ஜநார்தநம் ப்ரஹ்மாணம் பாஸ்கரம் கங்காம் தேவாந் அந்யாம்ஶ் ச யத்நதஃ
அங்கு, பெரும் முயற்சியுடன், அவன் சிவபெருமான், ஜனார்த்தனன், பிரமா, சூரியன், கங்கை மற்றும் பிற தேவர்களை பக்தியுடன் வழிபட்டான்.
யோ விபந்நோ ந தீர்தாநி தேவதாஶ் ச ந ஸேவதே ஸ காலவஶகோ ஜந்துஃ காம் தஶாம் அநுயாஸ்யதி
யார் துன்பத்தில் விழுந்து, புனிதத் தலங்களையும், தேவர்களையும் சேவிக்காமல் இருப்பாரோ, அந்த உயிரினம் காலத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து, எவ்வாறு உயர்ந்த நிலையை அடைவான்?
ததீஶ்வரைகஶரணோ கௌதமீஸேவநோத்ஸுகஃ பராம் ஶ்ரத்தாம் உபகதஃ ஸம்ஸாராஸ்தாபராங்முகஃ
ஓர் இறைவனை மட்டுமே அடைக்கலம் கொண்டு, கவுதமி நதியை சேவிக்க ஆவலுடன், உயர்ந்த நம்பிக்கையுடன், உலக ஆசைகளை விட்டு விலகி இருப்பவன்—
ஈஜே யஜ்ஞாம்ஶ் ச பஹுலாந் ரு'த்விக்பிர் பஹுதக்ஷிணாந் வேதத்வீபோ ऽபவத் தேந யஜ்ஞத்வீபஃ ஸ உச்யதே
அவன் பல யாகங்களை, பல பரிசுகளை வழங்கி, வேதம் அறிந்த புரோகிதர்களுடன் செய்தான். அதனால், அந்த இடம் யாகத் தீவு என்று அழைக்கப்படுகிறது.
பௌர்ணமாஸ்யாம் து ஶர்வர்யாம் தத்ராயாதி ஸதோர்வஶீ தஸ்ய தீபஸ்ய யஃ குர்யாத் ப்ரதக்ஷிணம் அதோ நரஃ
பௌர்ணமி இரவில், உர்வசி அங்கு வருவாள்; அந்த நேரத்தில் அந்தத் தீவை சுற்றி வணங்கும் மனிதன்—
ப்ரதக்ஷிணீக்ரு'தா தேந ப்ரு'திவீ ஸாகராம்பரா வேதாநாம் ஸ்மரணம் தத்ர யஜ்ஞாநாம் ஸ்மரணம் ததா
அந்தச் சுற்றிவணக்கும் செயலால், கடல்களும், ஆகாயமும் உடைய பூமி முழுவதும் வணங்கப்பட்டதாகும்; அங்கு வேதங்களும், யாகங்களும் நினைவில் கொள்ளப்படுகின்றன.
ஸுக்ரு'தீ தத்ர யஃ குர்யாத் வேதயஜ்ஞபலம் லபேத் ஐலதீர்தம் து தஜ் ஜ்ஞேயம் தத் ஏவ ச புரூரவம்
யார் அங்கு நல்ல காரியங்களைச் செய்வாரோ, அவர்கள் வேத யாகங்களின் பலனைப் பெறுவர்; அந்த இடம் அயில தீர்த்தம் என்றும், அது புரூரவனும் என்று அறிய வேண்டும்.
வாஸிஷ்டம் சாபி தத் து ஸ்யாந் நிம்நபேதம் தத் உச்யதே ஐலே ராஜ்ஞி ந கிம்சித் ஸ்யாந் நிம்நம் ஸர்வேஷு கர்மஸு
அது வாசிஷ்டம் என்றும், அந்த இடம் கால்வாய் பிரிவாகவும் அழைக்கப்படுகிறது; அயிலன் அரசராக இருந்தபோது, எந்த யாகத்திலும் அந்தக் கால்வாய் பிரிவு எதுவும் இல்லை.
யத் ஏதந் நிம்நம் உர்வஶ்யாம் ஸர்வபாவேந வர்தநம் தச் சாபி பேதிதம் நிம்நம் வஸிஷ்டேந ச கங்கயா
இந்தக் கால்வாய் பிரிவு உர்வசியின் இடத்தில், முழுமையாக நடந்தது; அதை வாசிஷ்டரும் கங்கையும் பிரித்தனர்.
நிம்நபேதம் அபூத் தேந த்ரு'ஷ்டாத்ரு'ஷ்டேஷ்டஸித்திதம் தத்ர ஸப்த ஶதாந்ய் ஆஹுஸ் தீர்தாநி குணவந்தி ச
அந்தக் கால்வாய் பிரிவால், காணும், காணாத ஆசைகள் நிறைவேறும்; அங்கு எழுநூறு சிறந்த தீர்த்தங்கள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது.