தம் உவாச மஹீ பீதா ப்ரு'தும் தம் ப்ரு'துலோசநம்
அப்போது பூமி, பயந்து, பரந்த கண்கள் உடைய ப்ரிதுவிடம் பேசினாள்.
மயி ஜீர்ணா மஹௌஷத்யஃ கதம் தாதும் அஹம் க்ஷமா
பெரிய மூலிகைகள் என்னுள் அரிந்துபோயின; நான் அதை எப்படி மீண்டும் தர முடியும்?
ததஃ ஸகோபோ ந்ரு'பதிஸ் தாம் ஆஹ ப்ரு'திவீம் புநஃ
அப்போது அரசன் கோபத்துடன் மீண்டும் பூமியிடம் பேசினார்.
நோ சேத் ததாஸ்ய் அத்ய த்வாம் வை ஹத்வா தாஸ்யே மஹௌஷதீஃ
நீ இன்று தரவில்லை என்றால், உன்னை அழித்து, அந்த பெரிய மூலிகைகளை நானே கொடுப்பேன்.
கதம் ஹம்ஸி ஸ்த்ரியம் ராஜஞ் ஜ்ஞாநீ பூத்வா ந்ரு'போத்தம விநா மயா கதம் சேமாஃ ப்ரஜாஃ ஸம்தாரயிஷ்யஸி
அரசர்களில் சிறந்தவரே, அறிவுள்ளவராக நீ, ஒரு பெண்ணை எப்படி கொல்வாய்? என்னை இல்லாமல், இந்த உயிர்களை நீ எப்படி வாழ வைப்பாய்?
யத்ரோபகாரோ ऽநேகாநாம் ஏகநாஶே பவிஷ்யதி ந தோஷஸ் தத்ர ப்ரு'திவி தபஸா தாரயே ப்ரஜாஃ
பலருக்கு நன்மை கிடைக்கும் போது, ஒருவருக்கு இழப்பு வந்தாலும் அது தவறு அல்ல, பூமியே. தவம் செய்து, நான் உயிர்களை வாழ வைப்பேன்.
ந தோஷம் அத்ர பஶ்யாமி நாசக்ஷே ऽநர்தகம் வசஃ யஸ்மிந் நிபாதிதே ஸௌக்யம் பஹூநாம் உபஜாயதே முநயஸ் தத்வதம் ப்ராஹுர் அஶ்வமேதஶதாதிகம்
இதில் எந்தத் தவறும் நான் காணவில்லை; இவை பயனற்ற வார்த்தைகள் என்று நான் நினைக்கவில்லை. ஏனென்றால், இவை நடந்தால் பலருக்கும் மகிழ்ச்சி உண்டாகும். முனிவர்கள், அவனை வதை செய்வது நூறு அசுவமேத யாகங்களை விட மேன்மை உடையது என்று கூறியுள்ளனர்.
ததோ தேவாஶ் ச ரு'ஷயஃ ஸாந்த்வயித்வா ந்ரு'போத்தமம் மஹீம் ச மாதரம் தேவீம் ஊசுஃ ஸுரகணாஸ் ததா
அப்போது தேவர்கள், முனிவர்கள், அந்த சிறந்த அரசனை மற்றும் பூமி தேவி எனும் தாயையும் சமாதானப்படுத்தி, அந்த நேரத்தில் தேவர்களும் பேசினர்.
பூமே கோரூபிணீ பூத்வா பயோரூபா மஹௌஷதீஃ தேஹி த்வம் ப்ரு'தவே ராஜ்ஞே ததஃ ப்ரீதோ பவேந் ந்ரு'பஃ ப்ரஜாஸம்ரக்ஷணம் ச ஸ்யாத் ததஃ க்ஷேமம் பவிஷ்யதி
பூமியே, நீ பசுவாகவும், பாலும், பெரிய மூலிகைகளாகவும் உருவம் கொண்டு, ப்ரிது அரசனுக்கு கொடு; அப்போது அரசன் மகிழ்வான், Praja-களை காப்பாற்றுவான், அதனால் நன்மை நிலவும்.
ததோ கோரூபம் ஆஸ்தாய பூம்ய் ஆஸீத் கபிலாந்திகே துதோஹ ச மஹௌஷத்யோ ராஜா வேநகரோத்பவஃ
பின்னர் பூமி பசுவின் உருவம் எடுத்துக் கொண்டு கபிலரின் அருகில் அமர்ந்தாள்; வேனனின் குலத்தில் பிறந்த அரசன் அந்தப் பெரிய மூலிகைகளைப் பறித்து பெற்றான்.
யத்ர தேவாஃ ஸகந்தர்வா ரு'ஷயஃ கபிலோ முநிஃ மஹீம் கோரூபம் ஆபந்நாம் நர்மதாயாம் மஹாமுநே
தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், முனிவர்கள், கபில முனிவர் ஆகியோர், நர்மதா நதியில், அந்தப் பூமி பசுவாக ஆனதைப் பார்த்தனர்.
ஸரஸ்வத்யாம் பாகீரத்யாம் கோதாவர்யாம் விஶேஷதஃ மஹாநதீஷு ஸர்வாஸு துதுஹே ऽஸௌ பயோ மஹத்
சரஸ்வதி, பாகீரதி, குறிப்பாக கோதாவரி மற்றும் எல்லா பெரிய நதிகளிலும், அந்தப் பெரிய பாலை அரசன் பெற்றான்.
ஸா துஹ்யமாநா ப்ரு'துநா புண்யதோயாபவந் நதீ கௌதம்யா ஸம்கதா சாபூத் தத் அத்புதம் இவாபவத்
ப்ரிது அரசன் பசுவை பாலைப் பறிக்கும்போது, அந்த நதி புனிதமானதும் தூய்மையானதும் ஆனது; அது கவுதமியுடன் இணைந்தது; இது ஒரு அதிசயமாக நிகழ்ந்தது.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத் தீர்தம் கபிலாஸம்கமம் விதுஃ தத்ராஷ்டாஶீதிஃ பூஜ்யாநி ஸஹஸ்ராணி மஹாமதே
அந்த நாளிலிருந்து, அந்தத் தீர்த்தம் கபிலா சங்கமம் என்று அறியப்பட்டது; அங்கு, அறிவாளியே, எண்பத்தெட்டு ஆயிரம் புனிதமான இடங்கள் உள்ளன என்று கூறப்படுகிறது.
தீர்தாந்ய் ஆஹுர் முநிகணாஃ ஸ்மரணாத் அபி நாரத பாவநாநி ஜகத்ய் அஸ்மிம்ஸ் தாநி ஸர்வாண்ய் அநுக்ரமாத்
முனிவர்கள், நாரதா, அந்தத் தீர்த்தங்களை நினைத்தாலுமே இந்த உலகம் தூய்மையடையும் என்று கூறுகின்றனர்; அவை அனைத்தும் ஒவ்வொன்றாகப் புனிதமானவை.
தேவஸ்தாநம் இதி க்யாதம் தீர்தம் த்ரைலோக்யவிஶ்ருதம் தஸ்ய ப்ரபாவம் வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு யத்நேந நாரத
தேவர்களின் இடம் என்று புகழ்பெற்ற அந்தத் தீர்த்தம் மூன்று உலகிலும் பிரசித்தி பெற்றது. அதன் மகிமையை நான் கூறுகிறேன்; அதை கவனமாகக் கேள், நாரதா.
புரா க்ரு'தயுகஸ்யாதௌ தேவதாநவஸம்கரே ப்ரவ்ரு'த்தே வா ஸிம்ஹிகேதி விக்யாதா தைத்யஸுந்தரீ
முன்னொரு காலத்தில், கிருதயுகத்தின் தொடக்கத்தில், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் போரிடும் போது, சிம்ஹிகா என்று பெயர் கொண்ட ஒரு அசுர கன்னி இருந்தாள்.
தஸ்யாஃ புத்ரோ மஹாதைத்யோ ராஹுர் நாம மஹாபலஃ அம்ரு'தே து ஸமுத்பந்நே ஸைம்ஹிகேயே ச பேதிதே
அவளுக்கு ராகு என்ற பேருடைய, மிகுந்த வலிமை கொண்ட மகா அசுரன் மகனாக இருந்தான். அமிர்தம் தோன்றியபோது, சிம்ஹிகையின் மகன் பிரிந்தான்.
தஸ்ய புத்ரோ மஹாதைத்யோ மேகஹாஸ இதி ஶ்ருதஃ பிதரம் காதிதம் ஶ்ருத்வா தபஸ் தேபே ऽதிதுஃகிதஃ
அவனுக்கு மேகஹாசன் என்று அறியப்பட்ட மகா அசுரன் மகனாக இருந்தான். தன் தந்தை கொல்லப்பட்டதை அறிந்து, மிகுந்த துயரத்தில் தவம் செய்தான்.
தபஸ்யந்தம் ராஹுஸுதம் கௌதமீதீரம் ஆஶ்ரிதம் தேவாஶ் ச ரு'ஷயஃ ஸர்வே தம் ஊசுர் அதிபீதவத்
ராகுவின் மகன், கவுதமி கரையில் தவம் செய்துகொண்டிருந்தபோது, எல்லா தேவர்களும் முனிவர்களும் அவனை மிகுந்த பயத்துடன் அணுகினர்.
தபோ ஜஹி மஹாபாஹோ யத் தே மநஸி ஸம்ஸ்திதம் ஸர்வம் பவது நாமேதம் ஶிவகங்காப்ரஸாததஃ ஶிவகங்காப்ரஸாதேந கிம் நாமாஸ்த்ய் அத்ர துர்லபம்
மிகுந்த புயலுடையவனே, நீ தவம் செய்ய வேண்டாம்; உன் மனதில் இருப்பவை அனைத்தும் நிறைவேறட்டும். சிவகங்கையின் அருளால் இங்கு எதுவும் கிடைக்காதது இல்லை.
பரிபூதஃ பிதா பூஜ்யோ யுஷ்மாபிர் மம தைவதம் தஸ்யாபி மம சாத்யந்தம் ப்ரீதிஶ் ச க்ரியதே யதி
என் தந்தை, நீங்கள் வழிபட வேண்டியவர், உங்கள் காரணமாக அவமதிக்கப்பட்டார். அவருக்கும் எனக்கும் மிகுந்த அன்பு காட்டப்பட்டால்—
பவத்பிஸ் தபஸோ ऽஸ்மாச் ச அஹம் வைராந் நிவர்தயே வைரநிர்யாதநம் கார்யம் புத்ரேண பிதுர் ஆதராத் ப்ரார்தயந்தே பவந்தஶ் சேத் பூர்ணாஸ் தந் மே மநோரதாஃ
உங்களாலும் என் தவத்தாலும், நான் பகையை விட்டுவிடுவேன். தந்தையை மதித்து, மகன் பகையை நீக்க வேண்டும். நீங்கள் இதை விரும்பினால், என் ஆசைகள் அனைத்தும் நிறைவேறும்.
ததஃ ஸுரகணாஃ ஸர்வே ராஹும் சக்ருர் க்ரஹாநுகம் தம் சாபி மேகஹாஸம் தே சக்ரூ ராக்ஷஸபும்கவம்
பின்னர் எல்லா தேவர்களும் ராகுவை ஒரு கிரகமாக்கினர்; மேலும், மேகஹாசனை ராட்சசர்களில் முதன்மை பெற்றவனாக ஆக்கினர்.
ததோ ऽபவத் ராஹுஸுதோ நைர்ரு'தாதிபதிஃ ப்ரபுஃ புநஶ் சாஹ ஸுராந் தைத்யோ மம க்யாதிர் யதா பவேத்
அப்போது ராகுவின் மகன், நைருதர்களின் தலைவன், மறுபடியும் தேவர்களை நோக்கி, "என் புகழ் நிலைபெற வேண்டும்" என்று கூறினான்.
தீர்தஸ்யாஸ்ய ப்ரபாவஶ் ச தாதவ்ய இதி மே மதிஃ ததேத்ய் உக்த்வா ததுர் தேவாஃ ஸர்வம் ஏவ மநோகதம்
"இந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமை வழங்கப்பட வேண்டும்" என்று அவன் எண்ணினான். அதற்கு உடன்பட்ட தேவர்கள், தங்கள் மனதில் இருந்த அனைத்தையும் வழங்கினார்கள்.
தைத்யேஶ்வரஸ்ய தேவர்ஷே தந்நாம்நா தீர்தம் உச்யதே தேவா யதோ ऽபவந் ஸர்வே தத்ர ஸ்தாநே மஹாமதே
தேவர்களுக்குள் சிறந்த நாரதா, அந்தத் தீர்த்தம், அங்கு எல்லா தேவர்களும் இருந்ததால், அசுரர்களின் தலைவனின் பெயரால் அழைக்கப்படுகிறது.
தேவஸ்தாநம் து தத் தீர்தம் தேவாநாம் அபி துர்லபம் யத்ர தேவேஶ்வரோ தேவோ தேவதீர்தம் ததஃ ஸ்ம்ரு'தம்
அந்தத் தீர்த்தம், தேவர்களுக்கே எட்டாதது; அங்கு தேவர்களின் தலைவன் இருப்பதால், அது தெய்வ தீர்த்தமாக நினைவுகூரப்படுகிறது.
தத்ராஷ்டாதஶ தீர்தாநி தைத்யபூஜ்யாநி நாரத தேஷு ஸ்நாநம் ச தாநம் ச மஹாபாதகநாஶநம்
அங்கே, நாரதா, பதினெட்டு தீர்த்தங்கள் அசுரர்களால் வழிபடப்படுகின்றன; அங்கு நீராடலும் தானமும் செய்தால் பெரிய பாவங்கள் நீங்கும்.
ஸித்ததீர்தம் இதி க்யாதம் யத்ர ஸித்தேஶ்வரோ ஹரஃ தஸ்ய ப்ரபாவம் வக்ஷ்யாமி ஸர்வஸித்திகரம் ந்ரு'ணாம்
அங்கு சிவபெருமான், சித்தர்களின் தலைவன், இருப்பதால் அது சித்த தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது. மனிதர்களுக்கு எல்லா Siddhigalும் தரும் அந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமையை நான் சொல்கிறேன்.