வேதேந கீயதே யஸ் து புருஷஃ ஸ பராத் பரஃ ம்ரு'தோ ऽபரஃ ஸ விஜ்ஞேயோ ஹ்ய் அம்ரு'தஃ பர உச்யதே
வேதத்தில் பாடப்படுகிற அந்தப் புருஷன் எல்லாவற்றிலும் உயர்ந்தவன்; இறப்பதுவே கீழானது, ஆனால் இறப்பில்லாதவன் மேலானவன் என்று கூறப்படுகிறார்.
யோ ऽமூர்தஃ ஸ பரோ ஜ்ஞேயோ ஹ்ய் அபரோ மூர்த உச்யதே குணாபிவ்யாப்திபேதேந மூர்தோ ऽஸௌ த்ரிவிதோ பவேத்
உடலற்றவன் மேலானவன் என்று அறிய வேண்டும்; உடலுள்ளவன் கீழானவன் என்று அழைக்கப்படுகிறார். குணங்கள் வெளிப்படும் விதத்தில், உடலுள்ளவன் மூன்று வகைப்படுவான்.
ப்ரஹ்மா விஷ்ணுஃ ஶிவஶ் சேதி ஏக ஏவ த்ரிதோச்யதே த்ரயாணாம் அபி தேவாநாம் வேத்யம் ஏகம் பரம் ஹி தத்
பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன்—இவர் ஒரேவராக மூன்று வடிவங்களில் கூறப்படுகிறார்; இந்த மூன்று தெய்வங்களுக்கும் அறிய வேண்டியது அந்த உயர்ந்த ஒன்றே.
ஏகஸ்ய பஹுதா வ்யாப்திர் குணகர்மவிபேததஃ லோகாநாம் உபகாரார்தம் ஆக்ரு'தித்ரிதயம் பவேத்
ஒருவன் குணமும் செயலும் வேறுபடுவதால் பலவகையாக பரவி நிற்கிறான்; உலகங்களுக்கு நன்மை செய்யும் பொருட்டு, மூன்று வடிவங்கள் எடுத்துள்ளான்.
யஸ் தத்த்வம் வேத்தி பரமம் ஸ ச வித்வாந் ந சேதரஃ தத்ர யோ பேதம் ஆசஷ்டே லிங்கபேதீ ஸ உச்யதே
யார் அந்த பரமார்த்தத்தை உணர்கிறாரோ அவர் ஞானி; மற்றவர்கள் அல்ல. அங்கே வேறுபாடு கூறுபவர், வடிவங்களைப் பிரிப்பவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார்.
ப்ராயஶ்சித்தம் ந தஸ்யாஸ்தி யஶ் சைஷாம் வ்யாஹரேத் பிதம் த்ரயாணாம் அபி தேவாநாம் மூர்திபேதஃ ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்
இவர்களில் வேறுபாடு பேசுபவருக்கு பரிகாரம் இல்லை; மூன்று தெய்வங்களின் வடிவங்கள் முற்றிலும் தனித்தனியாக உள்ளன.
வேதாஃ ப்ரமாணம் ஸர்வத்ர ஸாகாரேஷு ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் நிராகாரம் ச யத் த்வ் ஏகம் தத் தேப்யஃ பரமம் மதம்
வேதங்கள் எல்லா இடங்களிலும், பல வடிவங்களில், நம்பிக்கைக்குரியவை. ஆனால், அவற்றை எல்லாம் தாண்டி இருக்கும் அந்த ஒரே உருவமற்ற உண்மைதான் மிக உயர்ந்தது என்று கருதப்படுகிறது.
நாநேந நிர்ணயஃ கஶ்சிந் மயாத்ர விதிதோ பவேத் தத்ராப்ய் அத்ர ரஹஸ்யம் யத் தத் விம்ரு'ஶ்யாஶு கீர்த்யதாம் நிஃஸம்ஶயம் நிர்விகல்பம் பாஜநம் ஸர்வஸம்பதாம்
இதனால் எனக்கு இங்கு உறுதியான முடிவு எதுவும் தெரியவில்லை; இருந்தாலும், இங்கும் ஒரு இரகசியம் உள்ளது—அதை விரைவாகவும் தெளிவாகவும் கூற வேண்டும்; அது சந்தேகமில்லாத, மாற்றமில்லாத, எல்லா வளங்களுக்கும் பாத்திரமாகும்.
ஏதத் ஆகர்ண்ய பகவாந் அகஸ்த்யோ வாக்யம் அப்ரவீத்
இதை கேட்டதும், அந்த மகானாகிய அகத்தியர் இவ்வாறு பேசினார்:
யத்யப்ய் ஏஷாம் ந பேதோ ऽஸ்தி தேவாநாம் து பரஸ்பரம் ததாபி ஸர்வஸித்திஃ ஸ்யாச் சிவாத் ஏவ ஸுகாத்மநஃ
இந்த தேவர்கள் எல்லோரிடமும் வேறுபாடு எதுவும் இல்லையென்றாலும், எல்லா Siddhigalும் ஆனந்தம் நிறைந்த சிவனிடமிருந்து மட்டுமே கிடைக்கின்றன.
ப்ரபஞ்சஸ்ய நிமித்தம் யத் தஜ் ஜ்யோதிஶ் ச பரம் ஶிவஃ தம் ஏவ ஸாதய ஹரம் பக்த்யா பரமயா முநே கௌதம்யாம் ஸகலாகௌகஸம்ஹர்தா தண்டகே வநே
இந்த உலகத்தை உருவாக்கும் காரணமும், அந்த உயர்ந்த ஒளியும் சிவனே. முனிவரே, நீ பரம பக்தியுடன் அவரை மட்டுமே நாடு. கவுதமியில், தண்டகாரண்ய வனத்தில், எல்லா பாவங்களையும் அழிப்பவராக அவர் இருக்கிறார்.
ஏதச் ச்ருத்வா முநேர் வாக்யம் பராம் ப்ரீதிம் உபாகதஃ புக்திதோ முக்திதஃ பும்ஸாம் ஸாகாரோ ऽத நிராக்ரு'திஃ
அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டவுடன், அவர் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தார்—அவர் மனிதர்களுக்கு அனுபவத்தையும், விடுதலையையும் அளிப்பவர்; உருவத்துடனும், உருவமில்லாமலும் இருப்பவர்.
ஸ்ரு'ஷ்ட்யாகாரஸ் ததஃ ஶக்தஃ பாலநாகார ஏவ ச தாதா ச ஹந்தி ஸர்வம் யோ யஸ்மாத் ஏதத் ஸமாப்யதே
அவர் படைப்பின் வடிவத்தையும், பாதுகாப்பின் வடிவத்தையும் எடுக்க வல்லவர்; அவர் கொடுப்பவரும், எல்லாவற்றையும் அழிப்பவரும்; இந்த எல்லாவற்றையும் நிறைவு செய்யும் அந்த ஒருவரே.
ப்ரஹ்மாக்ரு'திஃ கர்த்ரு'ரூபா வைஷ்ணவீ பாலநீ ததா ருத்ராக்ரு'திர் நிஹந்த்ரீ ஸா ஸர்வவேதேஷு பட்யதே
பிரம்மாவின் வடிவம் படைப்பாளியாகும்; விஷ்ணுவின் வடிவம் பாதுகாப்பாளியாகும்; ருத்ரனின் வடிவம் அழிப்பவராகும்—இவை எல்லா வேதங்களிலும் சொல்லப்பட்டுள்ளன.
ஆபஸ்தம்பஸ் ததா கங்காம் கத்வா ஸ்நாத்வா யதவ்ரதஃ துஷ்டாவ ஶம்கரம் தேவம் ஸ்தோத்ரேணாநேந நாரத
அப்போது ஆபஸ்தம்பர் கங்கை நதிக்கு சென்று, குளித்து, விரதம் இருந்து, இந்த ஸ்தோத்திரத்தால் சங்கரனைப் புகழ்ந்தார், நாரதா.
காஷ்டேஷு வஹ்நிஃ குஸுமேஷு கந்தோ பீஜேஷு வ்ரு'க்ஷாதி த்ரு'ஷத்ஸு ஹேம பூதேஷு ஸர்வேஷு ததாஸ்தி யோ வை தம் ஸோமநாதம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
மரங்களில் தீ இருப்பது போல, மலர்களில் வாசனை இருப்பது போல, விதைகளில் எண்ணெய் இருப்பது போல, எல்லா உலோகங்களிலும் தங்கம் இருப்பது போல, எல்லா உயிர்களிலும் இருப்பவர் அந்த சோமநாதரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
யோ லீலயா விஶ்வம் இதம் சகார தாதா விதாதா புவநத்ரயஸ்ய யோ விஶ்வரூபஃ ஸதஸத்பரோ யஃ ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
இந்த உலகத்தை விளையாட்டாக உருவாக்கியவர், மூன்று உலகங்களுக்கும் ஆதரவாகவும் படைப்பாளியாகவும் இருப்பவர், எல்லாப் படிவங்களும் கொண்டவர், இருப்பதும் இல்லாததும் தாண்டி நிற்பவர்—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
யம் ஸ்ம்ரு'த்ய தாரித்ர்யமஹாபிஶாப ரோகாதிபிர் ந ஸ்ப்ரு'ஶ்யதே ஶரீரீ யம் ஆஶ்ரிதாஶ் சேப்ஸிதம் ஆப்நுவந்தி ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
அவரை நினைத்தால், வறுமை, பெரும் சாபம், நோய் போன்றவை எதுவும் நம்மைத் தொடாது; அவரை அடைந்தவர்கள் தங்கள் விருப்பங்களை அடைகிறார்கள்—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
யேந த்ரயீதர்மம் அவேக்ஷ்ய பூர்வம் ப்ரஹ்மாதயஸ் தத்ர ஸமீஹிதாஶ் ச ஏவம் த்விதா யேந க்ரு'தம் ஶரீரம் ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
வேதத்தின் மூன்று விதி முறைகளை எண்ணி, முதலில் பிரம்மா முதலியோர் உருவாக்கப்பட்டார்கள்; உடல் இருவகையாக உருவாக்கப்பட்டது—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
யஸ்மை நமோ கச்சதி மந்த்ரபூதம் ஹுதம் ஹவிர் யா ச க்ரு'தா ச பூஜா தத்தம் ஹவிர் யேந ஸுரா பஜந்தே ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
மந்திரத்தால் தூய்மைப்படுத்தப்பட்ட ஹோம offerings, பூஜை, கொடுக்கப்பட்ட oblation ஆகியவை யாருக்காக செல்கின்றனவோ, அந்த offerings-ஐ தேவர்கள் யாரால் பகிர்கிறார்களோ—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
யஸ்மாத் பரம் நாந்யத் அஸ்தி ப்ரஶஸ்தம் யஸ்மாத் பரம் நைவ ஸுஸூக்ஷ்மம் அந்யத் யஸ்மாத் பரம் நோ மஹதாம் மஹச் ச ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
அவரைத் தவிர மேலானது எதுவும் இல்லை; அவரைத் தவிர மிக நுண்மையானது எதுவும் இல்லை; அவரைத் தவிர பெரியவர்களில் பெரியதும் இல்லை—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
யஸ்யாஜ்ஞயா விஶ்வம் இதம் விசித்ரம் அசிந்த்யரூபம் விவிதம் மஹச் ச ஏகக்ரியம் யத்வத் அநுப்ரயாதி ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
அவரது கட்டளையால் இந்த விசித்திரமான, எண்ணிக்கையற்ற, பெரியதும் சிறியதும் கொண்ட உலகம் ஒரே வழியில் செல்கிறது—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
யஸ்மிந் விபூதிஃ ஸகலாதிபத்யம் கர்த்ரு'த்வதாத்ரு'த்வமஹத்த்வம் ஏவ ப்ரீதிர் யஶஃ ஸௌக்யம் அநாதிதர்மஃ ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
அவரில் எல்லா வல்லமையும், எல்லாவற்றிற்கும் ஆண்டவர் எனும் பெருமையும், படைப்பாளி, கொடுப்பவர் எனும் சிறப்பும், பாசம், புகழ், ஆனந்தம், ஆதிகால நெறி ஆகியவை உள்ளன—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
நித்யம் ஶரண்யஃ ஸகலஸ்ய பூஜ்யோ நித்யம் ப்ரியோ யஃ ஶரணாகதஸ்ய நித்யம் ஶிவோ யஃ ஸகலஸ்ய ரூபம் ஸோமேஶ்வரம் தம் ஶரணம் வ்ரஜாமி
அவர் எப்போதும் எல்லோருக்கும் சரணாக இருப்பவர்; எப்போதும் எல்லோராலும் வழிபடப்பட வேண்டியவர்; எப்போதும் சரணடைந்தவர்களுக்கு அன்பானவர்; எப்போதும் மங்களமானவர்; எல்லா உருவங்களிலும் இருப்பவர்—அந்த சோமேஸ்வரரிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
ததஃ ப்ரஸந்நோ பகவாந் ஆஹ நாரத தம் முநிம் ஆத்மார்தம் ச பரார்தம் ச ஆபஸ்தம்போ ऽப்ரவீச் சிவம்
அப்போது மகிழ்ச்சியுடன் பரமபதம் பெற்ற இறைவன் நாரத முனிவரிடம் பேசினார்; தன் நலனுக்கும் பிறர் நலனுக்கும் ஆபஸ்தம்பர் சிவபெருமானை நோக்கி சொன்னார்.
ஸர்வாந் காமாந் ஆப்நுயுஸ் தே யே ஸ்நாத்வா தேவம் ஈஶ்வரம் பஶ்யேயுர் ஜகதாம் ஈஶம் அஸ்த்வ் இத்ய் ஆஹ ஶிவோ முநிம்
யார் யார் குளித்து, உலகங்களுக்கெல்லாம் ஆண்டவனை, அந்த தெய்வத்தை தரிசிக்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும் என்று சிவபெருமான் அந்த முனிவரிடம் கூறினார்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத் தீர்தம் ஆபஸ்தம்பம் உதாஹ்ரு'தம் அநாத்ய் அவித்யாதிமிரவ்ராதநிர்மூலநக்ஷமம்
அந்த நாளிலிருந்து அந்தத் தீர்த்தம் ஆபஸ்தம்பம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; அது ஆதிகாலத்திலிருந்து வரும் அறியாமை எனும் இருளை அகற்றும் சக்தி கொண்டது.
யமதீர்தம் இதி க்யாதம் பித்ரூ'ணாம் ப்ரீதிவர்தநம் அஶேஷபாபஶமநம் தத்ர வ்ரு'த்தம் இதம் ஶ்ரு'ணு
அது 'யம தீர்த்தம்' என்று அறியப்படுகிறது; அது முன்னோர்களின் சந்தோஷத்தை அதிகரிக்கிறது, எல்லா பாவங்களையும் நீக்குகிறது; அங்கே நடந்ததை இப்போது கேள்.
தத்ராக்யாநம் இதம் த்வ் ஆஸீத் இதிஹாஸம் புராதநம் ஸரமேதி ப்ரஸித்தாஸ்தி நாம்நா தேவஶுநீ முநே
அங்கே ஒரு பழமையான கதையிருந்தது, முனிவரே, 'சரமேதி' என்று பெயர் பெற்றது, அது தெய்வீக நாய் என்று எல்லோரும் அறிந்தது.
தஸ்யாஃ புத்ரௌ மஹாஶ்ரேஷ்டௌ ஶ்வாநௌ நித்யம் ஜநாந் அநு காமிநௌ பவநாஹாரௌ சதுரக்ஷௌ யமப்ரியௌ
அவளுக்கு இரண்டு சிறந்த மகன்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் நாய்கள், எப்போதும் மக்களை பின்தொடர்பவர்கள், காற்றை உணவாக உட்கொள்வோர், நான்கு கண்கள் உடையோர், யமனுக்கு பிடித்தவர்கள்.