வேதா வதந்த்வ் ஏதத் ஏவ ஸர்வம் ஏவ யதார்ததஃ ஸர்வாந் ப்ராப்ஸ்யே தலம் நீதாந் அலம் தேப்யோ நமோ ऽஸ்து வஃ
வேதங்கள் இதையே உண்மையாக அறிவிக்கின்றன; அடியில் அழைத்துச் செல்லப்பட்ட அனைவரையும் நான் மீட்டுத் தருவேன்; அவர்களுக்காக இனி கவலை வேண்டாம், உங்களுக்கெல்லாம் வணக்கம்.
கௌதமீம் கச்ச தேவாபே தத்ர ஸ்துஹி மஹேஶ்வரம் ஸுப்ரஸந்நஸ் தவாபீஷ்டம் தாஸ்யத்ய் ஏவ க்ரு'பாகரஃ
தேவாபி, நீ கௌதமி நதிக்கு சென்று அங்கு மகேசுவரனைப் புகழ்ந்து பாடு; அவர் மனம் மகிழ்ந்தால், அந்த கருணைமிகு இறைவன் உன் விருப்பத்தை நிச்சயம் அருள்வார்.
பவேத் தேவஃ ஶிவஃ ப்ரீதஃ ஸ்துதஃ ஸத்யம் மஹாமதே ஆர்ஷ்டிஷேணஶ் ச ந்ரு'பதிஸ் தஸ்ய ஜாயா ஜயா ஸதீ
அறிவாளனே, சிவபெருமான் உன் புகழ்ச்சியால் மகிழ்ந்தால், அரசர் அர்ஷ்டிஷேணனும் அவருடைய மனைவி ஜயாவும் மீண்டும் கிடைப்பார்கள்.
பிதா தவாப்ய் உபமந்யுஸ் தலே திஷ்டந்த்ய் அரோகிணஃ வரதாநாந் மஹேஶஸ்ய மிதும் ஹத்வா ச ராக்ஷஸம் யஶஃ ப்ராப்ஸ்யஸி தர்மம் ச ஏதச் சக்யம் ந சேதரத்
உன் தந்தை உபமன்யுவும் அடியில் ஆரோக்கியமாக இருக்கிறார்; மகேசுவரனின் வரங்களால், அந்த அரக்கனை அழித்து, புகழும் தர்மமும் பெறுவாய்; இதுவே சாத்தியமானது, வேறு எதுவும் இல்லை.
தத் வேதவசநாத் பாலோ தேவாபிர் கௌதமீம் கதஃ ஸ்நாத்வா க்ரு'தக்ஷணோ விப்ரஸ் துஷ்டாவ ச மஹேஶ்வரம்
வேதத்தின் வார்த்தையைப் பின்பற்றி, அந்த சிறுவன் தேவாபி கௌதமி நதிக்கு சென்றான்; அங்கு स्नானம் செய்து, உரிய கிரியைகளை முடித்த பிறகு, அந்த பிராமணன் மகேசுவரனைப் புகழ்ந்தான்.
பாலோ ऽஹம் தேவதேவேஶ குரூணாம் த்வம் குருர் மம ந மே ஶக்திஸ் த்வத்ஸ்தவநே துப்யம் ஶம்போ நமோ ऽஸ்து தே
தேவதைகளின் தலைவனே, நான் ஒரு சிறுவன் தான்; நீயே என் ஆசான்களில் ஆசான்; உன்னைப் புகழ எனக்கு வல்லமை இல்லை; சம்போ, உமக்கு நான் வணங்குகிறேன்.
ந த்வாம் ஜாநந்தி நிகமா ந தேவா முநயோ ந ச ந ப்ரஹ்மா நாபி வைகுண்டோ யோ ऽஸி ஸோ ऽஸி நமோ ऽஸ்து தே
வேதங்களும், தேவர்களும், முனிவர்களும், பிரமனும், வைகுண்டனும் கூட உன்னை அறிய முடியாது; நீ எவன் என்று யாரும் அறிய முடியாது; உமக்கு என் வணக்கம்.
யே ऽநாதா யே ச க்ரு'பணா யே தரித்ராஶ் ச ரோகிணஃ பாபாத்மாநோ யே ச லோகே தாம்ஸ் த்வம் பாஸி மஹேஶ்வர
இவ்வுலகில் ஆதரவில்லாதவர்களை, துயருற்றவர்களை, ஏழைகளையும் நோயாளிகளையும், பாவிகளையும் நீயே காப்பாற்றுகிறாய், மகேசுவரா.
தபஸா நியமைர் மந்த்ரைஃ பூஜிதாஸ் த்ரிதிவௌகஸஃ த்வயா தத்தம் பலம் தேப்யோ தாஸ்யந்தி ஜகதாம் பதே
தவம், கட்டுப்பாடு, மந்திரங்கள் கொண்டு வணங்கப்படும் விண்ணுலகத் தேவர்கள், நீ அளிக்கும் பலனைப் பெறுகிறார்கள், உலகங்களின் இறைவனே.
யாசிதாரஶ் ச தாதாரஸ் தேப்யோ யத் யந் மநீஷிதம் பவதீதி ந சித்ரம் ஸ்யாத் த்வம் விபர்யயகாரகஃ
யாரும் கேட்பவர்களும், தருபவர்களும், அவர்கள் விரும்பும் எதையும் பெறுவது ஆச்சரியமில்லை, ஏனெனில் நீ அவர்களின் நிலையை மாற்றும் வல்லமை உடையவன்.
யே ऽஜ்ஞாநிநோ யே ச பாபா யே மக்நா நரகார்ணவே ஶிவேதி வசநாந் நாத தாந் பாஸி த்வம் ஜகத்குரோ
அறிவில்லாதவர்களும், பாவிகளும், நரகக் கடலில் மூழ்கியவர்களும், 'சிவா' என்று உன்னுடைய பெயரைச் சொன்னாலே, உலகாசிரியனே, நீ அவர்களை காப்பாற்றுகிறாய்.
ஏவம் து ஸ்துவதஸ் தஸ்ய புரஃ ப்ராஹ த்ரிலோசநஃ
அப்படி அவர் புகழ்ந்து பாடிக்கொண்டிருக்கையில், மூன்று கண்கள் உடையவன் அவருக்கு நேரில் பேசினார்.
வரம் ப்ரூஹ்ய் அத தேவாபே அலம் தைந்யேந பாலக
தேவாபி, பிள்ளையே, இந்த துக்கம் போதும்; நீ வேண்டுகிற வரத்தை சொல்லு.
ராஜாநம் ராஜபத்நீம் ச பிதரம் ச குரும் மம ப்ராப்தும் இச்சே ஜகந்நாத நிதநம் ச ரிபோர் மம
அண்டநாயகா, எனக்கு அரசனும், அரசியின், என் தந்தையும், ஆசானும், என் பகைவரின் மரணமும் கிடைக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறேன்.
தேவாபிவசநம் ஶ்ருத்வா ததேத்ய் ஆஹாகிலேஶ்வரஃ தேவாபேஃ ஸர்வம் அபவத் ஆஜ்ஞயா ஶம்கரஸ்ய தத்
தேவாபியின் வார்த்தைகள் கேட்ட அக்கிலேஸ்வரன், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று சொன்னார்; சங்கரனின் கட்டளையால் தேவாபிக்கு எல்லாம் நடந்தது.
புநர் அப்ய் ஆஹ தம் ஶம்புர் தேவாபிகருணாகரஃ நந்திநம் ப்ரேஷயாம் ஆஸ ஶம்புஃ ஶூலேந நாரத
மீண்டும், தேவாபிக்கு கருணை கொண்ட சங்கரன் அவனை நோக்கி பேசினார்; சங்கரன், நந்தியை சூலம் எடுத்துக் கொண்டு அனுப்பினார், நாரதா.
ரஸாதலம் மிதும் நந்தீ ஹத்வா சாஸுரபும்கவாந் தத்பித்ராதீந் ஸமாநீய தஸ்மை தாந் ஸ ந்யவேதயத்
நந்தி ரஸாதலத்திற்குச் சென்று அசுரர்களில் சிறந்தவர்களை வீழ்த்தி, அவர்களின் தந்தை முதலியோரை அழைத்து வந்து அவனிடம் ஒப்படைத்தான்.
ஹயமேதஶ் ச தத்ராஸீத் ஆர்ஷ்டிஷேணஸ்ய தீமதஃ அக்நிஶ் ச ரு'த்விஜோ தேவா வேதாஶ் ச ரு'ஷயோ ऽப்ருவந்
அங்கே அர்ஷ்டிஷேணன் என்ற ஞானியால் அசுவமேத யாகமும் நடந்தது; அக்கினியும், வேதப்பாடும், தேவதைகளும், முனிவர்களும் இருந்தனர்.
யத்ர ஸாக்ஷாத் அபூச் சம்புர் தேவாபே பக்தவத்ஸலஃ தேவதேவோ ஜகந்நாதோ தேவதீர்தம் அபூச் ச தத்
அங்கே, பக்தனான தேவாபிக்காக, சங்கரன் தானே நேரில் தோன்றி, அந்த இடம் அண்டநாயகனின் தெய்வீகத் தீர்த்தமாகியது.
ஸர்வபாபக்ஷயகரம் ஸர்வஸித்திப்ரதம் ந்ரு'ணாம் புண்யதம் தீர்தம் ஏதத் ஸ்யாத் தவ கீர்திஶ் ச ஶாஶ்வதீ
இந்தத் தீர்த்தம் எல்லா பாவங்களையும் நீக்கும், எல்லா Siddhigalையும் அளிக்கும், புண்ணியம் தரும்; இங்கு உன் புகழ் என்றும் நிலைக்கும்.
அஶ்வமேதே நிவ்ரு'த்தே து ஸுராஸ் தேப்யோ வராந் ததுஃ ஸ்நாத்வா க்ரு'தார்தா கங்காயாம் ததஸ் தே திவம் ஆக்ரமந்
அசுவமேதம் முடிந்ததும், தேவர்கள் அவர்களுக்கு வரங்களை வழங்கினர்; கங்கையில் स्नானம் செய்து தங்கள் குறிக்கோளை அடைந்து, அவர்கள் விண்ணுலகிற்குச் சென்றனர்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத்ராஸம்ஸ் தீர்தாநி தஶ பஞ்ச ச ஸஹஸ்ராணி ஶதாந்ய் அஷ்டாவ் உபயோர் அபி தீரயோஃ தேஷு ஸ்நாநம் ச தாநம் ச ஹ்ய் அதீவ பலதம் விதுஃ
அப்போது முதல், இரு தீர்த்தங்களிலும் பதினைந்து ஆயிரத்து எட்டு நூறு தீர்த்தங்கள் உள்ளன; அங்கே ஸ்நானமும் தானமும் மிகுந்த பலன் தரும் என்று அறிஞர்கள் கூறுகின்றனர்.
தபோவநம் இதி க்யாதம் நந்திநீஸம்கமம் ததா ஸித்தேஶ்வரம் தத்ர தீர்தம் கௌதம்யா தக்ஷிணே தடே
தபோவனம் என்று புகழ்பெற்ற இடம், நந்தினி நதியின் சங்கமம், சித்தேஸ்வரம் ஆகியவை அங்கே உள்ளன; கவுதமி தீர்த்தம் தெற்குக் கரையில் உள்ளது.
ஶார்தூலம் சேதி விக்யாதம் தேஷாம் வ்ரு'த்தம் இதம் ஶ்ரு'ணு யஸ்யாகர்ணநமாத்ரேண ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே
சார்தூலம் என்றும் புகழ்பெற்றது; அவற்றின் கதையை கேள், அதை கேட்பதினால் மட்டும் எல்லா பாவங்களும் நீங்கும்.
அக்நிர் ஹோதா புரா த்வ் ஆஸீத் தேவாநாம் ஹவ்யவாஹநஃ பார்யாம் ப்ராப்தோ தக்ஷஸுதாம் ஸ்வாஹாநாம்நீம் ஸுரூபிணீம்
பழைய காலத்தில், அக்னி தேவன் தேவர்களுக்காக ஹோமம் ஏற்றும் வேதியராக இருந்தார்; அவர் தக்கனின் மகளான அழகான ஸ்வாஹாவை மணந்தார்.
ஸாநபத்யா புரா சாஸீத் புத்ரார்தம் தப ஆவிஶத் தபஶ் சரந்தீம் விபுலம் தோஷயந்தீம் ஹுதாஶநம் ஸ பர்தா ஹுதபுக் ப்ராஹ பார்யாம் ஸ்வாஹாம் அநிந்திதாம்
அவள் ஒருகாலத்தில் பிள்ளை இல்லாமல், பிள்ளை பிறக்க வேண்டி தவம் செய்தாள்; பெரும் தவம் செய்து, கணவனான அக்னியை மகிழ்வித்தாள்; அப்பொழுது குற்றமில்லாத ஸ்வாஹாவை கணவன் அக்னி பேசினார்.
அபத்யாநி பவிஷ்யந்தி மா தபஃ குரு ஶோபநே
உனக்கு பிள்ளைகள் பிறக்கும்; அழகியே, நீ தவம் செய்ய வேண்டாம்.
ஏதச் ச்ருத்வா பர்த்ரு'வாக்யம் நிவ்ரு'த்தா தபஸோ ऽபவத் ஸ்த்ரீணாம் அபீஷ்டதம் நாந்யத் பர்த்ரு'வாக்யம் விநா க்வசித்
கணவனின் வார்த்தையை கேட்டவுடன், அவள் தவத்தை நிறுத்தினாள்; பெண்களுக்கு, கணவனின் சொல்லை தவிர வேறு எதுவும் விருப்பமில்லை.
ததஃ கதிபயே காலே தாரகாத் பய ஆகதே அநுத்பந்நே கார்த்திகேயே சிரகாலரஹோகதே
அதன்பின் சில காலத்துக்கு, தாரகனிடமிருந்து பயம் எழுந்தது; கார்த்திகேயன் பிறக்காமல், நீண்ட நாட்கள் இரகசியமாகக் கழிந்தன.
மஹேஶ்வரே பவாந்யா ச த்ரஸ்தா தேவாஃ ஸமாகதாஃ தேவாநாம் கார்யஸித்த்யர்தம் அக்நிம் ப்ரோசுர் திவௌகஸஃ
மகேசுவரனும் பார்வதியும் பயமுறுத்த, தேவர்கள் ஒன்று கூடி, தங்கள் காரியம் நிறைவேற வேண்டும் என்று அக்னியை நோக்கி விண்ணப்பித்தனர்.