ஸ்வர்கஸ்ய மோக்ஷஸ்ய ஜகந்நிவாஸ ஸோபாநபங்க்திஸ் தவ பக்திர் ஏஷா த்வத்பாதஸம்ப்ராப்திபலாப்தயே து ஸோபாநபங்க்திம் ந வதந்தி தீராஃ
உம்மை நோக்கிய பக்தியே சொர்க்கத்துக்கும், விடுதலிக்கும் ஏறும் படிக்கட்டாகும், உலகத்தேவனே; உமது பாதத்தை அடையும் பலனுக்காக, ஆனால் அறிஞர்கள் அதை வெறும் படிக்கட்டெனச் சொல்லமாட்டார்கள்.
தஸ்மாத் தயாலோ மம பக்திர் அஸ்து நைவாஸ்த்ய் உபாயஸ் தவ ரூபஸேவா ஆத்மீயம் ஆலோக்ய மஹத்த்வம் ஈஶ பாபேஷு சாஸ்மாஸு குரு ப்ரஸாதம்
அதனால், அருளாளனே, எனக்கு உம்மிடம் பக்தி உண்டாகட்டும். உமது வடிவை சேவிக்க வழி எதுவும் இல்லை. உமது பெருமையை நீயே அறிந்து, பாவிகளான எங்களை அருளால் பார்வையிடும்.
ஸ்தூலம் ச ஸூக்ஷ்மம் த்வம் அநாதி நித்யம் பிதா ச மாதா யத் அஸச் ச ஸச் ச ஏவம் ஸ்துதோ யஃ ஶ்ருதிபிஃ புராணைர் நமாமி ஸோமேஶ்வரம் ஈஶிதாரம்
நீ பெரிதும் நுண்மையும், ஆதியில்லாத என்றும் நிலைத்தும், தந்தையும் தாயும், பொய்யும் உண்மையும்; வேதங்களாலும் புராணங்களாலும் புகழப்பட்ட உன்னை, சோமீஸ்வரரே, ஆண்டவரே, நான் வணங்குகிறேன்.
ததஃ ப்ரீதௌ ஹரிஹராவ் ஊசதுஸ் த்ரிதஶேஶ்வரௌ
அதன்பின், சந்தோஷமடைந்த ஹரி மற்றும் ஹரன், அந்த இரு தேவர்களின் தலைவர்கள் பேசினார்கள்.
வ்ரியதாம் யந் மநோபீஷ்டம் யத் வரம் சாதிதுர்லபம்
உங்கள் மனதில் விரும்பியதை, எவ்வளவு அரிதான வரமாயினும், கேளுங்கள்.
இந்த்ரஃ ப்ராஹ ஸுரேஶாநம் மத்ராஜ்யம் து புநஃ புநஃ ஜாயதே ப்ரஶ்யதே சைவ தத் பாபம் உபஶாம்யதாம்
இந்திரன் தேவர்களின் ஆண்டவரிடம் சொன்னான்: என் ராஜ்யம் எப்போதும் கிடைத்தும், மறைந்தும் கொண்டே இருக்கிறது; அந்த துயரம் நீங்கட்டும்.
யதா ஸ்திரோ ऽஹம் ராஜ்யே ஸ்யாம் ஸர்வம் ஸ்யாந் நிஶ்சலம் மம ஸுப்ரீதௌ யதி தேவேஶௌ ஸர்வம் ஸ்யாந் நிஶ்சலம் ஸதா
நான் என் ராஜ்யத்தில் உறுதியுடன் இருக்க வேண்டும்; எனது எல்லாம் நிலைத்திருக்க வேண்டும். நீங்கள் இருவரும் உண்மையில் மகிழ்ந்தால், எல்லாமும் என்றும் நிலைத்திருக்கட்டும்.
ததேதி ஹரிவாக்யம் தாவ் அபிநந்த்யேதம் ஊசதுஃ பரம் ப்ரஸாதம் ஆபந்நௌ தாவ் ஆலோக்ய ஸ்மிதாநநௌ
அப்படியே ஆகட்டும் என்று ஹரியின் வார்த்தையை இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்று, இதைச் சொன்னார்கள்; அவர்களைப் பார்த்து, முகத்தில் புன்னகையுடன், இருவரும் பரம அருளைப் பெற்றார்கள்.
நிரபாயநிராதாரநிர்விகாரஸ்வரூபிணௌ ஶரண்யௌ ஸர்வலோகாநாம் புக்திமுக்திப்ரதாவ் உபௌ
அவர்களிருவரும் அழிவில்லாததும், ஆதரவில்லாததும், மாற்றமில்லாததும் ஆகிய இயல்புடையவர்கள்; எல்லா உலகங்களுக்கும் தஞ்சம்; அனுபவத்தையும் விடுதலியையும் வழங்குபவர்கள்.
த்ரிதைவத்யம் மஹாதீர்தம் கௌதமீ வாஞ்சிதப்ரதா தஸ்யாம் அநேந மந்த்ரேண குருதாம் ஸ்நாநம் ஆதராத்
மும்மூர்த்திகளும், பெரிய தீர்த்தமும், கோதமி நதியும், விருப்பங்களைத் தருபவளும்; அவளில், இந்த மந்திரத்துடன், பக்தியுடன் स्नானம் செய்ய வேண்டும்.
அபிஷேகம் மஹேந்த்ரஸ்ய மங்கலாய ப்ரு'ஹஸ்பதிஃ கரோது ஸம்ஸ்மரந்ந் ஆவாம் ஸம்பதாம் ஸ்தைர்யஸித்தயே
மகேந்திரனுக்கு மங்களம் நிகழ்வதற்காக, ப்ருஹஸ்பதி நம்மை நினைத்து, அவனுக்கு அபிஷேகம் செய்யட்டும்; நம் செல்வம் நிலைத்திருக்க வேண்டும் என்பதற்காக.
இஹ ஜந்மநி பூர்வஸ்மிந் யத் கிம்சித் ஸுக்ரு'தம் க்ரு'தம் தத் ஸர்வம் பூர்ணதாம் ஏது கோதாவரி நமோ ऽஸ்து தே
இந்த பிறவியிலும் முன்பிருந்த பிறவியிலும் நாம் செய்த எல்லா நன்மைகளும் முழுமையாக நிறைவேற வேண்டும்; கோதாவரி, உமக்கு வணக்கம்.
ஏவம் ஸ்ம்ரு'த்வா து யஃ கஶ்சித் கௌதம்யாம் ஸ்நாநம் ஆசரேத் ஆவாப்யாம் து ப்ரஸாதேந தர்மஃ ஸம்பூர்ணதாம் இயாத் பூர்வஜந்மக்ரு'தாத் தோஷாத் ஸ முக்தஃ புண்யவாந் பவேத்
இப்படி நினைத்து, யாராவது கவுதமியில் स्नானம் செய்தால், நம் அருளால் அவனது தர்மம் முழுமை அடையும்; முன்பிறவிகளில் செய்த குற்றங்கள் எல்லாம் நீங்கி, அவன் புண்யவான் ஆகுவான்.
ததேதி சக்ரதுஃ ப்ரீதௌ ஸுரேந்த்ரதிஷணௌ ததஃ மஹாபிஷேகம் இந்த்ரஸ்ய சகார த்யுஸதாம் குருஃ
அவர்கள் இருவரும் இதற்குச் சம்மதித்து மகிழ்ந்தனர்; பின்னர் தேவர்களின் குரு ப்ருஹஸ்பதி, இந்திரனுக்கு பெரிய அபிஷேகம் செய்தார்.
தேநாபூத் யா நதீ புண்யா மங்கலேத்ய் உதிதா து ஸா தயா ச ஸம்கமஃ புண்யோ கங்காயாஃ ஶுபதஸ் த்வ் அஸௌ
அதனால் அந்த நதி புண்யமாகி, மங்களம் என்று அழைக்கப்பட்டது; அவளுடன் சங்கமம் செய்வதும் புண்யமானது, கங்கையின் புண்ணியத்தைப் போல் நல்லதைத் தரும்.
இந்த்ரேண ஸம்ஸ்துதோ விஷ்ணுஃ ப்ரத்யக்ஷோ ऽபூஜ் ஜகந்மயஃ த்ரிலோகஸம்மிதாம் ஶக்ரோ பூமிம் லேபே ஜகத்பதேஃ
இந்திரன் புகழ்ந்தபோது, உலகமெங்கும் நிறைந்த விஷ்ணு நேரில் தோன்றினார்; சக்ரன், உலகங்களுக்குச் சமமான பூமியை உலகநாதனிடமிருந்து பெற்றான்.
தந்நாம்நா சாபி விக்யாதோ கோவிந்த இதி தத்ர ச த்ரிலோகஸம்மிதா லப்தா தேந கௌர் வஜ்ரதாரிணா
அந்த பெயரால், அவர் அங்கே கோவிந்தன் என்று புகழ்பெற்றார்; வஜ்ராயுதம் கொண்டவன் அந்த மூன்று உலகங்களுக்குச் சமமான பூமியை பெற்றான்.
தத்தா ச ஹரிணா தத்ர கோவிந்தஸ் தத் அபூத் தரிஃ த்ரைலோக்யராஜ்யம் யத் ப்ராப்தம் ஹரிணா ச ஹரேர் முநே
அங்கே ஹரி அதை வழங்கினார், கோவிந்தன் ஹரியாக ஆனார்; மூன்று உலகங்களின் ஆட்சி ஹரியால் ஹரியிடம் பெற்றான், முனிவரே.
நிஶ்சலம் யேந ஸம்ஜாதம் தேவதேவாந் மஹேஶ்வராத் ப்ரு'ஹஸ்பதிர் தேவகுருர் யத்ராஸ்தௌஷீந் மஹேஶ்வரம்
யார் மூலம் நிலைமை ஏற்பட்டதோ, அந்த தேவாதி தேவன் மகேஸ்வரனிடமிருந்து அது வந்தது; அங்கே தேவர்களின் குரு ப்ருஹஸ்பதி மகேஸ்வரனைப் புகழ்ந்தார்.
ராஜ்யஸ்ய ஸ்திரபாவாய தேவேந்த்ரஸ்ய மஹாத்மநஃ ஸித்தேஶ்வரஸ் தத்ர தேவோ லிங்கம் து த்ரிதஶார்சிதம்
மகாத்மாவான தேவராஜனின் ராஜ்யம் நிலைபெற, அங்கே தேவர்கள் வழிபடும் சித்தேஸ்வரன் லிங்கமாகத் தோன்றினார்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத் தீர்தம் கோவிந்தம் இதி விஶ்ருதம் மங்கலாஸம்கமம் சைவ பூர்ணதீர்தம் ததஃ பரம்
அந்த நாளிலிருந்து, அந்தத் தீர்த்தம் கோவிந்தம் என்றும், மங்களாசங்கமம் என்றும், பூர்ணதீர்த்தம் என்றும் புகழ்பெற்றது.
இந்த்ரதீர்தம் இதி க்யாதம் பார்ஹஸ்பத்யம் ச விஶ்ருதம் யத்ர ஸித்தேஶ்வரோ தேவோ விஷ்ணுர் கோவிந்த ஏவ ச
அது இந்த்ரதீர்த்தம் என்றும், பாஹஸ்பத்யம் என்றும் அறியப்படுகிறது; அங்கே சித்தேஸ்வரன், விஷ்ணு, கோவிந்தன் ஆகியோர் இருக்கின்றனர்.
தேஷு ஸ்நாநம் ச தாநம் ச யத் கிம்சித் ஸுக்ரு'தார்ஜநம் ஸர்வம் தத் அக்ஷயம் வித்யாத் பித்ரூ'ணாம் அதிவல்லபம்
அங்கே செய்யும் ஸ்நானம், தானம், எந்த நல்ல காரியமும் எல்லாம் அழியாதது; அது பித்ருக்களுக்கு மிகவும் பிரியமானது என்று அறிக.
ஶ்ரு'ணோதி யஶ் சாபி படேத் யஶ் ச ஸ்மரதி நித்யஶஃ தஸ்ய தீர்தஸ்ய மாஹாத்ம்யம் ப்ரஷ்டராஜ்யப்ரதாயகம்
யார் அந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமையை கேட்கிறாரோ, படிக்கிறாரோ, தினமும் நினைக்கிறாரோ, அவருக்கு இழந்த ராஜ்யம் திரும்பக் கிடைக்கும்.
ஸப்தத்ரிம்ஶத் ஸஹஸ்ராணி தீர்தாநாம் தீரயோர் த்வயோஃ உபயோர் முநிஶார்தூல ஸர்வஸித்திப்ரதாயிநாம்
இரு கரைகளிலும், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, முப்பத்தேழாயிரம் தீர்த்தங்கள் உள்ளன; அவை அனைத்தும் எல்லா Siddhigalையும் தரும்.
ந பூர்ணதீர்தஸத்ரு'ஶம் தீர்தம் அஸ்தி மஹாபலம் நிஷ்பலம் தஸ்ய ஜந்மாதி யோ ந ஸேவேத தந் நரஃ
பூர்ணதீர்த்தத்தைப் போல் பெரிய பளிங்கு தரும் தீர்த்தம் வேறு இல்லை; பிறப்பிலிருந்து அதை சேவிக்காத மனிதனின் வாழ்க்கை பயனற்றது.
ராமதீர்தம் இதி க்யாதம் ப்ரூணஹத்யாவிநாஶநம் தஸ்ய ஶ்ரவணமாத்ரேண ஸர்வபாபைஃ ப்ரமுச்யதே
இது ராமதீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது; இது கருவில் குழந்தை கொன்ற பாவத்தையும் அழிக்கிறது. இதை கேட்பதாலேயே எல்லா பாவங்களும் நீங்கும்.
இக்ஷ்வாகுவம்ஶப்ரபவஃ க்ஷத்ரியோ லோகவிஶ்ருதஃ பலவாந் மதிமாஞ் ஶூரோ யதா ஶக்ரஃ புரம்தரஃ
இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் பிறந்த, உலகில் புகழ்பெற்ற க்ஷத்திரியன்; வலிமை, புத்தி, வீரம் கொண்டவன், சக்ரன் போல நகரத்திற்குத் தலைவனாக இருந்தான்.
பித்ரு'பைதாமஹம் ராஜ்யம் குர்வந்ந் ஆஸ்தே யதா பலிஃ தஸ்ய திஸ்ரோ மஹிஷ்யஃ ஸ்யூ ராஜ்ஞோ தஶரதஸ்ய ஹி
பலி போல, தன் முன்னோர்களின் ராஜ்யத்தை தசரதன் ஆண்டான்; அவனுக்கு மூன்று மணவியர் இருந்தனர்.
கௌஶல்யா ச ஸுமித்ரா ச கைகேயீ ச மஹாமதே ஏதாஃ குலீநாஃ ஸுபகா ரூபலக்ஷணஸம்யுதாஃ
அவனுடைய மனைவிகள் கௌசல்யை, சுமித்ரை, கைகேயி; இவர்கள் எல்லாம் உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவர்கள், அதிர்ஷ்டசாலிகள், அழகும் நல்ல இலக்கணங்களும் உடையவர்கள்.