இத்ய் ஏதாம் வைதிகீம் காதாம் யஃ ஶ்ரு'ணோதி ஸ்மரேத வா படதே பக்திம் ஆபந்நஸ் தம் ராஜந் பாரயாமஸி
இந்த வேதப் பாடலை யார் கேட்கிறாரோ, நினைவில் வைக்கிறாரோ, அல்லது பக்தியுடன் ஓதுகிறாரோ, அரசே, அவரை நாங்கள் கரை சேர்க்கிறோம்.
யத்ரைஷா படிதா காதா ஸோமேந ஸஹ ராஜ்ஞா கங்காதீரே சௌஷதீபிர் தாந்யதீர்தம் தத் உச்யதே
இந்த பாடல் சோமனுடன், அரசனுடன், கங்கை கரையில் மூலிகைகளுடன் சேர்ந்து ஓதப்படுகிற இடம், அது தானியத் தீர்த்தம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத் தீர்தம் ஔஷத்யம் ஸௌம்யம் ஏவ ச அம்ரு'தம் வேதகாதம் ச மாத்ரு'தீர்தம் ததைவ ச
அந்த நேரத்திலிருந்து, அந்த தீர்த்தம் மூலிகைத் தீர்த்தமாகவும், சௌம்யமானதாகவும், அமுதமானதாகவும், வேதத் தீர்த்தமாகவும், தாயின் தீர்த்தமாகவும் இருக்கும்.
ஏஷு ஸ்நாநம் ஜபோ ஹோமோ தாநம் ச பித்ரு'தர்பணம் அந்நதாநம் து யஃ குர்யாத் தத் ஆநந்த்யாய கல்பதே
அங்கே யார் ஸ்நானம், ஜபம், ஹோமம், தானம், பித்ருக்களுக்கு அர்ப்பணம், அல்லது அன்னதானம் செய்கிறாரோ, அவருக்கு முடிவில்லாத புண்ணியம் கிடைக்கும்.
ஷட்ஶதாதிகஸாஹஸ்ரம் தீர்தாநாம் தீரயோர் த்வயோஃ ஸர்வபாபநிஹந்த்ரூ'ணாம் ஸர்வஸம்பத்விவர்தநம்
இரு கரைகளிலும் ஆறு இலட்சத்திற்கும் அதிகமான தீர்த்தங்கள் உள்ளன; அவை எல்லா பாவங்களையும் நீக்கி, எல்லா செல்வத்தையும் அதிகரிக்கின்றன.
விதர்பாஸம்கமம் புண்யம் ரேவதீஸம்கமம் ததா தத்ர யத் வ்ரு'த்தம் ஆக்யாஸ்யே யத் புராணவிதோ விதுஃ
விதர்பா சங்கமமும், ரேவதி சங்கமமும் புனிதமானவை; அங்கே நடந்ததை, புராணங்களை அறிந்தவர்கள் சொல்வதை நான் கூறுகிறேன்.
பரத்வாஜ இதி க்யாத ரு'ஷிர் ஆஸீத் தபோதிகஃ தஸ்ய ஸ்வஸா ரேவதீதி குரூபா விக்ரு'தஸ்வரா
பரத்வாஜன் என்று புகழ்பெற்ற ஒரு முனிவர் இருந்தார்; அவர் தவத்தில் சிறந்தவர். அவருடைய சகோதரி ரேவதி, உருவத்தில் வித்தியாசமாகவும், குரலில் சீர்கெட்டவளாகவும் இருந்தாள்.
தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா விக்ரு'தாம் ப்ராதா பரத்வாஜஃ ப்ரதாபவாந் சிந்தயா பரயா யுக்தோ கங்காயா தக்ஷிணே தடே
தன் சகோதரியை அவ்வாறு மாற்றமடைந்தவளாகப் பார்த்த பரத்வாஜ முனிவர், ஆழ்ந்த சிந்தனையுடன் கங்கை நதியின் தெற்கு கரையில் நின்றார்.
கஸ்மை தத்யாம் இமாம் கந்யாம் ஸ்வஸாரம் பீஷணாக்ரு'திம் ந கஶ்சித் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணாதி தாதவ்யா ச ஸ்வஸா ததா
இந்த சகோதரியை, இந்த பெண்ணை யாருக்கு கொடுக்கலாம்? அவளது உருவம் பயமுறுத்தும்; யாரும் ஏற்க மாட்டார்கள். ஆனாலும், சகோதரியை திருமணம் செய்து விட வேண்டும்.
அஹோ பூயாந் ந கஸ்யாபி கந்யா துஃகைககாரணம் மரணம் ஜீவதோ ऽப்ய் அஸ்ய ப்ராணிநஸ் து பதே பதே
அருமை! ஒருவருக்கும் மகள் என்பது துக்கத்திற்கே காரணம்; உயிரோடு இருந்தாலும், ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் அது மரணத்தைப்போல் தான்.
ஏவம் விம்ரு'ஶதஸ் தஸ்ய ஸ்வாஶ்ரமே சாதிஶோபநே த்ரஷ்டும் முநிவரஃ ப்ராயாத் பரத்வாஜம் யதவ்ரதம்
இவ்வாறு தன் அழகான ஆசிரமத்தில் சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தபோது, ஒரு பெரிய முனிவர் விரதம் காத்த பரத்வாஜனைப் பார்க்க வந்தார்.
த்வ்யஷ்டவர்ஷஃ ஶுபவபுஃ ஶாந்தோ தாந்தோ குணாகரஃ நாம்நா கட இதி க்யாதோ பரத்வாஜம் நநாம ஸஃ
பதினாறு வயது, அழகான உருவம், அமைதி, கட்டுப்பாடு, நல்ல குணங்கள் கொண்டவர்; 'கட' என்று பெயர் பெற்றவர்; அவர் பரத்வாஜ முனிவருக்கு வணங்கினார்.
விதிவத் பூஜ்ய தம் விப்ரம் பரத்வாஜஃ கடம் ததா தஸ்யாகமநகார்யம் ச பப்ரச்ச புரதஃ ஸ்திதஃ
பரத்வாஜர், அந்த பிராமணர் கதனை முறையாக மரியாதை செய்து, அவர் முன்னிலையில் நின்றபோது, வருவதற்கான காரணத்தை கேட்டார்.
கடோ ऽப்ய் ஆஹ பரத்வாஜம் வித்யார்த்ய் அஹம் உபாகதஃ ததா ச தர்ஶநாகாங்க்ஷீ யத் யுக்தம் தத் விதீயதாம்
கதன் பரத்வாஜரிடம் சொன்னான்: "நான் அறிவை நாடி வந்துள்ளேன்; உங்களைப் பார்க்க ஆசைப்படுகிறேன்; உங்களுக்கு ஏற்றது எதுவோ அதைச் செய்யுங்கள்."
பரத்வாஜஃ கடம் ப்ராஹ அதீஷ்வ யத் அபீப்ஸிதம் புராணம் ஸ்ம்ரு'தயோ வேதா தர்மஸ்தாநாந்ய் அநேகஶஃ
பரத்வாஜர் கதனை நோக்கி: "நீ விரும்பும் எதையும் படி—புராணம், ஸ்மிருதி, வேதம், தருமம் பற்றிய பல நூல்கள் எல்லாம் உன் விருப்பப்படி படிக்கலாம்," என்றார்.
ஸர்வம் வேத்மி மஹாப்ராஜ்ஞ ருசிரம் வத மா சிரம் குலீநோ தர்மநிரதோ குருஶுஶ்ரூஷணே ரதஃ அபிமாநீ ஶ்ருததரஃ ஶிஷ்யஃ புண்யைர் அவாப்யதே
"நான் எல்லாவற்றையும் அறிவேன், மகா ஞானியாய்; நீ தயங்காமல் அழகாகச் சொல். நல்ல குலத்தில் பிறந்த, தருமத்தில் நிலைத்த, ஆசானுக்கு பணிவுடன் இருக்கும், தாழ்மையுடன் கல்வி கற்ற சீடன் புண்ணியத்தால் கிடைக்கிறான்."
அத்யாபயஸ்வ போ ப்ரஹ்மஞ் ஶிஷ்யம் மாம் வீதகல்மஷம் ஶுஶ்ரூஷணரதம் பக்தம் குலீநம் ஸத்யவாதிநம்
"பிராமணரே, பாவமில்லாத, உங்களுக்கு சேவை செய்ய விரும்பும், பக்தியுள்ள, நல்ல குலத்தில் பிறந்த, உண்மையை பேசும் சீடனாகிய என்னை நீங்கள் கற்பியுங்கள்."
ததேத்ய் உக்த்வா பரத்வாஜஃ ப்ராதாத் வித்யாம் அஶேஷதஃ ப்ராப்தவித்யஃ கடஃ ப்ரீதோ பரத்வாஜம் அதாப்ரவீத்
"அப்படியே" என்று பரத்வாஜர் சொன்னார்; பிறகு அவர் எல்லா அறிவையும் முழுமையாகக் கற்பித்தார். அந்த அறிவைப் பெற்ற கதன் மகிழ்ச்சியுடன் பரத்வாஜரை நோக்கி பேசினான்.
இச்சேயம் தக்ஷிணாம் தாதும் குரோ தவ மநஃப்ரியாம் வதஸ்வ துர்லபம் வாபி குரோ துப்யம் நமோ ऽஸ்து தே
"ஆசானே, உங்களுக்குப் பிடித்ததை, எது கடினமானாலும், நான் உங்களுக்கு பரிசாக வழங்க விரும்புகிறேன்; சொல்லுங்கள். ஆசானே, உமக்கு வணக்கம்."
வித்யாம் ப்ராப்யாபி யே மோஹாத் ஸ்வகுரோஃ பாரிதோஷிகம் ந ப்ரயச்சந்தி நிரயம் தே யாந்த்ய் ஆசந்த்ரதாரகம்
"அறிவைப் பெற்ற பிறகும், தப்பாக எண்ணி, ஆசானுக்கு மனநிறைவு தராமல் இருப்பவர்கள், சந்திரன் நட்சத்திரங்கள் இருக்கும் வரை நரகத்திற்கு போவார்கள்."
க்ரு'ஹாண கந்யாம் விதிவத் பார்யாம் குரு மம ஸ்வஸாம் அஸ்யாம் ப்ரீத்யா வர்திதவ்யம் யாசேயம் தக்ஷிணாம் இமாம்
"என் சகோதரியை முறையாக மணந்து, அவளுடன் அன்புடன் வாழ வேண்டும்; இதுவே நான் கேட்டுக் கொள்கின்ற பரிசு."
ப்ராத்ரு'வத் புத்ரவச் சாபி ஶிஷ்யஃ ஸ்யாத் து குரோஃ ஸதா குருஶ் ச பித்ரு'வச் ச ஸ்யாத் ஸம்பந்தோ ऽத்ர கதம் பவேத்
"ஒரு சீடன் ஆசானுக்கு எப்போதும் சகோதரன் போலவும், மகன் போலவும் இருக்க வேண்டும்; ஆசான் தந்தை போலவும் இருக்க வேண்டும்; அப்படி இருக்கையில் இந்த உறவு எப்படி சாத்தியமாகும்?"
மத்வாக்யம் குரு ஸத்யம் த்வம் மமாஜ்ஞா தவ தக்ஷிணா ஸர்வம் ஸ்ம்ரு'த்வா கடாத்ய த்வம் ரேவதீம் பர தந்மநாஃ
"நான் சொல்வதைக் கேட்டு செய்; என் கட்டளைதான் உன் பரிசு. எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்து, கதா, முழு மனதுடன் ரேவதியை ஏற்று."
ததேத்ய் உக்த்வா குரோர் வாக்யாத் கடோ ஜக்ராஹ பாணிநா ரேவதீம் விதிவத் தத்தாம் தாம் ஸமீக்ஷ்ய கடஸ் த்வ் அத
"அப்படியே" என்று சொல்லி, ஆசானின் வார்த்தைக்கு கீழ்ப்படிந்து, கதன், முறையின்படி கொடுக்கப்பட்ட ரேவதியின் கையைப் பிடித்தான்; பின்னர் அவளை நோக்கிப் பார்த்தான்.
தத்ரைவ பூஜயாம் ஆஸ தேவேஶம் ஶம்கரம் ததா ரேவத்யா ரூபஸம்பத்த்யை ஶிவப்ரீத்யை ச ரேவதீ
அங்கேயே, கதன் ரேவதியுடன் சேர்ந்து, தேவாதி தேவன் சங்கரனை, ரேவதியின் அழகு மற்றும் சிவபெருமானை மகிழ்விக்க வேண்டி வழிபட்டான்.
ஸுரூபா சாருஸர்வாங்கீ ந ரூபேணோபமீயதே அபிஷேகோதகம் தத்ர ரேவத்யா யத் விநிஃஸ்ரு'தம்
அவள் அழகானவள், எல்லா அங்கங்களும் அழகாக அமைந்தவள், உருவத்தில் ஒப்பிட முடியாதவள்; அங்கே ரேவதியின் அபிஷேக நீர் வெளியேறியது.
ஸாபவத் தத்ர கங்காயாம் தஸ்மாத் தந்நாமதோ நதீ ரேவதீதி ஸமாக்யாதா ரூபஸௌபாக்யதாயிநீ
அது அங்கே கங்கையில், ரேவதி என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற, அழகு மற்றும் அதிர்ஷ்டம் தரும் நதி ஆனது.
புநர் தர்பைஶ் ச விவிதைர் அபிஷேகம் சகார ஸஃ புண்யரூபத்வஸம்ஸித்த்யை விதர்பா தத் அபூந் நதீ
மறுபடியும், பலவிதமான தர்ப்பை கொண்டு அபிஷேகம் செய்து, நல்ல வடிவம் பெற வேண்டும் என்று விரும்பி, அந்த இடம் விதர்பா என்ற நதியாக ஆனது.
ஶ்ரத்தயா ஸம்கமே ஸ்நாத்வா ரேவதீகங்கயோர் நரஃ ஸர்வபாபவிநிர்முக்தோ விஷ்ணுலோகே மஹீயதே
யார் ரேவதி மற்றும் கங்கை சங்கமத்தில் பக்தியுடன் स्नானம் செய்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, விஷ்ணு லோகத்தில் மதிப்பைப் பெறுவார்கள்.
ததா விதர்பாகௌதம்யோஃ ஸம்கமே ஶ்ரத்தயா முநே ஸ்நாநம் கரோத்ய் அஸௌ யாதி புக்திம் முக்திம் ச தத்க்ஷணாத்
அதேபோல், முனிவரே, விதர்பா மற்றும் கவுதமி சங்கமத்தில் பக்தியுடன் ஸ்நானம் செய்பவர் உடனே இன்பமும், முக்தியும் அடைவார்.