ஸமா காப்ய் அத்ர மதயா லோபாமுத்ராப்ய் அருந்ததீ யத் அஸ்திபிஃ ஸுராஃ ஸர்வே ஜயிநஃ ஸுகிநஃ ஸதா
இங்கே, ஏதோ ஒரு வழியில், லோபாமுத்திரையும் அருந்ததியும் சமமாக உள்ளார்கள்; அவர்களின் எலும்புகளால் எல்லா தேவர்களும் எப்போதும் வெற்றி பெற்று மகிழ்ந்திருக்கிறார்கள்.
தேநாவாப்தம் யஶஃ ஸ்பீதம் தவ மாத்ராக்ஷயம் க்ரு'தம் த்வயா புத்ரேண ஸர்வத்ர நாதஃ பரதரம் க்ரு'தம்
இதனால், உன் தாயாரின் புகழ் பெருகி, அழியாததாகியுள்ளது; நீ, மகனாக, அதை எல்லா இடங்களிலும் நிறைவேற்றிவிட்டாய். இதைவிட உயர்ந்த செயல் எதுவும் இல்லை.
த்வத்ப்ரதாபபயாத் ஸ்வர்காச் ச்யுதாம்ஸ் த்வம் பாதும் அர்ஹஸி காம்திஶீகாம்ஸ் தவ பயாத் அமராம்ஸ் த்ராதும் அர்ஹஸி நார்தத்ராணாத் அப்யதிகம் ஸுக்ரு'தம் க்வாபி வித்யதே
உன் வலிமையின் பயத்தால் சுவர்க்கத்திலிருந்து நீக்கப்பட்ட காந்திசிகர்களை நீ பாதுகாக்க வேண்டும்; உன் பயத்தால் தேவர்களையும் காப்பாற்ற வேண்டும். துன்பத்திலுள்ளவர்களை காப்பது விட உயர்ந்த நன்மை எங்கும் இல்லை.
யாவத் யஶஃ ஸ்புரதி சாரு மநுஷ்யலோகே அஹாநி தாவந்தி திவம் கதஸ்ய திநே திநே வர்ஷஸம்க்யா பரஸ்மிம்ல் லோகே வாஸோ ஜாயதே நிர்விகாரஃ
உன் புகழ் மனிதுலகில் எவ்வளவு நாட்கள் பிரகாசிக்கிறதோ, அந்த நாட்களுக்கு ஒவ்வொரு நாளும், மறுலோகத்தில் ஆண்டுகளாக நிலைத்திருக்கும் இடம் உனக்கு கிடைக்கும்; அது மாற்றமில்லாமல் அமையும்.
ம்ரு'தாஸ் த ஏவாத்ர யஶோ ந யேஷாம் அந்தாஸ் த ஏவ ஶ்ருதவர்ஜிதா யே யே தாநஶீலா ந நபும்ஸகாஸ் தே யே தர்மஶீலா ந த ஏவ ஶோச்யாஃ
இங்கே புகழ் இல்லாதவர்கள் உண்மையில் இறந்தவர்களே; கல்வி இல்லாதவர்கள் கண்கள் இல்லாதவர்களே; தானம் செய்யும் மனம் உள்ளவர்கள் பலவீனர்கள் அல்லர்; தர்மத்தில் நிலைத்திருப்பவர்கள் இரங்கத்தக்கவர்கள் அல்லர்.
பாஷிதம் தேவதேவஸ்ய ஶ்ருத்வா ஶாந்தோ ऽபவந் முநிஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடோ பூத்வா நத்வா நாதம் அதாப்ரவீத்
தேவதேரின் வார்த்தைகளை கேட்ட முனிவர் மனம் அமைதியாகி, கையைக் கூப்பி, ஆண்டவரை வணங்கி, பின்னர் பேசினார்.
வாக்பிர் மநோபிஃ க்ரு'திபிஃ கதாசிந் மமோபகுர்வந்தி ஹிதே ரதா யே தேப்யோ ஹிதார்தம் த்வ் இஹ சாபரேஷாம் ஸோமம் நமஸ்யாமி ஸுராதிபூஜ்யம்
என் நன்மைக்காக வார்த்தையாலும், எண்ணத்தாலும், செயலாலும் எப்போதும் உதவுகிறவர்கள் மற்றும் பிறருக்காகவும், தேவர்களால் மதிக்கப்படும் சோமனை நான் வணங்குகிறேன்.
ஸம்ரக்ஷிதோ யைர் அபிவர்திதஶ் ச ஸமாநகோத்ரஶ் ச ஸமாநதர்மா தேஷாம் அபீஷ்டாநி ஶிவஃ கரோது பாலேந்துமௌலிம் ப்ரணதோ ऽஸ்மி நித்யம்
என்னை காப்பாற்றி வளர்த்தவர்கள், என் குடும்பத்தாரும், என் தர்மத்தில் இணைந்தவர்களும் விரும்பும் எல்லாவற்றையும் சந்திரக்கொன்றை அணிந்த சிவன் அருள்வானாக. அவரை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.
யைர் அஹம் வர்திதோ நித்யம் மாத்ரு'வத் பித்ரு'வத் ப்ரபோ தந்நாம்நா ஜாயதாம் தீர்தம் தேவதேவ ஜகத்த்ரயே
என்னை எப்போதும் தாய்போலும் தந்தைபோலும் வளர்த்தவர்களுக்காக, உமது பெயரால் மூவுலகிலும் ஒரு புனிதத் தலம் தோன்றட்டும், ஆண்டவரே.
யஶஸ் து தேஷாம் பவிதா தேப்யோ ऽஹம் அந்ரு'ணஸ் ததஃ யாநி க்ஷேத்ராணி தேவாநாம் யாநி தீர்தாநி பூதலே
அவர்களின் புகழ் நிலைத்திருக்கும்; அதனால் அவர்களுக்கு நான் கடமை இல்லாதவனாக இருப்பேன். பூமியில் உள்ள எல்லா தேவதைகளின் நிலங்களும், புனிதத் தலங்களும்—
தேப்யோ யத் இதம் அதிகம் அநுமந்யந்து தேவதாஃ ததஃ க்ஷமே ऽஹம் தேவாநாம் அபராதம் நிரஞ்ஜநஃ
அவர்களுக்கு மேலாக எதையாவது வழங்கினால், அதை தேவதைகள் ஏற்கட்டும்; பிறகு, நான் தூய மனத்துடன் தேவதைகளின் குறைகளை மன்னிப்பேன்.
ததஃ ஸமக்ஷம் ஸுரஸாக்ஷராம் கிரம் ஸஹஸ்ரசக்ஷுஃப்ரமுகாம்ஸ் ததாக்ரதஃ உவாச தேவா அபி மேநிரே வசோ ததீசிபுத்ரோதிதம் ஆதரேண
அப்போது, எல்லோரின் முன்னிலையில் ஆயிரம் கண்கள் உடையவரால் வழிநடத்தப்பட்ட தேவர்கள் தெய்வீக மொழியில் பேசினர்; ததீசி மகன் கூறிய வார்த்தைகளையும், தேவர்கள் மதிப்புடன் ஏற்றனர்.
பாலஸ்ய புத்திம் விநயம் ச வித்யாம் ஶௌர்யம் பலம் ஸாஹஸம் ஸத்யவாசம் பித்ரோர் பக்திம் பாவஶுத்திம் விதித்வா ததாவாதீச் சம்கரஃ பிப்பலாதம்
அந்தக் குழந்தையின் அறிவும், பணிவும், கல்வியும், வீரவும, பலமும், துணிச்சலும், உண்மையையும், பெற்றோரிடம் பக்தியும், மனம் தூய்மையும் அறிந்து, சங்கரர் பிப்பலாதரிடம் பேசினார்.
வத்ஸ யத் வை ப்ரியம் காமம் யச் சாபி ஸுரவல்லபம் ப்ராப்ஸ்யஸே வத கல்யாணம் நாந்யதா த்வம் மநஃ க்ரு'தாஃ
கண்ணே, உனக்கு மிகவும் விருப்பமானது எது, தேவர்களுக்கு இனிமையானது எது என்றாலும், நீ விரும்பியதைப் பெறுவாய். நல்லதை விரும்புகிறாய் என்றால் சொல்லு; உன் மனம் தயங்க வேண்டாம்.
யே கங்காயாம் ஆப்லுதா தர்மநிஷ்டாஃ ஸம்பஶ்யந்தி த்வத்பதாப்ஜம் மஹேஶ ஸர்வாந் காமாந் ஆப்நுவந்து ப்ரஸஹ்ய தேஹாந்தே தே பதம் ஆயாந்து ஶைவம்
தர்மத்தில் நிலைத்திருந்து கங்கையில் நீராடி, உன் தாமரை பாதங்களை காண்பவர்கள், மகேசா, அவர்கள் எல்லா ஆசைகளையும் பெறட்டும்; உடல் முடிவில் உன் சிவலோகத்தையும் அடையட்டும்.
தாதஃ ப்ராப்தஸ் த்வத்பதம் சாம்பிகா மே நாத ப்ராப்தா பிப்பலஶ் சாமராஶ் ச ஸுகம் ப்ராப்தா நாதநாதம் விலோக்ய த்வாம் பஶ்யேயுஸ் த்வத்பதம் தே ப்ரயாந்து
என் தந்தை உன் பாதத்தை அடைந்தார்; என் தாய் அம்பிகையும் உன்னை அடைந்தார், ஆண்டவரே. பிப்பலரும் அமரரும் ஆனந்தம் பெற்றனர். அவர்கள் உன்னைப் பார்த்து, உன் பாதத்தை அடையட்டும்.
ததேத்ய் உக்த்வா பிப்பலாதம் தேவதேவோ மஹேஶ்வரஃ அபிநந்த்ய ச தம் தேவைஃ ஸார்தம் வாக்யம் அதாப்ரவீத்
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று பிப்பலாதருக்கு மகேசுவரர் கூறி, தேவர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் அவனை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.
தேவா அபி முதா யுக்தா நிர்பயாஸ் தத்க்ரு'தாத் பயாத் இதம் ஊசுஃ ஸர்வ ஏவ தாதீசம் ஶிவஸம்நிதௌ
அந்த நிகழ்வால் ஏற்பட்ட பயம் நீங்க, தேவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன், அனைவரும் சிவனின் முன்னிலையில் ததீசியை நோக்கி இவ்வாறு கூறினர்.
ஸுராணாம் யத் அபீஷ்டம் ச த்வயா க்ரு'தம் அஸம்ஶயம் பாலிதா தேவதேவஸ்ய ஆஜ்ஞா த்ரைலோக்யமண்டநீ
தேவர்கள் விரும்பியது எதுவும் நீ சந்தேகமின்றி செய்து முடித்தாய். மூவுலகுக்கும் அலங்காரமான தேவதேரின் கட்டளையை நீ காப்பாற்றினாய்.
யாசிதம் ச த்வயா பூர்வம் பரார்தம் நாத்மநே த்விஜ தஸ்மாத் அந்யதமம் ப்ரூஹி கிம்சித் தாஸ்யாமஹே வயம்
முன்பு நீ கேட்டது பிறருக்காகத்தான், உனக்காக அல்ல, இருமுறை பிறந்தவரே. எனவே, வேறு ஏதேனும் விருப்பம் இருந்தால் கூறு; அதை நாங்கள் உனக்கு தருவோம்.
புநஃ புநஸ் தத் ஏவோசுஃ ஸுரஸம்கா த்விஜோத்தமம் க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடஃ பூர்வம் நத்வா ஶம்புஸுராந் இதம் உவாச பிப்பலாதஶ் ச உமாம் நத்வா ச பிப்பலாந்
மீண்டும் மீண்டும் தேவகணங்கள் அந்தப் பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரை நோக்கி பேசினர். அவர் கையைக் கூப்பி, முதலில் சம்புவையும் தேவர்களையும் வணங்கி, பிறகு உமாவையும் பிப்பலர்களையும் வணங்கி இவ்வாறு கூறினார்.
பிதரௌ த்ரஷ்டுகாமோ ऽஸ்மி ஸதா மே ஶப்தகோசரௌ தே தந்யாஃ ப்ராணிநோ லோகே மாதாபித்ரோர் வஶே ஸ்திதாஃ
நான் எப்போதும் என் தாய் தந்தையைப் பார்க்கவும், அவர்களின் சத்தம் என் காதில் எப்போதும் இருக்கவும் விரும்புகிறேன். உலகில் தாய் தந்தையின் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பவர்கள் மிகப் பாக்கியசாலிகள்.
ஶுஶ்ரூஷணபரா நித்யம் தத்பாதாஜ்ஞாப்ரதீக்ஷகாஃ இந்த்ரியாணி ஶரீரம் ச குலம் ஶக்திம் தியம் வபுஃ
எப்போதும் சேவையில் மனதை செலுத்தி, அவர்களின் பாதங்களில் இருந்து வரும் கட்டளையை எதிர்பார்த்து, தன் அறிவு, உடல், குடும்பம், வலிமை, அறிவு, அழகு ஆகிய அனைத்தையும் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.
பரிலப்ய தயோஃ க்ரு'த்யே க்ரு'தக்ரு'த்யோ பவேத் ஸ்வயம் பஶூநாம் பக்ஷிணாம் சாபி ஸுலபம் மாத்ரு'தர்ஶநம்
இருவருக்கும் வேண்டிய கடமைகளை செய்து முடித்தபின், ஒருவர் முழுமையாக திருப்தி அடைவார்; மிருகங்களுக்கும் பறவைகளுக்கும் தாயை காண்பது எளிதாகும்.
துர்லபம் மம தச் சாபி ப்ரு'ச்சே பாபபலம் நு கிம் துர்லபம் ச ததா சேத் ஸ்யாத் ஸர்வேஷாம் யஸ்ய கஸ்யசித்
ஆனால் எனக்கு அது கடினமாக இருக்கிறது—இது பாவத்தின் விளைவா என்று கூறுங்கள். இது இவ்வளவு கடினமானது என்றால், எல்லோருக்கும் அப்படியேதானா?
நோபபத்யேத ஸுலபம் மத்தோ நாந்யோ ऽஸ்தி பாபக்ரு'த் தயோர் தர்ஶநமாத்ரம் ச யதி ப்ராப்ஸ்யே ஸுரோத்தமாஃ
இதை எளிதில் அடைய முடியாது; என்னைவிட பாவம் செய்தவன் இல்லை. அவர்களை ஒரு பார்வை கூட காண முடிந்தால், தேவர்களே, அது பெரியது.
மநோவாக்காயகர்மப்யஃ பலம் ப்ராப்தம் பவிஷ்யதி பிதரௌ யே ந பஶ்யந்தி ஸமுத்பந்நா ந ஸம்ஸ்ரு'தௌ தேஷாம் மஹாபாதகாநாம் கஃ ஸம்க்யாம் கர்தும் ஈஶ்வரஃ
மனம், வாக்கு, உடல் மூலமாக செய்த செயல்களின் பலன் நிச்சயம் கிடைக்கும். பிறந்தபின் தாயும் தந்தையும் காணாதவர்கள்—அவர்களின் பெரிய பாவங்களை யார் எண்ண முடியும்?
தத் ரு'ஷேர் வசநம் ஶ்ருத்வா மிதஃ ஸம்மந்த்ர்ய தே ஸுராஃ விமாநவரம் ஆரூடௌ பிதரௌ தம்பதீ ஶுபௌ
அந்த முனிவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், தேவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் ஆலோசித்து, அழகான விண்ணுலக ரதத்தில் ஏறி, அந்த நல்ல தம்பதிகளை அழைத்தனர்.
தவ ஸம்தர்ஶநாகாங்க்ஷௌ த்ரக்ஷ்யஸே வாத்ய நிஶ்சிதம் விஷாதம் லோபமோஹௌ ச த்யக்த்வா சித்தம் ஶமம் நய
உன்னை காண ஆசைபட்டிருக்கும் அவர்கள், இன்று நீ நிச்சயமாக அவர்களை காண்பாய். மனத்தில் உள்ள துக்கம், பேராசை, மயக்கம் இவற்றை விட்டுவிட்டு, மனதை அமைதிக்கு கொண்டு வா.
பஶ்ய பஶ்யேதி தம் ப்ராஹுர் தாதீசம் ஸுரஸத்தமாஃ விமாநவரம் ஆரூடௌ ஸ்வர்கிணௌ ஸ்வர்ணபூஷணௌ
“பார், பார்!” என்று தேவர்களில் சிறந்தவர்கள் ததீசனை நோக்கி சொன்னார்கள்; அந்த இருவரும் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, விண்ணுலக ரதத்தில் ஏறினர்.