ததீசிர் ஜாதஸம்ஹர்ஷஃ ஸுராந் பூஜ்ய ப்ரு'தக் ப்ரு'தக் க்ரு'ஹக்ரு'த்யம் ததஶ் சக்ரே ஸுரேப்யோ பார்யயா ஸஹ
ததீசி மகிழ்ச்சியுடன், ஒவ்வொரு தேவனையும் தனித்தனியாக மரியாதை செய்தார்; பின்னர், தனது மனைவியுடன் சேர்ந்து, அவர்களுக்காக இல்லற வேலைகளைச் செய்தார்.
ப்ரு'ஷ்டாஶ் ச குஶலம் தேந கதாஶ் சக்ருஃ ஸுரா அபி ததீசிம் அப்ருவந் தேவா பார்யயா ஸுகிதம் புநஃ
அவரால் நலமா என்று கேட்டார்; தேவர்கள் அவருடன் உரையாடினர். ததீசி தனது மனைவியுடன் மகிழ்ச்சியாக இருந்ததைப் பார்த்து, தேவர்கள் மீண்டும் அவரிடம் பேசினர்.
ஆஸீநம் ஹ்ரு'ஷ்டமநஸ ரு'ஷிம் நத்வா புநஃ புநஃ
மனதில் ஆனந்தம் கொண்டு அமர்ந்திருந்த முனிவரை, மீண்டும் மீண்டும் வணங்கினர்.
கிம் அத்ய துர்லபம் லோகே ரு'ஷே ऽஸ்மாகம் பவிஷ்யதி த்வாத்ரு'ஶஃ ஸக்ரு'போ யேஷு முநிர் பூகல்பபாதபஃ
முனிவரே, இந்த உலகில் எங்களுக்கு இன்று எது கிடைக்க முடியாதது? உங்களைப் போன்ற கருணையுள்ள முனிவர்கள் பூமியில் விருட்சமாக இருப்பதால், எதுவும் அரிதல்ல.
ஏதத் ஏவ பலம் பும்ஸாம் ஜீவதாம் முநிஸத்தம தீர்தாப்லுதிர் பூததயா தர்ஶநம் ச பவாத்ரு'ஶாம்
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, உயிரோடு இருப்பவர்களுக்கு இதுவே வாழ்க்கையின் பலன்: தீர்த்தங்களில் स्नானம், எல்லா உயிர்களுக்கும் இரக்கம், உங்களைப் போன்றவர்களைப் பார்ப்பது.
யத் ஸ்நேஹாத் உச்யதே ऽஸ்மாபிர் அவதாரய தந் முநே ஜித்வா தைத்யாந் இஹ ப்ராப்தா ஹத்வா ராக்ஷஸபும்கவாந்
முனிவரே, நாங்கள் சொல்வது எல்லாம் அன்பால் தான். தைத்யர்களை வென்று, ராக்ஷஸர்களை அழித்து, இங்கு வந்துள்ளோம்.
வயம் ச ஸுகிநோ ப்ரஹ்மம்ஸ் த்வயி த்ரு'ஷ்டே விஶேஷதஃ நாயுதைஃ பலம் அஸ்மாகம் வோடும் நைவ க்ஷமா வயம்
பிரம்மனே, குறிப்பாக உங்களைப் பார்த்து நாங்கள் மகிழ்ச்சியடைந்தோம்; ஆயுதங்களை சுமப்பது எங்களால் முடியாது; அதுவே எங்களுக்கு விருப்பமான பலனும் அல்ல.
ஸ்தாப்யதேஶம் ந பஶ்யாம ஆயுதாநாம் முநீஶ்வர ஸ்வர்கே ஸுரத்விஷோ ஜ்ஞாத்வா ஸ்தாபிதாநி ஹரந்தி ச
முனிவர்களின் தலைவனே, ஆயுதங்களை வைக்க எங்கும் இடம் காணோம்; சுவர்க்கத்தில், தேவர்களுக்கு விரோதிகள் ஆயுதங்களை அறிந்தால், அவற்றை எடுத்துச் செல்கின்றனர்.
நயேயுர் ஆயுதாநீதி ததைவ ச ரஸாதலே தஸ்மாத் தவாஶ்ரமே புண்யே ஸ்தாப்யந்தே ऽஸ்த்ராணி மாநத
அயுதங்கள் பாதாளத்தில் கொண்டு போயினர்; அதனால், பெருமை அளிப்பவரே, அந்த ஆயுதங்களை உங்கள் புனித ஆசிரமத்தில் வைக்கட்டும்.
நைவாத்ர கிம்சித் பயம் அஸ்தி விப்ர ந தாநவேப்யோ ராக்ஷஸேப்யஶ் ச கோரம் த்வதாஜ்ஞயா ரக்ஷிதபுண்யதேஶோ ந வித்யதே தபஸா தே ஸமாநஃ
இங்கே எந்த ஆபத்தும் இல்லை, பிராமணரே; அசுரர்களிடமோ, கொடிய ராக்ஷஸர்களிடமோ எந்த பயமும் இல்லை. உங்கள் கட்டளையால் இந்த புனித இடம் பாதுகாக்கப்படுகிறது; உங்கள் தவத்திற்கு சமமானவர் யாரும் இல்லை.
ஜிதாரயோ ப்ரஹ்மவிதாம் வரிஷ்டம் வயம் ச பூர்வம் நிஹதா தைத்யஸம்காஃ அஸ்த்ரைர் அலம் பாரபூதைஃ க்ரு'தார்தைஃ ஸ்தாப்யம் ஸ்தாநம் தே ஸமீபே முநீஶ
எதிரிகள் வெல்லப்பட்டுள்ளனர், பிரம்மத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே; முன்பு நாங்கள் ஆயுதங்களால் அசுரர்களை அழித்தோம். இப்போது அவை தங்கள் கடமையை முடித்துள்ளன; அந்த பாரமான ஆயுதங்களை உங்கள் அருகில் வைக்க வேண்டும், முனிவர்களின் தலைவரே.
திவ்யாந் போகாந் காமிநீபிஃ ஸமேதாந் தேவோத்யாநே நந்தநே ஸம்பஜாமஃ ததோ யாமஃ க்ரு'தகார்யாஃ ஸஹேந்த்ராஃ ஸ்வம் ஸ்வம் ஸ்தாநம் சாயுதாநாம் ச ரக்ஷா
நாங்கள் தேவலோகத்தின் நந்தன வனத்தில் விரும்பிய பெண்களுடன் சேர்ந்து தெய்வீகமான இன்பங்களை அனுபவிக்கிறோம்; பின்பு, கடமை முடிந்ததும், ஒவ்வொருவரும் தங்கள் இடத்திற்கு செல்கிறோம்; ஆயுதங்கள் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.
தத்வாக்யம் ஆகர்ண்ய ததீசிர் ஏவம் வாக்யம் ஜகௌ விபுதாந் ஏவம் அஸ்து நிவார்யமாணஃ ப்ரியஶீலயா ஸ்த்ரியா கிம் தேவகார்யேண விருத்தகாரிணா
அந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், ததீசி தேவர்களிடம், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்றார். அன்பான மனைவி தடுத்தபோதும், 'தேவர்களின் காரியத்திற்கு எதிராக ஏன் செயல்பட வேண்டும்?' என்று கூறினார்.
யே ஜ்ஞாதஶாஸ்த்ராஃ பரமார்தநிஷ்டாஃ ஸம்ஸாரசேஷ்டாஸு கதாநுராகாஃ தேஷாம் பரார்தவ்யஸநேந கிம் முநே யேநாத்ர வாமுத்ர ஸுகம் ந கிம்சித்
வேதங்களை அறிந்து, உயர்ந்த உண்மையில் நிலைத்திருப்பவர்கள், உலகியலான செயல்களில் பற்றில்லாதவர்கள், அவர்களுக்கு பிறர் துன்பம் பற்றி என்ன கவலை, முனிவரே? ஏனெனில் இங்கேயும், மறுபிறப்பிலும், அவர்கள் எந்த இன்பத்தையும் நாடுவதில்லை.
தேவத்விஷோ த்வேஷம் அநுப்ரயாந்தி தத்தே ஸ்தாநே விப்ரவர்ய ஶ்ரு'ணுஷ்வ நஷ்டே ஹ்ரு'தே சாயுதாநாம் முநீஶ குப்யந்தி தேவா ரிபவஸ் தே பவந்தி
தேவர்களை வெறுப்பவர்கள் பகையை தொடர்கிறார்கள்; பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, கேளுங்கள்: ஆயுதங்கள் இடத்தில் இல்லாமல் போனாலும், எடுத்தாலும், தேவர்கள் கோபப்படுவார்கள்; எடுத்தவர்கள் அவர்களுக்குப் பகைவராகிவிடுவார்கள்.
தஸ்மாந் நேதம் வேதவிதாம் வரிஷ்ட யுக்தம் த்ரவ்யே பரகீயே மமத்வம் தாவச் ச மைத்ரீ த்ரவ்யபாவஶ் ச தாவந் நஷ்டே ஹ்ரு'தே ரிபவஸ் தே பவந்தி
அதனால், வேதத்தை அறிந்தவர்களில் சிறந்தவரே, பிறருடைய பொருளில் உரிமை காட்டுவது உகந்தது அல்ல; பொருள் இருக்கும் வரை நட்பு உண்டு, அது இல்லாமல் போனால் அல்லது எடுத்தால், அவர்கள் பகைவராகிவிடுவார்கள்.
சேத் அஸ்தி ஶக்திர் த்ரவ்யதாநே ததஸ் தே தாதவ்யம் ஏவார்திநே கிம் விசார்யம் நோ சேத் ஸந்தஃ பரகார்யாணி குர்யுர் வாக்பிர் மநோபிஃ க்ரு'திபிஸ் ததைவ
உங்களிடம் கொடுக்க வல்லமை இருந்தால், கேட்பவருக்கு கொடுக்க வேண்டும்; இதில் என்ன யோசனை? இல்லையெனில், நல்லவர்கள் பிறருக்காக வார்த்தையாலும், எண்ணத்தாலும், செயலாலும் உதவுவார்கள்.
ஶ்ருத்வேரிதம் பத்யுர் இதி ப்ரியாயாம் தைவம் விநாந்யந் ந ந்ரு'ணாம் ஸமர்தம் தூஷ்ணீம் ஸ்திதாயாம் ஸுரஸத்தமாஸ் தே ஸம்ஸ்தாப்ய சாஸ்த்ராண்ய் அதிதீப்திமந்தி
கணவரின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அன்பான மனைவி அமைதியாக இருந்தாள்; விதியைத்தவிர மனிதர்களால் வேறு எதுவும் செய்ய முடியாது என்பதை அறிந்தாள். பிறகு, தேவர்களில் சிறந்தவர்கள், அந்த ஒளிவீசும் ஆயுதங்களை வைத்துவிட்டு சென்றனர்.
நத்வா முநீந்த்ரம் யயுர் ஏவ லோகாந் தைத்யத்விஷோ ந்யஸ்தஶஸ்த்ராஃ க்ரு'தார்தாஃ கதேஷு தேவேஷு முநிப்ரவர்யோ ஹ்ரு'ஷ்டோ ऽவஸத் பார்யயா தர்மயுக்தஃ
முனிவர்களின் தலைவரை வணங்கி, அசுரர்களுக்குப் பகைவரான தேவர்கள், ஆயுதங்களை விட்டு, தங்கள் கடமையை முடித்துவிட்டு தங்கள் உலகங்களுக்கு சென்றனர்; தேவர்கள் சென்றபின், அந்த சிறந்த முனிவர் மகிழ்ச்சியுடன், தர்மத்துடன் மனைவியுடன் வாழ்ந்தார்.
கதே ச காலே ஹ்ய் அதிவிப்ரயுக்தே தைவே வர்ஷே ஸம்க்யயா வை ஸஹஸ்ரே ந தே ஸுரா ஆயுதாநாம் முநீஶ வாசம் மநஶ் சாபி ததைவ சக்ருஃ
நீண்ட காலம் கடந்தபின், ஒரு ஆயிரம் தெய்வ வருடங்கள் ஆனபின், முனிவர்களின் தலைவரே, தேவர்கள் ஆயுதங்களைப் பற்றி பேசவோ, நினைக்கவோ, எதுவும் செய்யவோ இல்லை.
ததீசிர் அப்ய் ஆஹ கபஸ்திம் ஓஜஸா தேவாரயோ மாம் த்விஷதீஹ பத்ரே ந தே ஸுரா நேதுகாமா பவந்தி ஸம்ஸ்தாபிதாந்ய் அத்ர வதஸ்வ யுக்தம்
ததீசி தனது நல்ல மனையாரிடம் கூறினார்: 'அன்பே, இப்போது தேவர்களுக்குப் பகைவர்கள் என்னை வெறுக்கிறார்கள்; தேவர்கள் இங்கே வைத்த ஆயுதங்களை மீண்டும் எடுக்க விரும்பவில்லை — என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.'
ஸா சாஹ காந்தம் விநயாத் உக்தம் ஏவ த்வம் ஜாநீஷே நாத யத் அத்ர யுக்தம் தைத்யா ஹரிஷ்யந்தி மஹாப்ரவ்ரு'த்தாஸ் தபோயுக்தா பலிநஃ ஸ்வாயுதாநி
அவள் மரியாதையுடன் தனது கணவரிடம் சொன்னாள்: 'இங்கே என்ன செய்ய வேண்டும் என்று நீங்களே அறிவீர்கள், நாதா; பெரிதும் வலிமை பெற்ற, தவம் செய்த அசுரர்கள் அந்த ஆயுதங்களை கைப்பற்றுவார்கள்.'
ததஸ்த்ரரக்ஷார்தம் இதம் ஸ சக்ரே மந்த்ரைஸ் து ஸம்க்ஷால்ய ஜலைஶ் ச புண்யைஃ தத் வாரி ஸர்வாஸ்த்ரமயம் ஸுபுண்யம் தேஜோயுக்தம் தச் ச பபௌ ததீசிஃ
அந்த ஆயுதங்களை பாதுகாக்க, அவர் மந்திரங்களாலும் புனித நீராலும் சுத்திகரித்து ஒரு யாகம் செய்தார்; அந்த நீர் எல்லா ஆயுதங்களின் சக்தியும் புண்ணியமும் கொண்டதாக இருந்தது; அதை ததீசி குடித்தார்.
நிர்வீர்யரூபாணி ததாயுதாநி க்ஷயம் ஜக்முஃ க்ரமஶஃ காலயோகாத் ஸுராஃ ஸமாகத்ய ததீசிம் ஊசுர் மஹாபயம் ஹ்ய் ஆகதம் ஶாத்ரவம் நஃ
அப்போது, காலத்தின் விளைவால், அந்த ஆயுதங்கள் சக்தியற்றதாகி, மெதுவாக அழிந்தன; தேவர்கள் ஒன்று கூடி, ததீசியிடம், 'எங்கள் பகைவர்களால் பெரிய அபாயம் வந்துவிட்டது' என்று கூறினர்.
ததஸ்வ சாஸ்த்ராணி முநிப்ரவீர யாநி த்வதந்தே நிஹிதாநி தேவைஃ ததீசிர் அப்ய் ஆஹ ஸுராரிபீத்யா அநாகத்யா பவதாம் சாசிரேண
'முனிவர்களில் சிறந்தவரே, தேவர்கள் உங்களிடம் ஒப்படைத்த ஆயுதங்களை எங்களுக்கு தாருங்கள்' என்று கேட்டார்கள். ததீசி பதிலளித்தார்: 'தேவர்களின் பகைவர்களுக்குப் பயந்து, நீங்களும் விரைவில் வராததால்—'
அஸ்த்ராணி பீதாநி ஶரீரஸம்ஸ்தாந்ய் உக்தாநி யுக்தம் மம தத் வதந்து ஶ்ருத்வா ததுக்தம் வசநம் து தேவாஃ ப்ரோசுஸ் தம் இத்தம் விநயாவநம்ராஃ
'ஆயுதங்களை நான் குடித்துவிட்டேன்; அவை இப்போது என் உடலில் உள்ளன, என்று முன்பே கூறப்பட்டது. இப்போது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று அவர்கள் சொல்லட்டும்.' இந்த வார்த்தைகளை கேட்டதும், தேவர்கள் பணிவுடன் அவரிடம் பேசினார்கள்.
அஸ்த்ராணி தேஹீதி ச வக்தும் ஏதச் சக்யம் ந வாந்யத் ப்ரதிவக்தும் முநீந்த்ர விநா ச தைஃ பரிபூயேம நித்யம் புஷ்டாரயஃ க்வ ப்ரயாமோ முநீஶ
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, 'உங்கள் ஆயுதங்களையும் உடலையும் கொடுங்கள்' என்று சொல்வது சாத்தியம்தான்; வேறு எதையும் பதிலளிக்க முடியாது. அந்த ஆயுதங்கள் இல்லாமல், நாங்கள் எப்போதும் வலிமைமிக்க எதிரிகளால் அடக்கப்படுவோம். எங்கே போவோம், முனிவர்களின் தலைவரே?
ந மர்த்யலோகே ந தலே ந நாகே வாஸஃ ஸுராணாம் பவிதாத்ய தாத த்வம் விப்ரவர்யஸ் தபஸா சைவ யுக்தோ நாந்யத் வக்தும் யுஜ்யதே தே புரஸ்தாத்
இன்று, தெய்வங்களுக்கு மனிதுலகிலும், கீழுலகிலும், விண்ணுலகிலும் தங்கும் இடமில்லை, அன்புள்ளவனே. தவசக்தி பெற்ற சிறந்த பிராமணா, இந்த விஷயத்தில் இனி நீயே பேசுவதற்கு தகுதியானவன்.
விப்ரஸ் ததோவாச மதஸ்திஸம்ஸ்தாந்ய் அஸ்த்ராணி க்ரு'ஹ்ணந்து ந ஸம்ஶயோ ऽத்ர தேவாஸ் தம் அப்ய் ஆஹுர் அநேந கிம் நோ ஹ்ய் அஸ்த்ரைர் ஹீநாஃ ஸ்த்ரீத்வம் ஆப்தாஃ ஸுரேந்த்ராஃ
அப்போது அந்த பிராமணர் சொன்னார்: என் எலும்புகளால் உருவான ஆயுதங்களை தெய்வங்கள் எடுத்துக்கொள்ளலாம்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. தெய்வங்கள் பதிலளித்தன: எங்களுக்கு இது என்ன பயன்? ஆயுதங்கள் இல்லாமல், தெய்வங்களே, நாங்கள் பெண் நிலைக்கு வந்துவிட்டோம்.
புநஸ் ததா சாஹ முநிப்ரவீரஸ் த்யக்ஷ்யே ஜீவாந் தைஹிகாந் யோகயுக்தஃ அஸ்த்ராணி குர்வந்து மதஸ்திபூதாந்ய் அநுத்தமாந்ய் உத்தமரூபவந்தி
அப்போது அந்த சிறந்த முனிவர் மீண்டும் சொன்னார்: நான் யோகத்துடன் என் உடல் வாழ்வை விட்டுவிடுவேன். என் எலும்புகளால் சிறந்த வடிவமுள்ள உயர்ந்த ஆயுதங்கள் உருவாகட்டும்.