நிவேதயஸ்வ மே மாதஸ் தத் ஏவ ப்ரதமம் மம
அம்மா, அந்த முதலில் நடந்ததை எனக்குச் சொல்லுங்கள்.
இலா சைநம் உவாசேதம் ரஹோவாசம் கதம் வதே ததாபி புத்ர தே வச்மி பித்ரோஃ புத்ரோ யதோ கதிஃ மக்நாநாம் துஃகபாதோப்தௌ புத்ரஃ ப்ரவஹணம் பரம்
இலா அவனை நோக்கி, 'இதை எப்படி ரகசியமாகச் சொல்வது? இருந்தாலும் மகனே, உனக்குச் சொல்கிறேன். துயரக் கடலில் மூழ்கிய பெற்றோருக்கு, மகன் தான் மிகப் பெரிய படகு,' என்றாள்.
தந் மாத்ரு'வசநம் ஶ்ருத்வா விநீதஃ ப்ராஹ மாதரம் பாதயோஃ பதிதஶ் சாபி வத மாதர் யதா ததா
தாயின் வார்த்தைகளை கேட்ட பணிவான மகன், அவளது கால்களில் விழுந்து, 'அம்மா, எப்படியோ அப்படியே சொல்லுங்கள்,' என்றான்.
ஸா புரூரவஸம் ப்ராஹ இக்ஷ்வாகூணாம் ததா குலம் தத்ரோத்பத்திம் ஸ்வஸ்ய நாம ராஜ்யப்ராப்திம் ப்ரியாந் ஸுதாந்
அவள் புரூரவசிடம் இக்ஷ்வாகு குலத்தை, தன் பிறப்பையும், தன் பெயரையும், அரசை அடைந்ததையும், தன் செல்ல மக்களைப் பற்றியும் சொன்னாள்.
புரோதஸம் வஸிஷ்டம் ச ப்ரியாம் பார்யாம் ஸ்வகம் பதம் வநநிர்யாணம் ஏவாத அமாத்யாநாம் புரோதஸஃ
புரோஹிதர் வசிஷ்டர், தன் அன்பு கணவர், தன் நிலை, காட்டுக்குச் சென்றது, அமைச்சர்களும் புரோஹிதரும் பற்றியும் அவள் கூறினாள்.
ப்ரேஷணம் ச நகர்யாம் தாம் ம்ரு'கயாஸக்திம் ஏவ ச ஹிமவத்கந்தரகதிம் யக்ஷேஶ்வரக்ரு'ஹே கதிம்
நகரிலிருந்து அனுப்பப்பட்டதும், வேட்டையில் ஆர்வம் கொண்டதும், இமயமலையின் குகைகளுக்குச் சென்றதும், யக்ஷராஜாவின் இல்லத்தில் தங்கியதும் கூறினாள்.
உமாவநப்ரவேஶம் ச ஸ்த்ரீத்வப்ராப்திம் அஶேஷதஃ மஹேஶ்வராஜ்ஞயா தத்ர சாப்ரவேஶம் நரஸ்ய து
உமையின் வனத்துக்குள் சென்றதும், முழுமையாக பெண்ணாக ஆனதும், மகேஸ்வரனின் கட்டளையால் அங்கு ஆண்கள் வர அனுமதி இல்லாததும் சொன்னாள்.
யக்ஷிணீவாக்யம் அப்ய் அஸ்ய வரதாநம் ததைவ ச புதப்ராப்திம் ததா ப்ரீதிம் புத்ரோத்பத்த்யாத்ய் அஶேஷதஃ
யக்ஷிணியின் வார்த்தையும், வரம் பெற்றதையும், புதனைச் சந்தித்ததும், மகன் பிறந்ததில் ஏற்பட்ட மகிழ்ச்சியும், மற்ற அனைத்தையும் விரிவாகக் கூறினாள்.
கதயாம் ஆஸ தத் ஸர்வம் ஶ்ருத்வா மாதரம் அப்ரவீத் புரூரவாஃ கிம் கரோமி கிம் க்ரு'த்வா ஸுக்ரு'தம் பவேத்
அவள் இதையெல்லாம் கூறினாள். அதை கேட்ட புரூரவசு தாயை நோக்கி, 'நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? என்ன செய்தால் நன்மை கிடைக்கும்?' என்று கேட்டான்.
ஏதாவதா தே த்ரு'ப்திஶ் சேத் அலம் ஏதேந சாம்பிகே யத் அப்ய் அந்யந் மநோவர்தி தத் அப்ய் ஆஜ்ஞாபயஸ்வ மே
'இதனால் உனக்கு திருப்தி என்றால் போதும், அம்மா. இன்னும் ஏதாவது உனது மனதில் இருந்தால், அதையும் எனக்குக் கட்டளையிடு,' என்றான்.
இச்சேயம் பும்ஸ்த்வம் உத்க்ரு'ஷ்டம் இச்சேயம் ராஜ்யம் உத்தமம் அபிஷேகம் ச புத்ராணாம் தவ சாபி விஶேஷதஃ
நான் உயர்ந்த ஆண்மையை விரும்புகிறேன்; சிறந்த அரசாட்சியையும், உன் மகன்கள் அபிஷேகம் பெற வேண்டும் என்பதையும், குறிப்பாக உன் அபிஷேகத்தையும் விரும்புகிறேன்.
தாநம் தாதும் ச யஷ்டும் ச முக்திமார்கஸ்ய வீக்ஷணம் ஸர்வம் ச கர்தும் இச்சாமி தவ புத்ர ப்ரஸாததஃ
தானம் வழங்கவும், யாகம் செய்யவும், விடுதலையின் பாதையை எண்ணிக்காணவும், இவை அனைத்தையும் உன் மகனின் அருளால் செய்ய விரும்புகிறேன்.
உபாயம் த்வா து ப்ரு'ச்சாமி யேந பும்ஸ்த்வம் அவாப்ஸ்யஸி தபஸோ வாந்யதோ வாபி வதஸ்வ மம தத்த்வதஃ
ஆண்மையை எவ்வாறு பெற முடியும் என்று உன்னிடம் கேட்கிறேன்; தவம் மூலமாகவா, வேறு வழியிலாவா? உண்மையை எனக்குச் சொல்.
புதம் த்வம் பிதரம் ப்ரு'ச்ச கத்வா புத்ர யதார்தவத் ஸ து ஸர்வம் து ஜாநாதி உபதேக்ஷ்யதி தே ஹிதம்
மகனே, நீ போய் உன் தந்தை புத்தனை முறையாகக் கேள்; அவர் எல்லாம் அறிந்தவர், உனக்கு நல்லதைக் கூறுவார்.
தந்மாத்ரு'வசநாத் ஐலோ கத்வா பிதரம் அஞ்ஜஸா உவாச ப்ரணதோ பூத்வா மாதுஃ க்ரு'த்யம் ததாத்மநஃ
அப்போது தாயின் வார்த்தையை கேட்டு, ஐலன் நேராகத் தந்தையிடம் சென்று, பணிவுடன் வணங்கி, தாயின் நோக்கும் தன் நோக்கும் பற்றி சொன்னான்.
இலம் ஜாநே மஹாப்ராஜ்ஞ இலாம் ஜாதாம் புநஸ் ததா உமாவநப்ரவேஶம் ச ஶம்போர் ஆஜ்ஞாம் ததைவ ச
ஐலனை நான் அறிவேன், மகாபுத்திசாலி; அவள் மறுபடியும் பிறந்ததையும், உமா வனத்திற்குள் சென்றதையும், சம்புவின் கட்டளையையும் அறிவேன்.
தஸ்மாச் சம்புப்ரஸாதேந உமாயாஶ் ச ப்ரஸாததஃ விஶாபோ பவிதா புத்ர தாவ் ஆராத்ய ந சாந்யதா
ஆகையால், சம்புவின் அருளாலும் உமாவின் அருளாலும் சாபம் நீங்கும், மகனே; அவர்களை வழிபட்டால்தான், வேறு வழியில்லை.
பஶ்யேயம் தம் கதம் தேவம் கதம் வா மாதரம் ஶிவாம் தீர்தாத் வா தபஸோ வாபி தத் பிதஃ ப்ரதமம் வத
அந்த தேவனை, அல்லது சிவை தாயை நான் எவ்வாறு காண முடியும்? தீர்த்தயாத்திரையாலா, தவத்தாலா? தந்தையே, முதலில் கூறவும்.
கௌதமீம் கச்ச புத்ர த்வம் தத்ராஸ்தே ஸர்வதா ஶிவஃ உமயா ஸஹிதஃ ஶ்ரீமாஞ் ஶாபஹந்தா வரப்ரதஃ
மகனே, நீ கௌதமி நதிக்கு செல்; அங்கு சிவன் எப்போதும் உமையுடன், மகிமையுடன், சாபங்களை நீக்கும், வரங்களை வழங்கும் வடிவில் இருக்கிறார்.
புரூரவாஃ பிதுர் வாக்யம் ஶ்ருத்வா து முதிதோ ऽபவத் கௌதமீம் தபஸே தீமாந் கங்காம் த்ரைலோக்யபாவநீம்
தந்தையின் வார்த்தையை கேட்ட புறூரவசு மகிழ்ச்சியடைந்தான்; அந்த புத்திசாலி கௌதமி நதிக்குத் தவம் செய்யவும், மூவுலகையும் தூய்மைப்படுத்தும் கங்கை நதிக்குச் சென்றான்.
பும்ஸ்த்வம் இச்சம்ஸ் ததா மாதுர் ஜகாம தபஸே த்வரந் ஹிமவந்தம் கிரிம் நத்வா மாதரம் பிதரம் குரும்
ஆண்மை பெற விரும்பி, தாயின் உந்துதலால், அவன் விரைவாக தவம் செய்ய ஹிமவான் மலையையும், தன் தாயையும், தந்தையையும், குருவையும் வணங்கினான்.
கச்சந்தம் அந்வகாத் புத்ரம் இலா ஸோமஸுதஸ் ததா தே ஸர்வே கௌதமீம் ப்ராப்தா ஹிமவத்பர்வதோத்தமாத்
சோமனின் மகன் இலா, தன் மகனைப் பின்தொடர்ந்தான்; அவர்கள் அனைவரும் அந்த உயர்ந்த ஹிமவான் மலையிலிருந்து கௌதமி நதியை அடைந்தனர்.
தத்ர ஸ்நாத்வா தபஃ கிம்சித் க்ரு'த்வா சக்ருஃ ஸ்துதிம் பராம் பவஸ்ய தேவதேவஸ்ய ஸ்துதிக்ரமம் இமம் ஶ்ரு'ணு
அங்கு நீராடி, சிறிது தவம் செய்து, அவர்கள் உன்னதமான புகழ்ச்சியைச் செய்தனர்; தேவாதி தேவனான பவனைப் புகழும் இந்த வரிசையை கேள்.
புதஸ் துஷ்டாவ ப்ரதமம் இலா ச ததநந்தரம் ததஃ புரூரவாஃ புத்ரோ கௌரீம் தேவீம் ச ஶம்கரம்
முதலில் புத்தன் புகழ்ந்தான், பின்னர் இலா; அதன் பின் புறூரவசு மகன் கௌரி தேவியையும் சங்கரனையும் புகழ்ந்தான்.
யௌ குங்குமேந ஸ்வஶரீரஜேந ஸ்வபாவஹேமப்ரதிமௌ ஸரூபௌ யாவ் அர்சிதௌ ஸ்கந்தகணேஶ்வராப்யாம் தௌ மே ஶரண்யௌ ஶரணம் பவேதாம்
இருவரும் தங்கள் உடலில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட குங்குமத்தால், தங்கம் போல் ஒளிரும் வடிவில், ஸ்கந்தனும் விநாயகரும் வழிபட்டார்கள்; அந்த இருவரும் எனக்கு அடைக்கலமாக இருப்பாராக.
ஸம்ஸாரதாபத்ரயதாவதக்தாஃ ஶரீரிணோ யௌ பரிசிந்தயந்தஃ ஸத்யஃ பராம் நிர்வ்ரு'திம் ஆப்நுவந்தி தௌ ஶம்கரௌ மே ஶரணம் பவேதாம்
உலக வாழ்வின் மூவகை துயரால் எரியப்படும் உயிர்கள் யாரும் அந்த இரு சங்கரர்களை மனதில் நினைத்தால், உடனே உயர்ந்த ஆனந்தத்தை அடைவார்கள்; அவர்கள் எனக்கு அடைக்கலமாக இருப்பாராக.
ஆர்தா ஹ்ய் அஹம் பீடிதமாநஸா தே க்லேஶாதிகோப்தா ந பரோ ऽஸ்தி கஶ்சித் தேவ த்வதீயௌ சரணௌ ஸுபுண்யௌ தௌ மே ஶரண்யௌ ஶரணம் பவேதாம்
நான் துயரால் வாடுகிறேன், என் மனம் சிரமத்தில் உள்ளது; துயரத்திலிருந்து காப்பாற்றும் வேறு யாரும் இல்லை, தேவனே, உன் இரு புண்ணியமான பாதங்கள் எனக்கு அடைக்கலமாக இருப்பதாக.
யயோஃ ஸகாஶாத் இதம் அப்யுதைதி ப்ரயாதி சாந்தே லயம் ஏவ ஸர்வம் ஜகச்சரண்யௌ ஜகதாத்மகௌ து கௌரீஹரௌ மே ஶரணம் பவேதாம்
எல்லாம் இவர்களிடமிருந்து தோன்றி, இறுதியில் அவர்களிடமே இலையுற்கிறது; உலகத்திற்கு அடைக்கலமான, உலகின் ஆதாரமான கௌரி சங்கரர் எனக்கு அடைக்கலமாக இருப்பாராக.
யௌ தேவவ்ரு'ந்தேஷு மஹோத்ஸவே து பாதௌ க்ரு'ஹாணேஶ கிரீஶபுத்ர்யாஃ ப்ரோக்தம் த்ரு'தௌ ப்ரீதிவஶாச் சிவேந தௌ மே ஶரண்யௌ ஶரணம் பவேதாம்
தேவர்கள் கூடும் பெரிய விழாவில், பர்வதகன்னியின் வேண்டுகோளால் சிவபெருமான் அன்புடன் பற்றிய அந்த இரு திருப்பாதங்களும் எனக்கு புகலிடம் ஆகட்டும்.
கிம் அபீஷ்டம் ப்ரதாஸ்யாமி யுஷ்மப்யம் தத் வதந்து மே க்ரு'தக்ரு'த்யாஃ ஸ்த பத்ரம் வோ தேவாநாம் அபி துஷ்கரம்
நீங்கள் என்ன விரும்புகிறீர்கள்? அதைச் சொல்லுங்கள், நான் உங்களுக்குக் கொடுப்பேன். நீங்கள் உங்கள் குறிக்கோளை நிறைவேற்றிவிட்டீர்கள். உங்களுக்கு நல்வாழ்த்து! இது தேவர்களுக்கே கடினமானது.