ததஃ ஶ்ரேஷ்டா நதீ ஜாதா ப்ரவரா சாம்ரு'தா ஶுபா ராஹுதேஹஸமுத்பூதா ருத்ரஶக்திஸமந்விதா
அப்போது ராகுவின் உடலிலிருந்து, ருத்ரனின் சக்தியுடன் கூடிய, சிறந்த, மங்களகரமான அமிர்தா நதி தோன்றியது.
நதீநாம் ப்ரவரா ரம்யா சாம்ரு'தா ப்ரேரிதா தஹா தத்ர பஞ்ச ஸஹஸ்ராணி தீர்தாநி குணவந்தி ச
அந்த அழகான, சிறந்த அமிர்தா நதி ஓடத் தொடங்கியது; அங்கே ஐயாயிரம் புண்ணியமான தீர்த்தங்கள் தோன்றின.
தத்ர ஶம்புஃ ஸ்வயம் தஸ்தௌ ஸர்வதா ஸுரபூஜிதஃ தஸ்யை துஷ்டாஃ ஸுராஃ ஸர்வே தேவ்யை நத்யை ப்ரு'தக் ப்ரு'தக்
அங்கே சாம்பு எப்போதும் தானே நின்று, எல்லா தேவர்களாலும் வழிபடப்பட்டார்; எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ச்சியுடன், தேவிக்கும், அந்த நதிக்கும் தனித்தனியாக வழிபாடு செய்தனர்.
வராந் ததுர் முதா யுக்தா யதா பூஜாம் அவாப்ஸ்யதி ஶம்புஃ ஸுரபதிர் லோகே ததா பூஜாம் அவாப்ஸ்யஸி
மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் வரங்களை அளித்தனர்: 'சாம்பு, தேவர்களின் தலைவன் உலகில் எப்படி வழிபாடு பெறுகிறானோ, அதுபோல் நீயும் வழிபாடு பெறுவாய்.'
நிவாஸம் குரு தேவி த்வம் லோகாநாம் ஹிதகாம்யயா ஸதா திஷ்ட ரஸேஶாநி ஸர்வேஷாம் ஸர்வஸித்திதா
உலகங்களுக்காக நல்லதை விரும்பி, இங்கே தங்கும் தேவியே, எப்போதும் இங்கேயே இருந்து, எல்லோருக்கும் அனைத்து Siddhigalும் அளிப்பவளாக இரு.
ஸ்தவநாத் கீர்தநாத் த்யாநாத் ஸர்வகாமப்ரதாயிநீ த்வாம் நமஸ்யந்தி யே பக்த்யா கிம்சித் ஆபேக்ஷ்ய ஸர்வதா
உன்னைப் புகழ்வதால், பாடுவதால், தியானிப்பதால், எல்லா ஆசைகளும் நிறைவேறும்; யார் உன்னை பக்தியுடன் ஏதாவது விரும்பி வழிபடுகிறார்களோ, அவர்கள் எப்போதும் உனக்கு வணங்குவார்கள்.
தேஷாம் ஸர்வாணி கார்யாணி பவேயுர் தேவதாஜ்ஞயா ஶிவஶக்த்யோர் யதஸ் தஸ்மிந் நிவாஸோ ऽபூத் ஸநாதநஃ
அவர்களின் எல்லா காரியங்களும் தேவியின் கட்டளையால் நிறைவேறும்; ஏனெனில் அங்கேயே சிவனும் சக்தியும் என்றும் தங்கும் இடம் உள்ளது.
அதோ வதந்தி முநயோ நிவாஸபுரம் இத்ய் அதஃ ப்ரவராயாஃ புரா தேவாஃ ஸுப்ரீதாஸ் தே வராந் ததுஃ
அதனால், முனிவர்கள் அந்த இடத்தை 'தங்கும் நகரம்' என அழைக்கிறார்கள்; முன்பே, அந்த சிறந்த தேவிக்கு மகிழ்ச்சியுடன் தேவர்கள் அங்கே வரங்களை அளித்தனர்.
கங்காயாஃ ஸம்கமோ யஸ் தே விக்யாதஃ ஸுரவல்லபஃ தத்ராப்லுதாநாம் ஸர்வேஷாம் புக்திர் வா முக்திர் ஏவ ச
தேவதைகளால் பெரிதும் விரும்பப்படும் கங்கை நதியின் சங்கமம் புகழ்பெற்றது. அங்கு நீராடும் அனைவரும் இன்பத்தையோ, அல்லது முத்தியையோ அடைவார்கள்.
யத் வாபி மநஸஃ காம்யம் தேவாநாம் அபி துர்லபம் ஸ்யாத் தேஷாம் ஸர்வம் ஏவேஹ ஏவம் தத்த்வா ஸுரா யயுஃ
இதில் மனதில் விரும்பும் எதுவாக இருந்தாலும்—even தேவதைகளுக்கே கடினமானது—even அது இங்கே நிச்சயமாக கிடைக்கும்; இப்படிச் செல்வங்களை வழங்கி, தேவதைகள் அங்கிருந்து புறப்பட்டனர்.
ததஃ ப்ரப்ரு'தி தத் தீர்தம் ப்ரவராஸம்கமம் விதுஃ ப்ரேரிதா தேவதேவேந ஶக்திர் யா ப்ரேரிதா து ஸா
அந்தக் காலத்திலிருந்து, அந்தத் தீர்த்தம் சிறந்த சங்கமம் என்றே அறியப்படுகிறது; தேவதேவரான இறைவன் தூண்டிய சக்தியால் அது ஏற்பட்டது.
அம்ரு'தா ஸைவ விக்யாதா ப்ரவரைவம் மஹாநதீ
அவள் தானே அமரமானவளாகவும், சிறந்த பெரிய நதியாகவும் புகழ்பெற்றாள்.
வ்ரு'த்தாஸம்கமம் ஆக்யாதம் யத்ர வ்ரு'த்தேஶ்வரஃ ஶிவஃ தஸ்யாக்யாநம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணு பாபப்ரணாஶநம்
விருத்தசங்கமம் என அழைக்கப்படும் அந்த இடத்தில் விருத்தேஸ்வர சிவன் உறைகிறார். பாவங்களை நீக்கும் அந்தக் கதையை நான் சொல்கிறேன்; கேள்.
கௌதமோ வ்ரு'த்த இத்ய் உக்தோ முநிர் ஆஸீந் மஹாதபாஃ யதா புராபவத் பாலோ கௌதமஸ்ய ஸுதோ த்விஜஃ
விருத்தன் என்று அழைக்கப்படும் கவுதம முனிவர் பெரிய தவசாளி. ஒருநாள், அவருடைய மகன் சிறுவனாக இருந்தான்; அவனும் ஒரு இருமுறை பிறந்தவன்.
அநாஸஃ ஸ புரோத்பந்நஸ் தஸ்மாத் விக்ரு'தரூபத்ரு'க் ஸ வைராக்யாஜ் ஜகாமாத தேஶம் தீர்தம் இதஸ் ததஃ
அவன் மூக்கு இல்லாமல் பிறந்தான், வடிவம் வித்தியாசமாக இருந்தது. விரக்தியால், அவன் பல தீர்த்தங்களைச் சுற்றி அலைந்தான்.
உபாத்யாயேந நைவாஸீல் லஜ்ஜிதஸ்ய ஸமாகமஃ ஶிஷ்யைர் அந்யைஃ ஸஹாத்யாயோ லஜ்ஜிதஸ்ய ச நாபவத்
அவனுக்கு வெட்கம் காரணமாக, ஆசிரியருடன் சேர்ந்து இருக்கவும், மற்ற மாணவர்களுடன் படிக்கவும் முடியவில்லை.
உபநீதஃ கதம்சிச் ச பித்ரா வை கௌதமேந ஸஃ ஏதாவதா கௌதமோ ऽபி வ்யகமச் சரிதும் பஹிஃ
எப்படியோ, அவனது தந்தை கவுதமர் அவனை உபநயனம் செய்தார். அதன்பின் கவுதமரும் வெளியில் சென்று அலைந்தார்.
ஏவம் பஹுதிதே காலே ப்ரஹ்மமாத்ரா த்ரு'தே த்விஜே நைவ சாத்யயநம் தஸ்ய ஸம்ஜாதம் கௌதமஸ்ய ஹி
இவ்வாறு பல நாள்கள் கடந்தபின், அந்த இருமுறை பிறந்த கவுதமர் வேதம் மட்டும் கொண்டு வாழ்ந்தார்; ஆனால் மேலதிகமாக படிக்கவில்லை.
நைவ ஶாஸ்த்ரஸ்ய சாப்யாஸோ கௌதமஸ்யாபவத் ததா அக்நிகார்யம் ததஶ் சக்ரே நித்யம் ஏவ யதவ்ரதஃ
அந்தக் காலத்தில், கவுதமர் வேதங்களைப் பயிலவில்லை; ஆனால், தவமாய் தினமும் அக்னி கர்மங்களைச் செய்தார்.
காயத்ர்யப்யாஸமாத்ரேண ப்ராஹ்மணோ நாமதாரகஃ அக்ந்யுபாஸநமாத்ரம் ச காயத்ர்யப்யஸநம் ததா
காயத்ரி மந்திரத்தை மட்டும் ஓதுவதால், அவன் பிராமணன் என்று அழைக்கப்பட்டான்; அவன் செய்தது அக்னி வழிபாடும், காயத்ரி ஓதும் மட்டுமே.
ஏதாவதா ப்ராஹ்மணத்வம் கௌதமஸ்யாபவந் முநே உபாஸதோ ऽக்நிம் விதிவத் காயத்ரீம் ச மஹாத்மநஃ
இவ்வாறே, கவுதமருக்கு பிராமணத்துவம் கிடைத்தது; அவர் முறையோடு அக்னியையும், காயத்ரியையும் வழிபட்டார்; அவர் பெரிய ஆன்மா.
தஸ்யாயுர் வவ்ரு'தே புத்ர கௌதமஸ்ய சிராயுஷஃ ந தாரஸம்க்ரஹம் லேபே நைவ தாதாஸ்தி கந்யகாம்
அவரது ஆயுள் அதிகரித்தது, மகனே; கவுதமர் நீண்ட ஆயுளுடன் ஆனார். அவர் திருமணம் செய்யவில்லை; அவருக்கு பெண் கொடுப்பவரும் யாரும் இல்லை.
ததா சரம்ஸ் தீர்ததேஶே வநேஷு விவிதேஷு ச ஆஶ்ரமேஷு ச புண்யேஷு அடந்ந் ஆஸ்தே ஸ கௌதமஃ
இவ்வாறு, தீர்த்த இடங்களிலும், பல்வேறு காடுகளிலும், புனித ஆசிரமங்களிலும் கவுதமர் அலைந்து வாழ்ந்தார்.
ஏவம் ப்ரமஞ் ஶீதகிரிம் ஆஶ்ரித்யாஸ்தே ஸ கௌதமஃ தத்ராபஶ்யத் குஹாம் ரம்யாம் வல்லீவிடபமாலிநீம்
இவ்வாறு அலைந்து, கவுதமர் சீதகிரி மலையில் தங்கி இருந்தார். அங்கு, கொடிகளும் மரங்களும் சூழ்ந்த அழகான ஒரு குகையை அவர் கண்டார்.
தத்ரோபவிஶ்ய விப்ரேந்த்ரோ வஸ்தும் ஸமகரோந் மதிம் சிந்தயம்ஸ் து ப்ரவிஷ்டோ ऽஸாவ் அபஶ்யத் ஸ்த்ரியம் உத்தமாம்
அங்கே அமர்ந்து, அந்தச் சிறந்த பிராமணர் அங்கு தங்க வேண்டும் என்று தீர்மானித்தார். சிந்தித்தபோது, ஒரு சிறந்த பெண் உள்ளே வந்ததைப் பார்த்தார்.
ஶிதிலாங்கீம் அத க்ரு'ஶாம் வ்ரு'த்தாம் ச தபஸி ஸ்திதாம் ப்ரஹ்மசர்யேண வர்தந்தீம் விராகாம் ரஹஸி ஸ்திதாம்
அவள் உடல் சோர்ந்தவளாகவும், மெலிந்தவளாகவும், வயதானவளாகவும், தவத்தில் நிலைத்தவளாகவும், பிரம்மச்சரியத்தில் வாழ்ந்தவளாகவும், விரக்தியுடன் தனிமையில் இருந்தவளாகவும் இருந்தாள்.
ஸ தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா முநிஶ்ரேஷ்டோ நமஸ்காராய தஸ்திவாந் நமஸ்யந்தம் முநிஶ்ரேஷ்டம் தம் கௌதமம் அவாரயத்
அவளைப் பார்த்த முனிவர் தலைவனானவர், வணங்கத் தயாராக நின்றார். ஆனால், வணங்க விரும்பிய அந்த முனிவரை கவுதமர் தடுத்தார்.
குருஸ் த்வம் பவிதா மஹ்யம் ந மாம் வந்திதும் அர்ஹஸி ஆயுர் வித்யா தநம் கீர்திர் தர்மஃ ஸ்வர்காதிகம் ச யத் தஸ்ய நஶ்யதி வை ஸர்வம் யம் நமஸ்யதி வை குருஃ
நீ எனக்கு ஆசான் ஆகப்போகிறாய்; எனவே என்னை வணங்க வேண்டாம். ஒருவர் தம் ஆசானை வணங்கினால், அவருடைய ஆயுள், அறிவு, செல்வம், புகழ், தர்மம், சுவர்க்கம் ஆகிய அனைத்தும் இழந்து போகும்.
க்ரு'தாஞ்ஜலிபுடஸ் தாம் வை கௌதமஃ ப்ராஹ விஸ்மிதஃ
கை கூப்பி வியப்புடன் கவுதமர் அவளிடம் பேசினார்.
தபஸ்விநீ த்வம் வ்ரு'த்தா ச குணஜ்யேஷ்டா ச பாமிநீ அல்பவித்யஸ் த்வ் அல்பவயா அஹம் தவ குருஃ கதம்
நீ தவமிருக்கும் பெரியவள்; நல்லொழுக்கத்தில் முதன்மைபெற்றவள்; நான் இளம் வயதுடையவன், குறைவான அறிவுடையவன். நான் உனக்கு ஆசான் ஆகுவது எப்படி சாத்தியம்?