வைபரீத்யம் து யத் வ்ரு'த்தம் ந ஸ்மர்தவ்யம் கதாசந ந ச த்ரைலோக்யராஜ்யே ऽபி கைவல்யே வா ஸுகம் மநாக் தத் ஊர்த்வம் அபி வா யத் து நிர்வைரத்வாத் அவாப்யதே
முன்பு நடந்த பகைமை எதையும் ஒருபோதும் நினைக்கக்கூடாது. மூன்று உலகங்களின் ஆட்சி அல்லது விடுதலையுக்காகவும் பகைமை வழியில் சந்தோஷம் கிடைக்காது; பகைமையில்லாமல் இருப்பதே மகிழ்ச்சி தரும்.
ஏவம் பரஸ்பரம் ப்ரீதாஃ ஸந்தோ தேவாஶ் ச தாநவாஃ ஏகீபூதாஶ் ச ஸுப்ரீதா விமத்ய வருணாலயம்
இவ்வாறு, ஒருவருக்கொருவர் அன்புடன், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் ஒன்றுபட்டு, சந்தோஷமாக, வருணனின் இல்லத்தை சேர்த்து கடலைக் கடைந்தார்கள்.
மந்தாநம் மந்தரம் க்ரு'த்வா ரஜ்ஜும் க்ரு'த்வா து வாஸுகிம் தேவாஶ் ச தாநவாஃ ஸர்வே மமந்துர் வருணாலயம்
மந்தர மலைக்கை கடைப்பாகமாகவும், வாசுகியை கயிறாகவும் செய்து, எல்லா தேவர்களும் அசுரர்களும் சேர்ந்து வருணனின் இல்லமான கடலைக் கடைந்தார்கள்.
உத்பந்நம் ச ததஃ புண்யம் அம்ரு'தம் ஸுரவல்லபம் நிஷ்பந்நே சாம்ரு'தே புண்யே தே ச ப்ரோசுஃ பரஸ்பரம்
அப்போது, புனிதமான, தேவர்களுக்கு மிகவும் பிடித்த அமுதம் தோன்றியது. அந்த தூய அமுதம் கிடைத்தபோது, அவர்கள் ஒருவருடன் ஒருவர் பேசினார்கள்.
யாமஃ ஸ்வம் ஸ்வம் அதிஷ்டாநம் க்ரு'தகார்யாஃ ஶ்ரமம் கதாஃ ஸர்வே ஸமம் ச ஸர்வேப்யோ யதாயோக்யம் விபஜ்யதாம்
நாம் எங்கள் வேலை முடிந்து, சோர்வை நீக்கி, எங்கள் தலையில chacun திரும்புவோம்; எல்லாவற்றையும் ஒவ்வொருவருக்கும் சமமாக, முறையோடு பகிர்ந்துகொள்வோம்.
யதா ஸர்வாகமோ யத்ர யஸ்மிம்ல் லக்நே ஶுபாவஹே விபஜ்யதாம் இதம் புண்யம் அம்ரு'தம் ஸுரஸத்தமாஃ
எல்லோரும் புனிதமான நேரத்தில் ஒன்று கூடும் போது, அருமைமிக்க தேவர்களே, இந்த புனித அமுதம் முறையோடு பகிரப்படட்டும்.
இத்ய் உக்த்வா தே யயுஃ ஸர்வே தைத்யதாநவராக்ஷஸாஃ கதேஷு தைத்யஸம்கேஷு தேவாஃ ஸர்வே ऽந்வமந்த்ரயந்
இவ்வாறு கூறி, எல்லா தைத்யர்கள், தானவர்கள், ராட்சதர்கள் அங்கிருந்து சென்றார்கள். தைத்யர்கள் எல்லோரும் சென்ற பிறகு, தேவர்கள் ஒன்றாக ஆலோசனை செய்தார்கள்.
கதாஸ் தே ரிபவோ ऽஸ்மாகம் தைவயோகாத் அரிம்தமாஃ ரிபூணாம் அம்ரு'தம் நைவ தேயம் பவதி ஸர்வதா
இப்போது நம் பகைவர்கள் தெய்வீக ஏற்பாட்டால் இங்கிருந்து சென்றுவிட்டார்கள். பகைவர்களுக்கு எந்த விதத்திலும் அமுதம் கொடுக்கக் கூடாது.
ப்ரு'ஹஸ்பதிஸ் ததேத்ய் ஆஹ புநர் ஆஹ ஸுராந் இதம்
பிருகஸ்பதி, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று கூறி, பிறகு தேவர்களிடம் இப்படிச் சொன்னார்.
ந ஜாநந்தி யதா பாபா பிபத்வம் ச ததாம்ரு'தம் அயம் ஏவோசிதோ மந்த்ரோ யச் சத்ரூணாம் பராபவஃ
அவர்கள் தீயவர்கள் போல அறியமாட்டார்கள்; ஆகவே, நீங்கள் அந்த அமுதத்தை குடியுங்கள். பகைவர்களை தோற்கடிப்பதற்கான இது சரியான வழி.
த்வேஷ்யாஃ ஸர்வாத்மநா த்வேஷ்யா இதி நீதிவிதோ விதுஃ ந விஶ்வாஸ்யா ந சாக்யேயா நைவ மந்த்ர்யாஶ் ச ஶத்ரவஃ
நீதி அறிந்தவர்கள், பகைவர்களை முழுமையாக வெறுக்க வேண்டும் என்றும், அவர்களை நம்பக்கூடாது, ரகசியம் சொல்லக்கூடாது, ஆலோசனையிலும் சேர்க்கக்கூடாது என்றும் சொல்கிறார்கள்.
தேப்யோ ந தேயம் அம்ரு'தம் பவேயுர் அமராஸ் ததஃ அமரேஷு ச ஜாதேஷு தேஷு தைத்யேஷு ஶத்ருஷு தாஞ் ஜேதும் நைவ ஶக்ஷ்யாமோ ந தேயம் அம்ரு'தம் ததஃ
அவர்களுக்கு அமுதம் கொடுக்கக் கூடாது; அப்படி கொடுத்தால், அவர்கள் மரணமற்றவர்களாகிவிடுவர். நம் பகைவரான தைத்யர்கள் மரணமற்றவர்களாகினால், நாங்கள் அவர்களை வெல்ல முடியாது. அதனால், அவர்களுக்கு அமுதம் கொடுக்கவே கூடாது.
இதி ஸம்மந்த்ர்ய தே தேவா வாசஸ்பதிம் அதாப்ருவந்
இவ்வாறு ஆலோசனை செய்து முடித்த பின், அந்த தேவர்கள் வாகிஸ்பதியை நோக்கி பேசினார்கள்.
க்வ யாமஃ குத்ர மந்த்ரஃ ஸ்யாத் க்வ பிபாமஃ க்வ ஸம்ஸ்திதிஃ குர்மஸ் தத் ஏவ ப்ரதமம் வத வாசஸ்பதே ததா
நாம் எங்கே செல்ல வேண்டும்? யாரிடம் யாகம் செய்ய வேண்டும்? எங்கே பானம் அருந்தலாம்? எங்கே தங்கலாம்? இதை முதலில் நீ சொல், வாகிஸ்பதி.
யாந்து ப்ரஹ்மாணம் அமராஃ ப்ரு'ச்சந்த்வ் அத்ர கதிம் பராம் ஸ து ஜ்ஞாதா ச வக்தா ச தாதா சைவ பிதாமஹஃ
அமரர்கள் எல்லாம் பிரம்மாவிடம் சென்று, உயர்ந்த வழியை அவரிடம் கேட்கட்டும்; ஏனெனில் அவர் எல்லாம் அறிந்தவர், சொல்லும்வர், கொடுக்கும் பெருமகன், பிதாமகன்.
ப்ரு'ஹஸ்பதேர் வசஃ ஶ்ருத்வா மதந்திகம் அதாகமந் நமஸ்ய மாம் ஸுராஃ ஸர்வே யத் வ்ரு'த்தம் தந் ந்யவேதயந்
வாகிஸ்பதியின் வார்த்தைகளை கேட்டதும், அவர்கள் என்னிடம் வந்து, எல்லா தேவர்களும் எனக்கு வணங்கி, நடந்ததையெல்லாம் கூறினார்கள்.
தத் தேவவசநாத் புத்ர தைஃ ஸுரைர் அகமம் ஹரிம் விஷ்ணவே கதிதம் ஸர்வம் ஶம்பவே விஷஹாரிணே
அப்பொழுது, தேவர்களின் கட்டளையின்படி, என் மகனே, நான் அவர்களுடன் ஹரியிடம் சென்றேன்; விஷ்ணுவுக்கும், விஷத்தை அழிப்பவரான சம்புவுக்கும் எல்லாவற்றையும் தெரிவித்தோம்.
அஹம் விஷ்ணுஶ் ச ஶம்புஶ் ச தேவகந்தர்வகிம்நரைஃ மேருகந்தரம் ஆகத்ய ந ஜாநந்தி யதாஸுராஃ
நான், விஷ்ணு, சம்பு, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து மேரு மலையின் குகைக்கு சென்றோம்; அசுரர்கள் இதை அறியவில்லை.
ரக்ஷகம் ச ஹரிம் க்ரு'த்வா ஸோமபாநாய தஸ்திரே ஆதித்யஸ் தத்ர விஜ்ஞாதா ஸோமபோஜ்யாந் அதேதராந்
ஹரியை காவலாளியாக வைத்து, அவர்கள் சோம பானம் அருந்த தயாராக நின்றனர்; அதில் ஆதித்யன் சோம பானத்திற்கு தகுதியானவர் என்று அறியப்பட்டார், மற்றவர்கள் அல்ல.
ஸோமோ தாதாம்ரு'தம் பாகம் சக்ரத்ரு'க் ரக்ஷகஸ் ததா நைவ ஜாநந்தி தத் தைத்யா தநுஜா ராக்ஷஸாஸ் ததா
சோமன் அமிர்தப் பகுதியை தகுதியுள்ளவர்களுக்கு அளித்தான்; சக்கரம் கொண்டவன் காவலாக நின்றான்; ஆனால் தைத்யர்கள், தனவர்கள், ராட்சதர்கள் இதை அறியவில்லை.
விநா ராஹும் மஹாப்ராஜ்ஞம் ஸைம்ஹிகேயம் ச ஸோமபம் காமரூபதரோ ராஹுர் மருதாம் மத்யம் ஆவிஶத்
சிமிகையின் மகனும், பெரிய ஞானியுமான ராகு மட்டும், தேவராக உருவம் மாற்றி, மருதுகளுக்குள் சென்று சோம பானம் அருந்த விரைந்தான்.
மருத்ரூபம் ஸமாஸ்தாய பாநபாத்ரதரஸ் ததா ஜ்ஞாத்வா திவாகரோ தைத்யம் தம் ஸோமாய ந்யவேதயத்
மருதின் உருவம் எடுத்துக் கொண்டு, பானக் கோப்பை பிடித்துக் கொண்டிருந்த ராகுவை, சூரியன் அறிந்து, அந்த தைத்யனைச் சோமனிடம் தெரிவித்தான்.
ததா தத் அம்ரு'தம் தஸ்மை தைத்யாயாதைத்யரூபிணே தத்த்வா ஸோமம் ததா ஸோமோ விஷ்ணவே தந் ந்யவேதயத்
அப்போது சோமன், தேவ உருவம் எடுத்த தைத்யனுக்கு அமிர்தத்தை அளித்தான்; பின்னர் சோமன் இந்த செய்தியை விஷ்ணுவிடம் சொன்னான்.
விஷ்ணுஃ பீதாம்ரு'தம் தைத்யம் சக்ரேணோத்யம்ய தச்சிரஃ சிச்சேத தரஸா வத்ஸ தச்சிரஸ் த்வ் அமரம் த்வ் அபூத்
விஷ்ணு, சக்கரத்தை உயர்த்தி, அமிர்தம் அருந்திய தைத்யனின் தலையை வேகமாக வெட்டினான்; ஆனால், என் பிள்ளையே, அந்தத் தலை மரணமில்லாததாக ஆனது.
ஶிரோமாத்ரவிஹீநம் யத் தேஹம் தத் அபதத் புவி தேஹம் தத் அம்ரு'தஸ்ப்ரு'ஷ்டம் பதிதம் தக்ஷிணே தடே
தலை இல்லாமல் போன உடல் பூமியில் விழுந்தது; அமிர்தம் தொடுந்த அந்த உடல் தெற்குக் கரையில் விழுந்தது.
கௌதம்யா முநிஶார்தூல கம்பயத் வஸுதாதலம் தேஹம் சாப்ய் அமரம் புத்ர தத் அத்புதம் இவாபவத்
கௌதமி நதிக்கரையில், அந்த உடல் பூமியை நடுங்கச் செய்தது; என் மகனே, அந்த உடல் அதிசயமாக மரணமில்லாததாக ஆனது.
தேஹம் ச ஶிரஸோ ऽபேக்ஷி ஶிரோ தேஹம் அபேக்ஷதே உபயம் சாமரம் ஜாதம் தைத்யஶ் சாயம் மஹாபலஃ
உடல் தலையை விரும்பியது, தலை உடலை நாடியது; இரண்டும் மரணமில்லாதவையாக ஆனது; இந்த தைத்யன் மிகுந்த வலிமை உடையவனாக ஆனான்.
ஶிரஃ காயே ஸமாவிஷ்டம் ஸர்வாந் பக்ஷயதே ஸுராந் தஸ்மாத் தேஹம் இதம் பூர்வம் நாஶயாமோ மஹீகதம் ததஸ் தே ஶம்கரம் ப்ராஹுர் தேவாஃ ஸர்வே ஸஸம்ப்ரமாஃ
தலை உடலுடன் சேர்ந்ததும், அவன் எல்லா தேவர்களையும் விழுங்கத் தொடங்கினான்; ஆகவே, பூமியில் கிடக்கும் இந்த உடலை முதலில் அழிப்போம்; பின்னர் எல்லா தேவர்களும் கலக்கம் கொண்டு சங்கரனை நாடினார்கள்.
மஹீகதம் தைத்யதேஹம் நாஶயஸ்வ ஸுரோத்தம த்வம் தேவ கருணாஸிந்துஃ ஶரணாகதரக்ஷகஃ
பூமியில் கிடக்கும் தைத்யனுடைய உடலை அழிக்க வேண்டும், தேவர்களில் சிறந்தவரே! நீ கருணை கடலும், சரணாகதர்களை காப்பவரும் ஆவாய்.
ஶிரஸா நைவ யுஜ்யேத தைத்யதேஹம் ததா குரு
தைத்யனுடைய உடல், தலையுடன் சேராதபடி செய்.